PC Check-up

PC Check-up
Tussendoortje: SUDOKU| 1 | 3 | 9 | ||||||
| 2 | 5 | |||||||
| 6 | 4 | 3 | ||||||
| 2 | 6 | |||||||
| 4 | 7 | 2 | ||||||
| 7 | 1 | |||||||
| 3 | 6 | 1 | ||||||
| 1 | 8 | 4 | 7 | |||||
| 5 |
Veel SUDOKU-plezier en een stemmige stemzondag...oplossing vind je woensdag bij een volgend log.
PieterVé ontmoet...pelgrim naar Santiago. (27)

Mijn tweewieler houdt blijkbaar niet van de Herentalse bossen. Gisteren nog maar een keer ondervonden. Platte band, rem stuk en bovendien de versnelling in het wiel. Stond ik daar mooi. Balen was het, echt balen. Zeker omdat ik nog een eind moest fietsen en ik voor één keer mijn ‘bicycle-aid-kit’ niet in de tas had zitten. Vanaf nu kan ik kiezels missen als kiespijn.
Lopen dus maar – maar wat met de versnelling die knel zat in het achterwiel? Fiets op z'n kop, midden op straat. Nu ja, aan de zijkant van het bos. Een kwartier stond ik daar te sukkelen, die verdomde versnelling wou maar niet terug op haar plaats. Mijn handen zo vettig als een de poot van een varken.
Ineens hoorde ik een stem achter mijn rug: "Lukt het niet?", vroeg die. Ik draaide me om en stond oog in oog met een vriendelijke jongedame. Hoog-blond, vol-slank en met een gezonde natuurlijke blos op de wnagen en zo op het eerste zicht te zien halverwege de twintig lentes. "Niet echt", antwoordde ik kort.
Het volgende moment stond zij naast me, deed haar jeansvestje uit, stroopte de mouwen van haar blouse op. Haalde uit haar handtas een set sleutels en begon aan het achterwiel en de versnelling te prutsen. "Niet makkelijk", zei ze. Dat was het inderdaad niet. Tien minuten later was de klus evenwel geklaard.
Ik bedankte haar om de eerste karwei geklust te hebben. Nu restte nog het plakken van de banden, want ondertussen had ik gemerkt dat ook de band van het voorwiel was leeggelopen. “Slechte dag?” vroeg ze. “Dat kan je op z’n minst zeggen” antwoordde ik nogal brut en ontstemd. Gelukkig kon ik nu tenminste met de fiets aan de hand verder en liep even met haar mee. De jonge dame bleek thuis te zijn in het herstellen van fietsen en stelde voor dat ik met haar mee ging. “Geen probleem” zei ik al iets vrolijker. Op de grote steenweg gingen we een kleine garage binnen en op een half uurtje was het leed geleden. Rem gemaakt en banden hersteld.
“Wat moet ik jou voor de herstelling?” vroeg ik haar. Wel zegt ze: “doe me een plezier en ga jij even een brood voor me halen”. Toen ik tien minuten later met het brood terug kwam was de hoog-blonde juf verdwenen. Garage gesloten en op mijn aankloppen kreeg ik geen antwoord. Ik keek nog eens goed rond in de buurt maar de blonde weldoenster was niet meer te zien. Haar naam had ik haar niet gevraagd. Zodoende informeren bij de buren naar een hoog-blonde twintiger in jeans out-fit zou ook dom en ongeloofwaardig overkomen, dacht ik. Jammer misschien. Ik had haar zelfs nog niet bedankt. Maar ja, misschien kwam ik haar nog wel tegen.
Is dit nu toeval? Is dit nu een voorbestemming? Of heb ik nu gedroomd?
Soms lijkt het wel of er teveel toeval in het spel is. Toen ik huiswaarts reed passeerde mij de lijnbus naar Turnhout en wie stapte daar aan de eerste halte af, jawel lady jeans. Ik sprak haar aan met “hier is je brood nog voor het geval je zou honger hebben”. Lachend pakte zij het brood aan en vertelde mij dat ze persé de bus moest hebben omdat ze nog een belangrijke afspraak had. “Weet je, ik wens je veel plezier op je tocht naar Compostela ” zei ze. “Hoe kom je daar bij?” vroeg ik haar. “De schelp op je bagagerek”, antwoordde ze en weg was ze een grote modezaak binnen stappend.
Opmerkelijk toch dat dit symbool – de schelp - door velen gekend is…
Dus, was het wel toeval, dat die jonge dame daar ineens voorbij kwam? Dat zij besliste om me te helpen? Dat zij een hele handige Harriette is. Waarschijnlijk wel. En toch. Alleszins, het plezierde me, dat zij stopte en me hielp. Meer mensen zouden zo moeten zijn. Daden van menslievendheid stellen. Of eenvoudigweg: hulpeloze ouwe stoempers (lees fietsers) met pech een handje helpen.
Ik vond het zo lief, zo hoffelijk van haar.
Weet je dat ik haar naam nog niet weet. Ik heb haar zelfs geen hand kunnen geven wegens die vettigheid.
Als het voorbestemd is zal ik haar wellicht terug tegen komen. Wie weet is zij een engelbewaarder voor hulpeloze ouwe stoempers...
PieterVé
Tussendoortje: Spaanse les
Buenos dias, buenas tardes, buenas noche.
Fietsen & natuur: tip!
Fietsen van A tot Bever in het Kempen-Broek

In het uiterste noorden van Limburg ligt het Kempen-Broek. Drie fietstochten in één. U kunt er lussen fietsen van 28, 33,5 en 33 km of de lussen kopmbineren tot één lange fietstocht van 94,5 km. Het is een grensoverschrijdende route en tonen het landschap in al zijn facetten. De vallei van de Abeek vormt de rode draad. Het natuurgebied in de bovenloop heet gewoon Abeelvallei; meet stroom afwaarts liggen Sint-Maartensheide-De Luysen, Stam^rooierbroek en het Smeetshof.
Hotel-taverne Ellekenhuys in Ellikom is de geknipte uitvalsbasis voor een fietsverkenning van de bovenloop van de Abeek.

Natuur: sierappel
Malus 'Golden Hornet'

Een populaire sierappel met een overvloedige bloei in de lente. De bloemen zijn typisch voor appelaars: roze in de knop en sneeuwwit als ze zich openen. Na de bloei verschijnen de relatief grote sierappeltjes die goudgeel van kleur zijn. Het blad is dofgroen. Bloeit met witroze bloemen, welke in het najaar de prachtige volgele vruchten geven die zeer lang op de reeds kale boom blijven.
Koffieticje 21
Fietsen: Hageland en Haspengouw

Tuin: Dahlia
De zomer loopt naar het einde. Planten en bloemen verdienen na hun schitterende bloei een verdiende rust. Vandaag bekijken we hoe we de dahlia verzorgen naar zijn winterslaap toe...
PieterVé ontmoet...pelgrim naar Santiago. (26)
Al surfend, van hot naar heir, op zoek naar een bijzonder verhaal over 'de tocht der tochten'. Bij het verhaal van Ida uit Waalwijk (NL) ben ik even blijven stil staan. Ida Rijkers volbracht in vier maanden de pelgrimstocht van 2700 kilometer naar Santiago de Compostela. Een barre en tegelijk prachtige tocht, die uiteindelijk voor haar veel meer werd dan een sportieve prestatie.
Lees het volledig verslag over deze tocht door HIER te KLIKKEN.
Gedicht van Ida Rijkers...

Langs de lange lange weg
loopt de pelgrim heel alleen
Langzaam,stap voor stap
met op de rug de bagage
Dag in dag uit door zon en door regen
pratend en biddend
lachend en huilend op zoek naar…..
Ja naar wat?
Naar vrienden,naar vrijheid
naar zichzelf,naar wat hoger is?
Het sterrenveld komt langzaam naderbij
en gelukzalig zal ook ik, die deze pelgrim is,
mij storten in de armen
van vreugdevolle mensen die zijn aangekomen
feesten na alle ontberingen van de gegane weg
Een beleving
niet uit te leggen maar begrepen
door hen die mij zijn voorgegaan.
Opgetekend door PieterVé
Info via het Nederlands Genootschap van Compostela. http://www.santiago.nl/reisverslagen(trad).html
Koffieticje 20
Fietsen: rondje rond Herentals

Net voorbij Morkhoven aan KP67 rijden we links af naar Wiekvorst. KP 42-26-51-50Landelijke wegen en smalle grindpaadjes brengen ons naar Herenthout, 'het Stoetersdorp'. *** Herenthout kent een uitgebreid en zeer levendig verenigingsleven, zowel op sportief als sociaal-economisch gebied. "In H'rtuit is er altaa wa te doen" is dan ook een veel gehoorde uitspraak bij mensen uit de naburige gemeenten. Het uithangbord daarbij is zeker het Carnavalgebeuren, dat ons overigens de bijnaam van "stoetersdorp" bezorgde. Enkele historische gebouwen zijn de St.-Pieter-en-Pauluskerk, de in 2001 knap gerestaureerde St.-Gummaruskapel (in de volksmond 'Torekensschool'), de kapel van de Uilenberg, het kasteel van Herlaer met zijn eeuwenoude watermolen en bosrijke omgeving. Boswandelingen kan je vooral in het noordoosten en het zuidwesten van de gemeente maken.***
Over KP45-46 fietsen we naar Bouwel, deelgemeente van Grobbendonk, en KP47 om vandaar naar het rond punt aan 'De Dreef' te fietsen waar we richting KP08 nemen. KP19-18 , Vorselaar, het Kardinaals- en kasteeldorp en door de mooie dreef en langs het kasteel van 'de Borrekens' over het Vispluk KP01 naar Poederlee en terug naar Gierle. Een totaal van 59km (op mijne "siga sport". Over het algemeen rustige wegen en grindpaden. Van KP51 tot in Herenthout rijdt u wel op het fietspad langs de 'grote baan'.., ook al stoort het niet echt misschien zoekt men hier beter naar een alternatief.
Tuin: Lieveheersbeestje

Geen enkel diertje kent zoveel verschillende namen als het lieveheersbeestjes. Mariakevers, Heiligenkevers, Lievevrouwenworpjes, Hemelskoetjes, Zonnekevers of Gelukskevers, het zijn er slechts enkele.
Ze worden gezien als de voorboden van voorspoed en geluk.
Tuin: zonnebloem
Tussendoortje: WK in Salzburg bij de profs

Tussendoortje: bloemenstuk
PieterVé ontmoet...pelgrim naar Santiago. (25)


Aan KP62 ging het richting antitankkanaal. In de verte zagen we het klooster van de paters Trappisten liggen. "Trappistje? vroeg ik". "Neen geen tijd" zei Pedro. ** De abdij van Onze-Lieve-Vrouw van het Heilig Hart van Westmalle behoort tot de Orde van de Cisterciënzers, die gesticht werd in de twaalfde eeuw. Deze orde wordt kortweg en gemakshalve ‘de trappisten’ genoemd, naar de Normandische abdij La Trappe **. KP63-47.
Door mooie dreven van Halle en villawijken naar Schilde en 's-Gravenwezel KP45. Tijd om de inwendige mens gelukkig te maken, vooral te versterken. Een broodje Foccaccio met zalm en lauwe geitenkaas was mijn en Pedro's deel -Bob koos voor de Mozzarella-, niet slecht om mee te beginnen dacht ik. Helaas hier bleef het bij, maar het moet gezegd de gezellige omgeving en de 'mooie' bediening van het Martinushof maakte alles goed. Iets te lang blijven zitten, na een klein uurtje waren de spieren een beetje stram, althans die van ondergetekende. Ik had dan ook enige moeite om Pedro's en Bob's tempo te volgen maar klampte moedig aan. We reden langs het kasteel van 's-Gravenwezel KP43 en windvrije dreven richting KP32-21-20. ** Het kasteel van 's-Gravenwezel. De geschiedenis ervan gaat terug tot in de 13 -de eeuw. In de 14-de eeuw werd de versterkte hoeve omgebouwd tot een waterslot: de ronde hoektorens dateren nog uit die tijd . In de 17-de eeuw werd het huidig kasteel opgetrokken, in de 18-de eeuw werden de zuid- en westgevel volledig gerenoveerd.**


Aan brug 13 over het kanaal Dessel-Schoten ging het richting Schoten-Wijnegem. Via sluis 10 aan KP16 en via de aangemeerde woonboten en het jaagpad naar KP22.
In Wijnegem namen we het jaagpad langsheen het Albertkanaal richting Herentals. KP22-24-29-78-56-70-69-68-10-09-11. Langs het kanaal werden we met de neus op de feiten gedrukt. Het feit noemde hier 'WIND'. Wind? Wie wind? Waar wind? Ja pal op de neus en met nog 29 km voor de fietsboeg (heeft een fiets een boeg?) tot in Herentals, 't zou wat worden met mijn tere beentjes. Als je dan die gespierde kuiten van Bob ziet en die mokers van Pedro... Verstand op nul, blik vatspinnen op het achterlicht van Pedro's fiets en stoempen, stoempen en nog eens stoempen. De tegenliggers reden al fluitend en wij -lees ik- zwetend en puffend... Gelukkig hielp de natuur mij een handje. Een sanitaire stop werd ingelast ter hoogte van de molen van Oelegem. In 'De Linde', - waar is die lindeboom hier gebleven? - was het heerlijk toeven op het terras bij een lekker kopje koffie. (Een notenboom staat er aan de rand van het terras). ** Deze stenen bergmolen werd gebouwd in 1845 door strodekker en herbergier Martinus De Winter-De Backer, die de eerste molenaar werd. Het zou echter duren tot 1854 vooraleerde molen bedrijfsklaar geraakte. **

Na een half uur relatieve rust terug de fiets op richting koekjesfabriek LU in Herentals. De wind was er nog steeds en is er gebleven tot wanneer we het Albertkanaal verlieten. De laatste kilometers hadden we opnieuw beschutting van bos en maïsvelden. Over Poederlee (Peuyel in de volksmond) naar Gierle.
Een fietstochtje Schoten en terug is goed voor 82 km over biljartvlakke wegen. Bij mij leek het wel het dubbele, zeker die laatste 20 km, tsonge, rijen rijen rijen stoempen stoempen stoempen...En toch is het altijd weer een verassing wat je tegenkomt op een fietstocht.
PieterVé
Wandelen: Tip
De Blankaart, wandelen in Diksmuide-Woumen.
Koffieticje 19
Koffie met taart
Lees meer over koffie bij "De Koffie Kenner".
Natuur: noten
Tijd om een noot te kraken...
De notenkraker, al bekend vanaf de 15e eeuw.
Het waren toen vaak uit hout gesneden soldaatjes, ridders of koningen,
met een grote mond waarin de noot werd gekraakt.
Een lekkere verse walnoot van Pedro's notenboom.
(zie ook log van 5 september 2005)
Handmade fruitkom uit Ecuador
De smakelijke olierijke zaden kan je zo eten,
of tot olie persen die bruikbaar is als spijs - of lampolie.
Foto's noten: Pedro
Foto notenkraker via Wikipedia
Info over de notenkraker via Wikipedia
Meer over de notenkraker (ballet) door op de foto te klikken.
KLIK HIER voor een muziekfragment.