Het wonder..

Troost..je vriend(in)
als je enkel scherven vind
Het zijn die scherven waar je verder zal op bouwen
Eens je die hebt gelijmd, zal je de vaste basis zien,
waarin je niet meer hoeft te hakken
Je ziet weer de vaste stenen van beton,
de grondslag van je nieuwe leven
Je hebt dan weer je houvast te pakken
Je weet hoe het allemaal begon
Nu heb je je zekerheid weer,
om je eerste steen van het nieuwe,
heel pas en veilig vast te leggen..
'Vastberadenheid..is wat ons onderscheid'..

Een puinhoop..
Is enkel een herinnering, een klein nutteloos ding
Die ooit zo glorieus was, op de as ervan na
Ruis breekt steen voor steen door de tijd
Komen er weer mooiere en nieuwere dingen,
mooiere dan wat was als voorheen..
Maar onderschat nooit je eigen kracht
Je weet nooit..wat een mooie tijd je nog wacht..
'De topjes van mijn vingers zie ik,
maar de toekomst niet..'

Lieve blogmaatjes,
Vooreerst wil ik iedereen bedanken voor
de lieve wensen voor mijn verjaardag
en danken dat u mij niet vergeten bent, daar ik zelf
niet veel bezoekjes aan uw blogjes bracht
Hartelijk dank  Liefs, Indra-
***
Vriendschapshanden..
die mij het heelal willen schenken
Ik bedank hen bij deze met een kaartje
vol bloemruikers te schenken
Bedankt, dat doet me goed, 
ook om de mooie dingen te lezen
Het brengt ontroering met zich mee,
verhaaltjes, waar of niet, het geeft mij moed,
om te aanvaarden wat het leven met mij doet
Het leven heeft mij al zoveel gegeven,
dat ik soms niet meer weet,
wat ik met dit alles aan moet..
'De prijs die ik betaal is niets in vergelijking
met wat ik kreeg van jullie allemaal'..

Heel alleen..
kan stilte gillen
Omdat wij dat helemaal niet willen
Dan ga je vluchten,
je snakt naar andere luchten
Zie je een vriend die weent,
om die stilte om zich heen
Dan weet je, stilte is nooit alleen
Als je lacht, om wat stilte je uiteindelijk bracht..
"Samen lachen breekt de stilte om je heen,
Het wordt nooit meer zoals voorheen"

Gewoon..elke dag..
Is een pareltje dat ik bij krijg,
die ik aan mijn levensdraadje rijg
Mij heel goed bewust van het geluk,
dat ik dit vandaag nog beleven mag
Ik hou van het leven zoals het nu is
Zorgen voor..heb ik altijd al gedaan,
Ik ben nog niet geheel voldaan
Misschien is er nog een vergeten werkje,
dat ik nog niet heb gedaan
Dus zorgen voor..zal altijd bestaan..

Spanning..
Mag niet al te gespannen staan
Men kan het rekken en trekken,
maar ooit breekt het touwtje door
Je beseft dan pas wat je verloor..
Als je de spanning laat doorslaan,
is het pijn en lijden en alles is gedaan
Maar wat bereik je als ze breekt,
dan weet je pas wat er in je leven ontbreekt..

Een wandeling..zomaar,
dan kom je even tot bezinning
Je ruikt enkel de natuur, zo puur
Er ritselt wat in het struikgewas,
en jij, je versnelt je pas
Het vlucht bang weg van mensenlucht,
zoals jij ook vlucht voor de pure natuur
Je voelt je zo klein en nietig en je keert terug
langs de sporen die je maakte bij het gaan
net of je een misdaad hebt begaan
Je stapt verder tot op de vaste grond,
om dan weer fier rechtop te gaan..
Men zegt, ga waar nog niemand is geweest,
is het dat niet wat men vreest..

Mooie liedjes..spijtig,
maar die duren nooit erg lang
Vervlogen tijden, waarvan men
alleen nog maar kan dromen
Gezellig samen met familie en vrienden,
een tijd die nooit meer terugkomen zal
Al zouden wij het wel heel graag willen
Het zou nu helemaal anders zijn als toen,
ik was zo blij er aan mee te doen
Dat hebben wij toen dan toch gehad,
maar tijd die keert nooit weer
Wij waren vrienden voor het leven,
maar weinig is daar van overgebleven..
Geniet zoveel je kan, want tijd neemt en geeft..

Wij zien..
niet altijd wat wij willen zien
Wij horen niet altijd wat wij willen horen
en voelen niet altijd wat wij willen voelen
Omdat wij alleen met onszelf bezig zijn
Onze nood willen wij wel klagen,
en zien daardoor onze rijkdom niet
Een rijkdom, die wij allen 
in de loop der jaren mochten vergaren
Al kostte het soms veel pijn en verdriet,
ons leven, dat wij zomaar kregen,
heeft ons al al die jaren al gedragen
Als dat geen rijkdom is..
waarom zouden wij dan klagen..

Jouw glimlach..
is als een warme zonnestraal,
bij dit koude weer waar ik zo van baal
Jouw vragende blik, jouw schaterlach,
doet zo'n deugd, op deze grauwe regendag
Jouw lach doet alles herleven,
het heeft mij weer hoop gegeven
We weten dat niets blijft zoals het is,
dat dit alles maar voor even is,
er komt stellig een verbetering..
Bij een onschuldige schaterlach van een kind,
vergeet je even wat je zo verblind..

Zijn wie je bent..
Zonder vrees, gewoon jezelf zijn,
zoals iedereen je kent
Je kan zagen en ook plagen over levensvragen,
er is niemand die het echte antwoord kent
Ook zij stellen zich die vragen,
hoe men zich het best kan gedragen
Wees geen vreemde in je eigen huis,
dat is niet pluis, zijn wie je zelf bent,
die al je fouten en gebreken echt wel kent..
Aan jezelf herken je de halve wereld,
de rest blijft onbekend..

Wat zouden wij zijn..
zonder één enkele bloem,
zonder de schakering van kleur
Kleuren die onze ogen strelen
Hun geuren, soms zacht en dan indringend,
is wat hen in onze ogen laat springen
Een bloem, al is het een madeliefje,
een crocus of een vergeetmenietje
of een bloedmooie rode roos
Die geeft ons leven een perspectief
Hun geuren en kleuren zijn als een liedje
"Een melodie"
Van mens ik heb je zo lief..