Koffieticje 21

Koffieticje 21
Fietsen: Hageland en Haspengouw

Tuin: Dahlia
De zomer loopt naar het einde. Planten en bloemen verdienen na hun schitterende bloei een verdiende rust. Vandaag bekijken we hoe we de dahlia verzorgen naar zijn winterslaap toe...
PieterVé ontmoet...pelgrim naar Santiago. (26)
Al surfend, van hot naar heir, op zoek naar een bijzonder verhaal over 'de tocht der tochten'. Bij het verhaal van Ida uit Waalwijk (NL) ben ik even blijven stil staan. Ida Rijkers volbracht in vier maanden de pelgrimstocht van 2700 kilometer naar Santiago de Compostela. Een barre en tegelijk prachtige tocht, die uiteindelijk voor haar veel meer werd dan een sportieve prestatie.
Lees het volledig verslag over deze tocht door HIER te KLIKKEN.
Gedicht van Ida Rijkers...

Langs de lange lange weg
loopt de pelgrim heel alleen
Langzaam,stap voor stap
met op de rug de bagage
Dag in dag uit door zon en door regen
pratend en biddend
lachend en huilend op zoek naar…..
Ja naar wat?
Naar vrienden,naar vrijheid
naar zichzelf,naar wat hoger is?
Het sterrenveld komt langzaam naderbij
en gelukzalig zal ook ik, die deze pelgrim is,
mij storten in de armen
van vreugdevolle mensen die zijn aangekomen
feesten na alle ontberingen van de gegane weg
Een beleving
niet uit te leggen maar begrepen
door hen die mij zijn voorgegaan.
Opgetekend door PieterVé
Info via het Nederlands Genootschap van Compostela. http://www.santiago.nl/reisverslagen(trad).html
Koffieticje 20
Fietsen: rondje rond Herentals

Net voorbij Morkhoven aan KP67 rijden we links af naar Wiekvorst. KP 42-26-51-50Landelijke wegen en smalle grindpaadjes brengen ons naar Herenthout, 'het Stoetersdorp'. *** Herenthout kent een uitgebreid en zeer levendig verenigingsleven, zowel op sportief als sociaal-economisch gebied. "In H'rtuit is er altaa wa te doen" is dan ook een veel gehoorde uitspraak bij mensen uit de naburige gemeenten. Het uithangbord daarbij is zeker het Carnavalgebeuren, dat ons overigens de bijnaam van "stoetersdorp" bezorgde. Enkele historische gebouwen zijn de St.-Pieter-en-Pauluskerk, de in 2001 knap gerestaureerde St.-Gummaruskapel (in de volksmond 'Torekensschool'), de kapel van de Uilenberg, het kasteel van Herlaer met zijn eeuwenoude watermolen en bosrijke omgeving. Boswandelingen kan je vooral in het noordoosten en het zuidwesten van de gemeente maken.***
Over KP45-46 fietsen we naar Bouwel, deelgemeente van Grobbendonk, en KP47 om vandaar naar het rond punt aan 'De Dreef' te fietsen waar we richting KP08 nemen. KP19-18 , Vorselaar, het Kardinaals- en kasteeldorp en door de mooie dreef en langs het kasteel van 'de Borrekens' over het Vispluk KP01 naar Poederlee en terug naar Gierle. Een totaal van 59km (op mijne "siga sport". Over het algemeen rustige wegen en grindpaden. Van KP51 tot in Herenthout rijdt u wel op het fietspad langs de 'grote baan'.., ook al stoort het niet echt misschien zoekt men hier beter naar een alternatief.
Tuin: Lieveheersbeestje

Geen enkel diertje kent zoveel verschillende namen als het lieveheersbeestjes. Mariakevers, Heiligenkevers, Lievevrouwenworpjes, Hemelskoetjes, Zonnekevers of Gelukskevers, het zijn er slechts enkele.
Ze worden gezien als de voorboden van voorspoed en geluk.
Tuin: zonnebloem
Tussendoortje: WK in Salzburg bij de profs

Tussendoortje: bloemenstuk
PieterVé ontmoet...pelgrim naar Santiago. (25)


Aan KP62 ging het richting antitankkanaal. In de verte zagen we het klooster van de paters Trappisten liggen. "Trappistje? vroeg ik". "Neen geen tijd" zei Pedro. ** De abdij van Onze-Lieve-Vrouw van het Heilig Hart van Westmalle behoort tot de Orde van de Cisterciënzers, die gesticht werd in de twaalfde eeuw. Deze orde wordt kortweg en gemakshalve ‘de trappisten’ genoemd, naar de Normandische abdij La Trappe **. KP63-47.
Door mooie dreven van Halle en villawijken naar Schilde en 's-Gravenwezel KP45. Tijd om de inwendige mens gelukkig te maken, vooral te versterken. Een broodje Foccaccio met zalm en lauwe geitenkaas was mijn en Pedro's deel -Bob koos voor de Mozzarella-, niet slecht om mee te beginnen dacht ik. Helaas hier bleef het bij, maar het moet gezegd de gezellige omgeving en de 'mooie' bediening van het Martinushof maakte alles goed. Iets te lang blijven zitten, na een klein uurtje waren de spieren een beetje stram, althans die van ondergetekende. Ik had dan ook enige moeite om Pedro's en Bob's tempo te volgen maar klampte moedig aan. We reden langs het kasteel van 's-Gravenwezel KP43 en windvrije dreven richting KP32-21-20. ** Het kasteel van 's-Gravenwezel. De geschiedenis ervan gaat terug tot in de 13 -de eeuw. In de 14-de eeuw werd de versterkte hoeve omgebouwd tot een waterslot: de ronde hoektorens dateren nog uit die tijd . In de 17-de eeuw werd het huidig kasteel opgetrokken, in de 18-de eeuw werden de zuid- en westgevel volledig gerenoveerd.**


Aan brug 13 over het kanaal Dessel-Schoten ging het richting Schoten-Wijnegem. Via sluis 10 aan KP16 en via de aangemeerde woonboten en het jaagpad naar KP22.
In Wijnegem namen we het jaagpad langsheen het Albertkanaal richting Herentals. KP22-24-29-78-56-70-69-68-10-09-11. Langs het kanaal werden we met de neus op de feiten gedrukt. Het feit noemde hier 'WIND'. Wind? Wie wind? Waar wind? Ja pal op de neus en met nog 29 km voor de fietsboeg (heeft een fiets een boeg?) tot in Herentals, 't zou wat worden met mijn tere beentjes. Als je dan die gespierde kuiten van Bob ziet en die mokers van Pedro... Verstand op nul, blik vatspinnen op het achterlicht van Pedro's fiets en stoempen, stoempen en nog eens stoempen. De tegenliggers reden al fluitend en wij -lees ik- zwetend en puffend... Gelukkig hielp de natuur mij een handje. Een sanitaire stop werd ingelast ter hoogte van de molen van Oelegem. In 'De Linde', - waar is die lindeboom hier gebleven? - was het heerlijk toeven op het terras bij een lekker kopje koffie. (Een notenboom staat er aan de rand van het terras). ** Deze stenen bergmolen werd gebouwd in 1845 door strodekker en herbergier Martinus De Winter-De Backer, die de eerste molenaar werd. Het zou echter duren tot 1854 vooraleerde molen bedrijfsklaar geraakte. **

Na een half uur relatieve rust terug de fiets op richting koekjesfabriek LU in Herentals. De wind was er nog steeds en is er gebleven tot wanneer we het Albertkanaal verlieten. De laatste kilometers hadden we opnieuw beschutting van bos en maïsvelden. Over Poederlee (Peuyel in de volksmond) naar Gierle.
Een fietstochtje Schoten en terug is goed voor 82 km over biljartvlakke wegen. Bij mij leek het wel het dubbele, zeker die laatste 20 km, tsonge, rijen rijen rijen stoempen stoempen stoempen...En toch is het altijd weer een verassing wat je tegenkomt op een fietstocht.
PieterVé
Wandelen: Tip
De Blankaart, wandelen in Diksmuide-Woumen.
Koffieticje 19
Koffie met taart
Lees meer over koffie bij "De Koffie Kenner".
Natuur: noten
Tijd om een noot te kraken...
De notenkraker, al bekend vanaf de 15e eeuw.
Het waren toen vaak uit hout gesneden soldaatjes, ridders of koningen,
met een grote mond waarin de noot werd gekraakt.
Een lekkere verse walnoot van Pedro's notenboom.
(zie ook log van 5 september 2005)
Handmade fruitkom uit Ecuador
De smakelijke olierijke zaden kan je zo eten,
of tot olie persen die bruikbaar is als spijs - of lampolie.
Foto's noten: Pedro
Foto notenkraker via Wikipedia
Info over de notenkraker via Wikipedia
Meer over de notenkraker (ballet) door op de foto te klikken.
KLIK HIER voor een muziekfragment.
Fietsen: Berendrecht


Even meegeven
Fietsen: Grenspark De Zoom - Kalmthoutse Heide
Ontstaan van het duinmassief
Het ganse duinmassief dat begint in Halsteren (Nederland) en uitloopt tot in de Kalmthoutse Heide in Vlaanderen strekt zich in totaal uit over ongeveer 25 kilometer. Het kreeg in Nederland de naam Brabantse Wal, maar velen vergeten dat ook een deel van Vlaanderen nog tot dit “geologisch wonder” behoort.
Het ligt op de grens van het laaggelegen zeekleigebied van Zeeland en de hogere zandgronden van de Kempen.
De sturende krachten achter het ontstaan van de Brabantse Wal zijn tweeledig. Allereerst speelden kantelende bodembewegingen in de Belgisch-Nederlandse ondergrond een belangrijke rol. Het Massief van Brabant werd opgeheven en delen van Noord-Brabant en Midden-Nederland daalden. Dit leidde ertoe, dat ten zuiden van Bergen op Zoom afzettingen uit het begin van de IJstijd betrekkelijk dicht aan de oppervlakte te vinden zijn. Deze afzettingen van klei en zand vormen het fundament van de Brabantse Wal. Ter hoogte van Ossendrecht is het ongeveer 30 à 40 meter dik. De alzo ontstane kleibanken worden ook wel aangeduid als Kempische klei. Het was de aanwezigheid van deze klei die ervoor zorgde, dat de noordelijke loop van de Schelde geen vat kreeg op de Brabantse Wal. Zo ontstonden hoge steilranden die heden ten dage nog terug te vinden zijn. Tijdens de laatste IJstijd is dan ook de Brabantse Wal bedekt geraakt met een pakket dekzand, waardoor het zijn huidige vorm kreeg.
Time-out

Time-out
Even een time-out met een boek op de desk...RETRO van Mart Smeets. Een verhaal van en door een journalist-verslaggever-sportman, een verhaal van en door een wereldreiziger, een wereldreiziger die zich ooit in Minneapolis een niet hard gele herfstjas heeft gekocht met het label "M. Julian Adventures, The Santa Fe Collection". Die herfstjas draagt hij nu nog...jaren later.
PieterVé ontmoet...pelgrim naar Santiago. (24)

Deze pelgrim ging naar Jeruzalem...het werd een thriller en bestseller...Eerder stapte hij al van Gent naar Santiago de Compostela en naar Rome.
Te voet naar Jeruzalem
Een solotocht van 184 dagen
- Sebastien de Fooz vertrok in maart 2005 te voet van Gent naar Jeruzalem. In 184 dagen legde hij zesduizend kilometer af en doorkruiste hij 13 landen.
- Bij zijn vertrek had hij slechts 50 euro op zak. Op zijn tocht liet hij zich vooral leiden door het onverwachte én door de hulp van mensen. Dat leidde tot talloze boeiende ontmoetingen.
- Onderweg sliep hij bij christenen, joden en moslims en ontdekte op die manier wat deze drie wereldgods diensten verenigt.
- Dit boek brengt het relaas van een moderne pelgrimstocht waarbij allerlei maatschappelijke vooroordelen stap voor stap ontkracht worden en persoonlijke angsten overwonnen.
- De auteur ging op stap met een kleine videocamera. In de loop van 2006 werd het relaas van zijn tocht in meerdere afleveringen getoond op ÉÉN.
Over het boek:
Als ik vraag wat ze van de Europese Unie denken, antwoordt de Serviër Bojan: "We zijn een opgegeven generatie. We hebben niet alleen de oorlog gekend maar we zijn bovendien vergeten door de collectieve onwetendheid van de Europese Unie. Ze willen ons niet. Vergeet me niet daar in Jeruzalem."
Sebastien de Fooz vertrok in 2005 op weg naar Jeruzalem met een bezemsteel in de hand en amper 50 euro op zak. In zes maanden tijd liep hij zesduizend kilometer en doorkruiste hij twaalf landen: via Centraal-Europa en het Midden-Oosten naar Israël en Palestina. Of hij zijn eindbestemming ooit zou bereiken, was vanaf het begin onzeker. Hij liet zich immers leiden door het onverwachte en door de spontane hulp van mensen.
Zijn tocht bracht soms hilarische toestanden mee, soms ergernis, maar vooral ook een andere kijk op drie wereldgodsdiensten: het christendom, het jodendom en de islam. In een tijd waarin conflicten meer en meer blijken te draaien rond religieuze tegenstellingen, zocht de auteur uit of deze drie godsdiensten ons echt tot verschillende mensen maken. Hij luisterde onderweg naar de uiteenlopende verhalen van talloze mensen.
Deze spannende solotocht is echter ook een persoonlijke queeste en toont op indringende wijze hoe persoonlijke angsten overwonnen worden en hoe allerlei maatschappelijke vooroordelen stap voor stap ontkracht worden.
Tussendoortje: blogneurose
Voor de bloggers onder ons die denken dat ze verslaafd zijn aan hun weblog of aan het bloggen in het algemeen heb ik via Wikipedia een tekst gevonden die handelt over 'BLOGNEUROSE'...