Duovlucht

Veel commentaar hoeft hier niet bij denk ik. Eerst zie je één kopje opduiken en daarna tweeënhalf

Foto 1

Foto 2

Ik heb nu al veel reeën vastgelegd op foto, maar toen ik volgende foto downloade was ik wel serieus verschoten en jullie zullen zien waarom.

Deze heeft geen kop.

De foto hierna ziet er al wat beter uit. Oef!

Ja af en toe zie je in het bos zo een jong veulen (lees reetje) rond lopen die de gevaren nog niet kent en onverschrokken poseert voor je lens.

Foto 1

Foto 2

Foto 3

Hierna een foto van een reebok en zijn partner.

Je ziet hem zo denken en zich luidop afvragen "Angèle waar ligt Onkerzele nu weer?".

Haar antwoord, "'t is deze kant uit Lowie".

Deze reegeit heb ik kunnen vastleggen (fotografisch bedoeld) tussen twee bomen. Ze had ons niet opgemerkt.

Een mens moet rap zijn in de wereld om wilde dieren te fotograferen. Vandaag was zo een dag dat mijn reflexen iets trager waren, vandaar dat de meute damherten die ik in mijn vizier kreeg er niet al te duidelijk op staat.

Het is ook wel een beetje hun fout. Die beesten zijn namelijk continu in beweging en blijven niet stilstaan.

Vandaag had ik geen geluk, dus geen wilde dieren opgemerkt in het bos, vandaar hierna nog een paar sneeuwfoto's van reeën van een paar dagen terug.

Ge moet wel goed kijken om hen te ontdekken in het winterlandschap, gelet op de jonge bomen en gebladerte.

Foto 1

Foto 2

Foto 3

Foto 4

Foto 5

Deze morgen deze zwarte duivel (=damhert) ontmoet in het bos.

Ik had mijn bril niet op en kon dus niet direct zien of het een bok of een geit was. Ik wou niet riskeren dat hij zou wegvluchten en heb dus maar onmiddellijk afgedrukt.

De ontdekking, dat het een bok was gelet op zijn beginnend gewei, gebeurde dus pas tijdens het downloaden van de foto's

Ja damherten hebben soms ook een donkere vacht en dit was er dus zo een.

Foto 1

Foto 2

Foto 3

Foto 4

Omdat morgen de sneeuw wel volledig weg zal zijn, hier op de valreep drie foto's die ik de afgelopen dagen heb gemaakt.

Foto 1 (abstract kunstwerk)

Foto 2 (Dit roodborstje wou absoluut op de foto,

want het bleef ons maar achtervolgen)

Foto 3 (gebruik maken van de camouflage)

Gisteren in de afzink van het gangpad richting Helix volgende foto kunnen maken.

De klimatologische omstandigheden waren niet echt optimaal, maar ik denk dat je wel kunt zien dat er wilde dieren de weg overstaken. 

En tot 3 tellen dat kan ik nog

Volgende foto zou zo maar een pentekening kunnen zijn.

Foto genomen aan de zijkant van het bos.

Ik was 's morgens als eens met onze hond gaan wandelen, maar vond de winterse taferelen zo mooi dat ik in de namiddag nog eens terugkeerde met mijn twee dames.

Deze twee, lieve en spontane dames ontmoet in het bos met hun hond.

Eerlijkheidshalve moet ik dan ook zeggen dat de honden zich ook van hun sportieve kant hebben laten zien.

Dit damhert lag neer in de sneeuw en stond pas recht toen wij in de buurt waren. Je kan dit duidelijk merken aan zijn voorpoten die er niet altijd te proper uitzien.

Onze hond Chaka ging op haar poep zitten in de sneeuw. Blijkbaar heeft ze geen last van de kou.

Ik voel mij niet direct geroepen om hetzelfde te doen. En, het zou geen zicht zijn ook

Deze jonge meid (ree wel te verstaan) kwam met haar grote oren piepen van achter een boom. Moeder was evenwel niet ver uit de buurt.

Ik dacht dat ik deze morgen een foto gemaakt had van een ree, maar bij nader inzien gaat het om anderhalve ree

Goed kijken!

Mijn eerste foto van dit nieuwe kalenderjaar is er één van een reegeit.

Ik moet eerlijk toegeven, de foto werd wel gisteren 31 december gemaakt (dus vorig jaar). Maar ik denk dat dat er eventjes niet toe doet.

Iemand goesting om het aantal vlekken op de vacht van dit damhert te tellen?

Laat je niet verleiden want ik vermoed dat aan de

andere kant van zijn romp er ook staan

Weetje: de vacht van de damherten heeft in de zomermaanden een iets bruinere kleur t.o.v. de winter.