27 april - Le coq Wallon.

We zijn deze morgen, vroeger dan de andere leden van de fotoclub, terug naar huis gereden. Het was goed, gezellig en gevuld met fotomogelijkheden maar deze namiddag was de laatste dansvoorstelling van Balance Health Center in het Schaliken in Herentals. Dat wilde of kon ik niet missen want, primo... onze kleindochter Julie is er dansjuf en secundo... zoals bij elke voorstelling heb ik ook deze keer alle foto's van de groepen gemaakt. Die worden voor elke dans geprojecteerd. En als je dan daar toch bent... dan fotografeer je het hele gebeuren nog maar eens he. Deze erg kleurrijke groep is een niet helemaal willekeurige keuze uit het aanbod. Julie is niet alleen dansjuf, als het ff kan danst ze zelf ook mee. Ze zit in dit plaatje verscholen.

Een van de redenen waarom we Bergen-Mons hadden gekozen als doel voor ons jaarlijks clubweekend was het prachtige station ontworpen door Calatrava. Ik moet toegeven dat ik zwaar onder de indruk was. Ik vind het mooier dan Luik (zelfde architect trouwens, die verdient zijne kost goed in Wallonië), misschien wel het mooiste station ooit. Dit is een nachtopname vanaf de noordkant, vlak bij het Vandervalk hotel waar we logeren. De bedoeling was om er eens geen personen op te zien, spek voor de bek voor deze nachtvogel. Links in de achtergrond zie je trouwens ook het Belfort even piepen. Er komen nog wat andere beelden voorbij later op mijn facebookpagina als we thuis weer wat uitgerust zijn van de tocht.  

Ieder jaar gaan we tijdens het laatste weekend van april op clubweekend met onze fotoclub. Deze keer hadden we Mons-Bergen uitgekozen als bestemming. Uiteraard proberen we ook tijdens de heen- en terugrit enkele leuke tussenstops in te plannen waar wat fotomogelijkheden zijn. Zo hadden we Edingen, Waterloo, Ronquières en Strépy-Thieu op het lijste van mogelijkheden gezet. Vooral die twee laatste plekken leken me erg interessant, scheepsliften zijn eens wat anders dan sluizen he... Roquières viel een beetje tegen, geen bedrijvigheid en onderhoudswerken. Strépy-Thieu was wel actief maar een bezoek, zoals we op het internet hadden gelezen, was helaas niet mogelijk. Dan is het leuk dat je de drone mee hebt genomen om weer eens te fotograferen uit een net iets andere hoek. 

Ik heb er geen idee van of er in onze regio tegenwoordig veel kinderen worden geboren maar ik zie alleszins regelmatig ooievaars als ik ga fietsen de laatste tijd. Misschien zijn ze op doorreis, misschien leveren ze iets af... Gisteren waren er twee verstopt in een veld dat geploegd werd en vandaag zaten er vier op een grasveldje in St Jozef Olen. Ik had, zoals meestal als ik ga fietsen, alleen het kleine Sonytje bij en ik zet dat ding bijna altijd gewoon op automatisch. In 95% van de gevallen is dat goed maar als de beweging te snel is gaat het wel eens fout. Hij kiest dan gewoonlijk voor 1/200 bij voldoende licht en bij opvliegende vogels is dat net niet kort genoeg. Gelukkig bleef er één net iets langer zitten en die kon ik te pakken krijgen. Voor de aardigheid zet ik de andere foto's morgen wel weer op Facebook.

Het klinkt misschien eentonig maar met zulk mooi weer... fietsen !!! Langs de Zeggendijk kon ik niet naast dit tafereel kijken. Een rode tractor ploegt de gele gewassen om in een lentegroen decor onder een stralend blauwe lucht. Tja, da's een kleurenpalet dat je als amateurfotograaf toch niet kunt laten liggen he. En als je iets beter kijkt -ik zag het ook pas toen ik de foto op mijn computerscherm opende- zitten in de begroeing voor de tractor nog twee ooievaars en ik mag hopen dat ze het overleefd hebben. Ik heb ze alleszins niet zien opvliegen. 

We zijn vandaag naar Herentals gefietst (niet langs de kortste weg he). Het vrouwke vond dat ik nog wat moest toevoegen aan mijn kleerkast en hoewel ik daar eerlijk gezegd niet van wakker lig wil ik het vrouwke graag haar zin geven. Na de aankoop van enkele spullen in de C&A wilde ik dan weer eens gaan kijken in Park Le Paige hoe ver het staat met de voltooing van het nieuwe brugje. Het zag er al best oke uit maar helemaal "af" is het nog niet. De foto's die ik er van maakte leg ik nog even in de wachtkamer want ik ga er van uit dat er nog betere mogelijkheden komen. Wat ik wél erg erg blogwaardig vond was de aanwezigheid van enkele plekken met hyacinten en nog wel met meerdere kleuren: de traditionele gekende paarse, maar ook witte en roze... Het hoeft niet altijd zo massaal te zijn als in het Hallerbos. Uit de serie die ik scoorde is dit de keuze voor vandaag.

Ik ben vorig jaar een hele tijd bezig geweest met het ineen knutselen van een AV-fotoreeks met als thema "rood". In de fotografie gebeurt het wel vaker dat een beeld in zwart-wit wordt omgezet en dat er dan één kleur wordt bewaard, meestal is dat rood. De functionaliteit van die kleur lijkt me duidelijk. Reclame, gevaar, verkeer, veiligheid... er zijn nog al wat mogelijkheden om rood te gebruiken. Jammer genoeg kreeg ik de reeks toen niet naar mijn zin en uiteindelijk heb ik het project maar opzij geschoven. Maar ook nu nog, telkens als ik een beeld zie met een bruikbare rood tint er in, bekruipt me de goesting om het toch weer eens uit de kast te halen. Langs de fietsweg tussen Kasterlee en het Prinsenpark is er het Binnenhof en daar staat deze speciale mooie rode tafel met stoelen. Ik heb een tijdje geleden er al eens foto's van gemaakt maar ik was er niet tevreden over, de symmetrie klopte van geen kanten. Vandaag kwam ik er weer langs gefietst en deze keer heb ik zo goed als het kon enkele stoelen van plaats geschoven. Bij twee lukte dat niet en ook de tafel bleef scheef staan, maar nu vind ik het best aanvaardbaar. Ik heb er geen idee van of ik dit beeld kan inpassen in een verhaallijn voor mijn mogelijke reeks, maar voorlopig gaat ie in de map met geschikte rood-foto's en op de blogpagina mag ie vandaag ook.  

Aanvaardbaar fietsweer en dan hou je ons niet thuis. Al snel raakte ik onder de indruk van de mooie luchten vandaag en regelmatig stopten we dan ook om op geschikte locaties wat te fotograferen, steeds met die luchten in de picture. Ook langs de Franse Baan (parallel met het Kempisch Kanaal in Ten Aard) met de gele velden, de blauwe lucht, de witte wolken en het groen er tussen had ik al enkele beelden geschoten toen ik in de verte een aantal motoren zag naderen. Tja, dan kriebelt het weer, ik ben zelf ook een fervente biker geweest en ondanks het feit dat ik al een tijdje er mee opgehouden ben -de leeftijd he- doet het me nog steeds iets. Ik heb even gewacht tot ze voorbij kwamen en weer dezelfde achtergrond in beeld genomen, deze keer met de bikers op de voorgrond. Dit is een van de foto's uit de reeks.

Ik ben vanavond nog eens naar het dorp gewandeld met de bedoeling een foto te maken van de Wannes met de drone. Er staan rond het kunstwerk veel mooie narcissen en de combinatie zou wel eens een leuk beeld kunnen opleveren, zo dacht ik toch. Maar... viel dat ff tegen!!! Het was er stikkedonker. Geen straatverlichting, het kerkplein, het centrum van Lichtaart was verduisterd alsof het weer oorlog was. Ook de verlichting van de Wannes bleek niet te functioneren, tja, daar sta je dan. Gefrustreerd ben ik weer naar huis gestapt met de werkloze drone. Ik heb dan toch maar het Sonytje weer uit mijn zak gehaald om te zien hoe dat ding presteert bij nachtelijke omstandigheden. Ik heb onderweg links en rechts wat beelden geschoten uit losse hand, maar dat was toch niet echt een groot succces. Vlak voor onze deur is er -hoera- een straatlamp die functioneert en het boompje er schuin onder was redelijk verlicht. De flits van het toestelletje bleek net voldoende om er een extraatje aan toe te voegen. De stam was zelfs een beetje overbelicht maar daar wist Photoshop wel raad mee. Ook de ruisreductie van het programma was weer zeer behulpzaam, zeg maar wonderbaarlijk... Ik noem dit een experiment en met het resultaat heb ik toch weer een meer dan aanvaardbare foto voor deze site vandaag.

Vrijdag, voorjaar, mooi weer... de wandelgroep is weer van start gegaan. Toen Leentje, de mama van het vrouwke tijdens haar laatste levensjaren in zorgtehuis Hoevezavel werd opgenomen waren wij daar vaste bezoekers en wij engageerden ons als vrijwilligers ook om aan een aantal activiteiten deel te nemen, wandelen met de bewoners was er een van. Ondertussen is Leentje al lang geleden overleden maar we zijn nog steeds vrijwilliger. Vandaag was het weer wandeldag en voor de gelegenheid had ik mijn drone meegenomen. Tijdens de traditionele rustpauze heb ik even enkele foto's gemaakt van uit de hoogte om de dag op een net iets andere manier te documenteren. 

We zijn deze namiddag even naar Loenhout gereden om dochter Ilse (en gezin) te bezoeken. We hadden al op voorhand gepland om tijdens de terugrit een stop in te lassen bij het kasteel De Renesse in Oostmalle, kwestie van wat wandelplezier te rapen en wat nodige stappen op de teller te zetten. De fotomogelijkheden zijn daar legio en ik realiseer me best dat er al duizenden foto's gemaakt zijn van het kasteel en omgeving, maar dat belet me niet om vandaag nog eens een ervan op deze pagina te posten. Omdat de oogst weer erg groot was zal ik morgen nog wel enkele andere beelten op Facebook knallen.

We zijn vandaag nog eens naar Turnhout gefietst. Voor we het smalle onverharde fietspad richting Veedijk insloegen, nog net naast de Steenweg op Tielen kreeg ik een vrij zicht op de waterplas aan de rechterkant, volgens de kaart heet dat de Treskesvijver. Ik wilde daar wel eens een foto van maken, fiets even aan de kant dus. Maar toen ik naar de overkant gewandeld was en een zo hoog mogelijk standpunt gevonden had op een soort dammetje zag ik in het riet iets wat een broedende zwaan leek. Dichterbij kon ik niet, wilde ik ook niet, maar flink ingezoomd kon ik de situatie toch goed in beeld krijgen. De zwaan had mij blijkbaar ook in de gaten en toen hij/zij zich oprichtte kon ik dit beeld schieten.

Heerlijk, zonnig weer en hoewel voor sommigen misschien nog een beetje fris, zijn we er weer op uit getrokken met onze e-bikes. Eerst zijn we naar het shopping centrum in Olen gefietst waar ik bij Adventure eindelijk een fietshelm heb gevonden in mijn maat! (ik heb nu eenmaal ne dikke kop)... Dan zijn we naar Herentals gefietst en ondertussen heb ik regelmatig wat leuke beelden op het geheugenkaartje van mijn Sonytje kunnen zetten. De keuze was niet gemakkelijk vandaag maar dit beeld van de fietstunnel onder de Geelse weg N13 naast het Kempisch Kanaal vond ik het het meest geschikt als foto van de dag. 
Voor de aardigheid zal ik de andere kandidaten even op mijn Facebookpagina zetten, zo kun je zelf zien (en eventueel becommentarieren) hoe moeilijk de keuze weer was.  

Het weer was een beetje twijfelachtig. Eerst zou het gaan regenen rond vier uur maar telkens ik de buienradar consulteerde schoof dat een beetje op. Uiteindelijk hebben we toch beslist even naar Herentals te fietsen. Het vrouwke wilde wat rondneuzen in enkele winkels en ik had een stick meegenomen met de foto's van het wandelvoetbal toernooi gisteren. Die wilde ik graag persoonlijk overhandigen met wat uitleg.
Onderweg heb ik weer enkele keren mijn Sonytje uit mijn zak gehaald en de dramatische luchten waren evenzovele redenen om de opnames in pittig zwart-wit om te zetten. Dit is een beeld van de Nete langs de Ark.
Toen we rond kwart over vijf terug thuis kwamen begonnen de eerste druppels te vallen... net droog gebleven !!!

Ik word ondertussen een beetje de huisfotograaf van SKS Herentals. Vorig jaar heb ik op deze pagina's al enkele foto's geplaatst van hun activiteiten en vandaag hadden ze me weer gevraagd om wat beelden te komen maken van het wandelvoetbaltoernooi dat ze hadden ingericht. Zes ploegen deden er aan mee en als je enige notie hebt van een competitieformaat weet je dat iedere ploeg dan tegen de overige 5 moet spelen wat in totaal 15 wedstrijden oplevert. Over 3 terreinen gespreid waren dat dus 5 blokken. Iedere partij duurde twee maal 10 minuten met een korte pauze en ik heb daar een hele tijd tussendoor gelopen met mijn vinger op de ontspanknop van mijn fototoestel. De oogst was groot. Na afloop was er uiteraard ook een winnaar en dat bleek SKS B te zijn. De beker blijft dus in Herentals. Ik vond het gepast een foto van de overhandiging van de beker aan de triomferende kapitein van het winnende team een plaatsje in mijn jaaralbum te gunnen. 

Ik ben vandaag iets vroeger gaan fietsen. Da's niet zo moeilijk te begrijpen met de voorspelde regen in de namiddag. Die hebben we ook gehad maar toen was ik alweer thuis. Onderweg heb ik gewoontegetrouw regelmatig mijn Sonytje uit mijn jaszak gehaald om mijn dag te documenteren. De keuze voor het blogbeeld van de dag is misschien niet de meest blitse foto maar soms zijn er andere redenen. Met de wielerwedstrijd Parijs-Roubaix van morgen in gedachten koos ik voor deze kasseien. Als je van het gehucht Achterlee via de Coolsweg naar de Herentalse Baan fietst is het laatste redelijk steil aflopende stuk best Parijs-Roubaix-waardig. Gelukkig zit er achter op het toestel een kantelbaar schermpje zodat ik uit een extreem laag standpunt kon fotograferen zonder mijn rug te forceren. Als het glad is in de winter kun je hier trouwens maar beter wegblijven met de fiets. 

Ondanks het feit dat de voorspellingen niet erg positief waren viel het nog wel mee met het weer. Deze middag heb ik even gevochten met het gras voor ons huis. Gelukkig had ik een kloeke helper: de grasmaaier. Samen hebben we gewonnen, klus geklaard! Daarna ben ik maar aan de wandel gegaan. Uiteraard mag mijn Sonytje altijd mee. Onderweg, in de berm, zag ik blauwe bloemekes en nieuwsgierig als altijd wilde ik dat wel even beter zien en mijn Sonytje kwam ook als vanzelf uit mijn jaszak. Ik vond het opvallend met die fel behaarde stengels en bladeren en bloemknoppen die een andere kleur hebben dan de bloemekes. Meestal gebruik ik dat Sonytje in de groene stand "auto", maar nu koos ik eens voor "scene" en dan kun je scrollen naar het symbool dat een bloem voorstelt. Dat staat voor een soort macro functie en het resultaat mag er wezen vind ik. Toen ik thuis kwam heb ik de foto even laten bekijken door Plantnet en daar leerde ik dat dit "Overblijvende ossentong" is. Hoe verzinnen ze het...

We zijn nog eens richting Prinsenpark gefietst. Zonder overdrijving is dat echt wel een van de mooiste en best geconserveerde natuurgebieden in ons landje. Wat ooit een koninklijk domein was wordt nu, zover ik weet, beheerd door de provincie Antwerpen. Er zijn vijvers, grachten, er is een bezoekerscentrum, picknickplaatsen, vogelkijkhutten, uitgezette wandelingen en natuurliefhebbers kunnen er in elk seizoen eindeloos dwalen door de prachtige natuur. Nu de lente zich uitbundig begint te manifesteren is het er misschien nog mooier dan anders. Dit is een van de vele foto's die ik scoorde tijdens onze fietstocht doorheen het park vandaag. 

Op 26 februari zijn Steve en Valerie in het huwelijk getreden. Als je terug scrolled in deze blog naar die datum kun je o.a. lezen dat bruiloftsfotografie absoluut niet mijn ding is. Maar omstandigheden dwongen me er toen toe om de plechtigheid te fotograferen en dat viel eigenlijk best mee. Nauwelijks enkele weken later kreeg ik de hoofdpersonen weer samen voor de lens toen ik op het terras van De Lichtaartse Kwezel iets ging consumeren en deze keer waren ze met drie... Ik heb het jonge gezinnetje nog eens met mijn Sonytje geconfronteerd.