kerstboompje in de nacht

Ik heb nog een foto gevonden van Lia tijdens haar vakantie in Limburg met zus Han. Deze benen zijn van Lia. De schoen links zal waarschijnlijk van Han zijn. Misschien maakt ze een volgende vakantie een paar foto's waar ze zelf op staat.

Prettige Kerstdagen
Hier staat een van onze kerstkaarten van dit jaar. We weten niet hoe lang de post eroverdoet om alle kaarten met jaaroverzicht te bezorgen. We hebben alles ruim voor de kerst gepost.

During these days with snow is not easy for disabled people to go to the store. Someone without a license parked his car in a parking place for disabled. Many people call it anti-social behavior. This company displays the culture of its staff.
www.viking-life.com  learn the quality of the firm:
"VIKING welcomes dedicated, innovative employees from a wide variety of backgrounds who want to be part of a global, dynamic team of individuals."
"VIKING offers a choice of global safety solutions."

Tijdens deze dagen met veel sneeuw is het voor gehandicapten niet eenvoudig naar de winkel te gaan. Iemand zonder vergunning plaatst zijn auto op een parkeerplaats bestemd voor invaliden. Veel mensen noemen dit gedrag asociaal. Dit bedrijf toont de beschaving van zijn personeel.
www.viking-life.com   leert u de kwaliteit van de firma

Pendant ces jours de neige n'est pas facile pour les personnes handicapées à la boutique. Quelqu'un sans autorisation met sa voiture dans un stationnement pour les personnes handicapées. Beaucoup de gens appellent ce comportement antisocial. Cette société affiche la culture de son personnel.
www.viking-life.com   découvrez la qualité de l'entreprise

Zus Han maakt ook foto's. Hier maakt ze een foto van Lia. De foto heb ik nog nooit gezien.
Het gemak van de digitale fotografie is nog niet overal doorgedrongen.

Lia ging deze zomer samen met haar zus Han naar Limburg op vakantie. Ze heeft een foto van haar rugzak gemaakt. Lia in Zuid Limburg kan ik helaas niet laten zien.

In juli zijn Marieke, Paul en Thymen verhuisd naar Hellevoetsluis.
Lia probeert hier samen met Thymen te helpen in de keuken in Krimpen. Dat was vlak voor de vakantie. Ik heb nog grof vuil weggebracht. De lavastenen en kinderhoofdjes in de tuin mochten niet blijven liggen van het baasje van de woningbouwstichting. De wil van dat soort baasjes is wet. (ze dragen geen groene petten meer)
Hij vond het wel goed dat de vlaggenmast bleef staan. Aardig toch.
Wie weet is de volgende bewoner een rotstuinliefhebber. Die kan dan voor veel geld kinderhoofdjes en lavastenen aanschaffen in een tuincentrum. Op die manier blijft onze economie op peil. Wat een slim volkje zijn we toch.

Foto's zoeken waar Lia op staat was niet eenvoudig. Ze was een week in Ierland. Tussen de honderden foto's van Ierland was dit de enige die ik vond waar ze op stond.

In april maakte ik deze foto van Thymen. Hij woonde toen nog in Krimpen. Hij was graag in de tuin en wilde er graag eten.

Eind mei was ik gevraagd voor een radio-uitzending. Ik sprak over kerkmuziek in de Roomse kerk. Ik zong enkele liederen en liet muziek horen van een CD. Tijdens mijn verblijf in Lourdes had ik eerste dag een interview aangevraagd met Zijne Hoogwaardige Excellentie Hermanus Willibrordus Woorts, hulpbisschop van het aartsbisdom Utrecht. Ik was geaccrediteerd als journalist, maar de monsigneur heeft blijkbaar geen tijd kunnen vrijmaken tijdens zijn verblijf in Lourdes om mij te woord te staan. Ik heb wel foto's van hem gemaakt tijdens zijn en mijn verblijf. Enkele daarvan staan in een fotoalbum dat u hiernaast aan kan klikken.

Op 6 mei dit jaar waren er verkiezingen in Nederland. Thymen mocht mee naar het stembureau. Omdat ik niet meer over een geldig paspoort beschik kan ik geen stem meer uitbrengen. Ik heb maar een foto van mijn kleinzoon gemaakt voor de ingang. Hij mag nog niet; trouwens hij heeft ook geen paspoort met vingerafdrukken.

Bij het zoeken naar foto's voor onze jaarlijkse nieuwjaarsbrief heb ik wat foto's gevonden voor mijn blog.
Deze wandeling was op 30 januari. Ook toen lag er sneeuw. Niet zo veel als nu. Nu is er zeker 30 cm. gevallen. Ik heb nog geen sneeuwfoto's in de polder gemaakt dit jaar. Misschien komt het nog.

Ons roodborstje voelt zich weer thuis in onze tuin. Lia strooit dagelijks iets eetbaars voor hem in de tuin. Meestal eten de andere vogels het op. Ons roodborstje neemt genoegen met de kruimels die de andere overlaten. Soms is het mogelijk een foto te maken, maar het is toch een redelijk schuw beestje. Als ik de tuindeur open doe, vliegt hij weg. Dus moet ik foto's door het venster maken.

Dit weekend waren Marieke en de gebroeders Noorlandt op bezoekbij ons.
Vanmorgen heb ik foto's gemaakt van Leander en Thymen.
De kerstkaarten zijn eindelijk klaar. Die gaan vandaag en morgen op de post

Thymen is nu de grote broer van Leander. Hij verdeelt zijn tijd tussen tekenen met oma Elly en naar zijn broer kijken.
Hij wilde niet mee met de auto om een nieuw hok te kopen voor het konijn Rembrandt (of Sisa, zoals Thymen hem noemt). Hij bleef wel thuis: "Dag opa Peet." zei hij en tekende verder.

Al enkele dagen probeerde ik geen afspraken te maken om Lia naar Marieke te kunnen brengen als ze dat zou vragen. De laatste dag van september leek Leander ons te komen verblijden, maar hij liet ons nog even geduldig wachten. Vannacht, even na twee uur, belde Marieke, of we toch maar wilde komen; ze zou ook nog naar de verloskundige bellen. Onderweg belden we of we naar het ziekenhuis of naar huis moesten komen. De verloskundige had gezegd dat het nog wel even zou duren, maar niet langer dan 24 uur.
Het koffertje voor het ziekenhuis stond klaar en Marieke lag op de bank. Toen we binnen kwamen liep wat rond door het huis. Dan wilde ze weer even naar buiten om een frisse neus te halen. Dan ging ze weer naar boven. Omdat ik toch nergens mee kon helpen ging ik weer naar huis. Thuis aangekomen, gaf ik dat door per telefoon. "We zijn onderweg naar het ziekenhuis," vertelde Lia. Ik ben even op bed gaan liggen. Precies op tijd werd ik wakker gebeld door een mannetje van de woningbouw over een kraan. Daardoor was ik nog redelijk op tijd bij het koor om te zingen. Toen de mis afgelopen was, zag ik dat ik twee oproepen gemist had.
Leander was om 7:17 geboren.
Ik reed weer terug naar Hellevoetsluis en daar lag hij bij zijn moeder in bed.
Hij keek me aan of hij wilde zeggen: "Zo, ben je daar eindelijk."

Vanmorgen in aller vroegte is Leander geboren. De zoon van Marieke en Paul. Met een slaperig hoofd probeerde ik hem op de foto te zetten om de werled de kleinzoon van deze trotse grootvader te laten zien.

In mijn fotoarchief vond ik een foto uit 2002 met een kikkertje. Dat zou de grootvader van het bruine kikkertje van vorige week kunnen zijn. Dit kikkertje zit op de rand van mijn schoen. Dat geeft een beetje informatie hoe klein het diertje is. We weten niet welke soort het is.

Vorige week sprong er plotseling een bruin kikkertje door de kamer. Lia was naar school voor een ouderavond. Het lukte me niet het diertje te vangen om het buiten te zetten. Ook het maken van een foto lukte niet zo goed. De volgende ochtend heeft Lia het kikkertje gevangen en in de tuin gezet. Een dag later sprong er een grote groene kikker door het huis. Ik denk dat ze onder de planten naast de voordeur zitten. Als dan de voordeur geopend wordt komen ze naar binnen.

Mijn kleinzoon Thymen ging vorige week op inspectie langs de bruggen in Lekkerkerk. Nederlanders zijn trots op hun kwaliteiten als bruggenbouwers. Op school leerde ik vroeger dat de Nederlandse bruggenbouwers hun kwaliteiten gebruikten in het leger van Napoleon op weg naar Moskou. De brug die Thymen hier inspecteert blijkt pas 35 jaar oud te zijn. Hij heeft deze brug dan ook afgekeurd. De situatie voor hem en zijn leeftijdgenoten is niet geheel zonder gevaar. Het groene wateroppervlak ziet er voor een kind meer uit als gras dan als water. Kort geleden keken de leerlingen van het Gemini college tijdens de les uit het raam. Zij zagen twee kleien meisjes bij het groene water. Toen een van de meisjes onder het kroos verdween openden twee leerlingen het raam. Zij sprongen naar buiten, renden naar de sloot en haalde het meisje eruit. De moeder lette even niet op, gelukkig waren er anderen die op haar kind lette. De moeder zette het meisje op haar fiets en fietste weg zonder de redders te bedanken.