Mijn tuintje is mijn "passie".
Heel eenvoudig, maar wat is het fijn om daarvan te kunnen genieten. Wie wil kan even komen kijken en meegenieten.
Hartelijk welkom!
Maandag 7 augustus Zoals ik in het vorige stukje al schreef, met de gieters tijdens al die weken hittegolf de planten voldoende nat houden, was haast geen doen. De gieters hebben hun best gedaan, aan hen heeft niet gelegen. Zij hebben overuren gedraaid, vandaar nu 'vakantie'!!! Ze stonden 's-morgens vroeg al gevuld met water om de eerste ronde te doen. Dan werden ze meteen weer gevuld voor tussen de middag en bij heel heet weer ging ik 's-avonds nog een rondje doen. Het water was vaak echt warm en dat is ook niet gek als je staat te broeien in de zon in zinken gieters. Nu hebben ze dus een poosje 'vakantie.' Ik heb in een van de kleine gieters een stek gelegd van het 'lievevrouwbedstro'. Die ligt klaar om naar een vriendin te gaan. En met een beetje geluk kun je de regendruppels in het water van de rechtse gieter zien vallen. Ik hoop morgen weer terug te komen voor een volgend stukje.
Maandag 7 augustus Gelukkig ben ik weer terug van weg geweest!!! Door omstandigheden loop ik wat achter met mijn foto's en berichtjes over het wel en wee van mijn paradijsje. Ik kreeg via, via, al te horen dat mensen mijn verhaaltjes misten. En dat is eigenlijk wel heel leuk om te horen. Een teken dat mijn verhaaltjes door verschillende mensen toch graag worden gelezen. Maar soms zijn er bij mij omstandigheden waarop alles op een zeer laag pitje staat door gebrek aan energie. Zo nu ook. Maar ik zal het proberen goed te maken. Echt goed maken is het niet, want ik begin met een niet zo vrolijke foto. Twee weken terug snakte we naar zo'n plaatje, dus plaats ik hem toch maar. De precieze dag waarop deze foto is gemaakt weet ik niet meer, wel weet ik dat dit de eerste echt héél harde regenbui was in mijn dorp en dus ook veel water in mijn paradijsje. Ik heb er van genoten. Ik ben begonnen met een stel foto's te maken door de ramen heen en daarna een paar door een kier van de deur. Deze is door de ramen heen en dan valt het resultaat me reuze mee. Voor mij is het ook steeds een verrassing wat er tevoorschijn komt omdat de camera nieuw is. Ik vind het leuk dat je goed kunt zien hoe hard het regent en hoe vuil alle zinken emmers zijn geworden door het opspattende water. Maar we wilde regen, dus dat hoort er dan ook bij. Het heeft de tuin heel goed gedaan, je zag alles opknappen. Daar kun je met de gieters niet tegen op.
Zondag 30 juli Tegen de avond vrij plotseling een flinke regenbui gehad met ook wat onweer erbij. Het leek alsof het onweer nog flink zou losbarsten, maar die heeft zich zeer beschaafd gedragen. Wat vind ik het fijn dat het nu echt geregend heeft. Vanmorgen voelde ik voor het eerst dat het wat frisser was buiten, maar dat duurde niet lang. Nu lijkt het (ik zit naast de open deur die ik lekker open heb laten staan tijdens die harde bui) echt wat opgefrist. Heerlijk! De tuin ziet er meteen weer wat beter uit. Het zal bij jullie wel net zo zijn als bij mij, je kunt nog zoveel met gieters lopen, het mooie gaat toch sneller van de planten af met zo'n lange, zeer warme periode. De roos die op deze foto staat heb ik de naam Pink Abudance Harfrothy meegeven. Die naam heb ik niet zelf verzonnen, dit komt van een kaartje wat ik vond bij de de gegevens van alle rozen die ik heb. Ik heb laatst al geschreven dat ik waarschijnlijk wat namen/rozen door elkaar heb gehaald. Ik ben nu uitgegaan van de kleur van deze roos en de tekst die in het Engels op het kaartje staat. Ik heb op Google gezocht en in mijn tuinendagboeken van de vorige jaren. Ik weet dat het een Floribundaroos is en dat hij een heerlijke geur heeft. Via Google ben ik niets wijzer geworden, wel in mijn tuinendagboek van 2005 heb ik het een en ander geschreven over "deze" roos. Als ik er verder iets meer van weet dan zal ik dat zeker schrijven. Het is eigenlijk totaal niet van belang de naam van een roos, maar ik vind het zelf zo leuk om de namen wel te weten. Eén ding is zeker, het is een prachtige, heerlijk geurende roos.
Vrijdag 28 juli Het is zover, ik kon gisteren en vandaag gaan bramen "oogsten"! De eerste dag waren het er vijf (die heb ik bewaard in de koelkast en daarna zagen die er meteen een stuk minder mooi uit). Vandaag weet ik niet meer hoeveel het er zijn, het waren er zoveel ik raakte de tel kwijt!!! Tel ik nog wel even na op de foto. Maar ze zien er prachtig uit, zijn groter dan vorig jaar en de smaak is hetzelfde als vorig jaar...enigszins zuur. Maar ze komen uit eigen tuin en dat telt voor mij. Dus zijn ze vandaag op mijn toetje gegaan en ik heb er van genoten.
Donderdag 27 juli Op deze foto (zo zie je alles als je door het hek de carport binnen komt) kun je nog iets beter zien hoe hard de uitlopers van de Passieplant zijn gegroeid. De takken zijn zo lang dat ze (voordat ik het in de gaten had) al op de grond hingen. Omdat onder de klok een etagière staat met wat kruiden en planten, heb ik een deel van de uitlopers langs die etagière naar boven gehaald en om de klok gebonden. Maar zoals ik in het berichtje hiervoor al schreef, hiermee moet het genoeg zijn. Ik heb op die etagière een oude snoeischaar liggen die nog van mijn vader is geweest. Ik krijg hem bijna niet meer open, maar omdat de takken van de passieplant zo dun zijn, kan ik de takken er nog wel mee afhalen. Dus vanaf vandaag zijn alle uitlopers die nog langer worden verplicht om langs de "kapper" te gaan, ik kan beter schrijven, de "kapper komt aan huis!!!"
Donderdag 27 juli Voorheen heb ik wel eens geschreven dat ik allerlei oude gebruiksvoorwerpen, beelden en "rommeltjes" in mijn achtertuin en ook aan de voorkant in de carport heb staan en hangen. Zelfs een klok heb ik er hangen. De ranken aan de passieplant zijn alweer zo lang geworden dat ik ze nu regelmatig af knip. Ik wil het niet meer zo laten verwilderen als vorig jaar. Toen kwamen de takken tot vooraan in de carport bij de schuurdeur en zelfs in de schuur bloeide op een gegeven moment een passiebloem. Aan de andere kant klommen ze de seringenboom van de buren in. Dat wil ik niet meer. Ik hou het nu beter in de gaten. Nu groeien de takken ook al (vanaf mijn zithoekje) de muur om bij de klok en heb ik besloten, een paar takken rond de klok laten zitten en de rest knip ik af. Vandaar dat ik nu een foto heb gemaakt met de takken rond en over de klok. Aan de rechterkant zie je de takken van de Trompetplant ook al naar de klok toegroeien. Dat wordt nog dringen!! Nog leuker natuurlijk als er straks bloemen in zitten. Mezelf kennende, maak ik dan echt wel weer foto's en laat ik dat jullie zien. Nu moeten jullie het even doen met de takken en de klok natuurlijk.
Woensdag 26 juli Gisteren, vroeg in de avond heb ik genoten van de Bijen en Hommels die, voordat ze gingen slapen hun buikje nog eens rond kwamen eten. Zou ik "last" hebben van iets te veel fantasie??? Ik weet dat vogels, vooral in de winter voordat het echt donker wordt, hun buik echt komen vol eten om de nacht goed door te komen. Ze moeten uiteindelijk ook maar zien te overleven in de buitenlucht. Terwijl wij dan lekker nog eens onder de wol of ons dekbed kruipen. Hoe dat met die Hommels en Bijen gaat weet ik niet. Die leven in een heel ander seizoen dan de koude winters voor de vogels. Het viel me echt op dat er om die tijd nog zoveel Bijen en Hommels ijverig aan het zoeken waren naar nectar, ze vlogen van bloem naar bloem. Waarschijnlijk komen ze een nieuwe ronde maken als de ergste hitte weg is. Ik heb meteen mijn camera gehaald en een hele tijd staan klikken. Het resultaat viel me tegen. Ik moet echt nog wennen aan deze camera. Ik heb nog lang niet met alle instellingen geoefend. Evengoed ben ik er erg blij mee. Want er staat in ieder geval één Bij en één Hommel tegelijk op de foto en daar hoopte ik ook op.
Woensdag 26 juli De Hibiscus geeft weer zijn/haar "feestje" en ik ben altijd van de partij! Heeft wel voordelen hoor, als je nooit op vakantie gaat. Ik vind het een genot om naar al die bloemen te kijken. De rest van de tuin heeft een flinke deuk opgelopen door de lange warmte periode en dan is het extra "feest" nu de Hibiscus zo uitgebreid met haar bloemenpracht tevoorschijn komt. De Bijen en de Hommels zijn de eerste gasten. Zij blijven af en aan vliegen, overdag en ook vroeg in de avond komen zij nog een poosje terug om mee te feesten. Deze struik heb ik niet zelf in de tuin gezet. Zoals ook de vele bomen die er in staan en stonden. Toen ik 19 jaar geleden hier kwam wonen stonden er nog veel meer bomen. Hoe jammer ik het ook vond, ik heb een jaar of 6 geleden toch wat bomen moeten laten omkappen. De Goudiep kreeg een ziekte en moest wel weg. (die is vanaf de stronk nu aan het uitlopen, heel mooi die kleur van het blad). De grote Seringenboom, waar ik zo gelukkig mee was, was totaal uit zijn krachten gegroeid en gaf nog nauwelijks bloem en hij was ook véél te groot voor zo'n kleine tuin. En een Conifeer die totaal verdrukt werd door de andere (nog grotere) conifeer. Je moet soms drastische maatregelen nemen om de rest van de planten en bomen te beschermen. Ik ben er niet goed in, zou het liefst alles laten staan. Maar je verstand moet het dan winnen van je gevoel en dat is uiteindelijk ook gebeurd.
Maandag 24 juli Deze zinken emmer met "dubbele" vlijtig Liesjes deed zijn naam geen eer aan. Je mag toch verwachten dat de plant dubbel vlijtig zou zijn. Maar niks hoor, de bloem is dubbel en verder liet hij/zij het af weten. Volgens de winkelier bij wie ik hem kocht, kon hij heel goed in diepe schaduw staan. Niet dus, hij heeft een "moeilijke" tijd achter de rug onder de boom, het wilde niks. Ik heb hem goed in de gaten gehouden en de knoppen bleven er aan zitten. Zo heb ik hem, dik in de knop, een stuk naar voren gehaald. Eerst een poosje in de zon, maar daar kan hij eigenlijk helemaal niet tegen. Toen iets minder zon en nu is het af wisselen. De ene keer meer zon en de andere keer wat minder. Vanmiddag stond hij er zielig bij en heb ik hem (tegen de voorschriften in) toch maar meteen water gegeven. Wel water dat al lekker op temperatuur was. Dat is een uur geleden en hij staat er nu al weer fris en vrolijk bij. Ik heb mijn goede daad weer gedaan voor vandaag!
Maandag 24 juli Van de paar tomaten die aan de tomatenplant zitten is de eerste rijp. Ik vind het helemaal geweldig. Als je 20 tomatenplanten hebt weet ik niet hoe het voelt als de eerste rijp is. Omdat er bij mij maar een plant staat, vind ik het heel speciaal. Waarschijnlijk ben je er dan net zo blij mee, alleen is de hoeveelheid anders. Het is jaren geleden dat ik tomatenplanten in mijn tuin had. En ik vind het weer net zo leuk als voorheen. Dus voordat deze (in mijn ogen "prachtige" tomaat) op tafel komt, wilde ik hem toch even op de foto vastleggen. Wat een oogst!!! Maar wie het kleine niet eert.......is het grote niet weerd!!! Althans in Nederland, ik weet niet of jullie in België dit gezegde ook kennen. In ieder geval mag deze tomaat vanavond, vers uit eigen tuin, bij mij op de sla.
De gieters hebben vakantie
Maandag 7 augustus
