Zaterdag 26 juli 2008
Handeling Old Parchment
Wat nostalgie.
Bij 't maken van dit werkje was ik even met mijn gedachten ver terug in de tijd toen Nederland voor mij nog Holland was, het verre buitenland.
Een bezoek aan onze noorderburen was voor de oorlog een heel avontuur waar mijn ouders en grootouders weken op voorhand druk mee bezig waren. De indrukken die ik toen opdeed zijn nog steeds prominent aanwezig: water, overal water, bootjes en windmolens en ... de mensen spraken er volgens mij "Vlaams" maar ik verstond ze toch zo moeilijk.
Na de oorlog was er het smokkelen ... boter was in Holland zoveel goedkoper dat er "boterbussen" reden - ze reden op uitstap en bij 't terugkeren zat de koffer vol grote kartons boter met namen op zodat niemand de doos van een ander mee naar huis zou nemen.
Toen ik 16 was trok ik met een vriendin 2 weken met de fiets noordwaarts. We namen de overzet naar Vlissingen wat weer dat grensoverschrijdend gevoel gaf, nu zijn we in een vreemd land. We sliepen in een jeugdherberg en in de nabijheid konden we "patat" kopen.(fritten dat kenden we) Op onze boterham smeerden we "pindakaas" (en dat kenden we niet en we vonden het maar niks) En ook toen hadden ze daar al fietspaden.
De derde trip die ook zeer veel indruk naliet maar dan wel van een heel andere aard was na de grote overstromingen. Een broer van mijn grootvader was alles kwijt. We reden met de auto van de schrijnwerkerij en een open aanhangwagen vol materiaal noordwaarts. Wij achterop om te zorgen dat er niks afviel (ik weet niet of er toen al veel verkeersreglementen waren maar zeker niet betreffende die dingen want ik herinner me dat we dat nog dikwijls hebben gedaan achter in de kar meegereden..)Aan de grens grote controle want ook toen was er nog smokkelwaar. De aardappelen en de rest mochten we gelukkig meenemen.
We hadden tentjes mee om even te kunnen blijven. En, hoe erg het ook was, er was een ongekende solidariteit. Ikzelf heb in heel mijn leven nooit meer met zoveel ijver en plezier opgeruimd en gekuisd. Mijn ouders hebben er, buiten de familie, ook een paar echte vrienden aan overgehouden
En nu ...even over en weer naar een markt. Een weekendje... De vlucht vertrekt vanuit Amsterdam en dat is toch geen enkel probleem.
Eigenlijk een beetje zonde ... het is allemaal zo bereikbaar maar geen greintje uitdaging of avontuurlijk gevoel meer.
En zo ziet ge dat photoshop niet enkel spelen met prentjes is maar ook met onze herinneringen
Bij 't maken van dit werkje was ik even met mijn gedachten ver terug in de tijd toen Nederland voor mij nog Holland was, het verre buitenland.
Een bezoek aan onze noorderburen was voor de oorlog een heel avontuur waar mijn ouders en grootouders weken op voorhand druk mee bezig waren. De indrukken die ik toen opdeed zijn nog steeds prominent aanwezig: water, overal water, bootjes en windmolens en ... de mensen spraken er volgens mij "Vlaams" maar ik verstond ze toch zo moeilijk.
Na de oorlog was er het smokkelen ... boter was in Holland zoveel goedkoper dat er "boterbussen" reden - ze reden op uitstap en bij 't terugkeren zat de koffer vol grote kartons boter met namen op zodat niemand de doos van een ander mee naar huis zou nemen.
Toen ik 16 was trok ik met een vriendin 2 weken met de fiets noordwaarts. We namen de overzet naar Vlissingen wat weer dat grensoverschrijdend gevoel gaf, nu zijn we in een vreemd land. We sliepen in een jeugdherberg en in de nabijheid konden we "patat" kopen.(fritten dat kenden we) Op onze boterham smeerden we "pindakaas" (en dat kenden we niet en we vonden het maar niks) En ook toen hadden ze daar al fietspaden.
De derde trip die ook zeer veel indruk naliet maar dan wel van een heel andere aard was na de grote overstromingen. Een broer van mijn grootvader was alles kwijt. We reden met de auto van de schrijnwerkerij en een open aanhangwagen vol materiaal noordwaarts. Wij achterop om te zorgen dat er niks afviel (ik weet niet of er toen al veel verkeersreglementen waren maar zeker niet betreffende die dingen want ik herinner me dat we dat nog dikwijls hebben gedaan achter in de kar meegereden..)Aan de grens grote controle want ook toen was er nog smokkelwaar. De aardappelen en de rest mochten we gelukkig meenemen.
We hadden tentjes mee om even te kunnen blijven. En, hoe erg het ook was, er was een ongekende solidariteit. Ikzelf heb in heel mijn leven nooit meer met zoveel ijver en plezier opgeruimd en gekuisd. Mijn ouders hebben er, buiten de familie, ook een paar echte vrienden aan overgehouden
En nu ...even over en weer naar een markt. Een weekendje... De vlucht vertrekt vanuit Amsterdam en dat is toch geen enkel probleem.
Eigenlijk een beetje zonde ... het is allemaal zo bereikbaar maar geen greintje uitdaging of avontuurlijk gevoel meer.
En zo ziet ge dat photoshop niet enkel spelen met prentjes is maar ook met onze herinneringen
Geschreven door ribbedebie om 11:53
Reageer op dit bericht
1 reactie op dit bericht
Opnieuw...