Het is herfst

Deze damherten konden er niet om lachen dat wij hen stoorden tijdens hun ontbijt. Het was dan ook nog geen 8u en zo vroeg hadden ze ons daar niet verwacht.

Ik vraag me soms af wat de dieren in het bos denken over ons.

Ze staren ons aan, maar wat gaat er nu om in hun hoofd?

Hierna een foto gemaakt op een houten afsluiting aan de rand van het bos.

Het bont zandoogje.

Dit damhert ontmoet bovenaan het bos en deze had ons blijkbaar niet verwacht op die plaats. Het dier in kwestie bleef ons maar aanstaren.

Ik weet niet wat deze jonge reegeit overkomen is: een ongelukje?

In de regen gelopen en verkeerd opgedroogd? 

Ze mag volgens mij wel eens bij de kapper langsgaan.

Foto genomen in aangrenzende wei van het Raspaillebos.

Hoeveel kwispelende staartjes tel jij?

Het kalf rechts op de foto besloot, toen ze ons zag, op haar stappen terug te keren en opnieuw het struikgewas in te duiken.

Kan ik haar ongelijk geven? Nee, toch niet.

Hierna een foto van een jonge merel, gespot op enkele meters van de ingang van het bos.

Hij bleef gewillig zitten en liet zich uitvoerig fotograferen.

Deze bloem hieronder tref je nu in grote getalle aan in de veldwegen aangrenzend aan het bos.

Het Sint-Jacobskruid

wel mooi, maar giftig

Een paar dagen geleden kwamen we plotseling (in den draai) een reegeit tegen. Wij waren verschoten, maar zij ook en ze  bleef ons gedurende een tijdje onbeweegelijk aanstaren.

Nadat mijn viervoeter aanstalten maakte om dichterbij te komen, ging ze er opeens vandoor.

't was wel nog wat donker, vandaar de onscherpe foto.

Nog een paar damherten die de oversteek waagden.

Op sommige dagen zie je bijna geen dieren in het bos, op andere zie je er meerdere.

Deze reegeit was buiten mijn hond het enige levende wezen dat ik te zien kreeg gisteren bij mijn bezoek aan het bos.

Ik heb dus niet lang getwijfeld om mijn fotoapparaat te ontgrendelen en een foto te nemen.

Dan hing er ook nog eens tak in de weg, waardoor de foto onzuiver is.

Maar ja, hier moeten we het maar mee doen.

Als je goed kijkt zie je op volgende foto dat het om een reebok gaat.

Zie je het beginnend gewei?

Zijn klokkenspel kun je niet zien want zijn poot staat in de weg

Deze reegeit was aan het genieten van het herfstzonnetje en had ons niet opgemerkt. Heb haar dus maar vlug op de gevoelige plaat vastgelegd voor ze ons in de miet had.

De titel zegt het zelf al. Het is nog volop vlindertijd en mits de nodige appartuur kun je mooie foto's maken van deze superlieve en fotogenieke insecten in het bos en aanverwanten.

Oordeel maar zelf!

De citroenvlinder

De parelmoervlinder.

Er houden zich de laatste dagen veel damherten op in het bos.

Deze morgen dit tweetal gespot.

Soms moet je eens iets nieuws uitproberen. Hierna een foto van een damhert in een bosje waarvan ik de foto een klein beetje bewerkt heb.

Ik weet niet of dit geslaagd is en ik kan om met zowel positieve als negatieve kritiek, want uit je fouten kan je leren. Dus laat jullie gaan.

Hierna dezelfde foto als hierboven, maar herwerkt door Martin.

Resultaat is merkbaar beter, waarvoor dank. Ik zal eens bij hem op leerschool moeten gaan.

's Morgens vroeg is het heerlijk vertoeven in het bos. De natuur ontwaakt, je bent er quasi alleen en als je stil bent kun je best wel wat wilde dieren spotten.

Zondagmorgen hing er ook nog een beetje nevel en plotseling maakten enkele damherten de oversteek van het ene bosje naar het andere.

Geniet maar mee.

De jeugd van tegenwoordig heeft geen respect meer.

Een voorbeeld hiervan vind je hierna. Deze jonge reebok die ik op de gevoelige plaat wou vastleggen stak doodgemoedereerd zijn tong naar mij uit.

't Is ver gekomen.

Ik wou hem nog achterna hollen, maar hij was vermoedelijk rapper dan ik