Wild dier?

Jullie kennen het liedje wel van Christoff hé: "Als ik in je blauwe ogen kijk, is het net of ik de hemel zie ...".

Wel in dit geval waren het reebruine ogen, maar ze keken ons zo verliefd aan, dat ik niet kon weerstaan om een foto te nemen van het beestje en de blauwe hyacinten op de voorgrond deden de rest

Schrik, nee bijlange niet, maar wel steeds omkijken waar we waren en we niet dichterbij kwamen.

en hierna nog eens  

Sommige dieren kijken recht in de camera. Niet dat ze poseren, maar ze kijken je verwonderd aan in de zin van "wat komen jullie hier in het bos doen, dit is namelijk onze habitat.

Soms wordt men aangetrokken tot een foto, soms niet. De volgende is door zijn speciaal effect misschien gewaagd, maar moet kunnen volgens mij.

Vergis je niet, ik heb deze 's morgens gemaakt rond 9u,

maar wellicht liep er iets fout bij het ontwikkelen van de foto

En de boer: hij ploegde en ... voort

Foto genomen aan de rand van het bos.

Hier vermoedelijk de laatste foto van de blauwe boshyacinten die ik dit jaar ga posten.

Het is toch een mooi bloemetje dat voor veel sfeer kan zorgen in het bos!

En dat met de bomen op de achtergrond.

Deze reegeit had het niet begrepen op onze aanwezigheid en zette onmiddellijk een spurt in en weg was zij.

Deze reegeit vond het leuk om te poseren tussen de mooie boshyacinten.

Pasen is voorbij, dus de paashaas ook. Deze morgen bij mijn wandeling vond ik echter nog een restant van het hele paasgebeuren.

Dit zal niet opzettelijk gebeurd zijn en wellicht achteloos achtergelaten.

Heeft zelfs een beetje van een kunstwerk weg

Af en toe moet je ook eens omhoog kijken om de pracht van de natuur te bewonderen in het bos. Hierna een foto van de toppen van een aantal bomen. Nu zie je nog de blauwe lucht, maar binnen een paar weken zal dit moeilijker lukken.

Hij lag wellicht af tussen het groen want ik had hem niet opgemerkt, maar plotseling stond hij recht. In de verte naderden twee loopsters en hun keffer met veel lawaai.

Hij kon het vermoedelijk niet verkroppen dat ze hem kwamen storen in zijn rust en liep al blaffend weg.

Spijtig, want ik had graag nog een paar foto's van hem gemaakt.

Iedereen kent "mauve et blanc", de clubkleuren van Anderlecht en als ik zeg "blauw-zwart" denken we allemaal aan Club Brugge.

In het bos kwam ik gisteren uit op onderstaande kleurencombinatie.

"Blauw en wit" dat kunnen dan niet anders dan de kleuren van AA Gent en van Racing Genk zijn of  kennen jullie nog andere eersteklassers met deze kleuren?

Deze morgen, tijdens mijn wandeling in het bos, passeerde ik de enige plek waar er een picknicktafel staat en bleek dat er een aantal bezoekers er hun leeggoed hadden achter gelaten. 

Ik heb nog gecheckt, ze hadden niets achtergelaten voor mij.

Ik geef toe, in heel het bos bevindt er zich nergens een vuilnisbak of een andere recipiënt waar je iets kunt in deponeren, maar als je volle blikjes bier meebrengt naar het bos van om het even welk merk, kun je misschien ook (dit is volgens mij een kleine moeite), je lege blikjes terug meenemen. Of is dit teveel gevraagd?

Dit is een typisch Belgisch probleem: zie vuil dat achterblijft na een dagje kust, allerhande prulleraria op een weide na een muziekfestival,  zwervuil op de Kwaremont tijdens de Ronde van Vlaanderen, enz.

Deze reegeit showt haar ongegeneerd haar poepje en gelijk heeft ze. Een reegeit met een rok aan zou nl. geen zicht zijn

Deze reegeit, die gewillig poseert tussen de blauwe boshyacinten, heeft dringend nood aan een nieuwe jas.

Vind je ook niet?

Deze morgen zag ik twee oren uitsteken boven enkele graspullen en mijn vermoeden was correct. Het was een reekalf dat op praktisch een paar meter van het gangpad zich had neergevleid op een bedje van blauwe boshyacinten. Een beetje inzoomwerk zorgde voor volgende foto.

Moeder was niet ver weg, want toen het reekalf opstond om weg te rennen zag ik haar ook opveren.

Nadat ik gisteren al een artikel postte over een veld met boshyacinten, hierna een aantal foto's meer in detail.

Hierna een foto gemaakt deze morgen rond 09h00 in het Raspaillebos.

Zoals jullie kunnen zien staan er hier ook boshyacinten, maar niet zo'n grote populatie als in het Hallerbos. Maar ik vond dit zeker een foto waard.

Op mijn terugweg naar de auto vroeg een vrouw mij met een fotoapparaat in de hand: "Mijnheer waar staan hier die blauwe bloemetjes?" 

Natuurlijk heb ik haar verder geholpen

Deze kan er ook niet aan doen dat ze haar jas in de solden heeft gekocht. Aan de regen zal het niet liggen want er is al weken geen druppel gevallen.