schakel

Hallokes allemaal
Heel vlug via deze weg iedereen danken voor de wensen. Voor \'t verslagske zullen jullie nog effe moeten wachten...eerst wassen en plassen en zorgen dat de kampeerauto weer vertrekkensklaar staan heeft \'t ventje bevolen en zoals jullie mij kennen doe ik nederig wat hij vraagt (!!!)
Even de sluier oplichten... we reden niet naar Marokko maar eindigden in de Algarve. We reden naar de zon maar zaten 2x in een sneeuwstorm. Heb een foto van een prachtige gehandicdaptenparking. Heb genoten en durf niet op de weegschaal gaan staan... zal dat morgenvroeg (allé seffens) doen.
Heb iets geleerd, geprobeerd en \'t resultaat is picobello..... ben plastieken warenhuiszakjes gaan recicleren en heb er een grote linnenzak van gehaakt... echt waar en \'k ben echt geen vijs van mijn bovenkamer onderweg verloren. Zal er een fotoke van maken en ze hier een dezer dagen plaatsen....
Ik die vroeger geen zakskes meenam uit \'t warenhuis heb nu mijn ventje opdracht gegeven zijn waren in zoveel mogelijk zakskes te doen.... en ik maar knippen en haken....
Allé, \'t is 4u - \'k ga slapen en misschien tot straks.

En morgen ga ik op zoek naar de foto\'s van Lier.....ben benieuwd....

een paar kratermeren uit het Tongariro Nationaal Park

De Milfort sound is de bekendste fjord: een paar foto\'s van dit prachtig plekske


  
  

Vooral op 't zuideiland zijn heel veel meren. Lake Matheson is bekend voor zijn spiegelreflex maar ik persoonlijk vond dat er andere minder bekende meren waren die volgens mij veel mooier zijn.
Opvallend voor ons was dat we er weinig muggen hadden maar aan de stranden werden we soms gek van de sandflies (zandvlooien) die kleine prikjes geven die dagenlang branden...

Rotorua ligt midden in het geotermisch gebied van Nieuw Zeeland en dat zal men geweten hebben als men het stadje bezoekt. Rookt krinkelt ussen de straatstenen en alle voegen en het stinkt er naar rotte eieren dank zij de zwavelgeuren en, niet zo een klein beetje.
Het meest imposante gebouw hier is het bathhouse met zijn perfecte gazons en...de cricketspeler. Ge waant u even in vervlogen tijden. Er is een permanente tentoonstelling over Maori cultuur en de werking van het badhuis en rondom het gebouw zijn verschillende heilzame bronnen met elk een andere werking. Er zijn een dertigtal badhuizen momenteel waar men zich lekker kan laten verwennen.
De oevers van het meer zijn aangenaam om te vertoeven en we vinden er een rustig plaatsje om ons huisje te stallen voor de nacht.
Rond Rotorua zijn parken en een geothermische centrale om een beetje een indruk te krijgen van wat al dat gebroebbel onder onze voeten voorstelt en produceert.
In Rotorua staat ook alles in het teken van de Maori. In 't centrum is er een marae waar traditionele hangi = feestmalen worden gehouden en demonstraties van ceremonies en dansen. Eieren kookt men er in een warmwaterbronneke een overkapping dient als haard en in het warme vijverwater doet men de was.
In de nabijheid is ook een Maori vesting gereproduceert waar men traditionele bouwen en de manier van leven van nabij kan bezichten - het ligt ook midden pruttelende potten en geisers en rookpluimen.
De aktiviteit van de geisers is verminderd de laatste jaren omdat alle huishouding, hotels en de centrale gretig warm water tappen.
In de nabijheid is ook de agrodome een nog steeds functionerend uit de kluiten gewassen boerenbedrijf dat zijn deuren voor de toeristen heeft opengezet... nooit geweten dat er zoveel verschillende soorten schapen waren en...ze hebben er echte brabantse trekpaarden.
De St Faith's Anglican Church is een pareltje. Christelijke en Moari symbolen zijn er door mekaar geweven.. een heiligenbeeld met een Maori mantel enz. We hadden het geluk dat het lokale koor aan 't oefenen was en we kregen de toelating om er mee van te genieten.
Ze hebben er een trucje uitgehaald: het christus beeld, ook met maori mantel lijkt wel over het Rotoruameer te lopen, een knipoog naar het meer van Genesaret.
Na 2 dagen zijn we zelfs aan de stank gewoon en doen we van hieruit verschilde rondritten.

Nieuw Zeeland kende geen oerbewoners. De Maori zijn de eerste immigranten hier. Ze kwamen van andere polynesische eilanden en vestigden zich op het nieuwe land dat ze vermoedelijk bij toeval ontdekten. Vermoedelijk werden ze tot emigratie gedwongen door overbevolking maar nergens on men tot nu toe daar iets van natrekken. Verwarrend is dat ze de zoete aardappel kenden die van Zuid Amerika komt en niet van Azië. Er heerst dan ook mystiek rond hun oorsprong wat een goede voedingsbodem is voor allerlei verhalen.
Bewezen is dat het niet één volk is. De verschillende groepen leefden niet zo minzaam naast mekaar en er waren nogal bloedige ontmoetingen. De "pa" hun omheiningen konden hen beschermen bij aanvallen. Met bevriende stammen hielden ze grote feesten.  Hun welkomstritueel stamt uit die tijd. De bezoekers werden steeds aan de tand gevoeld. Een speer werd voor hun voeten in de grond geworpen. Werd de peer uit de grond getrokken dan was dat een teken van vredelievende bedoelingen. Bezoekers werden ontvangen in de marae, het gezelschapshuis.
Het waren kannibalen die de getatoueerde hoofden van hun overwonnen tegenstaanders graag tentoonstelden bij de ingang van de pa.
Toen kwamen de blanken. Nog meer Maori sneuvelden niet alleen door geweld maar ook door infectieziekten die ze meebrachten.
De gebruiken van de Maori raakten op de achtergrond. Momenteel wordt er heel veel gedaan, vooral onder druk van de Maori, om heel veel terug in ere te herstellen en oude gebruiken worden massaal terug aangeleerd en getoond bij feestelijkheden of voor de toeristen. Ook de staat doet zijn duit in 't zakske om het cultureel erfgoed van de Maori te behouden en  zo ook een stuk bij te dragen aan hun zelfbewustzijn. Momenteel kan men in Nieuw Zeeland trost zijn om Maori te zijn en men kan alleen Maoritanga (afstammelin van de immigranten) noemen als het bewezen is dat men Maori-bloed door zijn aderen heeft stromen.
En neuze-neuzen om mekaar te begroeten ziet men regelmatig en volgens hun zeggen hoe langer hoe meer en niemand schaamt zich nog het ook buiten de familiekring te doen.
Maori dansen stralen nog steeds daadkracht uit... echte krijgsdansen met fel beschilderde (naar de vroegere tatouages) gezichten.
Wij vonden de Maori vooral fiere mensen en met veel daadkracht ... het was dan ook een grote ontgoocheling later in Australië kennis te maken met de aborriginals.

Het plezier van met een kampeerautootje rond te trekken is dat men op plaatsjes komt waar men normaal niet komt. Men stopt wanneer men wil om gewoon wat te rusten of... om reuze mosselen te gaan zoeken.
Nieuw Zeelanders hebben nogal veel fantasie in \'t bouwen van hun huisje op wielen.. wat men al niet ziet rondrijden en... geen problemen met regeltjes...zoals hier bij ons in \'t landje