Naar de inhoud

Eerste X van iets

eerste keer van iets leuks mee maken of ........
seniorennet.beseniorennet.be
Korte verhaaltjes van de belevenissen
Dinsdag 12 december 2006

Carpe Diem

Geschreven door puckey om 00:00
Dinsdag 5 december 2006

Sinterklaas

Ja het is alweer Sinterklaas.
Vroeger hadden we grote sint feesten, met de gehele familie. dan zaten we wel met zn 10 om de tafel. en ma had een grote doos naast haar staan en een was mand met de pakjes. Buiten de geijkte pepernoten speculaas borstplaat marsenpein, en chocoletters. kregen we allerlei soorten kadootjes, het meeste natuurlijk dingen die je toch nodig had. maar het was leuk ingepak, en er zat bij elk pakje een gedichtje, mijn moeder kon heel goed rijmen. Tevens kwam er een grote kan warme chocolademelk op tafel. en ze maakte  vaak met mijn middelste broer Pieter een sinterklaas portret op het bakblik van de oven, dit werd bekleed met eetbaar papier, en van allerlei snoepjes werd er dus een sint gemaakt. jammer dat daar nooit een foto van gemaakt is. En iedereen kreeg natuurlijk een stuk van sinterklaas.en lekker dat hij was
Later toen we groot waren geworden en niet meer in sint geloofde moesten we het zelf doen.
We gingen lootjes trekken en voor een afgesproken bedrag voor die genen leuke dingen kopen van het verlanglijstje,verplicht waren we om er een leuke surprise van te maken en een gedicht.In die tijd bestond er geen boekjes met vaste teksten die je zo kon over nemen, en laat staan internet.
Alles moesten we zelf doen. Maanden waren we er eigenlijk al mee bezig. De allerlaatste sintfeest waarbij me vader was(ik was 13 jaar), was erg leuk. Die gingen we vieren bij me zusen en haar fam, dus elke X als ik haar zag dan had ik iets bijme en dat moest ze dan bewaren. toen we naar haar toegingen had iedereen maar een klein tasje bijzich. Dus elk van ons had dit bedacht, en elk van ons dacht ha ha mijn kadootjes zijn er al. Corrie had deze zo goed verstop dat je ze niet zag. De kamer was leeg, de tafel was leeg, er stond geen grote doos of wasmand. iedereen legde zijn en haar kadootje in het midden van de huiskamer op de grond. de aantal kadootjes verzoop er in, ik raakte lichtelijk in paniek want waar waren me andere kadootjes, was zij die misschien vergeten. later hoorde ik dat de ander dit ook dachten. maar me zus had de grootste lol, haar sint feest was eigenlijk al geslaagd, toen ze onze gezichten zagen, eerst van teleurstelling en paniek en toen van grootte blijdschap, want.... ze had de kadootjes overal verstopt, onder de bank kwam er een lading van daan, uit verschillende kasten. en dat was nog niet alles, want verschillende kadootjes had ze verder in het huis verstopt en die moesten we, en niemand uitgezonderd, op een soort speurtocht zoeken en vinden. Die sintfeest duurde de gehele dag. en we genoten allemaal heel erg hiervan. Natuurlijk ontbrak hier niet de geijkte koek snoep en chokolademelk. Dit Feest vergeet ik nooit meer. Later in de zomer kwam me zus met nog een pakje voor me, oorbelletjes die zij vroeger nog gedragen had. Die was ze vergeten om een rijmpje bij tedoen zo dat ik die ook kon op zoeken.
Later toen mijn vader was overleden hebben we nog wel eens sint gevierd, maar dat was anders. We hebben nog wel eens pakjes bij de kerstboom gedaan, maar dat was het niet, er ontbrak iets.
En toen niets meer. Een beetje heimwee er naar, ja dat wel, niet voor de heb, maar voor de sfeer die het met zich mee bracht. Dit blijft een dierbare herrinering.
Geschreven door puckey om 00:00
Vrijdag 1 december 2006

Wees je zelf




Ben je anders dan een ander.
Ja natuurlijk, jij bent jij.
Want je bent apart geschapen,
Uit een ander hoopje Klei.

Kijk gerust eens in de spiegel.
Naar het kunstwerk dat je bent.
Jouw gezicht, jouw lijf en leden,
jouw karakter, jouw talent.

Zie je wel, je bent een wonder.
Niets aan jou is saai en grijs.
Wees maar jij en blijf bijzonder.
Zing gewoon je eigen wijs.
Geschreven door puckey om 00:00
Maandag 27 november 2006

Fiets les

Toen ik voor het eerst op een grote meisjes fiets mocht fietsen. Leerde ik dat van mijn vader. Hij had mij natuurlijk (bijna) alles verteld wat ik wel en niet moest doen, maar....
ik had weer eens iets niet begrepen of mijn vader had het gewoon niet verteld.
Dat eene kleine dingetje was namelijk de rem, ik had een terug trap rem, maar die dorst ik niet te gebruiken want ik dacht  door een of andere oorzaak of rede dat ik dan de fiets kapot maakte, dus als ik moest stoppen reed ik gewoon de heg in wel zo makkelijk. ik moest wel stoppen anders lag ik in de sloot. Nou de heg ging stuk en op die plaats dood. en dat vonden mijn ouders heel raar, ze begrepen er geen snars van wat er aan de hand was.
Onder tussen maakte ik mij zorgen hoe ik thuis moest stoppen dus in de stad, want daar zijn geen heggen waar ik in kon rijden.
Tot op een gegeven moment mijn moeder mij zag aan komen fietsen en voor al stoppen. Ze keek me aan als of ze water zag branden.
ik kreeg de wind van voren. of ik gek was of zo iets ,om in die heg te rijden, en dat ik gewoon moest remmen. nou dat gewoon remmen kon ik dus niet. met een klein stemmetje vroeg ik waar de rem zat. ze keek me weer aan nu met grote ogen van ongeloof. ze riep mijn vader erbij, ze vertelde het in het kort. pa trok zijn schouders op en liet mij de rem zien.
Ik moest een paar keer heen en weer fietsen en de rem demostreren. pa en ma hebben natuurlijk er om gelachen. ik toen niet, nu wel.
Als ik dit wel eens vertel aan iemand dan moet ik er nu ook om lachen.
Geschreven door puckey om 11:19
Vrijdag 24 november 2006

Meditatief


Een man die ervaren was in meditatie werd eens gevraagd, hoe hij´ondanks zijn vele bezigheden zo ingekeerd, zo rustig kon zijn.
Hij antwoordt
Àls ik sta, dan sta ik;
Als ik ga, dan ga ik;
Als ik zit, dan zit ik;
Als ik eet, dan eet ik;
Als ik spreek, dan spreek ik.....

De mensen die de vraag stelden zeiden:
´Maar dat doen wij toch ook!
Maar wat doet u nog meer?
Hij antwoordde wederom:
Àls ik sta, dan sta ik;
Als ik ga, dan ga ik;
Als ik zit, dan zit ik;
Als ik eet, dan eet ik;
Als ik spreek, dan spreek ik.....

´Weer zeiden de mensen:
`Dat doen wij toch ook?
Maar hij zei tot hen:
`Nee, als jij zit, dan sta je al;
Als jij staat, dan loop je al;
Als jij loopt, dan ben je er al;
En als je eet, ben je al klaar

`......En op nieuw krijste de papagaai;
´Hier en  Nu´.......

Geschreven door puckey om 00:00
Donderdag 23 november 2006

Appel taart bakken

Toen ik voor het eerst m´n moeder mocht helpen ik was een jaar of 4 denk ik, met een appel taart te bakken voor de verjaardag van mijn vader. Was ik door het dolle heen. Want ik wist nog dat het deeg hier van heel erg lekker was. De appels schilde me moeder zelf.
Maar wat was het deeg in het begin vies klef en plakkerig. de boter en ei glibberde door me vingers heen . Ik moest heel hard knijpen in het beginnende deeg. elke keer een beetje meel en suiker erbij pakken zodat alles op was en er een mooie deeg bal was gemaakt, die dus ook nog lekker zou smaken. Toen met een lik boter de vorm in vetten. m´n moeder bekleede de vorm deed de appels erin en ik mocht slangetjes maken voor er boven op. wouw wat was ik toen trots. Het voelde aan alsof ik het helemaal zelf had gemaakt. en pa die smulde natuurlijk want het was extra lekker gemaakt.
Het appeltaart maken kan ik nu erg goed, beter dan koken. en dat geglibber tussen me vingers vind ik niet meer vies. bij me broer gerard kom ik er niet in als ik geen appeltaart mee breng, dus die les heeft heel goed geholpen.
Geschreven door puckey om 00:00
Zaterdag 4 november 2006

Ontwaken

Ontwaken
Ontwaken in de morgen
wakker worden zonder zorgen
De zon door het raam
In de verte kraait een haan.

Het gras is groen
in park en plantsoen
Bloemen in volle pracht
mooier dan je verwacht

Vogels zingen in de boom
ik wandel maar, ik droom
Laat het altijd zonnig zijn
Jij hoort bij mij

Liefde mooi en broos
Prachtig als een roos
sterk als een eikenboom
zie je wel, dat ik niet droom

Geschreven door puckey om 00:00
Donderdag 5 oktober 2006

Toen was het voorbij

Toen was de laatste dag van mijn vakantie aan gebroken.
Heel vroeg op staan, voor mijn geen probleem,de restanten inpakken, arie knuffellen en de kat die er weer was.
Een raar gevoel hoor. graag naar huis en de poesenkinderen willen zien, en toch ook niet weg willen gaan. de omgeving is erg mooi en rustig, ja ondanks de regen
Een goede vriend van arie ging me weg brengen naar de trein in Oban. Jammer genoeg kon ik niet zo goed met die man praten, want hij had een erg dialect.
De rit was snel voorbij. hij heeft me geholpen met het inladen van me koffers en tassen. ik dacht dat ik met minder thuis zou komen maar dat is dus niet zo.
In de trein kon ik wel naar buiten kijken maar zag niks, want het was nog donker.
wat wil je het was al half september geworden. dus vroeg donker en laat licht.
Langzaam maar zeker werd het dus licht, en genoot ik van mij trein reis. Die zelfde mevrouw met het thee wagentje kwam langs en ik kocht het een en ander van haar. want ik zat toch wel een tijdje in die trein naar Glascow toe.
Op het perron aan gekomen werd ik geholpen om naar de taxi te komen, die er nu wel stonden, dus ook nog voor de 1e X in een echte engelse taxi gezeten. wel erg ruim.
arie had al verteld dat het een vast tarief was en dat ik met gepast geld moest betalen en dat ze geen fooi mochten aan nemen.
Ik geloof dat het 10 pond was toen.
Die meneer vertelde honderd uit over Glascow maar ik begreep er de helft maar van, misschien zelfs nog minder. maar ik kreeg er geen letter tussen.
Op het vliegveld aan gekomen werd ik geholpen door die taxi chaffeur met mijn koffers en tassen om die op een al gereed staande karretje te zetten en hij bracht me helemaal bij de insjek balie. nou zo een servies heb ik nog nooit van gehoord laat staan meegemaakt.
Met handen en voeten werk kreeg ik een mooi plaatsje bij het raam en op de vleugel, kon jammer genoeg nu niet naar beneden kijken.had graag die kleine bootjes geteld.
De vlucht ging heel snel, het ging ook veel sneller want al die oponthoud van toen was er nu niet.
Voor dat ik het wist stond ik op schiphol bij de lopende band mij koffers op een karretje te laden.
Ik liep naar de uitgang en ineens zag ik mijn zus en schoonzus, ik huilde tranen met tuiten, al liet ik het ze niet zien of merken. stom he.
Heerlijk geknuffeld en eindelijk in de auto naar huis. naar mijn poesenkinderen!!!!!.
eindelijk thuis gekomen, was daar ook mijn moeder. deze ook geknuffeld.
Heleboel verteld. de poesenkinderen waren wel blij om me te zien, maar ook waren ze boos op me, omdat ik zo lang weg was geweest dat vonden ze helemaal niet leuk, ik eigenlijk ook niet.en toch ook weer wel.
Moe maar heel blij. wanneer ik weer ga, ja dat is iets, dat weet ik niet. deze reis heb ik in 1986 gemaakt en ben er nog steeds niet  meer geweest. ik ben niet zo reislustig.
maar misschien ooit.!!!????
Geschreven door puckey om 00:00
Woensdag 4 oktober 2006

Dieren dag

Het is vandaag dierendag:D
Voor mij een belangrijke dag.
Want ik heb 2 poesenkinderen zo als ik ze altijd noem. broer en zus van 18,6 jaar
Pollewop en Kruimeltje.
Van ochtend maakte ze me vroeg wakker. 6 uur iets te vroeg voor mij, dus ik stuurde ze weg, maar ze konde toch niet wachten want een half uurtje later waren ze weer bij me, nou ja ze waren niet weg geweest want ze slapen bij me. Heerlijk hoor die katte kruikjes.
De beessies hadden namelijk al gezien dat ik gisteren een andere zak knabbels  voor ze had meegenomen, en die knabbels wouwen ze natuurlijk nu hebben, als of ze het weten he. Nou om 7 uur ben ik maar over stag gegaan en heb de knabbels eerst laten zien. ze werden helemaal opgewonden ervan, toen laten ruiken, nou dat was helemaal wat, en tot slot natuurlijk in hun bakje gedaan, het kon niet snel genoeg erin gedaan worden.
Ze smikkelde en smulde  als of hun leven er van af hing. wat is dat toch een fijn gevoel als je zo iets simpels kan doen.
De kattebak verschoont, dat doe ik elke dag want ze gaan op kranten, die zijn toch gratis. toen ik terug kwam. Lagen er twee dik te vreden katten op me bed zich zelf en elkaar te wassen. Ik vroeg of het lekker gesmaakt had, de poesenkinderen keken me aan en knip oogde naar me om te zeggen dat het  heerlijk was, ik durf eigenlijk wel te zeggen dat ze tegen me aan het lachen waren, en heel  heel erg blij en tevreden waren.
Toch heb ik ook eventjes stil gestaan bij de bijlmer ramp. met dat vliegtuig, dat was op dieren dag. ik was net van tevoren verhuisd anders had ik op de 1e rij gezeten want ik woonde toen aan de overkant op kleiburg.
Ik heb wel verschillende dierbare vrienden met hun gezin inclusief dieren verloren. Zoiets ergs vergeet je nooit.
Geschreven door puckey om 09:46
Woensdag 27 september 2006

puckey

poesje
Geschreven door puckey om 00:00
Zondag 24 september 2006

Glas Blazerij

In Oban is een glasblaserij.
Toen ik er was bestond hij 25 jaar.
dat was in 1986. dus over 5 jaar zou ik er weer naar toe moeten gaan voor hun 50 jarig jubeleum.Ik heb toen voor me zelf een hele mooie presspaper gekocht, eivormig met groen erin en een letter T erop.
Toch zou ik daar graag weer eens een kijkje willen nemen. Ik ga aan m´n broer vragen of het er nog wel zit. word vervolgd.
Geschreven door puckey om 00:00
Zaterdag 23 september 2006

Als je denkt


Als je denkt:
ik ben verslagen
is de nederlaag een feit
Als je denkt:'k zal niet versagen"
win je op den duur de strijd.
Als je denkt:,,ik kan het niet halen". 
is de tegenslag op til
Want het overslaan der schalen,
hangt voornamelijk af van WIL .
Moedeloze gaan ten onder, 
door hun twijfel, door hun vrees.
Vechters winnen, door een wonder,
telken weer de zwaarste race.
Denk:,,ik kan het,"
En dan gaat het,
Ïdereen vindt bij wilskracht baat, 
en in zaken wint de daad het, 
van nutteloos gepraat.
Als je jammert:ik ben zwakker 
dan mijn grote concurrent"
blijf je levenslang de stakker, 
Die je ongetwijfeld bent.
Niet de Goliaths en de rijke,
tellen in de kamp voor zes, 
maar de ferme, die niet wijken 
Hebben vroeg of laat SUCCES.

Door Jan ven der Leek b.v Hoorn
Geschreven door puckey om 00:00
Vrijdag 22 september 2006

Bij Nancy

Bij Nancy gedropt en daar voor het 1e X
haar haren in krulspelden gedaan.Ik had nog nooit bij iemand andres de haren gedaan, zelfs niet bij m´n moeder of zus of vriendinnen. Ik moet zeggen het viel me vies tegen. Het haar was schoon hoor, maar wat een rot dingen die krulspelden zeg en dan die stommen pennen er in. ondanks dat vielen ze er tocht weer uit. maar ja we hadden de tijd, en nancy gaf me gelukkig goede aan wijzingen Ik weet nu wel ik wordt geen kapster, ik kan mijn eigen haar ook niet doen. ik heb hierdoor wel meer respect en bewondering voor kappers gekregen.
Toen de krullers er eindelijk in zaten moest ik mee naar buiten, ze lied me kleine lammetje zien, en ik moest helpen met de fles te geven, nu had ik dit ook nog nooit gedaan dus voor het 1X de fled gegeven aan een lammetje. Dit was wel erg leuk werkje, wat kunnen die beestjes vlug drinken zeg en een kracht dat er achter zat. Toen dat gedaan was gingen we weer naar binnen.
Daar heb ik geholpen met het eten voor te bereiden, ondertussen dus veel met handen en voeten werk en ik had een woordenboek meegenomen, dus ik kon iets meer scots en scheef dan in het beggin.
zo vertelde ze dat we bloemkool met kaassaus gingen eten nou bloemkool met kaassaus, heb ik zo nooit gegeten, ik kreeg er altijd lammetjes pap over of gewoon jus, maar kaas hierbij nee, dus weer iets nieuws.
Toen heb ik voor de !e X scoons gebakken, dit zijn soort broodjes, voor tussen de middag, en voor het 1e X muffins gebakken, dit zijn een soort minicakesjes. Het moest natuurlijk allemaal volgens haar rescept, die ik ook van haar mee gekregen heb. Ze heeft voor mij voor de 1e X theeblaadjes gelezen , gelukkig was arie erbij die kon me vertellen wat ze bedoelde hier mee.Dus verder een heleboel dingen voor het eerst gedaan wat ik nu niet meer weet, ik had het opgeschreven, als ik het tegen kom dan schrijf ik het als nog op. De dag was voorbij voordat ik er erg inhad, we hadden veel plezier met elkaar.
Nog maar een paar dagen vakantie, het is voor bij gevlogen. Wat we morgen gaan doen ja dat is voor een andere X
Geschreven door puckey om 12:34
Vrijdag 22 september 2006

Warmte

Gedicht
Geschreven door puckey om 11:39
Donderdag 21 september 2006

Sea Life

Sea Life  centre is gelegen aan de west kust van schotland , in connel Het is een mooie aquarium, heel ruim opgezet.
Met oa allerlei zee dieren. Het leek eigenlijk wel op een minidierentuin. eigenlijk hou ik hier niet zo van , maar dit viel me erg mee, de aquarium was erg leuk op gezet, je liep tenminste niet in kringetjes rond. en het was erg kleurrijk.
Er was zelfs buiten het een en ander te zien.
We hebben verder die dag de omgeving verkent en verschillende dorpjes bekeken.
thuis gekomen werd arie weer gebeld en moest hij de volgende dag werken. waar ik toen was. Is voor een andere X

Geschreven door puckey om 00:00
Woensdag 20 september 2006

Eiland Iona

Met een klein pontje van Mull naar Iona gegaan.
Op Iona staat een abdij die een heel groot ondergronds netwerk heeft, en dit heb erg veel mensen in de oorlog gered. We kregen een rondleiding waar ik bijna niks van kon verstaan, want het was in zwaar dialect, dus arie kon een heleboel vertellen. We zijn in een gedeelte van die abdij geweest die ze als theehuis hadden ingericht, daar was ook een tentoonstelling, hier hebben we wat gedonken en gegeten. Toen zijn we zelf het eiland aan het verkennen gegaan, en zo kwamen we op een begraafplaats terecht, hier stonden van die keltische kruizen op. (zie foto), die zijn erg imposant, sommige zijn wel zo groot als een volwassenen.er hing een erge misterieuse sweer op Iona, arie voelde dit ook, je moet er geweest zijn om dit te begrijpen. Al met al is het een mooi eiland het bekijken waard.  Door dit alles waren we bijna te laat voor het pontje/veer naar Mull. waar de auto stond.
Onderweg vertelde arie nog het een en andere over Iona en de kruizen. Het is jammer genoeg erg toeristisch maar ja daar doe je niks aan.
Onder weg vertelde arie dat hij iets leuks had bedacht voor morgen, wat dat is, dat is voor de volgende X.
Geschreven door puckey om 11:19
Woensdag 20 september 2006

Desiderata

Wees kalm temidden van lawaai en de haast, en bedenk welke een vrede er in stilte kan heersen.
Sta op goede voet met alle mensen zonder jezelf geweld aan te doen.
Zeg je waarheid rustig en duidelijk, en luister naar anderen;ook zij vertellen hun verhaal.
Mijd luidruchtige en agressieve mensen, zij belasten de geest.
Wanneer je je met anderen vergelijkt, zou je ijdel en verbitterd kunnen worden; want er zullen altijd grotere en kleinere mensen zijn dan jij zelf.
Geniet zowel van wat je hebt bereikt als van je plannen.
Blijf belangstelling houden voor je eigen werk, hoe nederig dat ook moge zijn; het is werkelijk bezit in het veranderlijke fortuin van de tijd.
Betracht voorzichtigheid bij het zaken doen; want de wereld is vol van bedrog.
Maar laat dit je niet verblinden voor de bestaande deugd; vele mensen streven hoge idealen na; en overal is het leven vol heldendom.
Wees je zelf. Veins vooral geen genegenheid.
Maar wees evenmin cynisch over liefde, want bij alle dorheid en ontevreden is zij eeuwig als het gras.
Volg de loop der jaren met gratie; verlang niet naar een tijd die achter je ligt.
Kweek geestkracht aan om bij onverwachte tegenslag beschermd te zijn.
Maar verdriet je zelf niet met spookbeelden.
Velen angsten worden uit vermoeidheid en eenzaamheid geboren.
Leg je jezelf een gezonde dicipline op, maar wees daarbij lief voor je zelf.
Je bent een kind van het heelal, niet minder dan de bomen en de sterren; je hebt het recht hier te zijn.
En ook al is het je wel of niet duidelijk; toch ontvouwt het heelal zich zoals het zich ontvouwen moet en zo is het goed.
Heb daarom vrede met god, hoe je ook denkt dat hij moge zijn, en wat je werk en aspiraties ook mogen zijn, houd vrede met je ziel in de lawaaierige verwarring van het leven.
Met al zijn klatergoud, somberheid en vervlogen dromen is dit toch steeds een prachtige wereld.
Wees voorzichtig. Streef naar Geluk

tekst gevonden in de oude st Pauluskerk in Baltimore, 1692

Geschreven door puckey om 00:00

Meer van Eerste X van iets

↑ Terug naar de berichten