Even meegeven

Even meegeven
Fietsen: Grenspark De Zoom - Kalmthoutse Heide
Ontstaan van het duinmassief
Het ganse duinmassief dat begint in Halsteren (Nederland) en uitloopt tot in de Kalmthoutse Heide in Vlaanderen strekt zich in totaal uit over ongeveer 25 kilometer. Het kreeg in Nederland de naam Brabantse Wal, maar velen vergeten dat ook een deel van Vlaanderen nog tot dit “geologisch wonder” behoort.
Het ligt op de grens van het laaggelegen zeekleigebied van Zeeland en de hogere zandgronden van de Kempen.
De sturende krachten achter het ontstaan van de Brabantse Wal zijn tweeledig. Allereerst speelden kantelende bodembewegingen in de Belgisch-Nederlandse ondergrond een belangrijke rol. Het Massief van Brabant werd opgeheven en delen van Noord-Brabant en Midden-Nederland daalden. Dit leidde ertoe, dat ten zuiden van Bergen op Zoom afzettingen uit het begin van de IJstijd betrekkelijk dicht aan de oppervlakte te vinden zijn. Deze afzettingen van klei en zand vormen het fundament van de Brabantse Wal. Ter hoogte van Ossendrecht is het ongeveer 30 à 40 meter dik. De alzo ontstane kleibanken worden ook wel aangeduid als Kempische klei. Het was de aanwezigheid van deze klei die ervoor zorgde, dat de noordelijke loop van de Schelde geen vat kreeg op de Brabantse Wal. Zo ontstonden hoge steilranden die heden ten dage nog terug te vinden zijn. Tijdens de laatste IJstijd is dan ook de Brabantse Wal bedekt geraakt met een pakket dekzand, waardoor het zijn huidige vorm kreeg.
Time-out

Time-out
Even een time-out met een boek op de desk...RETRO van Mart Smeets. Een verhaal van en door een journalist-verslaggever-sportman, een verhaal van en door een wereldreiziger, een wereldreiziger die zich ooit in Minneapolis een niet hard gele herfstjas heeft gekocht met het label "M. Julian Adventures, The Santa Fe Collection". Die herfstjas draagt hij nu nog...jaren later.
PieterVé ontmoet...pelgrim naar Santiago. (24)

Deze pelgrim ging naar Jeruzalem...het werd een thriller en bestseller...Eerder stapte hij al van Gent naar Santiago de Compostela en naar Rome.
Te voet naar Jeruzalem
Een solotocht van 184 dagen
- Sebastien de Fooz vertrok in maart 2005 te voet van Gent naar Jeruzalem. In 184 dagen legde hij zesduizend kilometer af en doorkruiste hij 13 landen.
- Bij zijn vertrek had hij slechts 50 euro op zak. Op zijn tocht liet hij zich vooral leiden door het onverwachte én door de hulp van mensen. Dat leidde tot talloze boeiende ontmoetingen.
- Onderweg sliep hij bij christenen, joden en moslims en ontdekte op die manier wat deze drie wereldgods diensten verenigt.
- Dit boek brengt het relaas van een moderne pelgrimstocht waarbij allerlei maatschappelijke vooroordelen stap voor stap ontkracht worden en persoonlijke angsten overwonnen.
- De auteur ging op stap met een kleine videocamera. In de loop van 2006 werd het relaas van zijn tocht in meerdere afleveringen getoond op ÉÉN.
Over het boek:
Als ik vraag wat ze van de Europese Unie denken, antwoordt de Serviër Bojan: "We zijn een opgegeven generatie. We hebben niet alleen de oorlog gekend maar we zijn bovendien vergeten door de collectieve onwetendheid van de Europese Unie. Ze willen ons niet. Vergeet me niet daar in Jeruzalem."
Sebastien de Fooz vertrok in 2005 op weg naar Jeruzalem met een bezemsteel in de hand en amper 50 euro op zak. In zes maanden tijd liep hij zesduizend kilometer en doorkruiste hij twaalf landen: via Centraal-Europa en het Midden-Oosten naar Israël en Palestina. Of hij zijn eindbestemming ooit zou bereiken, was vanaf het begin onzeker. Hij liet zich immers leiden door het onverwachte en door de spontane hulp van mensen.
Zijn tocht bracht soms hilarische toestanden mee, soms ergernis, maar vooral ook een andere kijk op drie wereldgodsdiensten: het christendom, het jodendom en de islam. In een tijd waarin conflicten meer en meer blijken te draaien rond religieuze tegenstellingen, zocht de auteur uit of deze drie godsdiensten ons echt tot verschillende mensen maken. Hij luisterde onderweg naar de uiteenlopende verhalen van talloze mensen.
Deze spannende solotocht is echter ook een persoonlijke queeste en toont op indringende wijze hoe persoonlijke angsten overwonnen worden en hoe allerlei maatschappelijke vooroordelen stap voor stap ontkracht worden.
Tussendoortje: blogneurose
Voor de bloggers onder ons die denken dat ze verslaafd zijn aan hun weblog of aan het bloggen in het algemeen heb ik via Wikipedia een tekst gevonden die handelt over 'BLOGNEUROSE'...
Koffieticje 18
Fietsen: Rondje KempenHet klooster van "Den Troon" was van de "Augustijnen-Windesheimer-orde". Na een bloeitijd kwam de depressie, die vooral de geestelijke waarden aantastte: menig troonpater trok naar Nederland, maar vooral naar Duitsland om er de hervorming, het protestantisme te prediken.
De materiële ondergang:
In 1572 werd de abdij een eerste maal door de Geuzen bezocht en geplunderd. In 1579 werd de priorij totaal verwoest zoals bijna elk gebouw in Grobbendonk. Sedertdien volgde de afbraak stelselmatig. Een brand maakte in 1898 van "Den Troon" de ruïne die er thans is. Zelfs de puinen van de gewijde plaatsen moesten het ontgelden, toen in 1950 de Britse militaire basis deze plaats wou innemen. Gelukkig was het kanunnik Floris Prims, van Grobbendonkse afkomst, en stadsarchivaris van Antwerpen, die beschermend optrad en de papieren oorlog won.
Dank zij de inspanningen van V.V.V. Nete en Aa samen met het gemeentebestuur, is de ruïne thans definitief gered en gerestaureerd waar het mogelijk was.
Tussendoortje: kermis en kroegentocht



Snoepje: rabarbertaart
Het was een hele tijd geleden dat ik een rabarbertaart had gegeten laat staan gemaakt. Gisteren was het dan zo ver.
Meng alle ingrediënten voor het deeg tot een glad beslag met een staafmixer.
Snij de raberber in kleine stukjes. (stukjes van ongeveer 3 cm)
Smeer een ronde taartvorm (springvorm) van 22 cm diameter in met vetstof.
Giet het beslag in de vorm en schik er het fruit op.
Bak in een warme oven (180°C) gedurende ca. 35 minuten.
Haal de gebakken taart uit de oven en ontvorm onmiddellijk.
PS: éénmalige bakactiviteit en de afbeelding van de lekkere taart (rabarbertaart met sorbet en aardbeien) is niet de taart die ik gebakken heb...maar is afkomstig van Kookclub Al Dente.
Sport: tennis dames US Open 2006
| ||||||||||||||||||
| Maria Sharapova RUS (3) | 6 | 6 | ||||||||||||||||
| Justine Henin-Hardenne BEL (2) | 4 | 4 | ||||||||||||||||

PieterVé ontmoet...pelgrim naar Santiago. (23)
Expo 1998 Lisboa ...8 jaar later

Museo Nacional del Azulejo
Koffieticje 17

Het meest gedronken kopje koffie in Lissabon is de Bica, een klein kopje sterke espresso.
Als die te sterk is kan men een Bica Cheia bestellen, hier wordt wat extra water toegevoegd.
Andere variaties zijn:
Bica Duplo, dubbele espresso
Bica Pingada, met een klein beetje melk.
Lissabon: exit
Lissabon heeft zoveel mooie plekjes en wijken. We willen dan ook, voor de tijd dat ons rest met tram 28 de oude stadsdelen doorkruisen. Nog even op een gezellig terras de inwendige mens blij maken. Rondsnuffelen in de kleurrijke en gezellige winkeltjes, enkele inkopen doen en dan stilaan afzakken naar de luchthaven. We zullen niet alles van Lissabon gezien hebben op die 8 dagen. Misschien een reden om ooit nog een keer terug te gaan...
Lissabon: de Taag
Vandaag plannen we een boottocht op de Taag (Tejo).
Lissabon: Sintra


Ingang van het Palácio da Pena in Sintra
Lissabon: PieterVé ontmoet...

De basiliek gebouwd tussen 1779 en 1790 in opdracht van koningin Maria de eerste (D.Maria I), door de architecten Mateus Vicente en Reinaldo Manuel van de Mafra school.

Lissabon's 12e eeuwse Dom is de oudste kerk. Gebouwd, zegt men, op de restanten van een moskee en in opdracht van Portugal's eerste koning, D.Afonso Henriques. In de kapellen mooie middeleeuwse grafstenen. In de tuinen van het klooster zijn archeologische vondsten te zien.
Lissabon: musea

Het Museu Nacional de Arte Antiga. Dit zou het grootste kunstmuseum zijn van Portugal en bezit een enorme grote collectie kunstvoorwerpen van alle aard en tijdperk. De publiekstrekker is het veelluik met de 'Aanbidding van St-Vincentius'. Ook Jeroen Bosch is hier vertegenwoordigd net als Van Dyck, Ribera en vele andere Europese kunstenaars.

Wat later, om opnieuw frisse lucht te happen, lopen we naar de Ribeiramarkt, de grootste vis-, fruit- en groentenmarkt. De dag sluiten we af met een etentje in het hippe Bairro Alto waar we hopelijk vergast worden op een melancholisch fadoconcert. Bairro Alto waar we via de Rua do Seculo inkomen. Dit is een heerlijk wijkje om zo maar door te dwalen. De straatjes zijn smal, de huizen hoog dus we hebben redelijk wat schaduw. De winkeltjes zijn duidelijk anders dan we in de rest van Lissabon aantreffen en leuk om te zien of om eens naar binnen te gaan. Bairro Alto staat vooral bekend om zijn vele restaurants en bars.
Lissabon: Bélem