Tuin: Dahlia

Al surfend, van hot naar heir, op zoek naar een bijzonder verhaal over 'de tocht der tochten'. Bij het verhaal van Ida uit Waalwijk (NL) ben ik even blijven stil staan. Ida Rijkers volbracht in vier maanden de pelgrimstocht van 2700 kilometer naar Santiago de Compostela. Een barre en tegelijk prachtige tocht, die uiteindelijk voor haar veel meer werd dan een sportieve prestatie.
Lees het volledig verslag over deze tocht door HIER te KLIKKEN.

Gedicht van Ida Rijkers...

Langs de lange lange weg

loopt de pelgrim heel alleen

Langzaam,stap voor stap

met op de rug de bagage

Dag in dag uit door zon en door regen

pratend en biddend

lachend en huilend op zoek naar…..

Ja naar wat?

Naar vrienden,naar vrijheid

naar zichzelf,naar wat hoger is?

Het sterrenveld komt langzaam naderbij

en gelukzalig zal ook ik, die deze pelgrim is,

mij storten in de armen

van vreugdevolle mensen die zijn aangekomen

feesten na alle ontberingen van de gegane weg

Een beleving

niet uit te leggen maar begrepen

door hen die mij zijn voorgegaan.

Opgetekend door PieterVé

Info via het Nederlands Genootschap van Compostela. http://www.santiago.nl/reisverslagen(trad).html

Koffie,
het begin van mijn dag,
 een kopje troost
voor wie?


Handbeschilderde koffiekop, made in Turkey.

De Hogewegmolen in Noorderwijk

Net voorbij Morkhoven aan KP67 rijden we links af naar Wiekvorst. KP 42-26-51-50Landelijke wegen en smalle grindpaadjes brengen ons naar Herenthout, 'het Stoetersdorp'. *** Herenthout kent een uitgebreid en zeer levendig verenigingsleven, zowel op sportief als sociaal-economisch gebied. "In H'rtuit is er altaa wa te doen" is dan ook een veel gehoorde uitspraak bij mensen uit de naburige gemeenten. Het uithangbord daarbij is zeker het Carnavalgebeuren, dat ons overigens de bijnaam van "stoetersdorp" bezorgde. Enkele historische gebouwen zijn de St.-Pieter-en-Pauluskerk, de in 2001 knap gerestaureerde St.-Gummaruskapel (in de volksmond 'Torekensschool'), de kapel van de Uilenberg, het kasteel van Herlaer met zijn eeuwenoude watermolen en bosrijke omgeving. Boswandelingen kan je vooral in het noordoosten en het zuidwesten van de gemeente maken.***
Over KP45-46 fietsen we naar Bouwel, deelgemeente van Grobbendonk, en KP47 om vandaar naar het rond punt aan 'De Dreef' te fietsen waar we richting KP08 nemen. KP19-18 , Vorselaar, het Kardinaals- en kasteeldorp en door de mooie dreef en langs het kasteel van 'de Borrekens' over het Vispluk KP01 naar Poederlee en terug naar Gierle. Een totaal van 59km (op mijne "siga sport". Over het algemeen rustige wegen en grindpaden. Van KP51 tot in Herenthout rijdt u wel op het fietspad langs de 'grote baan'.., ook al stoort het niet echt misschien zoekt men hier beter naar een alternatief.

Geen enkel diertje kent zoveel verschillende namen als het lieveheersbeestjes. Mariakevers, Heiligenkevers, Lievevrouwenworpjes, Hemelskoetjes, Zonnekevers of Gelukskevers, het zijn er slechts enkele.
Ze worden gezien als de voorboden van voorspoed en geluk.

Prettige zondag


Lavendelboeket

Kastanjebosje Zoersel  

Wilde kastanjes

Aan KP62 ging het richting antitankkanaal. In de verte zagen we het klooster van de paters Trappisten liggen. "Trappistje? vroeg ik". "Neen geen tijd" zei Pedro. ** De abdij van Onze-Lieve-Vrouw van het Heilig Hart van Westmalle behoort tot de Orde van de Cisterciënzers, die gesticht werd in de twaalfde eeuw. Deze orde wordt kortweg en gemakshalve ‘de trappisten’ genoemd, naar de Normandische abdij La Trappe **. KP63-47.
Door mooie dreven van Halle en villawijken naar Schilde en 's-Gravenwezel KP45. Tijd om de inwendige mens gelukkig te maken, vooral te versterken. Een broodje Foccaccio met zalm en lauwe geitenkaas was mijn en Pedro's deel -Bob koos voor de Mozzarella-,  niet slecht om mee te beginnen dacht ik. Helaas hier bleef het bij, maar het moet gezegd de gezellige omgeving en de 'mooie' bediening van het Martinushof maakte alles goed. Iets te lang blijven zitten, na een klein uurtje waren de spieren een beetje stram, althans die van ondergetekende. Ik had dan ook enige moeite om Pedro's en Bob's tempo te volgen maar klampte moedig aan. We reden langs het kasteel van 's-Gravenwezel KP43 en windvrije dreven richting KP32-21-20. ** Het kasteel van 's-Gravenwezel. De geschiedenis ervan gaat terug tot in de 13 -de eeuw. In de 14-de eeuw werd de versterkte hoeve omgebouwd tot een waterslot: de ronde hoektorens dateren nog uit die tijd . In de 17-de eeuw werd het huidig kasteel opgetrokken, in de 18-de eeuw werden de zuid- en westgevel volledig gerenoveerd.**

Kanaal Schoten - Dessel 

Sluis 10

Aan brug 13 over het kanaal Dessel-Schoten ging het richting Schoten-Wijnegem. Via sluis 10 aan KP16 en via de aangemeerde woonboten en het jaagpad naar KP22.
In Wijnegem namen we het jaagpad langsheen het Albertkanaal richting Herentals. KP22-24-29-78-56-70-69-68-10-09-11. Langs het kanaal werden we met de neus op de feiten gedrukt. Het feit noemde hier 'WIND'. Wind? Wie wind? Waar wind? Ja pal op de neus en met nog 29 km voor de fietsboeg (heeft een fiets een boeg?) tot in Herentals, 't zou wat worden met mijn tere beentjes. Als je dan die gespierde kuiten van Bob ziet en die mokers van Pedro... Verstand op nul, blik vatspinnen op het achterlicht van Pedro's fiets en stoempen, stoempen en nog eens stoempen. De tegenliggers reden al fluitend en wij -lees ik- zwetend en puffend... Gelukkig hielp de natuur mij een handje. Een sanitaire stop werd ingelast ter hoogte van de molen van Oelegem. In 'De Linde', - waar is die lindeboom hier gebleven? - was het heerlijk toeven op het terras bij een lekker kopje koffie. (Een notenboom staat er aan de rand van het terras). ** Deze stenen bergmolen werd gebouwd in 1845 door strodekker en herbergier Martinus De Winter-De Backer, die de eerste molenaar werd. Het zou echter duren tot 1854 vooraleerde molen bedrijfsklaar geraakte. **

De windmolen van Oelegem.

Na een half uur relatieve rust terug de fiets op richting koekjesfabriek LU in Herentals. De wind was er nog steeds en is er gebleven tot wanneer we het Albertkanaal verlieten. De laatste kilometers hadden we opnieuw beschutting van bos en maïsvelden. Over Poederlee (Peuyel in de volksmond) naar Gierle.
Een fietstochtje Schoten en terug is goed voor 82 km over biljartvlakke wegen. Bij mij leek het wel het dubbele, zeker die laatste 20 km, tsonge, rijen rijen rijen stoempen stoempen stoempen...En toch is het altijd weer een verassing wat je tegenkomt op een fietstocht.

PieterVé

Koffie met taart

Lees meer over koffie bij "De Koffie Kenner".

Tijd om een noot te kraken...


De notenkraker, al bekend vanaf de 15e eeuw.
Het waren toen vaak uit hout gesneden soldaatjes, ridders of koningen,
met een grote mond waarin de noot werd gekraakt.


Een lekkere verse walnoot van Pedro's notenboom.
(zie ook log van 5 september 2005)
Handmade fruitkom uit Ecuador


De smakelijke olierijke zaden kan je zo eten,
of tot olie persen die bruikbaar is als spijs - of lampolie.

Foto's noten: Pedro
Foto notenkraker via Wikipedia
Info over de notenkraker via Wikipedia
Meer over de notenkraker (ballet) door op de foto te klikken.
KLIK HIER voor een muziekfragment.

Meer info op https://blog.seniorennet.be/lana

Het klooster van "Den Troon" was van de "Augustijnen-Windesheimer-orde".  Na een bloeitijd kwam de depressie, die vooral de geestelijke waarden aantastte: menig troonpater trok naar Nederland, maar vooral naar Duitsland om er de hervorming, het protestantisme te prediken.

De materiële ondergang:
In 1572 werd de abdij een eerste maal door de Geuzen bezocht en geplunderd. In 1579 werd de priorij totaal verwoest zoals bijna elk gebouw in Grobbendonk. Sedertdien volgde de afbraak stelselmatig. Een brand maakte in 1898 van "Den Troon" de ruïne die er thans is. Zelfs de puinen van de gewijde plaatsen moesten het ontgelden, toen in 1950 de Britse militaire basis deze plaats wou innemen. Gelukkig was het kanunnik Floris Prims, van Grobbendonkse afkomst, en stadsarchivaris van Antwerpen, die beschermend optrad en de papieren oorlog won.

Dank zij de inspanningen van V.V.V. Nete en Aa samen met het gemeentebestuur, is de ruïne thans definitief gered en gerestaureerd waar het mogelijk was.