Wild-Life "Gezworen Kameraden"

Vandaag wil ik het afgewerkt schilderij laten zien.Aan de hand van dit schilderij wil ik de verschillende onderdelen die voorkomen in dit werkstuk bespreken. Achteraf wil ik enkel details specifiek toelichten.
Het afgewerkte schilderij bestaat in dit geval uit een drietal grote onderdelen:
-een achtergrond die een bepaalde kleurstruktuur bezit die het schildereij kenmerkt
-een middengedeelte waar er iets meer in detail gewerkt is
- de voorgrond waar alles precies uitgewerkt is.
Deze drie onderdelen zorgen ervoor dat een schilderij goed overkomt bij de toeschouwer
Hoe ontstaat nu zulk schilderij (mijn werkwijze)?
Meestal begin ik met een goede basistiekening. Deze tekening ontstaat nadat er reeds verschillende voorstudies gemaakt zijn.
Wanneer de ontwerptekening erop staat begin ik met de achtergrond in te vullen. Een achtergrond dient meestal onscherp getekend te zijn vormen dienen vaag weer gegeven te worden en de kleuren mogen  niet te royaal in het oog springen. Toch dient men er rekening mee te houden de de gebruikte kleuren achteraf als het schilderij voltooid is de juiste uitstraling aan het schilderij geven. Met pastel is het namelijk zo dat je niet verschillende kleuren gaat mengen op doek of op het papier maar eerder probeer je reeds de gepaste kleuren rechtstreeks te gebruiken. Bij fijnschilderen met olieverf gaat men verschillende glacislagen over elkaar heen aanbrengen, waardoor men een bepaald effect weet te creëeren..Maar pastel schilderen is een dekkende schildermethode wat wil zeggen dat de kleuren die men aanbrengt voor een groot gedeelte reeds op zich zelf bestaan.
Zoals ik gisteren reeds zei is dit schilderij gemaakt op glasspapier 000 wat het tekenen en schilderen enerzijds moeilijker maakt maar anderzijds ook een veel beter resultaat geeft. De heel fijne glaskorrels (zand noem ik het) houden het pastel veel beter vast en hierdoor kan men ook een dikkere laag pastel aanbrengen waar dit nodig is. Het moeilijke is dat men zeer weinig kan corigeren (men wrijft gemakkelijk de korrels weg), waardoor er lelijke vlekken ontstaan. Dus men moet zeer goed weten wat men alds uiteindelijk resultaat wil bereiken.
Wanneer de achtergrond klaar is dan ga ik meestal over naar het middengedeelte van het schilderij of tafereel en in dit geval zijn dat de stammen en de twijgen die duidelijker afgetekend staan tegen de achtergrond (zij staan natuurlijk ook voor de achtergrond).
Tenslotte werkt men de voorgrond uit (hier wordt alles in detail weergeven) en in dit geval zijn dat de wolven.
Welke details wil ik nu in de volgende dagen extra bespreken:
1) de achtergrond hoe komt die tot stand
2) het middengedeelte met  de bomen, twijgen en bladeren
3) de wolven waarin ik extra aandacht wil geven aan de vacht, de ogen en de neus.

Het vervolg op deel 1 van gisteren (25/09/2005) over het Realistisch schilderen en of realistische schilders iets bijbrengen aan de schilderkunst. Om een goed idee te hebben waar het over gaat lees je best ook deel 1. 

Je zal mij nooit horen beweren dat een schilder die, doormiddel van  enkele zwarte of rode punten en deze punten te flankeren door dito strepen en klodders verf  en dan zegt dat hij sneeuw heeft geschilderd, niet naar de werkelijkheid kan tekenen of schilderen. Met een aantal neuten op zou ik daar zelfs zwarte sneeuw in kunnen zien . Dus verkondigen dat Modernisten niet kunnen tekenen uit waarneming, zou een zeer bekrompen mening zijn, daar ik niet eens weet wat die man of vrouw werkelijk als tekenaar of als schilder waard is.
Maar evenzeer vind ik het een domme stelling te  zeggen dat het naar Realiteit schilderen minder kunstig is aan het schilderen van een hervormde  en eigen interpretarie van de realiteit. Want hoe weet je waar de schilder zich bevond op het ogenblik dat  hij een  boompje of dat model of dat landschap schilderde. Was hij wel op die  plaats waarvan jij denkt dat het geschilderde een voorstelling is, of was hij in zijn atelier of  op een andere locatie. En als hij al op locatie aan het schilderen was, heeft hij dan niet nieuwe composities, nieuwe kleuren en kleurarrangementen gemaakt van de bestaande toestand. Door eventueel objecten  weg te laten en ander dingen toe te voegen kan hij een totaal nieuwe realiteit gemaakt hebben waar geen enkele toeschouwer achteraf weet van heeft. 
Er bestaat zoiets als dichterlijke vrijheid in het maken van gedichten,en de vrijheid die een schilder heeft bij het maken van schilderijen laten we die dan de  schilderlijke vrijheid noemen. Of denk jij mischien beste Ludo dat ik letterlijk alle stillevens zelf uitstal en opzet en dan alles netjes overteken en schilder. En indien ik dat doe, dan nog maak ik de compositie (samenstellen van het stilleven) zelf en zelfs jij zal begrijpen dat het niet perse een compositie is die je  in de natuur vindt. Neen dat onderwerp heb ik dan zelf samengesteld en zelf gemaakt, dat is iets wat ik zelf creëer. En door het realistisch te schilderen laat ik achteraf de toeschouwers, via mijn schilderij, mee genieten van iets dat eigenlijk een kortstondig leven heeft gehad.
Neen mijn beste vriend, en vergeef mij de ironie, ik heb redelijk wat stielkennis opgedaan in de afgelopen 25 jaar als schilder, veel van deze zogenaamde realitische schilderijen komen voor een gedeelte of soms helemaal voort uit mijn fantasie. Ik weet hoe het licht reflecteert in een fles of op glas, ik weet dat een schaduw indien het licht van rechts komt  zo en niet andersom achter een welbepaalde schaal ,of op een achtergrond valt. Een schaal of  achtergrond die  ik dikwijls zelf bedenk, die ik zelfs niet in mijn bezit heb of dacht je dat ik honderden houten achtergronden en evenveel doeken en andere objecten bezit die ik in mijn schilderijen gebruik.
Zelf heb ik zeker niet de wijsheid in pacht ook niet als het over schilderen of  kunst in het algemeen gaat, maar ik verzeker je, en dat weet ik uit ervaring dat de toeschouwer slim genoeg is en voor zichzelf bepaalt wat kunst is.
Voor de een is dat super realisme voor de ander Naïve kunst voor weer een ander is dat een Visionistisch schilderij en voor nog andere is dat het Kubisme of Surealisme of Modernisme met al hun onderverdelingen.
Eigenlijk zou ik je willen vragen wat is kunst?
Wel mijn menig hierover geef ik morgen en ik ben benieuwd om de jouwe te kennen.
Lees ook de tekst bij de foto hieronder voor iets meer inzicht in mijn redenering

Naar aanleiding van een artikel dat ik gelezen heb op het blog van een van onze medebloggers, ben ik bijna achterover gevallen van verbazing. Volgende uitspraak werd gedaan: Schilders die een realistisch werk afleveren fabriceren iets klakkeloos zonder zelf een eigen inzicht toe te voegen of een specifieke eigen zienswijze te geven aan het geschilderde.  En zodoende  geen enkel extra gegeven bijdragen aan hetgeen ze schilderen.  Wel deze uitspraak is een  kunstenaar onwaardig. Ik heb dan ook onmiddelijk een reactie gegeven via het dagboek van de schrijver. Tevens wil ik hier mijn eigen menig geven en even rechtzetten en uitleggen waarom ik zulke uitspraak dom en weinig respectvol vind. In de eerste plaats wil ik u de mening van deze schrijver-artiest zeker niet onthouden: Realisme

Waarom zouden beeldende kunstenaars zich beperken tot het slaafs nabootsen van de realiteit als die toch al bestaat? Is het dan niet veel boeiender om een eigen beeld te creëren. Maar het aangaan van die uitdaging schrikt duidelijk velen af. Tekenen betekent dus niet het afbeelden van wat ik zie, maar "wat zie ik er in."  Wat kan de kunstenaar toevoegen aan de realiteit omdat die boom of dat landschap of dat model, zijn boom, zijn landschap of zijn model wordt.

Om het op een beschaafde toon te zeggen ben ik het niet helemaal eens met deze stelling.

Realisme of superrealisme of schilderen naar de werkelijkheid (realiteit) is in de eerste plaats het streven om de behoefte die ontstaat bij een schilder, om een deel van de visueel waarneembare werkelijkheid, zo in een plat vlak af te beelden, dat de kijker de illusie heeft de realiteit zelf te zien.  Deze behoefte bestaat al duizenden jaren en is zeker zo oud als het schilderen zelf,  mischien wel zo oud als dat de mensheid (denk aan de grotten van Altamira waar de toenmalige mens reeds de dingen die hij interessant vond op de wand tekende. Door te tekenen of tenminste te proberen iets gelijkend op weer te geven en gelukkig voor ons kende hij toen nog niet het Modernisme, heeft hij ons een inzicht gegeven in de toenmalige wereld of in de Realiteit van toen. Door de eeuwen heen is het schilderen naar model en naar de realiteit een academisch gegeven geweest om het zogenaamde "metier of vak" van schilder onder de knie te krijgen. Want laten we eerlijk zijn het Modernisme heeft zijn oorsprong in de 19de en 20ste eeuw waar een aantal artiesten een verhaaltje wisten te vertellen bij enkel strepen, vegen en dergelijke meer en hierdoor een aantal snobs wisten te overtuigen van hun kunnen. Dus waarom zouden de werken van een "kunstenaar" die de drang en de behoefte heeft om te schilderen naar wat hij ziet of van objecten die hij in zijn verbeelding ziet en die wonderwel gestalte  geven aan een aantal realistische  en hedendaagse dingen. Voor de toeschouwer  is er  geen verhaaltje nodig om het schilderij te begrijpen omdat de dingen herkenbaar zijn.Maar waarom deze schilderijen van minder belang of minder kunstig zouden zijn dan de werken van iemand die de werkelijkheid vervormt blijft mij een raadsel. Toch niet omwille van dat verhaaltje hoop ik, want en dat is het mooie van de zaak, je kunt dat verhaaltje nergens vastknopen aan wat je op dat doek of blad ziet. Ik persoonlijk denk dat je een toeschouwer niet hoeft te vertellen of iets moet wijsmaken over wat hij dient te zien in je werk. Ik denk dat een toeschouwer slim genoeg is om te zien wat er op het doek staat als het tenminste duidelijk is wat je werk voorstelt en dat dat is even belangrijk laat de toeschouwer zelf invullen wat dit of andere tekening voorstelt..  Om deze tekst niet te lang te maken en je de kans te geven om zelf eens na te denken en eventueel commentaar te geven over wat je net hebt gelezen (via mijn gastenboek of e-mail) komt morgen een tweede deel. Ook wil ik je vragen goed het bovenstaande schilderij te bekijken en aandachtig de uitleg te lezen. Vriendelijke dank.