Fijne Kerstdagen

Wat is vriendschap..
Wat betekent ze voor jou..
Een vriend(in) waar je kan schuilen,
een schouder om op uit te huilen..
Zit jij vol van verdiet,
dan vind je die schouder zo maar niet
Je zorgen maken om een vriendschap
die er niet was..doet even pijn,
dan denk je hoe nodig vriendschap kan zijn
Echte vriendschap vind je keer op keer,
ook als je elkaar in lang niet zag,
dan is diezelfde vriendschap er weer
Pas dan weet je.. dat echte vrienden bestaan..

Het is maar muziek..
Een droevig gezongen lyriek
Een dolende die op zoek naar wat liefde is
Een verhaal zonder verbaal,
dat slaat op ons allemaal
Dwalende eenzame mensen,
met elk ons eigen verhaal
Wat was komt nooit terug,
maar ons lied is nog niet uit
Elk voor zich heeft nog wat wensen,
die wij trachten te behalen
Misschien wel een utopie
Alleen al de gedachte doet ons verder gaan
Een drang die nooit overgaat..

Teruggaan.. gaat niet meer..
Waar jij bent, daar kom ik,
maar ik kan niet zeggen wanneer
Geluk heb ik gekend
Ik idealiseer je nu niet meer
Jij net als ik,
had ook je fouten en gebreken
Tesamen hebben wij de weg
die we moesten lopen afgelegd,
zo is achteraf gebleken
 Geluk, ik heb het gekend,
 ik wandel nu alleen de weg die ik moet gaan
Terug gaan kan niet meer
Ik volg mijn weg die ik moet gaan
Soms tevreden, en af en toe,
 zo zonder het minste verweer..

Soms.. is 't geluk heel gewoon
Je beseft het soms ook niet,
hoe gelukkig je wel bent
Gelukkig zijn is geen loon,
je bent het heel gewoon
Heb je al eens zorgen, of verdriet
Dingen die je heel goed kent,
het is niet altijd het leven dat je verwent
Die verdwijnen weer in't niet
Gelukkig zijn is heel gewoon, jezelf er op wijzen,
je hoeft het niet eens te bewijzen
Het geluk bestaat,
want gelukkig zijn is heel gewoon..

Ik wou..
dat ik met jou..
een vlinder zou kunnen zijn
Dan konden we samen vliegen,
weg van alle pijn
We zijn allen wel eens verdrietig,
en voelen ons allen rot
Van buiten kunnen we lachen,
van binnen zijn we kapot
Maar onze vleugels zijn gesloten,
want vliegen kunnen we niet
Maar gelukkig zijn we samen,
samen met ons verdriet..
***
Lieve blogmaatjes,
Hartelijk dan voor de lieve wensen
voor de 5de verjaardag van mijn blogje gisteren
Door de drukte en de vele problemen
was ik het zelf vergeten
Liefs, Indra-

Als de dag..
de nacht aanraakt,
en alle leven stilletjes ontwaakt
Dan zingt de wereld rondom mij,
een mooi liedje en heel speciaal
Ik hoor het vaag bij het ontwaken,
en heel luid als ik helemaal wakker ben
Blij begroet ik weer die mooie nieuwe dag,
met mijn eerste schuchtere glimlach
En zeg in stilte dank u wel..
voor weer al dat nieuwe allemaal..

Lieve Blogmaatjes,
Na het bange afwachten op de uitslag
van de onderzoeken en de emoties,
gaan mijn zus en ik samen even op vakantie
om een beetje te bekomen en te rusten 
Het is de eerste keer in mijn leven vakantie
Hopelijk hebben jullie nog even geduld,
op zaterdag 27 oktober ben ik terug
Dan hoop ik weer bezoekjes te kunnen doen
Hartelijk dank aan u allen..
Liefs, Indra-

Lieve blogmaatjes,
Hier ben ik eindelijk weer
Hartelijk dank aan onze lieve Frieda,
die weer alles zo fijn geregeld had,
alle lieve blogvrienden die aanwezig waren
op de gezellige Blogmeeting in Antwerpen
Het was een aangename dag 
en gezellig samenzijn,en heel fijn
jullie allen weer te ontmoeten,
en zeker voor de 7de keer voor herhaling vatbaar
Ook dank aan alle lieve bezoekers die mijn blogje
niet vergeten zijn, daar ik momenteel zo weinig blog
Ben deze week gevallen op mijn arm en hand
en kon niet goed typen, maar het gaat al beter
Ik ga zo vlug mogelijk de foto's doorsturen
en op mijn blogje zetten van die mooie dag..
Liefs, Indra-

Ach weet je..
Alles is een beetje
Daarvan krijgt ieder zijn deeltje
Verdriet dat deel je
Wat geluk , beleef je
Maar gelukkig zijn doe je nooit alleen
Dus alles deel je
Bij pijn kan een troostend woord,
een hulp zijn, dat weet je
Elk deeltje, deel je samen met anderen
Je kan daar niks aan veranderen
Wij beleven alles samen
Al denk je soms..Ik ben alleen..
'Wij mensen beleven samen en toch elk apart het leven'

Vrijheid, blijheid..
Zo vrij zijn als een vogel,
zo blij zijn als een kind
Dat onder moeders vleugels
zo teder wordt bemind
***
Zo ging ik door het leven,
liet hier en daar een traan
Maar op mijn eigen wieken,
ben ik blijmoedig doorgegaan
***
Zo, op mijn eigen vleugels,
zwevend in de wind
Hanteer ik streng de teugels,
wil ik blij zijn, als een kind..

Troost je vriend..
 als je enkel scherven vindt
Het zijn die scherven,
 waar je verder op zal bouwen
Eens je die hebt gelijmd,
zal je de vaste basis zien,
waarin je niet meer hoeft te hakken
Je ziet weer de vaste stenen van beton
De grondslag van je nieuwe leven
Je hebt dan weer je houvast te pakken,
je weet hoe het allemaal begon
Nu heb je je zekerheid weer
Om je eerste steen van 't nieuwe
heel pas en veilig vast te leggen..

Dromen..
een wens uit laten komen
Er voor gaan dus..
Trek je stoute schoenen aan
Wie alleen maar dromen kan,
heeft geen sterke schoenen aan
Al kost je dat moeite en veel zorgen,
je streven naar een dag als morgen
Waarin je droom geen droom meer is,
maar echt bestaat..
Dat is toch waar ieder mens voor gaat
Dromen zijn maar dromen..

Niet denken, ik wou..
 Denk..
Ik ben wie ik ben en ik leef
Ik geef om het leven dat ik leef
En nee ik draag geen lila hoed,
ik voel mij zoals ik ben heel goed
Trillers leest men in een boek
Doe ik niet meer..
Ik zelf heb de de bangelijkste thriller
van het leven zelf mogen beleven
Dus ik ben wie ik ben en ik leef
Ik geniet van het leven,
ik hoef aan niemand rekenschap te geven
Niemand kan mij zeggen hoe ik leven moet
Maar ik leef en dat is goed
Elke dag weer..

De kleine dingen.. 
Het zijn zij die het leven mooi maken
Een goeie dag, vergezeld met een glimlach
Dat zijn dingen die je raken,
 die van een gewone dag,
 een feestdag kunnen maken
De vraag, hoe voel jij je vandaag,
dat heeft iedereen toch graag
Wat belangstelling tonen,
klinkt dan niet als een beleefde vraag
Dat is vriendschap, gewoon wat vriendschap voor elkaar
Hoe is het nu met jou, is de meest gestelde vraag,
al voelde jij je even wat minder vandaag
Je zegt dan graag, het gaat me goed vandaag
Dat zijn de kleine dingen in je leven,
die jou weer moed geven..

Met open ogen..
 Open en eerlijk alles bekijken,
bewust niet willen zien
Hoe anderen de wereld bekijken,
is eigenlijk je ogen half sluiten 
 Horen.. Doe je met je oren
Je hoort vaag wat anderen fluisteren
Je sluit het horen af en blijft niet luisteren
 Zwijgen.. doe je, omdat je je niet wil moeien,
met wat anderen tegen elkander zeggen
Daarin heb jij ook niks te vertellen
 Alleen je denken.. daarin heeft niemand
het recht je wetten te stellen
Het probeert een tussenweg te vinden,
door alles wat je zag en hoorde vandaag
 Een weg tussen dromen en realiteit
Het denken zelf geeft je het recht
Gewoon over alles heen te lopen
maar dat wil dat denken niet
Dat denken van mij slaat alles op wat ik hoorde of zag
Maar altijd met een bedenkelijke lach..
 "Horen, zien en zwijgen zijn goudmijnen,
 waarin mijn gedachten verdwijnen"
---