Wij zien..

Jouw glimlach..
is als een warme zonnestraal,
bij dit koude weer waar ik zo van baal
Jouw vragende blik, jouw schaterlach,
doet zo'n deugd, op deze grauwe regendag
Jouw lach doet alles herleven,
het heeft mij weer hoop gegeven
We weten dat niets blijft zoals het is,
dat dit alles maar voor even is,
er komt stellig een verbetering..
Bij een onschuldige schaterlach van een kind,
vergeet je even wat je zo verblind..

Zijn wie je bent..
Zonder vrees, gewoon jezelf zijn,
zoals iedereen je kent
Je kan zagen en ook plagen over levensvragen,
er is niemand die het echte antwoord kent
Ook zij stellen zich die vragen,
hoe men zich het best kan gedragen
Wees geen vreemde in je eigen huis,
dat is niet pluis, zijn wie je zelf bent,
die al je fouten en gebreken echt wel kent..
Aan jezelf herken je de halve wereld,
de rest blijft onbekend..

Wat zouden wij zijn..
zonder één enkele bloem,
zonder de schakering van kleur
Kleuren die onze ogen strelen
Hun geuren, soms zacht en dan indringend,
is wat hen in onze ogen laat springen
Een bloem, al is het een madeliefje,
een crocus of een vergeetmenietje
of een bloedmooie rode roos
Die geeft ons leven een perspectief
Hun geuren en kleuren zijn als een liedje
"Een melodie"
Van mens ik heb je zo lief..

Mijn wens is..
Dat je vandaag gelukkig mag wezen,
een zalig gevoel krijgt bij het lezen
Hou dit stevig vast en laat het nooit meer los
Deel het met anderen zonder last
Je zal voelen..
dat gedeelde vreugde dubbel word,
wanneer je ze spontaan met anderen wil delen
Ban het heimwee uit je heden
Zing en dans naar morgen toe,
met het zalige weten
Dat je ook nog gelukkig zal wezen..

Als ik zo..
's Avonds heel alleen hier zit te denken,
komen de woorden "Nood aan"
in mijn gedachten
Is dat de Vriendschap die wij allen verwachten
Nood aan zou dus een hulpkreet zijn,
aan alle zieleverwanten
Als dat vriendschap is wat je kan schenken,
sta het me toe er even over na te denken
Vriendschap kan nooit liefde zijn,
zoals liefde nooit vriendschap is
Liefde is eisen en laat niemand toe,
vriendschap is vragen of ik wel doe
Ik kan er alleen met mezelf over debateren,
en mijn conclusie is, blijf je vrienden eren,
want het zijn alleen zij,
die je heel wat over 't leven leren..

Ik heb nooit een dagboek gehad..
'k Hoef enkel mijn geheugen te raadplegen,
wanneer ik mooie of slechte dagen had
Het rare is dat ik steeds weet,
of mijn dag goed of slecht is geweest
Niemand weet of je morgen nog wakker word,
ook niet als je de nieuwe dag al had gepland
Op een dag gebeuren er zoveel dingen
Dat je het ene met vreugde zou omweven,
en het andere liefst in een vergeethoekje drijft
Brute woorden vergeet je het best,
en ze zoals een citroen naar de vergetelheid perst
De zuurte ervan kan wel even blijven hangen,
maar er zijn altijd vrienden die me helpen,
het zure in het zoete te vervangen
Een echt vrienschapswoord dat heelt,
en altijd weer boven drijft,
en wat je nooit of nooit vergeet..

Een wandeling..
Je komt er dikwijls dezelfde mensen tegen
Ze herkennen je met een knik,
en jij zegt vriendelijk gedag
Je kent ze allen zo goed
Op een dag is er iemand niet meer bij..
Je schrikt en denkt aan die familie
Een wandeling door 't leven,
waarbij je op wanhoop en verdriet stoot
Jij zelf houd dat niet tegen,
al zou je het ook anders willen
Je wandelt dan al strompelend voort
Want je weet, jou eigen wandeling,
is nog niet voltooid en je stapt door..

Wat is vriendschap..
Wat betekent ze voor jou..
Een vriend(in) waar je kan schuilen,
een schouder om op uit te huilen..
Zit jij vol van verdiet,
dan vind je die schouder zo maar niet
Je zorgen maken om een vriendschap
die er niet was..doet even pijn,
dan denk je hoe nodig vriendschap kan zijn
Echte vriendschap vind je keer op keer,
ook als je elkaar in lang niet zag,
dan is diezelfde vriendschap er weer
Pas dan weet je.. dat echte vrienden bestaan..

Het is maar muziek..
Een droevig gezongen lyriek
Een dolende die op zoek naar wat liefde is
Een verhaal zonder verbaal,
dat slaat op ons allemaal
Dwalende eenzame mensen,
met elk ons eigen verhaal
Wat was komt nooit terug,
maar ons lied is nog niet uit
Elk voor zich heeft nog wat wensen,
die wij trachten te behalen
Misschien wel een utopie
Alleen al de gedachte doet ons verder gaan
Een drang die nooit overgaat..

Teruggaan.. gaat niet meer..
Waar jij bent, daar kom ik,
maar ik kan niet zeggen wanneer
Geluk heb ik gekend
Ik idealiseer je nu niet meer
Jij net als ik,
had ook je fouten en gebreken
Tesamen hebben wij de weg
die we moesten lopen afgelegd,
zo is achteraf gebleken
 Geluk, ik heb het gekend,
 ik wandel nu alleen de weg die ik moet gaan
Terug gaan kan niet meer
Ik volg mijn weg die ik moet gaan
Soms tevreden, en af en toe,
 zo zonder het minste verweer..

Soms.. is 't geluk heel gewoon
Je beseft het soms ook niet,
hoe gelukkig je wel bent
Gelukkig zijn is geen loon,
je bent het heel gewoon
Heb je al eens zorgen, of verdriet
Dingen die je heel goed kent,
het is niet altijd het leven dat je verwent
Die verdwijnen weer in't niet
Gelukkig zijn is heel gewoon, jezelf er op wijzen,
je hoeft het niet eens te bewijzen
Het geluk bestaat,
want gelukkig zijn is heel gewoon..

Ik wou..
dat ik met jou..
een vlinder zou kunnen zijn
Dan konden we samen vliegen,
weg van alle pijn
We zijn allen wel eens verdrietig,
en voelen ons allen rot
Van buiten kunnen we lachen,
van binnen zijn we kapot
Maar onze vleugels zijn gesloten,
want vliegen kunnen we niet
Maar gelukkig zijn we samen,
samen met ons verdriet..
***
Lieve blogmaatjes,
Hartelijk dan voor de lieve wensen
voor de 5de verjaardag van mijn blogje gisteren
Door de drukte en de vele problemen
was ik het zelf vergeten
Liefs, Indra-

Als de dag..
de nacht aanraakt,
en alle leven stilletjes ontwaakt
Dan zingt de wereld rondom mij,
een mooi liedje en heel speciaal
Ik hoor het vaag bij het ontwaken,
en heel luid als ik helemaal wakker ben
Blij begroet ik weer die mooie nieuwe dag,
met mijn eerste schuchtere glimlach
En zeg in stilte dank u wel..
voor weer al dat nieuwe allemaal..

Lieve Blogmaatjes,
Na het bange afwachten op de uitslag
van de onderzoeken en de emoties,
gaan mijn zus en ik samen even op vakantie
om een beetje te bekomen en te rusten 
Het is de eerste keer in mijn leven vakantie
Hopelijk hebben jullie nog even geduld,
op zaterdag 27 oktober ben ik terug
Dan hoop ik weer bezoekjes te kunnen doen
Hartelijk dank aan u allen..
Liefs, Indra-