06 mei - Deur

In de drang naar afwisseling in mijn fotografie wil ik vandaag eens een verkeersbordenproblematieksituatie (12 lettergrepen!!!) aankaarten.
Het was geen fietsweer en ook om aan de wandel te gaan was het niet meteen de allerfijnste dag. Toch zijn het vrouwke en ik te voet naar de Spar gewandeld aan de andere kant van het dorp en toen we bij de verkeerslichten kwamen in de Leistraat werden we geconfronteerd met een probleem.
Ik wil eerst de situatie wat beter schetsen. We kwamen van rechts aan de overkant. Zo'n dertig meter voor de verkeerslichten werden we door een (officieel?) bord verplicht om over te steken, geen aanduiding voor automobilisten, fietsers of andere fatbikers, laat staan een gemarkeerde oversteekplaats. Hoe de verkeerslichten ook hun best doen, ofwel komt er verkeer van Herentals of Kasterlee, ofwel van Tielen of uit de Zagerijstraat en toch zijn we er miraculeus in geslaagd veilig aan deze kant te geraken. Dan kom je bij de plek waarover ik nu even de dwarsligger wil spelen.
Aan de overkant zie je anderhalf verkeersbord en het lijkt me duidelijk dat je als voetganger en als fietser, voorbij de afsluiting, de bouwwerf niet mag betreden. Aan deze kant staat een bord verboden voor voetgangers, maar -verbeter me als ik het mis heb- zover ik weet moet je rekening houden met verkeersborden die rechts van je staan. Als je dus links van het zebrapad en van het bord wilt oversteken mag dat niet. Rechts wel toch? En er is een groen licht aan de overkant dat je uitnodigt en toelaat om over te steken. Volgt iedereen nog? Als je dan aan de overkant zou aankomen, kom je op een erg smal stukje stoep dat alleen maar voor extreem magere mensen begaanbaar is. Niet voor mij dus. Help!!!
Omdat het vrouwke geïrriteerd vond dat ik me wat meer meegaand moest opstellen heb ik me er maar verder niet druk in gemaakt en ik ben langs deze kant van de weg gebleven tot aan de rotonde en daar was een probleemvrij zebrapad om bij de Spar te geraken.

We zijn weer eens via wat alternatieve wegen richting Turnhout gefietst. Via Tielen, het Gewad, Gierle ging het door het Grotenhoutbos naar Vosselaar. Toen we De Breem opdraaiden, parallel met de E34, richting Gierlebaan was ik gecharmeerd door de rij bomen tussen onze autoluwe route en de snelweg. Na enkele foto's was ik toch niet helemaal tevreden en ik heb even gewacht tot ik een rode auto goed in beeld kon krijgen. Je weet maar nooit of het iets kan zijn voor mijn A.V.-reeks "Rood" die nog altijd in de pijplijn zit. Na enkele minuten was het raak. Er waren nog wel wat andere wagens op de snelweg maar voor de gelegenheid heb ik die allemaal weg gekloond.

Ik had eigenlijk al lang gepland om vandaag eens naar Geel te fietsen om te gaan kijken naar de vijfjaarlijkse St. Dymphna-stoet. De weersvoorspellingen waren evenwel van dien aard dat ik dat plan maar in de vergeethoek gezet heb. Achteraf gezien was het alsnog mogelijk geweest want het werd echt niet zo kletsnat en zo stormachtig als voorspeld. Rond 4 uur, te laat voor de stoet, kwam de zon er zelfs even door en ik ben toch nog even gaan fietsen, niet naar Geel, maar een klein rondje om de nodige lichaamsbeweging te plukken moest kunnen he. In Kasterlee was er op de markt een evenement gaande om het begin van het toeristisch seizoen te vieren en daar heb ik even rond gekeken. Er was een podium waar een leuk trio dames aan het optreden was, live begeleid door een drummer, een pianist en een contrabassist. Het repertoire bestond uit evergreens in de stijl van de Andrews Sisters en ik was behoorlijk onder de indruk... wow!!! Ik heb enkele foto's gescoord en dit is er één van. Thuis heb ik even opgezocht wat de naam was van het ensemble. Meneer Google vertelde me dat het ging om "The Rappel Sisters". 

Nog enkele kilometers en we waren weer bijna thuis, maar ik wilde toch vanaf De Korte Hei, langs Bobbejaanland nog een eindje langs de Nete fietsen. Het is een onverhard pad weliswaar maar er staat enorm veel brem in bloei en daar wilde ik graag nog wat foto's van scoren. Onverwacht diende zich een extraatje aan. Er was behoorlijk wat bedrijvigheid op de Nete. Ik denk dat er een of andere vereniging een kanotocht had georganiseerd. Ze kwamen met velen ons tegemoet op het water, de enen al wat meer bedreven dan de anderen in de kanovaart. Zo kon ik twee onderwerpen in één foto samen brengen: enerzijds mijn oorspronkelijk plan: de brem, en anderzijds een aantal kano's in diverse variaties van stuurmanskunst.

Wat een heerlijke dag was me dat vandaag. Dit was de eerste echt lekkere zomerse dag van '26. We hebben een, voor ons senioren, redelijk lange fietstocht ondernomen en we hebben er enorm van genoten. Toen we terug thuis kwamen klokten we af op bijna 60 km, electrisch he...
We zijn onder meer rond het Zilvermeer in Mol gereden en soms zie je als amateur fotograaf een beeld voorbij komen waar je niet omheen kunt. We hebben even halt gehouden en zonder de rust te storen heb ik deze man die op een bank in het riet op zijn eigen manier ook zat te genieten in beeld genomen. 

De Lentehei, altijd een leuke bestemming, het was al een tijdje geleden dat we er nog geweest waren. Gisteren was dat al mijn doel, maar bij de Lierseweg ben ik maar terug gedraaid, mijn energiepeil was al flink onder het gemiddelde en ik wilde wel nog thuis geraken. Vandaag ben ik met frisse moed en zonder me eerst stuk gewerkt te hebben met dat kl*te-grasmachien, samen met het vrouwke, er naar toe gefietst. En ja, er was best veel wind maar daar zit een knop op onze e-bikes waarmee je de electrische ondersteuning klink naar boven kunt duwen, best handig.   We hebben lekker in het zonneke genoten van een terraske, een Duvelke (voor het vrouwke een koffie) en ik heb er wat rondgefotografeerd. 
Dat het vrouwke haar fietshelm niet eens had afgezet bewijst dat je dat ding niet eens voelt...

Het was best een goed gevulde dag. Zoals meestal heb ik uitgebreid de tijd genomen om wakker te worden, krantje te lezen en van het ontbijt te genieten. Dan heb ik al mijn moed bij elkaar geraapt en de strijd aangegaan met het ondertussen al te lang verwaarloosd gras. Ondanks de toch niet geringe oppervlakte en de lengte van het gewas heb ik gewonnen (!). Daana heb ik nog een niet al te lange fietstocht ondernomen. Het valt echt wel op hoe vaak ik, als we gaan fietsen, kies voor onze Kempense kanalen. Ook vandaag vertrok ik langs het Kempisch Kanaal richting Herentals, dan verder langs het Albertkanaal tot aan de brug aan de Lierse Weg en daar was ik gecharmeerd door de weelderige bloei van de brem die boven het kanaal staat te pronken. Het kleine Sonytje kwam opdringerig uit mijn zak geslopen en ik kon niet anders dan 'm zijn zin te geven en af te drukken.
Dat ik vanavond tijdens de voetbalwedstrijd op TV enkele keren ben ingedut is eigenlijk niet alleen het gevolg van het feit dat de match niet veel soeps was...

Het vrouwke had weinig zin om mee te gaan fietsen vandaag en ik ben er dan maar even alleen op uit getrokken. Het is welliswaar maar een klein rondje geworden maar ik heb toch weer enkele leuke beelden kunnen scoren met mijn Sonytje. Het hoeft trouwens niet altijd groots en spectaculair te zijn. In de kleine dingen zit ook vaak voldoende schoonheid. Deze margrieten zijn daar een prima bewijs van.

Een klein fietstochtje is nog net gelukt maar ik heb vandaag grotendeels voor de Mac gezeten om me door de foto-oogst van ons club-weekend te werken. Gefotografeerd heb ik helemaal niet maar des te meer keuzemogelijkheden heb ik zien voorbij komen die het ook verdienen om in deze blog te prijken. Eén per dag is echter mijn regel... Maar dit beeld kon ik toch niet negeren. Tijdens een wandeling in Bergen zag ik deze haan in een bloemenperk. Tja, zoals wij onze Vlaamse leeuw hebben, hebben onze franstalige landgenoten hun coq Wallon... en die lopen daar zomaar vrij rond. Ik durf er niet aan te denken wat er zou gebeuren als onze leeuwen dat zouden doen...

We zijn deze morgen, vroeger dan de andere leden van de fotoclub, terug naar huis gereden. Het was goed, gezellig en gevuld met fotomogelijkheden maar deze namiddag was de laatste dansvoorstelling van Balance Health Center in het Schaliken in Herentals. Dat wilde of kon ik niet missen want, primo... onze kleindochter Julie is er dansjuf en secundo... zoals bij elke voorstelling heb ik ook deze keer alle foto's van de groepen gemaakt. Die worden voor elke dans geprojecteerd. En als je dan daar toch bent... dan fotografeer je het hele gebeuren nog maar eens he. Deze erg kleurrijke groep is een niet helemaal willekeurige keuze uit het aanbod. Julie is niet alleen dansjuf, als het ff kan danst ze zelf ook mee. Ze zit in dit plaatje verscholen.

Een van de redenen waarom we Bergen-Mons hadden gekozen als doel voor ons jaarlijks clubweekend was het prachtige station ontworpen door Calatrava. Ik moet toegeven dat ik zwaar onder de indruk was. Ik vind het mooier dan Luik (zelfde architect trouwens, die verdient zijne kost goed in Wallonië), misschien wel het mooiste station ooit. Dit is een nachtopname vanaf de noordkant, vlak bij het Vandervalk hotel waar we logeren. De bedoeling was om er eens geen personen op te zien, spek voor de bek voor deze nachtvogel. Links in de achtergrond zie je trouwens ook het Belfort even piepen. Er komen nog wat andere beelden voorbij later op mijn facebookpagina als we thuis weer wat uitgerust zijn van de tocht.  

Ieder jaar gaan we tijdens het laatste weekend van april op clubweekend met onze fotoclub. Deze keer hadden we Mons-Bergen uitgekozen als bestemming. Uiteraard proberen we ook tijdens de heen- en terugrit enkele leuke tussenstops in te plannen waar wat fotomogelijkheden zijn. Zo hadden we Edingen, Waterloo, Ronquières en Strépy-Thieu op het lijste van mogelijkheden gezet. Vooral die twee laatste plekken leken me erg interessant, scheepsliften zijn eens wat anders dan sluizen he... Roquières viel een beetje tegen, geen bedrijvigheid en onderhoudswerken. Strépy-Thieu was wel actief maar een bezoek, zoals we op het internet hadden gelezen, was helaas niet mogelijk. Dan is het leuk dat je de drone mee hebt genomen om weer eens te fotograferen uit een net iets andere hoek. 

Ik heb er geen idee van of er in onze regio tegenwoordig veel kinderen worden geboren maar ik zie alleszins regelmatig ooievaars als ik ga fietsen de laatste tijd. Misschien zijn ze op doorreis, misschien leveren ze iets af... Gisteren waren er twee verstopt in een veld dat geploegd werd en vandaag zaten er vier op een grasveldje in St Jozef Olen. Ik had, zoals meestal als ik ga fietsen, alleen het kleine Sonytje bij en ik zet dat ding bijna altijd gewoon op automatisch. In 95% van de gevallen is dat goed maar als de beweging te snel is gaat het wel eens fout. Hij kiest dan gewoonlijk voor 1/200 bij voldoende licht en bij opvliegende vogels is dat net niet kort genoeg. Gelukkig bleef er één net iets langer zitten en die kon ik te pakken krijgen. Voor de aardigheid zet ik de andere foto's morgen wel weer op Facebook.

Het klinkt misschien eentonig maar met zulk mooi weer... fietsen !!! Langs de Zeggendijk kon ik niet naast dit tafereel kijken. Een rode tractor ploegt de gele gewassen om in een lentegroen decor onder een stralend blauwe lucht. Tja, da's een kleurenpalet dat je als amateurfotograaf toch niet kunt laten liggen he. En als je iets beter kijkt -ik zag het ook pas toen ik de foto op mijn computerscherm opende- zitten in de begroeing voor de tractor nog twee ooievaars en ik mag hopen dat ze het overleefd hebben. Ik heb ze alleszins niet zien opvliegen. 

We zijn vandaag naar Herentals gefietst (niet langs de kortste weg he). Het vrouwke vond dat ik nog wat moest toevoegen aan mijn kleerkast en hoewel ik daar eerlijk gezegd niet van wakker lig wil ik het vrouwke graag haar zin geven. Na de aankoop van enkele spullen in de C&A wilde ik dan weer eens gaan kijken in Park Le Paige hoe ver het staat met de voltooing van het nieuwe brugje. Het zag er al best oke uit maar helemaal "af" is het nog niet. De foto's die ik er van maakte leg ik nog even in de wachtkamer want ik ga er van uit dat er nog betere mogelijkheden komen. Wat ik wél erg erg blogwaardig vond was de aanwezigheid van enkele plekken met hyacinten en nog wel met meerdere kleuren: de traditionele gekende paarse, maar ook witte en roze... Het hoeft niet altijd zo massaal te zijn als in het Hallerbos. Uit de serie die ik scoorde is dit de keuze voor vandaag.

Ik ben vorig jaar een hele tijd bezig geweest met het ineen knutselen van een AV-fotoreeks met als thema "rood". In de fotografie gebeurt het wel vaker dat een beeld in zwart-wit wordt omgezet en dat er dan één kleur wordt bewaard, meestal is dat rood. De functionaliteit van die kleur lijkt me duidelijk. Reclame, gevaar, verkeer, veiligheid... er zijn nog al wat mogelijkheden om rood te gebruiken. Jammer genoeg kreeg ik de reeks toen niet naar mijn zin en uiteindelijk heb ik het project maar opzij geschoven. Maar ook nu nog, telkens als ik een beeld zie met een bruikbare rood tint er in, bekruipt me de goesting om het toch weer eens uit de kast te halen. Langs de fietsweg tussen Kasterlee en het Prinsenpark is er het Binnenhof en daar staat deze speciale mooie rode tafel met stoelen. Ik heb een tijdje geleden er al eens foto's van gemaakt maar ik was er niet tevreden over, de symmetrie klopte van geen kanten. Vandaag kwam ik er weer langs gefietst en deze keer heb ik zo goed als het kon enkele stoelen van plaats geschoven. Bij twee lukte dat niet en ook de tafel bleef scheef staan, maar nu vind ik het best aanvaardbaar. Ik heb er geen idee van of ik dit beeld kan inpassen in een verhaallijn voor mijn mogelijke reeks, maar voorlopig gaat ie in de map met geschikte rood-foto's en op de blogpagina mag ie vandaag ook.  

Aanvaardbaar fietsweer en dan hou je ons niet thuis. Al snel raakte ik onder de indruk van de mooie luchten vandaag en regelmatig stopten we dan ook om op geschikte locaties wat te fotograferen, steeds met die luchten in de picture. Ook langs de Franse Baan (parallel met het Kempisch Kanaal in Ten Aard) met de gele velden, de blauwe lucht, de witte wolken en het groen er tussen had ik al enkele beelden geschoten toen ik in de verte een aantal motoren zag naderen. Tja, dan kriebelt het weer, ik ben zelf ook een fervente biker geweest en ondanks het feit dat ik al een tijdje er mee opgehouden ben -de leeftijd he- doet het me nog steeds iets. Ik heb even gewacht tot ze voorbij kwamen en weer dezelfde achtergrond in beeld genomen, deze keer met de bikers op de voorgrond. Dit is een van de foto's uit de reeks.

Ik ben vanavond nog eens naar het dorp gewandeld met de bedoeling een foto te maken van de Wannes met de drone. Er staan rond het kunstwerk veel mooie narcissen en de combinatie zou wel eens een leuk beeld kunnen opleveren, zo dacht ik toch. Maar... viel dat ff tegen!!! Het was er stikkedonker. Geen straatverlichting, het kerkplein, het centrum van Lichtaart was verduisterd alsof het weer oorlog was. Ook de verlichting van de Wannes bleek niet te functioneren, tja, daar sta je dan. Gefrustreerd ben ik weer naar huis gestapt met de werkloze drone. Ik heb dan toch maar het Sonytje weer uit mijn zak gehaald om te zien hoe dat ding presteert bij nachtelijke omstandigheden. Ik heb onderweg links en rechts wat beelden geschoten uit losse hand, maar dat was toch niet echt een groot succces. Vlak voor onze deur is er -hoera- een straatlamp die functioneert en het boompje er schuin onder was redelijk verlicht. De flits van het toestelletje bleek net voldoende om er een extraatje aan toe te voegen. De stam was zelfs een beetje overbelicht maar daar wist Photoshop wel raad mee. Ook de ruisreductie van het programma was weer zeer behulpzaam, zeg maar wonderbaarlijk... Ik noem dit een experiment en met het resultaat heb ik toch weer een meer dan aanvaardbare foto voor deze site vandaag.

Vrijdag, voorjaar, mooi weer... de wandelgroep is weer van start gegaan. Toen Leentje, de mama van het vrouwke tijdens haar laatste levensjaren in zorgtehuis Hoevezavel werd opgenomen waren wij daar vaste bezoekers en wij engageerden ons als vrijwilligers ook om aan een aantal activiteiten deel te nemen, wandelen met de bewoners was er een van. Ondertussen is Leentje al lang geleden overleden maar we zijn nog steeds vrijwilliger. Vandaag was het weer wandeldag en voor de gelegenheid had ik mijn drone meegenomen. Tijdens de traditionele rustpauze heb ik even enkele foto's gemaakt van uit de hoogte om de dag op een net iets andere manier te documenteren.