In rustmodus

Het spreekwoordelijke licht aan het einde van de tunnel

Hierna een foto van een jong reekalf dat ik begin deze week spotte in het bos.

Nog een dreumes en zich nog niet bewust van het gevaar, want het bleef eerst staan en maakte dan aanstalten om onze kant uit te komen.

Een schreeuw van moeder deed het evenwel vlug op de stappen terugkeren en verdwijnen.

Hierna een idyllisch beeld van de aangrenzende weiden van het Raspaillebos.

In de verte de kerktoren van Onkerzele (deelgemeente van Geraardsbergen).

En de koetjes en kalfjes aten lustig verder en een aantal

verkozen om de schaduw op te zoeken.

Deze reebok stond te blinken in de zon en nee, hij heeft ons niet opgemerkt. De wind zat dus ook goed.

Bijenbrood, weeral een inheemse plant die zich bevindt aan de rand van het Raspaillebos en die veelvuldig door bijen wordt bezocht.

Het moeten toch niet altijd wilde dieren zijn op dit blog?

In één van de weiden aan de rand van het bos vond ik Bella en Bella was enorm geïnteresseerd in mijn viervoeter. Het gevoel was evenwel niet wederkerig

Dit is Bella en één van haar lotgenoten.

Profielfoto van Bella.

Zoals aangegeven in een vroeger bericht op dit blog, ze zijn er dit jaar vroeg bij: de paddenstoelen.

En nog een.

Nog nooit gezien zoiets! Een damhert op 6 poten!

Geloof je me niet? Zie ook volgende foto.

In feite heb je gelijk dat je me niet geloofd

Wat staat er op het menu vandaag? Kijk hieronder als je nieuwsgierig bent

Een paddenstoel en een eikel

op een bedje van groen en bruin.

Zoef de haas heeft er de brui aan gegeven.

Vraag me niet hoe hij aan zijn eind is gekomen, maar het beest(je) lag dood niet ver van de asfaltweg die leidt naar de boerderij Steenborre.

Is hij onder de wielen van een wagen of tractor terecht gekomen? Heeft een ander dier hem het leven gekost? Of gaat het om een schietincident?

Ik vermoed dat dit door de politie of boswachter niet gaat worden onderzocht, maar Zoef is ondertussen wel naar de dierenhemel.

Nee ik wil absoluut niemand beledigen!

Ik kan er toch ook niet aan doen dat er eikels groeien aan een eik

Een simpel bosweggetje kan ook al een foto waard zijn.

Een paar dagen geleden stak hier een reegeit over, maar ik was te laat om haar te fotograferen. Bij nader inzien is haar aanwezigheid niet echt nodig op de foto.

Wij wilden juist een weggetje inslaan in het midden van het bos toen we iets zagen bewegen in de verte.

Het bleken twee nietsvermoedende damherten te zijn die ons niet hadden opgemerkt.

Een blaf verder (van mijn viervoeter wel te verstaan) en ze zetten het op een lopen.

Aan de zijkant van het bos vond ik volgend bord met opschrift "Orange route".

Ik dacht eerst aan de provider, maar bij nader inzien ging het over de route die paarden of zijspannen dienen te volgen. 

Ik heb het licht gezien

Zie jij het ook?

Kennen jullie Reintje? Reinaert De Vos? 

Wel ik denk dat ik hem ontmoet heb. Hij was enigszins verschoten toen hij ons zag, maar was bliksemsnel ook weer weg.

Deze beestjes (vuurwantsen) tref je aan op dood hout. Hier zaten er honderden bij elkaar.

Hierna iets meer in detail.

Je gaat misschien met mij lachen, maar deze doen mij denken

aan de gekleurde schilden die de Zulu's droegen toen

ze ten aanval trokken tegen de Britse troepen.

Als je vroeg het bos intrekt (ongeveer rond 07u00) dan kan je de opkomende zon gemakkelijk spotten tussen de bomen. 

In de verte een paar afgezaagde boomstronken op de grond. Sommige bezoekers houden er van om hun kracht te demonstreren en deze te verplaatsen. Ik waag er mij niet meer aan

Gisteren plaatse ik een artikel over distels, vandaag deel 2.

Vergis je niet, beide foto's werden met een paar minuten verschil gemaakt, maar deze hieronder hadden blijkbaar al iets meer zon gezien.