Happy New Year

Klik op de foto en bewonder de verzameling van Reiner Pfaff...oude koffiemolens.


Verzameling van Reiner Pfaff

Een gezegde, een spreuk: "iemand bij de lurven pakken" en dat betekent zoveel als "iemand bij de kraag vatten" of "iemand te pakken krijgen"...
Maar 'kraag' is toch niet hetzelfde als 'lurven'...

Nu las ik onlangs in een natuurblad dat een lurf het belletje of lelletje is bij een geit in de hals. Men neemt de geit bij de lurven om deze gemakkelijker te verplaatsen...

Ik kruip omhoog als een slak die bergaf gaat...
Klimmen is een gave. Je kunt trainen op klimmen tot je je streefgewicht hebt bereikt, maar als je het niet in je hebt dan zul je de 'natuurlijke klimmers' nooit bijhouden.
Zegt mijn fietsmaat zo langs zijn neus weg: "Ik heb eerder wat gezegd over je gewicht, en daar heb je ook op gereageerd. Ik constateer alleen maar dat je een te hoog gewicht hebt voor iemand die de ambitie heeft om sneller bergop te fietsen. Ik heb NIET beweerd dat je te dik bent..."
Maar dat ben ik juist wel, verdorie...

Wie kent Cambrai en St. Quentin niet...De twee Noord-Franse steden, vroeger en nu nog een stukje Vlaanderen...

Cambrai, in onze taal noemt het 'Kamerijk'. Geen spoor van Jacobus de Meerdere, doch een stad met een rijke geschiedenis...Vanaf de tijd van de Capetingers was Cambrai een belangrijk bedevaartsoord. De huidige kathedraal de Notre-Dame de Grâce is een vroegere kloosterkerk met een barokke kapelgevel uit de 18de eeuw. Het was Lodewijk XIV die in 1677 Kamerijk bij Frankrijk voegde...Lees meer...

St. Quentin - lees ook Sint Kwintens in het Vlaams - ontstond in de 2de eeuw onder de oude naam Augusta Viromanduorum aan een kruising van Romeinse wegen. De provinciehoofdstad van de Aisne is tot bloei gekomen als pelgrimsoord rond het graf van St Quentin, een prediker, gedood in de 3de eeuw... Jacobus is aanwezig door een beeltenis aan de Espace Saint-Jacques.
Meer over St. Quentin, klik hier...

Zegen voor een pelgrim...

Moge de weg zelf je zegenen,
je dragen en leiden.
Moge de wind je goede dingen zeggen
waarnaar je hart verlangt.
Mogen de huizen
je de liefde in herinnering brengen.
Moge het water je verfrissen.
En moge je hart opengaan
voor de anderen op de weg.

Wellicht bent je wel eens verrast met koffie ‘uit de twee glazen bollen’ in een mooie eetgelegenheid. Koffiespecialisten beschouwen deze manier van zetten als één van de beste om smaak en aroma optimaal tot hun recht te laten komen. De glazen behuizing garandeert immers dat niets in aanraking komt met de koffie.

Het toestel voor Cona koffie bestaat uit een trechtervormige glazen bol met filtertje, die wordt gevuld met 5 à 6 dessertlepels (relatief grof) gemalen koffie. In een tweede glazen bol daaronder wordt water d.m.v. een alcoholvuurtje tot koken gebracht. Dit kokend water stijgt langs een centrale buis omhoog en sijpelt zachtjes door de gemalen koffie. Na het verwijderen van het alcoholvuurtje zal de lucht in die bol afkoelen en hierdoor een vacuum veroorzaken. Het aftreksel wordt vervolgens, door het filtersysteem heen, in de onderbol teruggezogen. Het koffiedik blijft in de trechter achter, waarna de bovenste bol kan verwijderd worden.
Eens uitproberen met de feestdagen...?
Info: The Golden Coffee Box
Lees HIER MEER over het serveren. 

De aankleding en versiering van de leefkamer voor Kerstmis is een jaarlijks terugkerend evenement...Ook dit jaar heeft L. haar best gedaan en gedwee maakte P. heel het versierproces mee...

We zitten nu echt in de kerstsfeer. Kerstmis is een feest van warmte, gezelligheid en overvloed, alhoewel het laatste niet persé hoeft. Neen, geen overvloed en het simpel houden past beter bij Pedro's gedachte.

Kersttafereel in de Boterstraat

Kerststal op de Brusselse grote markt.

De lintmeter meet nog 138 centimeter...

Vanaf vandaag zullen we wekelijks de overnachtingsplaats, waar onze pelgrims halt houden, toelichten...Let wel, het zijn overnachtingsplaatsen onder voorbehoud, want zoals eerder gezegd en geschreven:
"Pelgrim, waarheen gaat uw bestemming?"
"Waar het leven mij naar toe leidt, mijn zoon"...

Ergens heb ik gelezen dat pelgrimeren bidden is met de voeten, elke trap opnieuw...
Aan kilometer 80 zal de eerste overnachtingsplaats bereikt zijn...
Sint-Amands (prov. Antwerpen) werd voor het eerst in de historische documenten vermeld in het jaar 822. Van die tijd zijn er echter geen monumenten overgebleven. Wel is er de Sint-Amanduskerk die uit de 17e eeuw stamt. Ook interessant zijn enkele oude (17e-18e eeuw) huizen, omwille van hun interessante gevels. Sint-Amands is het geboortedorp van dichter Emile Verhaeren. Hij werd er geboren op 21 mei 1855. Zijn graf is te bewonderen aan de oever van de Schelde. Aan hem werd te Sint-Amands een museum gewijd, met name het Provinciaal museum Emile Verhaeren.

Volgende week: Geraardsbergen.
PieterVé Info: Wikipedia