Naar de inhoud

De herfst blaast zijn hoorn.

Hoe een tachtiger zijn herfst beleeft.
seniorennet.beseniorennet.be

Uctober.......

October,    

Door de nevels toch een zon ..........
 
  ............. die brengt de  " the indian summer "
Dat laatste stukje zonder  kommer
Al is het in de tiende maand
toch is de zon nog niet versmaad
Zij geeft haar licht aan 't herfst gebeuren
en brengt het bos in kleuren
Van eikeldop, tot kastanje rood
van beukennoot tot bessen rood .
Een dwarelend blad doet zijn laatse vlucht
Legt zich op het bruin tapijt en zucht
Maar het is geen treurnis dat het meent
zijn taak is volbracht , en het nieuwblad gespeent
Zo heeft ook deze maand haar mooie dagen
die kleur en geuren dragen
Roest bruin en goud geel
          de tover is de herfst zijn deel .....................
 




Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door peter om 18:04 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Morgen in de bergen .

       
 Morgen in de bergen 

Het morgen klokje wekt met helder lied
De mens die donkere nachten sliep
het zingt de hymne aan de herboren dag
met hem die eens temeer hem zag

Kijk hoe het zwart graniet
 zo wit omkuift
gestreeld word door het gouden schijn 
de schooheid schenkt aan de azuur blauwe hemelzijn

Hoe schrijnend is mijn onmacht bij die dingen
hoe pijnlijk dat ik geen woord kan vinden
Om als de vogels kweelend te danken , 
 Danken voor die mooie morgend vree .  
 
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door peter om 16:06 Reageer op dit bericht

helpendenhanden

Zo was ik nog even terug aan het denken toen mijn vrouw en ik in het zieken huis  lagen  na een aanrijding , en dacht aan die engelen van de nacht die gaven licht en toch bleef hun kaarsje branden ......
 aan de verpleegsters van die stonden  .  
         
  Het legioen der witte engelen

In een kluwen van kronkelende nevels
in een waas van vernieling en bloed
kwamen handen uit witte wezens
en ogen vol liefde gloed

Van de zwarte nacht tot het krieken van de dag
gewapend met streelende handen en lieve lach
vecht U met wat mensen leed bracht
leed ongemak en pijn heelde u zo zacht

Met ogen vol van liefde en ongedwongen goedheid
bracht u in bange harten , een warme moederlijke vree
vertrouwen en zin voor verder leven , met eigen moed
de liefde voor het leven dragen jullie met je meee

 Oh Heer,  wij danken U voor  het engelen legioen
 die u ons zond , uw engelen van de nacht
Uw cherubijnen die ons in de dag van pijn ontdoen
voor allen die hielden voor ons de wacht

Dank Legioen der witte engelen
die doorliefde weer leven geven
dank u schimmen van de nacht
dank u allen voor uw zorgen . 


  Maar daar zijn wij terug door gekomen zij gaven weer licht  van hun kaarsjes  .

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door peter om 17:33 Reageer op dit bericht

Parijs

Mijn beste vrienden even weg geweest ..... neen niet in vakantie  thuis werk  , geprofiteerd van het weer om wat schilderwerken te doen de "boel  " moet ge toch ook onderhouden hé ,en in den tuin begint ook al de herfst kuis van snoeien en knippen zo peterke weet wat doen , maar nu toch weer even naar mijn blokske ; ik weet niet wie aan huis komt maar ik schrijf voor ieder en voor me zelf  als ik zo aan het klussen ben , dan kan ik aan veel denken over toen en nu , over grote en kleine problemen , maar wie leest al deze bedenkingen?......... zo als  het volgende . Parijs .

    Een vreemde in de stad .

Stad van licht vol duisternis
stad vol van doode mensen
stad vol schijn en ergernis
stad van nooit vervulde wensen

Stad met straten vol rollend staal
stad vol weelderig klater goud
stad met kontrasten zonder paal
stad die niet van mensen houd

Ratelend vloeit de mensen zee
in het binneste van haar schoot
en braakt ze in wezenloze vree
als  buit weer op als schroot

Staal  beton  pompuis   gedoe
hun ogen staren , zij zien het niet
Moderne tijden , vervlogen roem
verdwijnt voor hen in 't helse niet

Zij zoeken in de duistere nacht
de rust , de vree van een goedig woord
ze lopen , rennen  weenen zacht
maar de stad heeft hen vermoord .
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door peter om 16:53 Reageer op dit bericht

Welke dag is het vandaag ?

 Vandaag  21 september de herfst doet zijn intrede  en schenkt ons duizende juwelen ,  parelsnoeren  geweven door vlijtige pootjes met een gerafineerde zekerheid en acobatie  , wat is het prachtig eens het resultaat te zien , van die   duizend mistparels  die  als diamantjes fonkelen in de vroege herfstzon ; Mens maak eens één minuutje vrij want zo iets kunt je niet kopen .....................ik vond ze deze morgen in de tuin  en bracht ze mee voor U .
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door peter om 18:03 1 reactie Reageer op dit bericht

brave schaapjes ???????

  Dat zijn ze zeker ,onze goede staatmuzikanten , met trekorgel en luit , lijden zij ons uit  't was weer een mooie dag ,zo eentje onverwacht .

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door peter om 18:18 Reageer op dit bericht

Nen Tuba ? of toch zo iets .......,

Onzen bompa was er ook bij met zijn instument om de feest nog plezanter te maken en hij deed  het goed hé met zijn klakske  en
"bombardon "
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door peter om 18:11 Reageer op dit bericht

spring op de kar .......

Rijden is plezant , rijden is plezant , rijden op een karreke met vier wielen ......... en maar zingen en  genieten van de "oude wijven zomer " groot en klein een waar festijn .
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door peter om 18:01 Reageer op dit bericht

Het begint te regenen......

Onder  Moeders paraplu zaten eens twee kindjes  Anneke en Janneke dat waren dikke vriendjes
 en de regen deed van tik  tak  tok .......en de klompjes  van klep klap top   ........ zo klonk het liedje in de " papschool "weet U het nog ?
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door peter om 16:13 Reageer op dit bericht

Verliefd , zij wel .........

Mijnheer   ....  neem eens een fototje van ons  't is voor ons  "Moeder "
 en wat doet ne mens dan  ........
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door peter om 18:07 Reageer op dit bericht

Boeren jongens ....

Kent U ze ook die lieve sneutjes uit de bergen ? zij wilden ook eens op mijn blog komen


 Wie zou het kunnen weigeren ......

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door peter om 17:58 Reageer op dit bericht

De philosoof ..............

                De Philosoof .

Ik zag hem weer , de oude philosoof
op de stenen bank,bij 't Romaanse kerkje
verdiept in zijn Gods geloof .
Met natte ogen turend , naar het oude zerkje
zijn lippen prevelden , de verzen uit zijn geest
van hoe het vroeger was geweest .
 De speelse lach  om zijn mond
Was als een spiegel van zijn ziele grond.
Het is als een spelende wind die tekent
met de zon en het loof der bomen ,
dansende nimfen op gras en grond .
Hoe fijn te luisteren naar zijn dichterlijk woord 
Over , hoop , liefde en te leven hoe het hoort 
over kwaad en gramschap  en mensen haat ,
over de duivel en het werelse kwaad ,
over de bakker , de boer of de speelse hoer .
Niet zelden roept hij de schipper terug naar zijn roer 
" Doe zo als ge zijt " leef zo als de Heer u schiep, 
want eens zal hij u vragen , over welke weg gij liep 
Was het enkel om uw eigen lief behagen 
of hielp u ook anders lasten mee te  dragen ?
Uren zou ik nog kunnen luisteren naar  die oude philosoof  
die in zijn hart "God " in de mensen looft .
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door peter om 17:05 Reageer op dit bericht

Hefst..........

Neen het is niet de halverman ,  maar de schoenmaker van Bokrijk , als ik hem zo bezag begon mij een versje zich te spinnen  ....... 
 
 Herfst ,
 
Kan de herfst ook somber stemmen ?
Doet hij niet de jaren tellen
De herfst van het leven
waar wij angst op kleven .
Is alles nu gauw voorbij
of brengt hij nog een rijp getij
Zijn de dagen nu enkel nog verdriet en pijn ?
of kan het ook nog vreugde zijn .
Het is de tijd dat men warmte zoekt
en geborgenheid voor zijn" IK " opdoet
De tijd van samen leven
zich mekaar de handen geven
weg de tijd van zelfzucht en beheer
het doel van de jaren van weleer.
Leer rijp en ouder nu te "zijn "
een begrepen liefde , een kusje klein
Verdrijft de zwarte dagen
die overkomen als regenvlagen
achter de wolken schijnt immers altijd de zon
Maak uw huis waar het begon
 Een tempel voor een mensen ziel
waar eens je hart op viel ;

 





Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door peter om 19:21 1 reactie Reageer op dit bericht

Herfst bloemen

 September kan ook heel mooi zij blijven de geschiedenis ze altijd drukkend en tristig afschilderd.......
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door peter om 19:18 Reageer op dit bericht

........... de laatse konvooien ........;

Ik neem even de draad terug op ....;zo verging het die jongens die ook zoon en soms vader waren  waar moeders en kinderen om weenden
, dagen zonder verzorging , zonder hulp , hier een paar dagen in het lazaret en dan ging het ,  in geen beestewagens maar,  maar in een grote  "Rood Kruis " trein naar Duidsland of ze keerden nooit meer terug in hun heimat . 
 In één van de laatste kovooien  , toen wij een evacuatie van een beesten wagen bezig waren , merkte ik een ander kleur van uniform op , in de duisternis was het moeilijk ontwaren . Nader onderzoek bracht ons bij een Engels onderluitenant  welke gekwetst was door scrapenel  inslag in het rechter  bovenbeen , na een paar woordjes in het bijeen geraapt engels kon ik hem gerust stellen , dadelijk zou hulpkomen , gauw bracht ik rapport aan onze afdeeling chef Dr Van Dessel  verder navraag bracht nog aan het licht dat er nog twee engelse en twee "yankees" in het convooi waren na beraad werd  er" een transport " voor zien , daar het ging om krijgs gevangenen konden wij ze plaatsen onder de conventie van Geneve , En nu de balans van de oorkog  toch was over geslagen verloren wij "onze gevangenen" niet meer uit het oog en zo konden wij hun transport naat Duitsland verhinderen , en onder de diensten van het internationaal Rood Kruis overdragen aan hun repectivelijke  corpsen , na de overdracht en verzorging van het hospitaal aan de gealieerden na een achtal dagen 
 De daarop volgende dagen waren " onze bevrijde soldaten " de helden van de bevolking en werden zij  als het ware onder bloemen bedolven ; want een geheim kon het niet uit blijven . Voor mij was het een onvergetelijk moment wanneer de luitenat zijn officier ster van zijn epaulet nam en ze mij als gedenkenis schonk voor onze   merkwaardige kennismaking en verloop ,  onze amerikaan ,    New york  , gaf zijn baret die gauw werd versierd met de luiteneant ster van "Sir Cari Williams  van de Royal Engeneers. Met deze luitenant had ik dan nog kontakt in november 1945
 toen ik als vrijwilliger in de school van het vliegwezen bij  de  R.A .F  in Engeland dienst deed , Ons weerzien  , welke op verzoek van hem plaats greep in zijn eenheid welke hij terug , na genezing en revalidatie als   Capitain bevelvoerder was . zo als ik zij dat weerzien was voor mij een moment die veel oorlogs geweld deed vergeten , weer eens was de
over wonnene ; de winnaar  hoe absurd het ook mag klinken , en hoe gebeurtenissen iemands leven kunnen beinvloeden . Het zijn niet enkel souveniers gebleven ..........

 En nu genoeg in deze donkere september maand en gaan wij wat kleur en leven geven  ....... nu weet u van waar die ster en die amerikaanse baret  peter
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door peter om 18:48 Reageer op dit bericht

Meer van De herfst blaast zijn hoorn.

↑ Terug naar de berichten