Naar de inhoud

Eerste X van iets

eerste keer van iets leuks mee maken of ........
seniorennet.beseniorennet.be
Korte verhaaltjes van de belevenissen
Donderdag 23 november 2006

Appel taart bakken

Toen ik voor het eerst m´n moeder mocht helpen ik was een jaar of 4 denk ik, met een appel taart te bakken voor de verjaardag van mijn vader. Was ik door het dolle heen. Want ik wist nog dat het deeg hier van heel erg lekker was. De appels schilde me moeder zelf.
Maar wat was het deeg in het begin vies klef en plakkerig. de boter en ei glibberde door me vingers heen . Ik moest heel hard knijpen in het beginnende deeg. elke keer een beetje meel en suiker erbij pakken zodat alles op was en er een mooie deeg bal was gemaakt, die dus ook nog lekker zou smaken. Toen met een lik boter de vorm in vetten. m´n moeder bekleede de vorm deed de appels erin en ik mocht slangetjes maken voor er boven op. wouw wat was ik toen trots. Het voelde aan alsof ik het helemaal zelf had gemaakt. en pa die smulde natuurlijk want het was extra lekker gemaakt.
Het appeltaart maken kan ik nu erg goed, beter dan koken. en dat geglibber tussen me vingers vind ik niet meer vies. bij me broer gerard kom ik er niet in als ik geen appeltaart mee breng, dus die les heeft heel goed geholpen.
Geschreven door puckey om 00:00
Zaterdag 4 november 2006

Ontwaken

Ontwaken
Ontwaken in de morgen
wakker worden zonder zorgen
De zon door het raam
In de verte kraait een haan.

Het gras is groen
in park en plantsoen
Bloemen in volle pracht
mooier dan je verwacht

Vogels zingen in de boom
ik wandel maar, ik droom
Laat het altijd zonnig zijn
Jij hoort bij mij

Liefde mooi en broos
Prachtig als een roos
sterk als een eikenboom
zie je wel, dat ik niet droom

Geschreven door puckey om 00:00
Donderdag 5 oktober 2006

Toen was het voorbij

Toen was de laatste dag van mijn vakantie aan gebroken.
Heel vroeg op staan, voor mijn geen probleem,de restanten inpakken, arie knuffellen en de kat die er weer was.
Een raar gevoel hoor. graag naar huis en de poesenkinderen willen zien, en toch ook niet weg willen gaan. de omgeving is erg mooi en rustig, ja ondanks de regen
Een goede vriend van arie ging me weg brengen naar de trein in Oban. Jammer genoeg kon ik niet zo goed met die man praten, want hij had een erg dialect.
De rit was snel voorbij. hij heeft me geholpen met het inladen van me koffers en tassen. ik dacht dat ik met minder thuis zou komen maar dat is dus niet zo.
In de trein kon ik wel naar buiten kijken maar zag niks, want het was nog donker.
wat wil je het was al half september geworden. dus vroeg donker en laat licht.
Langzaam maar zeker werd het dus licht, en genoot ik van mij trein reis. Die zelfde mevrouw met het thee wagentje kwam langs en ik kocht het een en ander van haar. want ik zat toch wel een tijdje in die trein naar Glascow toe.
Op het perron aan gekomen werd ik geholpen om naar de taxi te komen, die er nu wel stonden, dus ook nog voor de 1e X in een echte engelse taxi gezeten. wel erg ruim.
arie had al verteld dat het een vast tarief was en dat ik met gepast geld moest betalen en dat ze geen fooi mochten aan nemen.
Ik geloof dat het 10 pond was toen.
Die meneer vertelde honderd uit over Glascow maar ik begreep er de helft maar van, misschien zelfs nog minder. maar ik kreeg er geen letter tussen.
Op het vliegveld aan gekomen werd ik geholpen door die taxi chaffeur met mijn koffers en tassen om die op een al gereed staande karretje te zetten en hij bracht me helemaal bij de insjek balie. nou zo een servies heb ik nog nooit van gehoord laat staan meegemaakt.
Met handen en voeten werk kreeg ik een mooi plaatsje bij het raam en op de vleugel, kon jammer genoeg nu niet naar beneden kijken.had graag die kleine bootjes geteld.
De vlucht ging heel snel, het ging ook veel sneller want al die oponthoud van toen was er nu niet.
Voor dat ik het wist stond ik op schiphol bij de lopende band mij koffers op een karretje te laden.
Ik liep naar de uitgang en ineens zag ik mijn zus en schoonzus, ik huilde tranen met tuiten, al liet ik het ze niet zien of merken. stom he.
Heerlijk geknuffeld en eindelijk in de auto naar huis. naar mijn poesenkinderen!!!!!.
eindelijk thuis gekomen, was daar ook mijn moeder. deze ook geknuffeld.
Heleboel verteld. de poesenkinderen waren wel blij om me te zien, maar ook waren ze boos op me, omdat ik zo lang weg was geweest dat vonden ze helemaal niet leuk, ik eigenlijk ook niet.en toch ook weer wel.
Moe maar heel blij. wanneer ik weer ga, ja dat is iets, dat weet ik niet. deze reis heb ik in 1986 gemaakt en ben er nog steeds niet  meer geweest. ik ben niet zo reislustig.
maar misschien ooit.!!!????
Geschreven door puckey om 00:00
Woensdag 4 oktober 2006

Dieren dag

Het is vandaag dierendag:D
Voor mij een belangrijke dag.
Want ik heb 2 poesenkinderen zo als ik ze altijd noem. broer en zus van 18,6 jaar
Pollewop en Kruimeltje.
Van ochtend maakte ze me vroeg wakker. 6 uur iets te vroeg voor mij, dus ik stuurde ze weg, maar ze konde toch niet wachten want een half uurtje later waren ze weer bij me, nou ja ze waren niet weg geweest want ze slapen bij me. Heerlijk hoor die katte kruikjes.
De beessies hadden namelijk al gezien dat ik gisteren een andere zak knabbels  voor ze had meegenomen, en die knabbels wouwen ze natuurlijk nu hebben, als of ze het weten he. Nou om 7 uur ben ik maar over stag gegaan en heb de knabbels eerst laten zien. ze werden helemaal opgewonden ervan, toen laten ruiken, nou dat was helemaal wat, en tot slot natuurlijk in hun bakje gedaan, het kon niet snel genoeg erin gedaan worden.
Ze smikkelde en smulde  als of hun leven er van af hing. wat is dat toch een fijn gevoel als je zo iets simpels kan doen.
De kattebak verschoont, dat doe ik elke dag want ze gaan op kranten, die zijn toch gratis. toen ik terug kwam. Lagen er twee dik te vreden katten op me bed zich zelf en elkaar te wassen. Ik vroeg of het lekker gesmaakt had, de poesenkinderen keken me aan en knip oogde naar me om te zeggen dat het  heerlijk was, ik durf eigenlijk wel te zeggen dat ze tegen me aan het lachen waren, en heel  heel erg blij en tevreden waren.
Toch heb ik ook eventjes stil gestaan bij de bijlmer ramp. met dat vliegtuig, dat was op dieren dag. ik was net van tevoren verhuisd anders had ik op de 1e rij gezeten want ik woonde toen aan de overkant op kleiburg.
Ik heb wel verschillende dierbare vrienden met hun gezin inclusief dieren verloren. Zoiets ergs vergeet je nooit.
Geschreven door puckey om 09:46
Woensdag 27 september 2006

puckey

poesje
Geschreven door puckey om 00:00
Zondag 24 september 2006

Glas Blazerij

In Oban is een glasblaserij.
Toen ik er was bestond hij 25 jaar.
dat was in 1986. dus over 5 jaar zou ik er weer naar toe moeten gaan voor hun 50 jarig jubeleum.Ik heb toen voor me zelf een hele mooie presspaper gekocht, eivormig met groen erin en een letter T erop.
Toch zou ik daar graag weer eens een kijkje willen nemen. Ik ga aan m´n broer vragen of het er nog wel zit. word vervolgd.
Geschreven door puckey om 00:00
Zaterdag 23 september 2006

Als je denkt


Als je denkt:
ik ben verslagen
is de nederlaag een feit
Als je denkt:'k zal niet versagen"
win je op den duur de strijd.
Als je denkt:,,ik kan het niet halen". 
is de tegenslag op til
Want het overslaan der schalen,
hangt voornamelijk af van WIL .
Moedeloze gaan ten onder, 
door hun twijfel, door hun vrees.
Vechters winnen, door een wonder,
telken weer de zwaarste race.
Denk:,,ik kan het,"
En dan gaat het,
Ïdereen vindt bij wilskracht baat, 
en in zaken wint de daad het, 
van nutteloos gepraat.
Als je jammert:ik ben zwakker 
dan mijn grote concurrent"
blijf je levenslang de stakker, 
Die je ongetwijfeld bent.
Niet de Goliaths en de rijke,
tellen in de kamp voor zes, 
maar de ferme, die niet wijken 
Hebben vroeg of laat SUCCES.

Door Jan ven der Leek b.v Hoorn
Geschreven door puckey om 00:00
Vrijdag 22 september 2006

Bij Nancy

Bij Nancy gedropt en daar voor het 1e X
haar haren in krulspelden gedaan.Ik had nog nooit bij iemand andres de haren gedaan, zelfs niet bij m´n moeder of zus of vriendinnen. Ik moet zeggen het viel me vies tegen. Het haar was schoon hoor, maar wat een rot dingen die krulspelden zeg en dan die stommen pennen er in. ondanks dat vielen ze er tocht weer uit. maar ja we hadden de tijd, en nancy gaf me gelukkig goede aan wijzingen Ik weet nu wel ik wordt geen kapster, ik kan mijn eigen haar ook niet doen. ik heb hierdoor wel meer respect en bewondering voor kappers gekregen.
Toen de krullers er eindelijk in zaten moest ik mee naar buiten, ze lied me kleine lammetje zien, en ik moest helpen met de fles te geven, nu had ik dit ook nog nooit gedaan dus voor het 1X de fled gegeven aan een lammetje. Dit was wel erg leuk werkje, wat kunnen die beestjes vlug drinken zeg en een kracht dat er achter zat. Toen dat gedaan was gingen we weer naar binnen.
Daar heb ik geholpen met het eten voor te bereiden, ondertussen dus veel met handen en voeten werk en ik had een woordenboek meegenomen, dus ik kon iets meer scots en scheef dan in het beggin.
zo vertelde ze dat we bloemkool met kaassaus gingen eten nou bloemkool met kaassaus, heb ik zo nooit gegeten, ik kreeg er altijd lammetjes pap over of gewoon jus, maar kaas hierbij nee, dus weer iets nieuws.
Toen heb ik voor de !e X scoons gebakken, dit zijn soort broodjes, voor tussen de middag, en voor het 1e X muffins gebakken, dit zijn een soort minicakesjes. Het moest natuurlijk allemaal volgens haar rescept, die ik ook van haar mee gekregen heb. Ze heeft voor mij voor de 1e X theeblaadjes gelezen , gelukkig was arie erbij die kon me vertellen wat ze bedoelde hier mee.Dus verder een heleboel dingen voor het eerst gedaan wat ik nu niet meer weet, ik had het opgeschreven, als ik het tegen kom dan schrijf ik het als nog op. De dag was voorbij voordat ik er erg inhad, we hadden veel plezier met elkaar.
Nog maar een paar dagen vakantie, het is voor bij gevlogen. Wat we morgen gaan doen ja dat is voor een andere X
Geschreven door puckey om 12:34
Vrijdag 22 september 2006

Warmte

Gedicht
Geschreven door puckey om 11:39
Donderdag 21 september 2006

Sea Life

Sea Life  centre is gelegen aan de west kust van schotland , in connel Het is een mooie aquarium, heel ruim opgezet.
Met oa allerlei zee dieren. Het leek eigenlijk wel op een minidierentuin. eigenlijk hou ik hier niet zo van , maar dit viel me erg mee, de aquarium was erg leuk op gezet, je liep tenminste niet in kringetjes rond. en het was erg kleurrijk.
Er was zelfs buiten het een en ander te zien.
We hebben verder die dag de omgeving verkent en verschillende dorpjes bekeken.
thuis gekomen werd arie weer gebeld en moest hij de volgende dag werken. waar ik toen was. Is voor een andere X

Geschreven door puckey om 00:00
Woensdag 20 september 2006

Eiland Iona

Met een klein pontje van Mull naar Iona gegaan.
Op Iona staat een abdij die een heel groot ondergronds netwerk heeft, en dit heb erg veel mensen in de oorlog gered. We kregen een rondleiding waar ik bijna niks van kon verstaan, want het was in zwaar dialect, dus arie kon een heleboel vertellen. We zijn in een gedeelte van die abdij geweest die ze als theehuis hadden ingericht, daar was ook een tentoonstelling, hier hebben we wat gedonken en gegeten. Toen zijn we zelf het eiland aan het verkennen gegaan, en zo kwamen we op een begraafplaats terecht, hier stonden van die keltische kruizen op. (zie foto), die zijn erg imposant, sommige zijn wel zo groot als een volwassenen.er hing een erge misterieuse sweer op Iona, arie voelde dit ook, je moet er geweest zijn om dit te begrijpen. Al met al is het een mooi eiland het bekijken waard.  Door dit alles waren we bijna te laat voor het pontje/veer naar Mull. waar de auto stond.
Onderweg vertelde arie nog het een en andere over Iona en de kruizen. Het is jammer genoeg erg toeristisch maar ja daar doe je niks aan.
Onder weg vertelde arie dat hij iets leuks had bedacht voor morgen, wat dat is, dat is voor de volgende X.
Geschreven door puckey om 11:19
Woensdag 20 september 2006

Desiderata

Wees kalm temidden van lawaai en de haast, en bedenk welke een vrede er in stilte kan heersen.
Sta op goede voet met alle mensen zonder jezelf geweld aan te doen.
Zeg je waarheid rustig en duidelijk, en luister naar anderen;ook zij vertellen hun verhaal.
Mijd luidruchtige en agressieve mensen, zij belasten de geest.
Wanneer je je met anderen vergelijkt, zou je ijdel en verbitterd kunnen worden; want er zullen altijd grotere en kleinere mensen zijn dan jij zelf.
Geniet zowel van wat je hebt bereikt als van je plannen.
Blijf belangstelling houden voor je eigen werk, hoe nederig dat ook moge zijn; het is werkelijk bezit in het veranderlijke fortuin van de tijd.
Betracht voorzichtigheid bij het zaken doen; want de wereld is vol van bedrog.
Maar laat dit je niet verblinden voor de bestaande deugd; vele mensen streven hoge idealen na; en overal is het leven vol heldendom.
Wees je zelf. Veins vooral geen genegenheid.
Maar wees evenmin cynisch over liefde, want bij alle dorheid en ontevreden is zij eeuwig als het gras.
Volg de loop der jaren met gratie; verlang niet naar een tijd die achter je ligt.
Kweek geestkracht aan om bij onverwachte tegenslag beschermd te zijn.
Maar verdriet je zelf niet met spookbeelden.
Velen angsten worden uit vermoeidheid en eenzaamheid geboren.
Leg je jezelf een gezonde dicipline op, maar wees daarbij lief voor je zelf.
Je bent een kind van het heelal, niet minder dan de bomen en de sterren; je hebt het recht hier te zijn.
En ook al is het je wel of niet duidelijk; toch ontvouwt het heelal zich zoals het zich ontvouwen moet en zo is het goed.
Heb daarom vrede met god, hoe je ook denkt dat hij moge zijn, en wat je werk en aspiraties ook mogen zijn, houd vrede met je ziel in de lawaaierige verwarring van het leven.
Met al zijn klatergoud, somberheid en vervlogen dromen is dit toch steeds een prachtige wereld.
Wees voorzichtig. Streef naar Geluk

tekst gevonden in de oude st Pauluskerk in Baltimore, 1692

Geschreven door puckey om 00:00
Dinsdag 19 september 2006

Naar Fort William

Toen ik dus bij die vriendin was gedropt (haar man was aan het werk). zijn wij met z´n 2e naar Fort William (FW) geweest, ik hoefde nu niet zo veel scots en scheef te praten want zij is een hollandse (gelukkige he), dus ze kon mij van alles laten zien, we zijn langs het ziekenhuis geweest hele boel winkeltjes en zelfs naar een klein museum. Ook zijn we naar de supermarkt geweest, arie had een hele was lijst meegegeven en natuurlijk geld. de super markt was voor hun maatstaven erg groot, daar keek ik van op.
ik zelf had ook wat andere dingen in geslagen, voor al die lekkere thee. Maar ja de thee smaakte toch anders toen ik ze thuis dronk, moet je altijd zien, het is natuurlijk ook de melk en de lekkere dingen die ik er bij kreeg, dat deed ik thuis niet, die lekkere dingen dan, wel thee met melk en zoetjes, en zo drink ik mij thee nog steeds, of het moet een vruchten of kruiden thee zijn dan smaakt het niet. Ik heb niet veel beleeft in FW alleen te veel geld uitgegeven, en veel plezier gehad met haar. Nou ik vergeet toch bijna iets te vertellen, dat is namelijk toen het lunche tijd was geworden, had ze namelijk een tafel besteld in een van hun plaatselijke restaurants, een sjiek ding,
we kregen een uitgebreidde high theetafel ipv een gewone lunche (we hadden wel veel bekijks), ze vertelde het een en andere aan de ober en deze man ging nog meer zijn best doen, ook met nederlandse woordjes er tussen door gooien, die twee waren gewoon heel openlijk met elkaar aan het flurten gewoon, en dat bezorgde mij en haar af en toe een gieggelbui, ach ja meisjes onder elkaar he. Al met al hebben we veel te veel gegeten en gedonken, maar een plezier dat we hadden, ze wou namelijk dat ik dit zeker 1x moest meemaken. Want met de echte higt thee reden we alweer naar huis toe want het was toch wel 2 uur rijden er vandaan en haar man wou wel weer gewoon eten hebben na een dag werken. Ze had een hele lekkere stoof pot gemaat lekker makelijk, deze was bijna klaar toen we thuis kwamen.
Arie kwam me weer op halen en bleef mee eten, wij dames haden niet zo´n honger maar de heren aten voor 2. wat eigenklijk wel goed was, want dan viel het niet zo op van ons.
De volgende dag ging arie en ik naar Iona dat is een klein eiland met een heel eigen geschiedenis en het bekijken waard, maar dat is voor de volgende X
Geschreven door puckey om 00:00
Maandag 18 september 2006

Puckey

poessenbeest

Geschreven door puckey om 00:00
Zondag 17 september 2006

Uit nodiging

Toen we thuis waren gekomen, overhandigde arie mij een briefje, ik kon het niet goed lezen maar het was een uitnodiging voor over een paar dagen bij iemand te komen eten.
arie had deze uitnodiging eigenlijk al aan genomen maar dat wist ik dus niet, hij haalde een grap met me uit, (eigenlijk een rot grap), echt wat een oudste broer kan doen, hij liet mij in de waan dat iemand een oogje op me had en die genen had zogenaamd toestemming bij arie gevraagd. In eerste instantie trapte ik daar in, en wou er niet op in gaan, ik had toen nog al veel voorkeuren, dus arie kronkelde in alle bochten om me maar over te halen dat  ik wel moest gaan, toen eindelijk het hoogste woord er uit kwam, het waren gewoon vrienden van hem die ons uit nodigde om te komen eten. Eigenlijk speelde ik het spelletje ook wel een beetje mee, toen ik het door had, (ja dat doen broers en zussen toch).
De dag was aangekomen dat we naar een bijzonder berg keten gingen de 3 gezusters, een heel verhaal van wat er allemaal aan de hand was daar, mooie bergen erg mooi uitzicht, en vooral een hele lange reis ernaar toe, we zagen de bergen al van heel ver aankomen, en aan de weg kwam geen einde.
Op de terug weg gingen we dus langs die vrienden, arie had me ook gevraagd om mijn pedicure spullen mee te nemen, omdat hij iets in zijn teen had dat hij er maar niet uit kreeg, op een van de eerste dagen had ik hem al onder handen genomen en dat rot pitje er voor hem er uit gehaald, Die spulletjes had ik nu ook bij me, eigenlijk was het een soort reserve instrumenten mapje/handgereedschap, want ja de pedicuremotor kon natuurlijk niet mee.
Bij die mensen aan gekomen waren er al verschillende vrienden,dus er was een klein feestje aan de gang. arie ging naar die meneer toe die mij zogenaamd wel zag zitten en ik speelde het spel mee want hun wisten niet dat ik wist dat het een spelletje was waar ik achter gekomen was.
Mijn scots en scheef werd wel erg op de proef gesteld. uit eindelijk wist iedereen wat voor soort grap hun (die 2 mannen), met mij uit hadden gehaald, ik had bijna meteen alle dames op mij hand, en de heren werden door hun dames gepest en op hun nummer gezet, want wat bleek ook .
Ze hadden me nodig, verschillende mensen hadden problemen met hun tenen,voeten of ik er naar wou kijken, nou kijken wou ik wel, maar ik weet uit ervaring dat het niet bij kijken blijft, mijn handen gaan kriebellen en ik moet dan peuteren. Ik werd op een stoel gezet, goede lamp en een tafeltje erbij waar ik mijn spullen op neer kon zetten, handdoek op schoot en ja hoor daar was nummer 1. die middag heb ik verschillende dames en heren van hun pijnelijk voeten afgeholpen, wat blijkt nou, ze kennen daar namelijk geen pedicure, de huisarts of zoiets moet het doen. Onder elkaar werd al een heel plan gesmeed om mij naar scotland te krijgen om een pedicure bedrijf te starten, ( dat kon eigenlijk niet want ik was in holland al een bedrijf begonnen, hier over later meer) ze hadden alles al in kannen en kruiken ik hoefde alleen nog ja te zeggen, oja en een rijbewijs halen,die ik trouwens nog steeds niet heb. Het eten heb ik goed verdient daar. arie liep rond als een soort trotse vader.  Want later in de auto op weg naar huis kreeg ik alle loofende woorden te horen. Twee dagen er na werd er een pakje voor mij bij arie afgegeven, ik wou niks hebben voor die voetten gedoe , maar de dames hadden allemaal iets bijelkaar gelegd en een hele mooie hals ketting , die ik ook als bros kon gebruiken gekocht bij hun plaatselijke goudsmidse.Ik had dat ding al eens een keer zien liggen maar was mij veel te duur, en nou had ik het toch, had ik toch iets moois over gehouden eraan.
Toen werd arie weer opgeroepen om tekomen werken en ik werd bij een vriend +vriendin gedropt omdat hij het toch vervelend vond dat ik alleen thuis was en dan niks van schotland zag, want die vriendin moest naar fort William toe en ik mocht dus met hun mee, maar dat is voor een andere keer
Geschreven door puckey om 17:29
Zaterdag 16 september 2006

Voor het eerst in de pub


Eindelijk zijn we aangekomen in een ander dorpje, waar wel een pub was. Het leek wel of de tijd daar had stil gestaan, oude stoelen en tafels, houte vloer, stank van rook, bier en andere ondefineer baare dingen. Ik wou dat ik niet zo goed kon ruiken, maar ja het was een belevenis die ik zelf in m´n eentje niet zou gehad hebben, want ik was er niet heen gegaan alleen.
Arie bleek vaste klant hier te zijn, hij liep naar een hoek waar een biljart tafel stond, geen biljard maar een pool tafel, werd mij later verteld, verschil zie ik toch niet, wel dat poel veel meer ballen heb.Hij legde een munt stuk op de rand van die tafel, zei de jongens gedag die al aan het spelen waren, sleepte mij mee naar de andere kant waar een tafeltje leeg was. Iemand haalde een viool tevoorschijnd en ging een dans liedje spelen. Verschillende mensen gingen er op dansen, wel gezellig en vrolijk hoor.
Arie moest eventjes terug naar de auto, even later kwam hij terug met zijn doedelzak, dat vind ik toch wel zo leuk, dat kreng maakt een hels lawaai, maar is zo bijzonder, als kleuter vond ik het al een machtig ding, en ik was en bent het nog steeds ,erg trots op m´n broer die dat ding kan bespelen, want zeg nou zelf het is niet een alle daags instrument voor een hollander toch.
Een paar mensen vroegen aan arie wat, ik werd voor gesteld, ik heb heel wat handjes geschut, en gesmilde, ik had er later pijn van in m´n wangen, wat ze precies zeiden kon ik niet verstaan, door de herrie en het dialect.
Arie stond op en ging spelen. voor mij bekende en onbekende liedjes, er werd door andere meegespeeld op verschillende instrumenten, en er werd gedanst.
Een paar keer werd ik ook meegesleept ondanks dat ik heel hard nee schudden want ik kan niet dansen, en zeker dat schotse geval niet. Ik dronk water, en sap, ik hou niet zo van alcohol, arie dronk een raar kleur bier, hij vertellde me welk merk het was, maar dat ben ik vergeten. na een tijdje ging hij uitblazen (op een andere manier dus), en zag dat hij cq wij aan de beurd waren, hij zou mij weleens pool leren spelen, nou zech dit liep uit op een regel rechte ramp.
Ik moest eerst leren hoe je zo´n stok moest vast houden, dan nog tegen zo´n zware bal tikken, eerst deed ik het te zacht en toen ja. Toen een beetje te hard, de bal vloog uit die pooltafel kwam neer op een tafeltje verder op,tussen volle glazen waar er een paar van omvielen ,vloog met een rot vaard in iemandse kruis, auwts. Ik schaamde me dood, iedereen lagen natuurlijk, ik zakte door de grond, nou ja door m´n knieen ,ook van het laggen, ik pieste zo wat in m´n broek er van. Voor al toen ik die meneer zag met een nat kruis door de omgevallen glazen. Het heeft me wel wat gekost al die drank die ik om had gegooid, ik mocht meteen geen stok-que meer aanraken. Gelukkig hoefde ik het niet schoon te maken.
Later vertelde arie dat 1 van die mannen mij wel zag zitten en had al via arie een afspraakje geregeld, maar dat is voor een andere keer.
Geschreven door puckey om 00:00

Meer van Eerste X van iets

↑ Terug naar de berichten