Korte verhaaltjes van de belevenissen

Vrijdag 20 april 2007

Visje

Wat me laatst is over komen
ik had 2 hele kleine goud visje gekocht, naar een paar weken heb ik ze Jip en Janneke genoemd.
Ik moest de aquarium schoon maken waar Jip en Janneke in wonen.
Ik deed de 2 vriendjes in een andere bak en zette deze op de grond, want ik was bang dat ik die om zou gooien of zo iets.
de bak leeg maken en schoon maken , steentjes schoon spoelen en andere dingen schoonmaken. nieuwe plantjes erin, pompje schoon en er weer in.
zo nu moest het water weer tot rust komen, en het zand weer rustig zakken.
Ik moest ff naar boven omdat mijn poesekind Kruimeltje wat op de bak had gedaan en dat moest dus zo snel mogenlijk weg.
Toen ik weer beneden kwam schrok ik me rot want.....
1 van de goudvisjes lag uit de bak op de grond. ik gilde kijhard nee!!!!!. ( en nog wat, dat ik niet zal herhalen) ik zag dat hij niks meer deed ik dacht die is dood, ne he) pakte voorzichtig het goud visje op en deed het terug in het water. tot mijn blijdschap en verbazing. begon het visje adem tehalen. ik zag ook dat het de grootste was Jip.
De verder dag ben ik steeds wezen kijken hoe het met hem ging. Hij zwom wel scheef, dit heeft zeker 2 dagen geduurd. Maar hij is nu weer de oude. hij heeft een paar dagen niet zo een kabaal gemaakt, maar dat hoor ik nu weer. het is dus een springertje
Dus de volgende X als de bak weer schoon gemaakt moet worden leg ik er wel wat over heen. want de schrik zit er wel in. Dit heb ik zelf nog nooit meegemaakt. En kruimeltje had het niet gedaan, want die was bij mij. En de 2 visjes zwemmen weer gezellig rond.

Geschreven door puckey om 08:20

Donderdag 5 april 2007

Emotie's

Emotie’s

Emotie’s…. het zijn “rare”dingen,

Soms moeilijk te bedwingen.

Voor de een makkelijker om

Mee om te gaan dan de andere.

Ze worden verwerkt met

Een lach of een waterlander.

Soms zijn er zoveel emoties

Dat je er geen weg mee weet.

Je krijgt het gevoel

Alsof het je van binnen opvreet.

Het is de kunst om te leren

er mee om te gaan.

zodat de vreugde in jezelf

De plaats inneemt van jouw traan.

Vaak moet je de dingen nemen

Zoals ze komen en ook weer gaan.

Accepteren dat het zo is,

Je binnenste leren verstaan.

Je hart openen voor hen

Die willen helpen en verzorgen.

Zodat in jou de zon weer gaat schijnen,

Het liefs ieder morgen.

Geschreven door puckey om 00:00

Zondag 11 februari 2007

De Man De Vrouw

DE MAN

Ik ben een man en dat is een geluk
Ik doe niet hysterisch al heb ik het druk
Ik verspil niet mijn leven met 'wat moet ik aan'
Kan zonder depressie van de weegschaal afgaan
Ik gooi dingen weg, heb geen spullen teveel
En als iets kapot is dan maak ik het heel
Parkeren is easy; gewoon in een keer
En we doen wel hetzelfde, maar ik verdien meer!
Ik ben een man en ik denk logisch na
Ik leef niet op light-drank en drie blaadjes sla
Als ik ergens heen loop, weet ik de weg terug
Ik maak van een olifant in no time een mug
En al deel ik met duizenden vrouwen het bed
Ben ik juist de man, in plaats van een slet
Als ik zeg dat ik klaar ben, dan kunnen we gaan!
En tijdens het plassen kan ik blijven staan!
Ik ben een man ja, dat doet me plezier
Ik word niet dronken van twee glazen bier
Ik weet wat 'buitenspel' is, daarom geef ik een brul
want voetbal is passie en de scheids is een lul
Publiekelijk huilen dat doe ik dus nooit
He, ik kan het vangen als iemand iets gooit
En ik hoef niet te baren, dus geen centje pijn
Is het niet geweldig om een man te zijn?

DE VROUW

Het antwoord op het gedicht over de man =
Ik ben een vrouw, en da's heus geen pech,
Heb geen last van agressie als ik rijd op de weg
Ik laat tenminste geen lampen aan voor nop,
en ruim al mijn rotzooi achter me op!!!!
Als ik iets zoek, vind ik het in 1 keer!
Kan tegelijkertijd bellen, koken en nog veel meer!
Van een griepje is bij mij niet veel te merken
Ik neem een aspirine en ga gewoon werken
Ik hou me bezig met echt belangrijke vragen
In plaats van te jammeren om de voetbaluitslagen!
Al is vrouw zijn dan een enorme zegen,
Helaas houdt 'De Man' onze ontwikkeling tegen!
Hem aan zijn lot overlaten is misschien een makkie
Maar wie strijkt dan zijn overhemden en kookt zijn prakkie?
Dat is niet het ergste in dit geval.
wat echt irritant is bij mannen: hun gebral
Ze denken zelf de beste te zijn .
Vooral spotten met vrouwen vinden ze fijn !
Uiteraard laten we ze in de waan ,
want de waarheid kunnen ze psychisch niet aan
Mannen zijn eigenlijk nog net een kind ,
die spelen met auto's het einde vindt !
Die een potje gaat vechten als hun club verliest,
computerspelletjes speelt en maar aan knoeit als ie piest.
Nee, mannen willen de waarheid niet horen:
Zonder een vrouw zijn ze verloren!

Toch is de moraal van de man en de vrouw,
ze willen elkaar niet missen, want anders
valt er niets meer te klagen en te zuchten.
Gewoon samen door het leven gaan is toch
ook fijn.....en verschil moet er nu eenmaal zijn !

Geschreven door puckey om 10:29

Vrijdag 2 februari 2007

De vier kaarsen

De vier kaarsen

Vier kaarsen branden in een woonkamer,
het is er zo stil dat als je goed luistert
je de vier kaarsen hoort praten

De eerste kaars zegt:
'ik ben vrede
echter niemand kan mij verder laten branden,
ik geloof dat ik zal doven'
Het vlammetje wordt kleiner en gaat uiteindelijk uit.

De tweede zegt:
'ik ben geloof!
Meest van al ben ik niet langer onmisbaar,
dus het heeft geen zin meer dat ik blijf branden.'
terwijl hij aan het praten is, dooft een zacht briesje het vlammetje.

De derde kaars spreekt op haar beurt:
'Ik ben liefde!
Ik heb de kracht niet meer om te blijven branden.
Mensen zetten me aan de kant en verstaan de belangrijkheid niet van mij.
Ze vergeten zelfs om van de mensen rondom hen te houden!
Niet langer wachtend gaat deze vlam uit.

Plots..... komt er een kind de woonkamer binnen
en ziet de drie kaarsen die niet branden.
'Waarom branden jullie niet?
Jullie moeten toch branden tot het einde!'
Het kind begint zachtjes te huilen

De vierde kaars ziet dit gebeuren en zegt:
'wees niet bang, terwijl ik nog steeds brand
kunnen we de andere kaarsen opnieuw aansteken,
want ik ben hoop!' Kunnen we ???

Met schitterende ogen, neemt het kind de kaars van de hoop en
steekt de andere kaarsen opnieuw aan.
Het licht van de hoop zou je nooit uit je leven mogen verwijnen...
en dat ieder van ons
hoop, geloof, vrede en liefde mag koesteren
De bron:
geef de hoop door!!!

Geschreven door puckey om 00:00

Woensdag 10 januari 2007

Gedichtje voor dames,


		Toen de eerste rimpels kwamen was ik in paniek, ik liet mijn face toen liften in een prijzige kliniek. Nou, mijn man vond het fantastisch, mijn gezicht was weer elastisch. Niks geen rimpels, niks geen vouwen, net zo glad als bij ons trouwen. Tot mijn man zei "het is misschien gek... maar jouw kop past niet meer bij je nek. Ach, een kleine ingreep, ze trekken dit dus strak, en geven hier een sneetje, anders krijg je daar een zak. Nou mijn man was heel tevreden, over wat ze met me deden. De chirurg zat met mijn borsten in z'n maag, want nu zaten die volgens hem veel te laag. Toen ze waren opgehesen, leken ze een beetje klein, maar met siliconenvulling mochten ze er best weer zijn. Nou ik zag mijn man ontvlammen want ik had dus zulke prammen. Toen op een avond na het vrijen keek hij peinzend naar mijn dijen. En al had ie geen duidelijke kritiek ik ging toch weer terug naar de kliniek. Ik had trouwens ook een buikje, dus na enig overleg, liet ik dat meteen ontvetten, ze zuigen dat in no-time weg. Om tegelijkertijd mijn billen, minstens zo'n stuk op te tillen. Ik was op ieder feestje weer in tel maar zat wel heel strak in mijn vel. Mijn man was niet meer zo op zijn gemak, want op straat riepen jongens "ga je lekker,.... ouwe zak". Nou toen kocht ie een toupetje en een veel te strak korsetje. Hij ging wandelen en trimmen en in het fitnesscentrum gymmen. En maandenlang volgde hij een rigoureus dieet, tot hij zonder reden in de sauna overleed! Daar stond ik op het kerkhof mooi te wezen aan het graf, maar nu hij erin lag was de aardigheid eraf. Nu laat ik de kwabben zwellen en ik zal u wat vertellen... Dames, laat je niet verlakken, laat de boel toch rustig zakken Met glad gestreken nekken valt het leven niet te rekken! Koester buik en onderkinnen, echte schoonheid zit van binnen!

Geschreven door puckey om 16:19

Dinsdag 9 januari 2007

Paard

"s..0000,$$s.
_______________________s.___ssSS0000$?OO$$$$ss,
________________________ssS000s0000?$$$$$$$$$?$
______________________.ss000s0000s000$$$s$$??$?'
_____________________s'__s00s000s000$$?'
_________________,____`_00s0000s00s0$$$s.
_________________0__,_000s0000s000s00$s$$$s
__________________???000s000s000s00s0$$$$s$$
____________________s00s000s0000s00s?$$$$$s$$s
___________________00s000s00000s000s$$,$$$$$$$s.. ___,ss
___________________00s00000s000s0s00s$0$$$$$$$$$s_- - $$$$$$
__________________s0??00s00s0000s00s0??$$$$$$$$$$$- - s$$??$$$$
__________________0__s00s000s000s00s0$$$$$$$$$$$s$- - $$'____$$
________________________?000s0s000s0s.$$$$$$$$$s$$- - $s.._____'$$
________________________s?'_00s00??$$$?$$$$$$$s$$$- - $s$$$$$$_sss
________________________0ss0_$?$$$$$$$$$$$$$$$$$$$- - s$$$$$$$$$$
__________________________s$$$$$$$$$$$$$$$$$$??$$$- - _________?$$
____s000000s.__________s$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$?__- - __________'$$
____000000000s_____s$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$?'____- - __________?$$
_s000000000s00s___s$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$?'______- - __________$$$
s00s000000000s0s_s$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$?'________- - __________s$$
00s000s0000s00000$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$??'__________- - ________s$$?'
000s000s00s000?__$$$$$$$$$$s$$$$$$???'____________- - _________$?'
0000s00s00s00?__$$$$$$$$$$$$ss???$'_______________- - _________
00s00000s000s0ss_$$$$$$$$$$?$$$$$$
00s00s00s00000s00$$$$$$$$??$$$$$$?
_00000s00s000s000$$$$$$??_$$$$$$?
__?000s00s0s0000?$$$$$?'_.$$$$$?'
___00s00s00s00?$$$$$?'_.s$$$$?'
_`s0s00?00s00?$$$$?00__$$$$s
0ss0000_000s$$$?00_0'___?$$$.
?00s00?-00s0?$$?00?-.?_____?$$$
_00??_000s00$$00??________?$$s
_00__0s00s0.$$0?'.___________?$$$s.
__??,_000s0?$$?________________?$$$s
_____?000s0$$s_________________??$$$,
_______??00?$$s

Geschreven door puckey om 00:00

Woensdag 3 januari 2007

Sneeuw

Een zware hemel met wolken vol witte vlokken
In de verte een fijne nevel die tot de horizon reikt.
Het ruikt fris en het is zeer stil.
De koude kruipt als een schim over het landschap.
Bomen en struiken wachten vol spanning
op wat komen gaat.
Hier en daar loopt een diertje schichtig naar zijn hol,
waar het zich veilig en geborgen voelt.
De wolken kunnen zich niet meer bedwingen
en zoals een barenswee ontsluiten ze zich
in volle hevigheid.
Eerst kleine, maar dan grote vlokken dwarrelen
naar beneden in grote getale,
eindelijk verlost uit de hemelschoot.
Wit, wit, sneeuwwit heten ze.
Zij nemen bezit van het landschap,
dat nu een heel ander uitzicht krijgt.
Bomen, planten, struiken, straten en pleinen
glinsteren als diamanten zo helder.
Alles wordt bedekt met de mooiste vacht
die de natuur te bieden heeft.
Sneeuw, sneeuw, je bent ontzettend mooi.
Heel vroeg in de ochtend, lig jij daar te pronken,
blij omdat je weet dat je de mooiste en
het witste natuurverschijnsel bent...Jouw naam is...
SNEEUW."

Geschreven door puckey om 12:27

Woensdag 3 januari 2007

Liefde installeren

Liefde Installeren"

Helpdesk: Goede morgen mevrouw, waarmee kan ik u van dienst zijn?

Klant: Ik heb er lang over nagedacht,
maar ik wil nu LIEFDE gaan installeren.
Kunt u me daar stap voor stap bij helpen?

Helpdesk: Ja zeker kan ik dat.
Bent u er klaar voor?

Klant: Tja, ik ben niet zo technisch,
maar ik denk dat ik er wel klaar voor ben.
Wat moet ik eerst doen?

Helpdesk: De eerste stap is het openen van uw HART.
Weet u waar HART zit, mevrouw?

Klant: Ja, dat weet ik,
maar er worden nu verschillende andere programma's uitgevoerd.
Kunnen die tijdens het installeren blijven draaien?

Helpdesk: Welke programma's zijn dat, mevrouw?

Klant: Laat me eens kijken, op het ogenblik worden
OUD-ZEER.EXE, LAGE-ZELFWAARDERING.EXE,
WROK.EXE en WREVEL.COM uitgevoerd.

Helpdesk: Geen probleem.
OUD-ZEER.EXE wordt geleidelijk wel door LIEFDE gewist
uit uw huidige besturingssysteem.
Het kan zijn dat het in het geheugen aanwezig blijft,
maar dan laat het andere programma's ongemoeid.
LAGE-ZELFWAARDERING.EXE wordt op den duur
wel door een module van LIEFDE overschreven die HOGE-ZELFWAARDERING.EXE heet.
Maar WROK.EXE en WREVEL.COM moet u wel helemaal afsluiten.
Door deze programma's kan LIEFDE niet goed worden geïnstalleerd.
Kunt u deze afsluiten, mevrouw?

Klant: Ik weet niet hoe dat moet.
Kunt u me daarbij helpen?

Helpdesk: Met genoegen.
Ga naar uw startmenu en klik op VERGEVING.EXE.
Doe dat net zolang tot WROK.EXE
en WREVEL.COM helemaal zijn gewist.

Klant: O.K., dat is gebeurd.
Nu is LIEFDE vanzelf gestart.
Is dat normaal?

Helpdesk: Ja hoor.
U moet nu een melding krijgen dat het opnieuw wordt geïnstalleerd
voor de levensduur van uw HART.
Krijgt u die melding?

Klant: Ja, die zie ik.
Is LIEFDE nu helemaal geïnstalleerd?

Helpdesk: Ja, maar denk eraan dat u nu alleen nog maar de basisprogramma's heeft.
U moet de andere HARTEN aansluiten voor de programma-uitbreidingen.

Klant: Oei. Ik krijg al een foutmelding.
Wat moet ik nu doen?

Helpdesk: Welke foutmelding?

Klant: Er staat "FOUT 412 - PROGRAMMA WORDT NIET UITGEVOERD OP INTERNE COMPONENTEN.
" Wat wil dat zeggen?

Helpdesk: Geen zorgen, mevrouw.
Dat is een probleem dat wel vaker voorkomt.
Het wil zeggen dat LIEFDE is ingesteld,
om op externe HARTEN te worden uitgevoerd,
maar dat het nog niet op uw eigen HART draait.
Het ligt nogal ingewikkeld,
maar in lekentermen wil het zeggen
dat u pas aan "LIEFDE" voor anderen toekomt
als u eerst "LIEFDE" voor uw eigen computer draait.

Klant: Wat moet ik dan doen?

Helpdesk: Kunt u de directory "ZELF-AANVAARDING" openen?

Klant: Ja, die heb ik.

Helpdesk: Mooi zo. U wordt er echt goed in.

Klant: Dank u.

Helpdesk: Graag gedaan.
Klik op de volgende bestanden en kopieer
die naar de directory "MIJN-HART": VERGEEF-JE-ZELF.DOC,

KEN-JE-WAARDE.TXT en ERKEN-JE-BEPERKINGEN.DOC.
De computer zal alle bestanden overschrijven
die problemen geven
en programma's met fouten verbeteren.
U moet ook OVERDREVEN-ZELFKRITIEK.EXE
uit alle directory's wissen
en dan de prullenbak leegmaken
zodat u zeker weet dat het programma voorgoed verdwenen is
en nooit meer terug kan komen.

Klant: Zo, da's gebeurd.
Hela!
Mijn HART loopt vol met nieuwe bestanden.
GLIMLACH.MPG draait nu op mijn beeldscherm
en geeft aan dat VREDE.COM en
TEVREDENHEID.COM in mijn HART worden overschreven.
Is dat normaal?

Helpdesk: Dat gebeurt wel eens, ja.
Voor sommigen duurt het een tijdje,
maar op den duur worden alle programma's geladen.
Maar, alles op zijn tijd.
Dus LIEFDE is nu geïnstalleerd en wordt uitgevoerd.
Vanaf nu moet u het allemaal zelf aankunnen.
Ik heb nog één ding voordat ik ophang.

Klant: Ja?

Helpdesk: LIEFDE is een gratis programma.
Zorg ervoor dat u het programma
en de modules ervan geeft aan iedereen die u maar tegenkomt.
Die geven het dan weer aan anderen
en van hen krijgt u dan weer soortgelijke andere mooie modules.

Klant: Dat zal ik doen
Bedankt voor uw hulp

Geschreven door puckey om 00:00

Zaterdag 30 december 2006

Klok

Geschreven door puckey om 22:09

Zaterdag 30 december 2006

Berts paginA

Klik op Bert om zijn website te zien!

Geschreven door puckey om 22:01

Dinsdag 26 december 2006

Vrienden

"Vrienden zeggen alles

Vriendschap is zonder woorden,
verlegen als een kind
het is vragen zonder antwoorden
vanzelfsprekend als de wind.

Vrienden zijn heel normaal,
maar zonder kan er geen,
nodig hebben we het allemaal,
alleen is maar alleen.

Praten over vriendschap
is tegenwoordig taboe,
emotie en gevoelens
vinden we allemaal gedoe.

Maar toch is het fijn te horen,
dat er iemand voor je is,
dat er iemand naar je luistert,
als je even iemand mist.

Het is fijn om te horen,
het voelt goed als je weet,
dat je echt niet alleen bent,
als je dat even vergeet.

Dat zeggen is soms heel erg zwaar,
maar het niet zeggen is een gemis,
soms heb je geen mooie woorden klaar,
maar de waarheid is het enige wat echt belangrijk is

Geschreven door puckey om 00:00

Woensdag 20 december 2006

Kerst is in aan tocht

Ik weet nog dat we een paar dagen voor kerst een echte boom kochten.
Die boom rook heerlijk. Voorzichtig met de kerst spullen want het was toen nog erg breekbaar. Toen ik nog klein was moest mijn vader de lampjes voor in de boom verzorgen, maar al gauw mocht ik dat doen. ik was namelijk heel goed in knopen uit halen en ik had er het geduld voor. mijn vader niet zo, hij deed liever andere dingen die nodiger waren. Kadootjes onder de kerst boom hebben we in het begin nooit gehad want wij vierde sinterklaas. maar toen we ouder werden vroeg mijn jongste broer Gerard om wel kerst te vieren, en zo werden de kadootjes met sint verplaatst naar de kerst, in het begin was dit wel erg raar, ik misste de gedichtjes er bij. Ma kookte lekkere dingen, de tafel werd mooi gedekt en er werden kaarsjes gebrand, en dat vond ik het leukste, dat doe ik nog steeds heel graag.
Wat ik wel altijd raar vond is het liedje van o dennen boom o dennenboom, want het is geen dennenboom maar een spar, maar ja o sparreboom o sparreboom klinkt niet zo goed he. dus vooruit maar weer, maar voor een kind is dit toch heel verwarrend.
Maar owee als die boom ging uit vallen, dan kon mijn moeder zo lekker mopperen op dat ding. en eigenlijk had ze nog gelijk ook, want de sparre naalden lagen er tot wel in de zomer toe, ondanks haal dagelijkse poets beurt. De boom bleef staan tot 3 koningen dan kwamen er jongens langs om de boom op te halen en in brand te steken, dit vond ik altijd heel erg. Toen dacht ik al als ik later groot ben en op me zelf woon neem ik een boom met kluid en zet deze buiten in de tuin neer, er bestonden toen geen kunstbomen voor ons . zo gezecht zo gedaan. Binnen staat er een kunst boom en buiten in het bos de echte bomen, want mijn tuin is te klein voor een kerst boom, de kerstbomen lucht komt uit een geur schaaltje. Lampjes overal en leuke dingen, kleedjes en natuurlijk kaarsen. Zo was de kerst heel lang voor me totdat me moeder ziek werd, ze kreeg eerst griep en dat ging over in een longontsteking, en op 1e kerst dag is zij heen gegaan(2003), de kerst is nu niet meer de kerst van vroeger, hij is veranderd. hier moet ik ook maar mee leren leven, Ik mis haar nog elke dag en op deze dagen iets meer. maar ja op een gegeven moment wen je er wel aan hoop ik. De kerst word nu anders ingevuld, en elke X anders.

Geschreven door puckey om 09:01

Dinsdag 12 december 2006

Carpe Diem

Geschreven door puckey om 00:00

Dinsdag 5 december 2006

Sinterklaas

Ja het is alweer Sinterklaas.
Vroeger hadden we grote sint feesten, met de gehele familie. dan zaten we wel met zn 10 om de tafel. en ma had een grote doos naast haar staan en een was mand met de pakjes. Buiten de geijkte pepernoten speculaas borstplaat marsenpein, en chocoletters. kregen we allerlei soorten kadootjes, het meeste natuurlijk dingen die je toch nodig had. maar het was leuk ingepak, en er zat bij elk pakje een gedichtje, mijn moeder kon heel goed rijmen. Tevens kwam er een grote kan warme chocolademelk op tafel. en ze maakte vaak met mijn middelste broer Pieter een sinterklaas portret op het bakblik van de oven, dit werd bekleed met eetbaar papier, en van allerlei snoepjes werd er dus een sint gemaakt. jammer dat daar nooit een foto van gemaakt is. En iedereen kreeg natuurlijk een stuk van sinterklaas.en lekker dat hij was
Later toen we groot waren geworden en niet meer in sint geloofde moesten we het zelf doen.
We gingen lootjes trekken en voor een afgesproken bedrag voor die genen leuke dingen kopen van het verlanglijstje,verplicht waren we om er een leuke surprise van te maken en een gedicht.In die tijd bestond er geen boekjes met vaste teksten die je zo kon over nemen, en laat staan internet.
Alles moesten we zelf doen. Maanden waren we er eigenlijk al mee bezig. De allerlaatste sintfeest waarbij me vader was(ik was 13 jaar), was erg leuk. Die gingen we vieren bij me zusen en haar fam, dus elke X als ik haar zag dan had ik iets bijme en dat moest ze dan bewaren. toen we naar haar toegingen had iedereen maar een klein tasje bijzich. Dus elk van ons had dit bedacht, en elk van ons dacht ha ha mijn kadootjes zijn er al. Corrie had deze zo goed verstop dat je ze niet zag. De kamer was leeg, de tafel was leeg, er stond geen grote doos of wasmand. iedereen legde zijn en haar kadootje in het midden van de huiskamer op de grond. de aantal kadootjes verzoop er in, ik raakte lichtelijk in paniek want waar waren me andere kadootjes, was zij die misschien vergeten. later hoorde ik dat de ander dit ook dachten. maar me zus had de grootste lol, haar sint feest was eigenlijk al geslaagd, toen ze onze gezichten zagen, eerst van teleurstelling en paniek en toen van grootte blijdschap, want.... ze had de kadootjes overal verstopt, onder de bank kwam er een lading van daan, uit verschillende kasten. en dat was nog niet alles, want verschillende kadootjes had ze verder in het huis verstopt en die moesten we, en niemand uitgezonderd, op een soort speurtocht zoeken en vinden. Die sintfeest duurde de gehele dag. en we genoten allemaal heel erg hiervan. Natuurlijk ontbrak hier niet de geijkte koek snoep en chokolademelk. Dit Feest vergeet ik nooit meer. Later in de zomer kwam me zus met nog een pakje voor me, oorbelletjes die zij vroeger nog gedragen had. Die was ze vergeten om een rijmpje bij tedoen zo dat ik die ook kon op zoeken.
Later toen mijn vader was overleden hebben we nog wel eens sint gevierd, maar dat was anders. We hebben nog wel eens pakjes bij de kerstboom gedaan, maar dat was het niet, er ontbrak iets.
En toen niets meer. Een beetje heimwee er naar, ja dat wel, niet voor de heb, maar voor de sfeer die het met zich mee bracht. Dit blijft een dierbare herrinering.

Geschreven door puckey om 00:00

Vrijdag 1 december 2006

Wees je zelf

Ben je anders dan een ander.
Ja natuurlijk, jij bent jij.
Want je bent apart geschapen,
Uit een ander hoopje Klei.

Kijk gerust eens in de spiegel.
Naar het kunstwerk dat je bent.
Jouw gezicht, jouw lijf en leden,
jouw karakter, jouw talent.

Zie je wel, je bent een wonder.
Niets aan jou is saai en grijs.
Wees maar jij en blijf bijzonder.
Zing gewoon je eigen wijs.

Geschreven door puckey om 00:00

Maandag 27 november 2006

Fiets les

Toen ik voor het eerst op een grote meisjes fiets mocht fietsen. Leerde ik dat van mijn vader. Hij had mij natuurlijk (bijna) alles verteld wat ik wel en niet moest doen, maar....
ik had weer eens iets niet begrepen of mijn vader had het gewoon niet verteld.
Dat eene kleine dingetje was namelijk de rem, ik had een terug trap rem, maar die dorst ik niet te gebruiken want ik dacht door een of andere oorzaak of rede dat ik dan de fiets kapot maakte, dus als ik moest stoppen reed ik gewoon de heg in wel zo makkelijk. ik moest wel stoppen anders lag ik in de sloot. Nou de heg ging stuk en op die plaats dood. en dat vonden mijn ouders heel raar, ze begrepen er geen snars van wat er aan de hand was.
Onder tussen maakte ik mij zorgen hoe ik thuis moest stoppen dus in de stad, want daar zijn geen heggen waar ik in kon rijden.
Tot op een gegeven moment mijn moeder mij zag aan komen fietsen en voor al stoppen. Ze keek me aan als of ze water zag branden.
ik kreeg de wind van voren. of ik gek was of zo iets ,om in die heg te rijden, en dat ik gewoon moest remmen. nou dat gewoon remmen kon ik dus niet. met een klein stemmetje vroeg ik waar de rem zat. ze keek me weer aan nu met grote ogen van ongeloof. ze riep mijn vader erbij, ze vertelde het in het kort. pa trok zijn schouders op en liet mij de rem zien.
Ik moest een paar keer heen en weer fietsen en de rem demostreren. pa en ma hebben natuurlijk er om gelachen. ik toen niet, nu wel.
Als ik dit wel eens vertel aan iemand dan moet ik er nu ook om lachen.

Geschreven door puckey om 11:19

Vrijdag 24 november 2006

Meditatief

Een man die ervaren was in meditatie werd eens gevraagd, hoe hij´ondanks zijn vele bezigheden zo ingekeerd, zo rustig kon zijn.
Hij antwoordt
Àls ik sta, dan sta ik;
Als ik ga, dan ga ik;
Als ik zit, dan zit ik;
Als ik eet, dan eet ik;
Als ik spreek, dan spreek ik.....

De mensen die de vraag stelden zeiden:
´Maar dat doen wij toch ook!
Maar wat doet u nog meer?
Hij antwoordde wederom:
Àls ik sta, dan sta ik;
Als ik ga, dan ga ik;
Als ik zit, dan zit ik;
Als ik eet, dan eet ik;
Als ik spreek, dan spreek ik.....

´Weer zeiden de mensen:
`Dat doen wij toch ook?
Maar hij zei tot hen:
`Nee, als jij zit, dan sta je al;
Als jij staat, dan loop je al;
Als jij loopt, dan ben je er al;
En als je eet, ben je al klaar

`......En op nieuw krijste de papagaai;
´Hier en Nu´.......

Geschreven door puckey om 00:00

Donderdag 23 november 2006

Appel taart bakken

Toen ik voor het eerst m´n moeder mocht helpen ik was een jaar of 4 denk ik, met een appel taart te bakken voor de verjaardag van mijn vader. Was ik door het dolle heen. Want ik wist nog dat het deeg hier van heel erg lekker was. De appels schilde me moeder zelf.
Maar wat was het deeg in het begin vies klef en plakkerig. de boter en ei glibberde door me vingers heen . Ik moest heel hard knijpen in het beginnende deeg. elke keer een beetje meel en suiker erbij pakken zodat alles op was en er een mooie deeg bal was gemaakt, die dus ook nog lekker zou smaken. Toen met een lik boter de vorm in vetten. m´n moeder bekleede de vorm deed de appels erin en ik mocht slangetjes maken voor er boven op. wouw wat was ik toen trots. Het voelde aan alsof ik het helemaal zelf had gemaakt. en pa die smulde natuurlijk want het was extra lekker gemaakt.
Het appeltaart maken kan ik nu erg goed, beter dan koken. en dat geglibber tussen me vingers vind ik niet meer vies. bij me broer gerard kom ik er niet in als ik geen appeltaart mee breng, dus die les heeft heel goed geholpen.

Geschreven door puckey om 00:00

Zaterdag 4 november 2006

Ontwaken

Ontwaken
Ontwaken in de morgen
wakker worden zonder zorgen
De zon door het raam
In de verte kraait een haan.

Het gras is groen
in park en plantsoen
Bloemen in volle pracht
mooier dan je verwacht

Vogels zingen in de boom
ik wandel maar, ik droom
Laat het altijd zonnig zijn
Jij hoort bij mij

Liefde mooi en broos
Prachtig als een roos
sterk als een eikenboom
zie je wel, dat ik niet droom

Geschreven door puckey om 00:00

Donderdag 5 oktober 2006

Toen was het voorbij

Toen was de laatste dag van mijn vakantie aan gebroken.
Heel vroeg op staan, voor mijn geen probleem,de restanten inpakken, arie knuffellen en de kat die er weer was.
Een raar gevoel hoor. graag naar huis en de poesenkinderen willen zien, en toch ook niet weg willen gaan. de omgeving is erg mooi en rustig, ja ondanks de regen
Een goede vriend van arie ging me weg brengen naar de trein in Oban. Jammer genoeg kon ik niet zo goed met die man praten, want hij had een erg dialect.
De rit was snel voorbij. hij heeft me geholpen met het inladen van me koffers en tassen. ik dacht dat ik met minder thuis zou komen maar dat is dus niet zo.
In de trein kon ik wel naar buiten kijken maar zag niks, want het was nog donker.
wat wil je het was al half september geworden. dus vroeg donker en laat licht.
Langzaam maar zeker werd het dus licht, en genoot ik van mij trein reis. Die zelfde mevrouw met het thee wagentje kwam langs en ik kocht het een en ander van haar. want ik zat toch wel een tijdje in die trein naar Glascow toe.
Op het perron aan gekomen werd ik geholpen om naar de taxi te komen, die er nu wel stonden, dus ook nog voor de 1e X in een echte engelse taxi gezeten. wel erg ruim.
arie had al verteld dat het een vast tarief was en dat ik met gepast geld moest betalen en dat ze geen fooi mochten aan nemen.
Ik geloof dat het 10 pond was toen.
Die meneer vertelde honderd uit over Glascow maar ik begreep er de helft maar van, misschien zelfs nog minder. maar ik kreeg er geen letter tussen.
Op het vliegveld aan gekomen werd ik geholpen door die taxi chaffeur met mijn koffers en tassen om die op een al gereed staande karretje te zetten en hij bracht me helemaal bij de insjek balie. nou zo een servies heb ik nog nooit van gehoord laat staan meegemaakt.
Met handen en voeten werk kreeg ik een mooi plaatsje bij het raam en op de vleugel, kon jammer genoeg nu niet naar beneden kijken.had graag die kleine bootjes geteld.
De vlucht ging heel snel, het ging ook veel sneller want al die oponthoud van toen was er nu niet.
Voor dat ik het wist stond ik op schiphol bij de lopende band mij koffers op een karretje te laden.
Ik liep naar de uitgang en ineens zag ik mijn zus en schoonzus, ik huilde tranen met tuiten, al liet ik het ze niet zien of merken. stom he.
Heerlijk geknuffeld en eindelijk in de auto naar huis. naar mijn poesenkinderen!!!!!.
eindelijk thuis gekomen, was daar ook mijn moeder. deze ook geknuffeld.
Heleboel verteld. de poesenkinderen waren wel blij om me te zien, maar ook waren ze boos op me, omdat ik zo lang weg was geweest dat vonden ze helemaal niet leuk, ik eigenlijk ook niet.en toch ook weer wel.
Moe maar heel blij. wanneer ik weer ga, ja dat is iets, dat weet ik niet. deze reis heb ik in 1986 gemaakt en ben er nog steeds niet meer geweest. ik ben niet zo reislustig.
maar misschien ooit.!!!????

Geschreven door puckey om 00:00

Meer van Eerste X van iets