04 juni - Nat, natter, natst

Nog iets meer dan 2 weken en dan scheuren de gitaren, dreunen de drums, trillen de bassen en krijsen de stemmen over het Kempense landschap... Graspop Metal Meeting komt er weer aan. We zijn vandaag al eens gaan kijken hoe ver ze staan met de opbouw en de voorbereiding. Je mag het terrein niet betreden maar van net buiten de poort kon ik zien dat de Metal Dome al bijna klaar is. We gaan er ieder jaar de sfeer opsnuiven en het is dus waarschijnlijk dat dit niet de laatste foto is die van dit event voorbij zal komen op deze pagina in de loop van de komende tijd. En voor de twijfelaars, de onwetenden en de haters: hardrock fans zijn de liefste mensen die er zijn, ondanks het ruige imago dat ze zich aanmeten. Ik heb op Graspop nog nooit hooliganisme, keetschopperij of algemene vechtpartijen gezien, nog nooit een weigering gekregen als ik vroeg of ik ze mocht fotograferen en nog nooit enige zweem van agressie mogen ervaren. Wordt vervolgd.

Toen onze kinderen klein waren kwamen we er al regelmatig, met de kleinkinderen trokken we er ook vaak naar toe en de kabouterberg (en het kabouterbos en de zandvlakte) zijn nog steeds een ideale plek voor kinderen om zich eens helemaal te kunnen uitleven in de natuur. Vanmiddag was er even een gaatje in de regendreiging en ik heb het er op gewaagd... een rondje fietsen, nooit te ver van huis voor "je weet maar nooit", maar ik ben helemaal droog gebleven. Dan kan het bijna niet anders dat je ook weer eens langs de kabouterberg komt, in vogelvlucht nauwelijks 3 km van onze voordeur. Op de zandvlakte was er enige verandering te zien. Er is recent een soort muur van gezaagde dennenstronken aangelegd en ik vraag me af wat daar de reden van is. Misschien werd de afkalving van de zandduinen te erg en de luchtwortels van de dennen te onstabiel. Wortels horen eigenlijk onder de grond te zitten. Spelende kinderen vinden dat natuurlijk geweldig maar misschien willen de natuurbeschermers er voor zorgen dat er weer wat zandophoping komt achter de constructie om de wortels weer wat meer grip te geven... zomaar een veronderstelling he...

Ik moest een beetje creatief zij om "Klaprozen" niet voor de derde keer als titel te kiezen binnen een periode van minder dan een maand. Graan is trouwens ook een verzamelnaam want in mijn onwetendheid zou ik niet kunnen zeggen of dit nu tarwe, haver, rogge of nog een ander gewas is. Ik vond het alleszins een stop waard om van uit een laag standpunt dit beeld te fotograferen. Eenvoud siert zegt het spreekwoord. Meer moet dat niet zijn om een plaatje in mijn jaaralbum te krijgen.

Gisteren had ik het terloops ook al over horecazaak Den Thys en toen ik er vandaag weer voorbij fietste stond er langs het kanaal een rij prachtige oldtimers, om U tegen te zeggen. Op de parking stonder er nog een aantal trouwens. Het waren er wel 25 of 30. Ik weet niet of het een oldtimer-treffen was of een gepland tussenpunt voor een drink- en eetstop tijdens een gezamenlijke rondrit maar deze kans om enkele leuke foto's te scoren kon ik niet laten voorbij gaan. Op deze pagina hou ik het zoals altijd bij één maar morgen zal ik nog wel enkele andere op Facebook zwieren.  

Da's nu al enkele dagen dat er regen voorspeld is maar het is in onze regio toch helemaal droog gebleven, tot we vanavond eindelijk een, niet eens zo zwaar, onweer over ons heen kregen...
Vanmiddag was het alleszins nog hoogzomer en ik ben weer gaan fietsen. In de buurt van de gekende horecazaak Den Thys vlak bij sas 9 is een terrein waar de marinekadetten, een soort jeugdbeweging, hun stek hebben. Er liggen enkele vaartuigen aangemeerd en ik geloof graag dat die best wel de nodige aantrekkingskracht hebben op het jonge volkje. Je weet maar nooit of er op die manier kandidaten worden geïnteresseerd in de scheepvaart en/of de marine. Ik zie er alleszins regelmatig veel jeugdige bezoekers en er wordt ook regelmatig gevaren. Vandaag was het water spiegelglad en de twee boten met spiegeling kon ik niet negeren.  

Gisteren was ik vroeg gaan fietsen voor we naar Lommel vertrokken, en het was heet. Vandaag was het zelfs nog heter en drukkend daarenboven, maar er zat verandering in het weer aan te komen. Vanavond heb ik het toch gewaagd nog maar eens hetzelfde rondje te doen. Op dezelfde plaats waar ik gisteren het landschap met het drogende hooi fotografeerde was de boer nu het hooi in balen aan het persen en snel aan het binnenhalen voor de voorspelde regen ging vallen. Ik kreeg de inval om eens te proberen een dubbelfoto te maken, een opname met zo'n 30 uren verschil van op dezelfde plek. De kadrering klopte niet 100% en ik heb de foto van vandaag in de nabewerking met Photoshop een pietsje moeten verschuiven in de bovenliggende laag maar na wat prutsen vond ik de bewerking zo wel geslaagd: links het drogende hooi in de zinderende hitte en mooi aansluitend, rechts de race tegen de tijd van de boer met zijn machines, samengevoegd in één landschapsfoto. Voor de titel van deze upload ging ik te rade bij een oude opname van Dinah Washington uit 1959: What a difference a day makes...    

Nadat de mama van het vrouwke overleden is in zorgtehuis Hoevezavel zijn wij daar blijven komen als vrijwilligers en vandaag waren we uitgenodigd door het gemeentebestuur van Lommel voor het jaarlijkse grote vrijwilligersfeest. Dat was trouwens niet alleen voor de mensen die zich inzetten voor het reilen en zeilen in Hoevezavel maar voor alle vrijwilligers van alle mogelijke activiteiten waar er vrijwilligers ingezet worden. Meer dan 1000 zijn er in Lommel en er waren er toch een 400-tal komen opdagen.
Het was een leuke verrassing toen we Peter nog eens zagen. Lang geleden was hij verantwoordelijk voor de animatie in Hoevezavel en ondertussen is hij werkzaam voor de stad en bij de organisatie van het feest was hij betrokken. Toen hij ons zag kwam hij meteen naar onze tafel voor een lange babbel. Een extra stoel was er niet meer maar hij zette zich gewoon op zijn hukken. Ik maakte altijd al veel foto's in Hoevezavel en toen ik hem vertelde dat ik van plan was om hem ook eens in beeld te nemen vond hij dat niet erg. Ik vroeg hem wel om gewoon verder te praten en zeker niet op de camera te letten. Na enkele shots kwamen er enkele spontane, ongekunstelde beelden voorbij. Dit is een van de betere. 

Tja, ik weet het wel, klaprozen kwamen al voorbij eerder deze maand en ik probeer in mijn fotografie zoveel mogelijk afwisseling te brengen. Ik wil niet in één vakje of specialiteit geduwd worden. En toch koos ik vandaag weer voor hetzelfde onderwerp. Je ziet ze overal in dit seizoen en ze zijn vaak met veel. Ik vind ze ook prachtig en in mijn zoektocht naar foto's met rood voor een mogelijke AV reeks voor ons komende fotosalon heb ik me weer laten verleiden om deze verzameling schoonheden weer eens te fotograferen. Met deze temperaturen zoeken we meer dan gewoonlijk wat verfrissing langs het Kempisch Kanaal en toen we onder de fiets-o-strade F105 reden kwam dit beeld zo maar voorbij. Even stoppen, klik en verder rijden... Weer eentje. Je weet maar nooit of ie bruikbaar is in mijn reeks... 

Ze hadden het voorspeld en er sneuvelden enkele warmterecords vandaag. Tropisch warm werd het en dat vonden we van het goede teveel eigenlijk. Toch zijn we gaan fietsen, maar om de hitte een beetje te ontlopen zijn we weer erg vroeg vertrokken. Een rondje kanaal, Herentals, Lentehei was al goed gevuld met fotomogelijkheden maar toen we tijdens de terugweg even stopten bij zoon Mike en gezinnetje, om te zien hoe het opschiet met de afwerking van het zwembad dat ze aan het aanleggen zijn, kon ik de leukste opname van de dag scoren. Het is nog niet helemaal afgewerkt maar er staat al water in en Gustje, één van de huiswoefen, heeft al snel ontdekt dat met deze temperaturen een lekkere plons voor afkoeling zorgt. Uiteraard heb ik meerdere shots kunnen maken maar deze vond ik de leukste. 

Met dit warme weer zijn we redelijk vroeg aan onze dagelijkse fietstocht begonnen. Toen we nog voor 3 uur bijna terug thuis waren kwamen we in Kasterlee centrum terecht op de lentebraderij. Daar had ik nie eens aan gedacht... maar het vrouwke vond het helemaal fantastisch en ze is dan ook driftig alle standjes gaan bezoeken. Ik heb ondertussen wat rondgekeken of er niks leuks te fotograferen viel. En ja hoor, ik ben nog steeds bezig met het plannen en het verzamelen van inhoud om een AV-reeks met als titel "Rood" in elkaar te knutselen. Deze kleine Fiat daar gezet door de Pit kon ik natuurlijk niet ongefotografeerd laten. Een korte verduidelijking is op zijn plaats natuurlijk. De Pit is het bistro gedeelte van het OC in Kasterlee en uit eigen ervaring kan ik getuigen dat je er erg goed kunt eten... 

Toen het vrouwke deze middag vroeg "Waar gaan we eens naar toe fietsen?" antwoordde ik zonder nadenken: " Zullen we eens naar Lommel fietsen? Ik wil de communiefoto's van Miel graag persoonlijk gaan afgeven bij de familie". Da's wel een afstand die ver boven het gemiddelde is die we tijdens onze dagelijkse fietstochten afleggen. Tja, als je ergens aan begint moet je het ook afmaken he. Net geen 75 km hebben we vandaag op de teller gezet en uiteindelijk viel het nogal mee met de conditie, zij het dat het oorspronkelijk aangename gevoel van de strijd tussen het zadel en mijn achterwerk na een tijd toch steeds meer en meer veranderde in een pijnlijke bedoening. 
Onderweg kwamen de mogelijke foto-onderwerpen weer à volonté voorbij. Deze brug zou in principe zo maar een van de vele opnames zijn maar toen ik het vers over de andere klieder-graffity pogingen geschilderde groen witte logo van Lommel SK zag vond ik dit beeld toch een plek in mijn dagelijkse blog waard. Gisteren hebben ze de promotie naar 1ste klasse afgedwongen en vandaag staat er al een aandenken van op de steun van de brug over het kanaal op den Heuvel.  

Dit is het weer waarvan je moet genieten he. We hebben een grote fietsronde afgehaspeld, niet prestatiegericht maar rustig en genietend van onze prachtige omgeving. Natuurlijk zijn fotomogelijkheden die voorbij komen vaak een gegronde reden om even halt te houden. Vaak is dat ook op plekken waar we al eerder leuke shots scoorden maar met dit weer en dit licht was er altijd wel de mogelijkheid om het nog net iets beter of net iets anders te doen.
De molen van't veld stond me weer eens uit te dagen en ik ben tot helemaal tegen de kunstmatige heuvel gelopen. Die heuvel noemen ze trouwens een belt, ik heb het opgezocht op het alleswetende net. Schuin naar boven fotograferend kon ik dit beeld te pakken krijgen, blauwe lucht, stukje belt en de molen die op me neerkijkt. Meer moet dat niet zijn. 

Vrijdag, wandeldag met de bewoners van zorgtehuis Hoevezavel... tenminste als het weer meezit, en dat was dit jaar nog niet zo vaak het geval. Vandaag evenwel togen we welgemutst naar Lommel want het zonnetje, de temperatuur, kortom alles was perfect om aan de wandel te gaan. De bewoners en ook wijzelf hebben er van genoten.
Als we dan weer naar huis rijden langs de Molse Kiezel komen we in het gehucht Stevensvennen voorbij De Rode Poort en dat is ondertussen het favoriete brocante-, snuisterijen- en cadeauwinkeltje van het vrouwke. Hoewel het niet echt in mijn interesse-sfeer zit moet ik toegeven dat zowel de dames die de zaak runnen als de smaakvolle inrichting en de spullen die er te koop staan best de moeite waard zijn. Aanbevolen dus. Ook deze keer zijn we er gestopt en het vrouwke heeft weer een en ander gescoord. Voor ik ook naar binnen ging heb ik eerst nog even wat buiten rondgelopen om enkele foto's te maken. Dit is er een van. 

We waren in de loop van de dag weer gaan fietsen en ik had al enkele beelden geschoten, maar met mijn drang naar afwisseling in het achterhoofd was ik toch nog niet helemaal tevreden. Dan was er vanavond de vergadering van de fotoclub zoals iedere donderdag en na afloop, het was ondertussen al bijna half elf, besloot ik toch nog een poging te wagen om mijn oogst van de dag nog wat groter te maken. Het blauwe uurtje was nog niet helemaal uitgewerkt en met de Sony maakte ik meteen enkele leuke shots maar ik had ook de Canon en statief nog in de wagen en om nog wat meer keuze te hebben ben ik even langs de Leistraat gaan staan met de kerk in de achtergrond om met een lange sluitertijd wat voorbijrijdende auto's te vangen. Dan heb je eens geluk... Er kwam een grote vrachtwagen voorbij met lichtjes langs alle kanten. Dat kon ik niet laten liggen he.
En zoals je ziet: het blauwe uurtje was nog zeer aanwezig.

Voor de aardigheid nog eens de gegevens: 30 sec. - F 9 - Iso 400

Het zou een overgangsdag richting beter weer worden en na 4 uur zou de regendreiging verdwijnen. Daar hebben we op gewacht om, redelijk laat, nog eens naar Turnhout te fietsen. Op vijf verdwaalde druppels na is het inderdaad droog gebleven. Toen we bij de kanaalkom waren kon ik niet anders dan stoppen om te genieten van het mooie licht. Naar het oosten toe zat nog behoorlijk veel donkere bewolking maar achter ons brak de zon door en de combinatie van de donkere achtergrond en de zonbeschenen gebouwen en bomen vond ik een plaatje dat ik niet ongefotografeerd kon laten.

Na de natte ervaring van gisteren ging het vrouwke niet mee toen ik besliste om alsnog opnieuw het lot te tarten. Het leek een tijdje droog te blijven maar veiligheidshalve had ik toch maar een rondje gepland dat nooit verder dan 6 of 7 km van huis verwijderd was en ik heb de lucht constant in de gaten gehouden. 
Langs het Kempisch kanaal, op zoek naar de dagelijkse foto, heb ik een tijdje staan wachten tot er een auto over de Larumse brug reed, liefst een met een leuk kleurtje. Er is daar sowieso weinig verkeer en de enkele auto's die voorbij kwamen waren grijs of zwart. Toen ik er aan dacht om het maar op te geven, ook al omdat er regen voorspeld was binnen een half uur en de lucht donkerder werd, kwam deze opvallende beauty voorbij... klik... precies waar ik op gehoopt had.
Ik ben trouwens droog gebleven.

De kruik gaat te water tot ze breekt... Vroeg of laat loop je tegen de inhoud van het spreekwoord aan, en vandaag hadden we prijs. We zijn de laatste tijd, vaak tegen beter weten in, gaan fietsen terwijl het weer toch, voorzichtig uitgedrukt, twijfelachtig was. Maar tot nu toe waren we telkens droog thuis gekomen. Je kunt het lot niet blijven tarten he. Ik meende een gaatje in de regendreiging gezien te hebben en de roep van onze e-bikes konden we weer niet negeren. Foutje. Het eerste deel van de rit was wel nog best aangenaam maar al snel veranderde dat en zijn we kletsnat geworden. 
Toen we vertrokken zag het er alleszins nog prima uit en na enkele kilometers, aangekomen bij het Kempisch kanaal, kreeg ik vanop het fietspad meteen de lager gelegen boerderij weer in de smiezen. Die is al wel eens eerder voorbij gekomen op deze pagina's, ik weet het, maar deze keer vind ik dat de klaprozen de aandachtstrekkers en dus het onderwerp zijn.
Morgen zullen we toch maar iets minder eigenwijs zijn bij het interpreteren van wat de buienradar ons toont...

Het zou zowat de ganse dag regenen. Toen ik, zoals altijd nogal laat, uit bed gesukkeld was vertelde de buienradar dat het pas tegen de middag zou nat worden maar telkens ik controleerde of het nu eindelijk zou beginnen met regenen schoof de dreiging weer wat op. Rond 2 uur bleek er nog steeds van regen geen sprake. Rond vier uur zou er wat kunnen vallen... We zijn dan maar vertrokken voor een klein rondje fietsen en toen we terug thuis kwamen was alles alweer opgeschoven tot iets na vijf. 
Ik ben dan maar op mijn eentje nog even naar Hoebenschot gefietst, aan de andere kant van het dorp, waar de GP Melase doorging, een programma van wielerwedstrijden voor U9 tot U15. Ik kon nog net de laatste reeks meepikken. De vijftienjarigen heb ik uitgebreid gefotografeerd langs het 2,8 km lang parcours. Dit is een beeld uit de tweede ronde, toen ze nog allemaal samen waren.
En ja hoor, het heeft toch nog flink gegoten, maar toen zat ik alweer lekker binnen. 

Toen het rond 5 uur gestopt was met regenen en de buienradar aangaf dat het verder droog zou blijven ben ik alsnog een klein rondje gaan fietsen. Ik wilde nog eens kris kras door het domein de Hoge Rielen rijden om te zien of er al activiteit is in de diverse verblijfs- en ontspanningsplekken. Het was er eigenlijk nog redelijk rustig en qua fotografie kon ik zeker nog geen jeugdgroepen te pakken krijgen zoals ik gehoopt of gepland had met dit verlengde weekend. Ik moet het dan maar doen met een keuze uit de bij bezoekers in de zomer wél erg aantrekkelijke locaties. Dit is de zwemvijver. Zwemmen in een natuurlijke plas is tegenwoordig niet meer zo vanzelfsprekend maar hier is alles nog oke. Vandaag was het nog te koud blijkbaar.