Een behandeling bij ADHD steunt op het dwangmatig psychotisch maken door chronisch hoge doses sterke psychotica toe te dienen.

Omdat men huivert van deze evidentie, verkoos de medische wetenschap, het werkingsmechanisme van deze psychotica als "onbekend" uit te roepen.

Wie dit mechanisme toch bekend maakt, en stelt dat psychotica het zenuwstelsel verwoesten, is daardoor niet wetenschappelijk bezig!

Zondag 24 februari 2008

in Nederland is men baanbrekend

Psychologen willen psychofarmaca voorschrijven

Het Nederlands Instituut van Psychologen (NIP) wil uitbreiding van de Wet op de Geneesmiddelen zodat in navolging van bepaalde verpleegkundigen ook psychologen die een speciale opleiding hebben gevolgd, psychofarmaca mogen voorschrijven. Dat zegt directeur Rein Baneke van het NIP desgevraagd.

Als aanleiding voor de wens van het NIP wijst Baneke naar goede resultaten met het voorschrijven van psychofarmaca door psychologen in de Verenigde Staten. Baneke: “Er zijn aanwijzingen dat het aantal voorgeschreven geneesmiddelen daardoor afneemt. Bovendien is het foutief gebruik van geneesmiddelen in de VS teruggedrongen.”
Baneke zegt dat het de kwaliteit van zorg aan de patiënt ten goede komt als de behandeling in één hand gehouden kan worden. “Psychologen zitten met hun patiënten vaak in een zeer gespecialiseerd traject met complexe psychische problematiek waarbij de patiënt soms met medicatie te helpen is. Als de psycholoog zelfstandig psychofarmaca mag voorschrijven, dan is het onnodig een externe schijf bij de behandeling te betrekken.”
Nederlandse psychologen kunnen via het NIP de postdoctorale masteropleiding ‘Psychopharmacology for Psychologists’ van de New Mexico State University volgen. Deze opleiding gaat naar verwachting aanstaande zomer van start. Psychologen die de tweejarige opleiding volgen kunnen dan in Nederland aan de slag als consulterend farmacopsycholoog.
Concrete stappen richting de wetgever over het toestaan van een wetswijziging, heeft het NIP volgens Baneke nog niet gezet. “Eerst willen het maatschappelijk draagvlak nog wat vergroten, om bijvoorbeeld psychiaters en andere voorschrijvers niet tegen het hoofd te stoten.”

Te lezen op : Mednet, site voor medische beroepen in Nederland

Antwoord daarop kon niet uitblijven.

Op basis van wat artsenbezoekers nu aan psychiaters wijsmaken over de werking van hun geneesmiddelen, kan zelfs iedere huisvrouw voortaan die middelen gaan voorschrijven.

Je hoeft er zelfs geen helemaal geen dokter voor te zijn .
Evidence based medicine leert dat het voldoende is om te weten of een middel werkt tegen wat dan ook.

Dat weten de dokters in de geneeskunde dus door de artsenbezoekers.

En in de psychiatrie is zoiets heel simpel.

Om te scoren bij een patiënt gebruik je de psychotica, en liefst danig hoog gedoseerd, om meteen de door de farmaceutische industrie gewenste nevenwerkingen te doen ontstaan, waarmee dan de zeer lucratieve antipsychotica uit de pen kunnen vloeien.
Welke producten men dan ook gebruikt … de nieuwe trend nu is: patiënten chronisch bipolair houden door ze chemisch te laten balanceren op psychotica en antipsychotica.

Artsenbezoekers zijn daar heel erg in geoefend.
Psychotica promoten om zelf als voorschrijver succes te boeken en de psychotische bijwerkingen aan de ziekte toe schrijven, om dan antipsychotica te promoten.

Maar liefst zo veilig mogelijk het begrip psychotisch gebruiken.
Patiënten horen liever dat ze gewoon ziek zijn aan een geleerd woord.

In de VS is momenteel het bipolair zijn, in.
Reeds een tiental jaar spaarde men geld noch moeite om een nieuwe generatie jeugd met psychotica gepast dwangmatig psychotisch te maken.
Eens zover, is nu het lucratieve tijdperk van het ‘bipolair’ zijn aangebroken.
FDA stelde vast dat intussen al 50% van de behandelde ADHD-patiënten onder de 10 jaar zowaar ‘erfelijk belast’ al bipolair is geworden.
Vandaar dan dat men nu al vermoedt dat al die ouders eigenlijk al die tijd onterecht onbehandeld zijn gebleven met de levensnoodzakelijke psychotica.
Een ziekte die al zo erg erfelijk is geworden dat ze overgedragen wordt van de kinderen op de ouders.

Dit is jammer genoeg geen kolder!

Geschreven door Fernand Haesbrouck om 00:00 Stuur door

Zaterdag 23 februari 2008

Iedereen ook aan de XTC?

Iedereen ook aan de XTC?

Lees meer in de bijdrage van deze krant : http://www.kw.be/articles/index.jsp?articleID=44628&sectionID=1267&siteID=14

Psychotica als ADHD-medicatie en nieuwe anti-depressiva beginnen nu ook in de VS een kwalijke naam te krijgen.
Men heeft ontdekt dat een ganse generatie er 'bipolaire stoornissen' mee heeft gekregen.
Vandaar nu het formidabele succes en de opkomst van de dure neuroleptica, om de psychotisch gemaakte generatie te 'behandelen'.
Maar wat met het o zo noodzakelijke formularium om een bevolking blijvend 'bipolair' te kunnen houden?

Psychiaters schijnen gespecialiseerd om hun patiënten met een chemisch arsenaal te laten balanceren afwisselend tussen psychotischmakend en antipsychotisch makend.
De bedrijven zorgen er wel voor dat ze helemaal niets hoeven te weten hoe het allemaal werkt, als het maar heel lucratief en de klantenbinding voor heel lang verzekerd blijft.
Een nieuwe aandoening is op komst en die zal behandeld moeten worden met een vervangstof voor de andere psychotica (ADHD-medicatie en SSRI's), die intussen dan toch een kwalijke reputatie zullen gekregen hebben.

Met XTC zal men het populaire bipolair geworden zijn kunnen in stand houden.
Nu alleen nog de aandoening een naam geven.

Een bevolking die ernaar snakt om door dure geneesheren ziek verklaard te worden, een Overheid die geilt op een kiesvee dat men dwangmatig dociel kan drogeren en een gespecialiseerde geneeskundige verzorging en dito patientenverenigingen die welig zullen tieren op de nieuwe industrie.

De Hitlers onder ons zijn veel verstandiger geworden.
De politieke demagogie maakte plaats voor de onkunde van de minst wetenschappelijke van alle artsen, die zich laten omkopen door machtig lobbywerk dat ervoor zorgt dat die artsen liefst zo dom mogelijk worden gehouden.

Een verschijnsel dat ook al een naam heeft gekregen : evidence based medicine.
Of hoe je het geblunder van een zwaargewicht neuropsychiater op een elegante manier slim ogend kan doen schijnen.

Beoordeel deze even:

Nogmaals, de laatste 10 jaar heeft Prof. Nora Volkow heel nauwkeurig aangetoond dat bij orale inname van Rilatine (dus als pil, niet via het bloed zoals de ratten waarover Mr. Haesbrock het heeft), de bindng ervan aan de dopaminereceptoren veel geleidelijker en langduriger is dan met cocaïne, ook al zijn beide moleculen structureel sterk gelijkend. Dat onderzoek heeft aangetoond dat het de werking van de dopamineneuronen NORMALISEERT en dat er géén verslaving optreedt om die reden (in tegenstelling met cocaïne). Nogmaals: ik verwijs naar deze zeer degelijke studies bij mensen (niet ratten) met ADHD, bij gebruik van Rilatine onder vorm van een pil (en niet via het bloed ingespoten zoals bij het rattenonderzoek).

En dan de reactie van iemand die geen neuropsychiater is, maar alleen 'huisvrouw'.

Biologie en voor beginners.
Ach wat zou het fijn zijn als die dokter zonder naam kon uitleggen, dat deze stoffen die je oraal inneemt, verschillen van deze stoffen die je ingespoten krijgt.
Langs welke wonderbaarlijke weg bereiken deze stoffen dan de hersenen?
Via het bloed toch?
Of heb ik nog een apart leidingenstelsel lopen, waar ik niet van weet?

Ach, en waarom zouden ze in proefdierenland nou toch zoveel miljoenen ratten voor de menselijke medische wetenschap er door draaien.
Als het, hoewel 't alle twee zoogdieren zijn, toch geen zinnig resultaat kan opleveren, wegens te grote verschillen?
Vreemd dan, al die proeven op ratten.

Verder dacht ik dat het verschil tussen weinig amfetamine en een grote partij hierin verschilt, dat je voor het laatste vrij lang naar de gevangenis moet.
Een verschil tussen amfetamine en amfetamine is me nog nooit opgevallen.

Het verschil tussen winterwortels en amfetamine wel.
De eerste kan je ongebreideld in grote doseringen nemen en er zit ook geen bijsluiter bij.
Van het tweede val je zo dood, in hoge dosering, dat je zelfs niet meer de bijsluiter kan nalezen waarom het fout ging.

Dat is dan een verschil, dat zonder wetenschappelijk onderzoek volkomen duidelijk is.
Truus

Voortaan ondertekent die man zijn 'stukjes' niet meer met zijn volle naam en het pronkerig epitheton 'neuropsychiater' erbij.
Voortaan hekelt de man de waarheid over het ADHD-medicatie-geblunder op een anonieme manier.

Het siert hem dat hij daarmee de reguliere geneeskunde niet in een discrediet wil brengen.

Geschreven door Fernand Haesbrouck om 22:37 Stuur door

Dinsdag 19 februari 2008

Wie verdient aan de moordpartijen?

ewsWithViews.com

WHY ARE WE TOLERATING THIS MADNESS?

By Lynn Stuter

February 19, 2008

Once again Americans sit transfixed in front of televisions, soaking up the images of violence emanating from Northern Illinois University. Six are dead including the shooter — a 27 year old man; a former student at NIU who, like so many before him, was a “nice young man” who had gone off his meds and started acting erratic.

The talking heads are at it again. News anchor after news anchor, rehash after rehash, focuses on guns on campus; talking head after talking head makes the preposterous and unsubstantiated claim that more guns means more violence.

The American people sit in front of their television sets and gobble it up like the latest tasty creation in candy, marketed with the promise of keeping the consumer thin.

That such might not be the truth goes right over the heads of people who want to believe, wholeheartedly, that their government would never lie to them, much less those nice people who deliver what little real news doesn’t end up on the editing room floor before the daily news airs.

There is one commonality in all of these shootings that, while mentioned, is lost in the subterfuge focusing on guns.

Not long ago, a young man was arrested in the parking lot of a high school in Coeur d’Alene, Idaho. On the front seat of his car was found a loaded shotgun; three other high-powered rifles were found in the trunk; the result of a burglary at his uncles’ home the night before in which the young man was suspect.

What was to come out in the days following this incident was that the young man had recently been on mind-altering anti-depressants.

Here we go again. Kip Kinkel, Eric Harris, Dylan Klebold, the Virginia Tech shooter, all on mind-altering prescription anti-depressants, as was the Northern Illinois University shooter; as have been a long list of shooters who have killed a multitude of others before killing themselves or surrendering as authorities converged.

How many of these shootings have to happen before the people rise up and demand accountability for young people being put on these mind-altering drugs? How many more people have to die before we finally say “enough is enough”?

Ik ben geen politieker, ik ben geen dokter.
Ik ben alleen maar een apotheker.

Een apotheker die opgeleid is om te weten dat de producten waarmee men nu de bevolking een andere perceptie geeft op de realiteit, waarmee men nu bij de bevolking een controleverlies doet ontstaan op hun gedrag, door ze ziek te verklaren aan aandoeningen die werden uitgevonden om stoffen te kunnen slijten die anders als harddrugs zouden verspreid worden door een illegaal milieu, om te weten dat die producten toch gevaarlijk zijn.
Niettegenstaande dat men weet dat al die stoffen voortaan 'therapeutisch' heilzaam zijn, omdat men het werkingsmechanisme ervan als onbekend heeft uitgeroepen, voeren politiek en geneeskunde nu een programma uit van rasveredeling, waarvoor het voormalige Derde Duitse Rijk nooit helemaal de kans toe heeft gekregen.

De medische ongemakken bij het gebruik van die harddrugs worden als symptomen vertaald van de nieuwe ziekten, waardoor dan weer andere dokters op een zeer lucratieve manier nieuwe en dure behandelingen kunnen aanwenden.
Men zorgde ervoor dat het allemaal netjes in de medische sfeer blijft en patienten zijn al blij dat ze kunnen "ziek' verklaard worden en een Overheid is nog blijer als men aan het pamperen kan slaan.

En het controleverlies op gedrag ... ach ... de schuld van de wapenhandelaren.

Toch merkwaardig hoe men nieuwe ADHD-medicatie en de nieuwe antidepressiva , die door sporters als doping worden gebruikt , niet eens als doping wil beschouwen en nog minder op de verboden lijsten voor sporters en kinderen wil plaatsen.
En nog meer merkwaardig is het feit dat men kinderen momenteel met die stoffen veel te veel drogeert, niet omdat die kinderen ziek zouden zijn, maar doodgewoon zogezegd omdat het peil van ons huidig onderwijs zo hoog is, dat men wel verplicht is om die kinderen te drogeren om dat zelfverklaarde hoge peil blijvend zo hoog te kunnen houden.

Daarom dan ... drogeren tot men het zenuwstelsel verwoest, waardoor men een veranderde perceptie op de realiteit bereikt en waardoor een controleverlies op het gedrag ontstaat.
Op een chemische manier de discipline erin beuken, tot dwangmatig dociel en het verwoesten van zenuwstelsels is ethisch meer te verantwoorden dan de tikken op de billen of op de vingers van weleer.
Keuzes werden gemaakt en de politiek zit oogluikend stil.
Met een dwangmatig dociele nieuwe generatie kan men verrassingen bij verkiezingen zo goed als uitsluiten.
En de wapens blijven gebruikt worden, zij het dan in vredestijd, want de oorlogen die alleen maar gedoogd werden voor de exterminatie van levensonwaardige wezens, zijn nu vervangen door het toelaten van de schuttersfestijnen die aangericht worden door uitverkorenen waar men vooraf eerst vakkundig (lees psychiatrisch) een controleverlies over het gedrag heeft tot stand gebracht.
Geneeskunde weet inderdaad van niets, immers ... het werkingsmechanisme van al die stoffen, IS NOG STEEDS ONBEKEND (GEHOUDEN).

Stel je anders eens voor dat Overheid en geneeskunde op een systematische manier de zenuwstelsels van levensonwaardige wezens irreversibel zouden verwoesten!!!
Een Overheid die een industrie des doods betoelaagt en die doktoren een licence to kill verschaft.
Gelukkig maar dat we dat allemaal niet weten.
En moesten we het wel weten, dan zijn er diezelfde producten die .... tenslotte ... ook ... opnieuw ... een veranderde perceptie op de realiteit verschaffen... door ...het zenuwstelsel te verwoesten.

Je acht het echt niet voor mogelijk.
Al vrees ik dat een weg terug al redelijk moeilijk is geworden.
Dokters al dealers zonder er zich echt medisch voor te hoeven verantwoorden en een Overheid als maffiabazen.
En een maatschappij die in vredestijd de geplande rasveredeling ondergaat en zich om economische redenen laat uitdunnen omdat 'hogere' belangen op het spel staan.

Spijtig dat ik in deze ook nog beleefd moet blijven.

Geschreven door Fernand Haesbrouck om 00:00 Stuur door

Maandag 18 februari 2008

Lezing Amsterdam

Lezing Amsterdam

Geschreven door Fernand Haesbrouck om 00:00 Stuur door

Zaterdag 16 februari 2008

Deze week in Krant van West-Vlaanderen

KrantWVlaanderen15022008

Zie ook : Voorpagina

Beste krant,

Ik ben fier dat ik mag opkomen om te verhinderen dat ons Westvlaams imago in de rest van de wereld door een drugreputatie zou bezoedeld worden.
Op een klacht van geneesheren-dealers bij de Orde van Apothekers ben ik in september 2007 vrijgesproken, met deze argumentatie:
"Wie niet akkoord is mag antwoorden en overtuigen".
Ik stel vast dat geneesheren-dealers nu de man aanpakken en een wetenschappelijke discussie over de materie beschaamd uit de weg gaan.

Ik hoop dat de krant het mij niet kwalijk neemt dat ik de rest van de wereld laat meegenieten van dit pareltje.

In dezelfde krant staat ook te lezen dat een WestVlaams kinderpsychiater de cocaïneharddrugs die men kinderen chronisch en in grote doseringen toedient 'VEILIG en EFFICIENT' noemt.

Dit dan om aan te geven dat de zelfmoorden ermee en de onverklaarbare sterfgevallen te verwaarlozen zijn.
Ook de verzesvoudiging in vier jaar tijd van de psychiatrische opnamen door het chronisch harddruggebruik wordt ermee verdoezeld.
Want in de optiek van een psychiater is een psychiatrische opname niet dadelijk een slechte zaak, integendeel, voor een psychiater betekent zoiets alleen maar opnieuw ... KASSA.
ADHD werd immers uitgevonden door een kliekje van psychiaters die het zeer handig hebben gespeeld om hun beroep in de geneeskunde te beitelen en om een perverse vorm van klantenbinding in het leven te roepen.

Dit soort uitspraken worden dokters gedicteerd door de bedrijven waarvan ze afhankelijk zijn.
Want moest men spreken vanuit hun kennis als dokter in de geneeskunde dan zou men weten dat die stoffen niet alleen giftig zijn, maar ook onder een opiumwetgeving vallen.

In Belgie wordt de aflevering van geneesmiddelen in 4 categorieen onderverdeeld.

Laagste niveau is de vrije aflevering van wat men wettelijk als 'onschadelijk' beschouwt.
Dan zijn er de schadelijke stoffen (KB.25.03.1964), de stoffen waarmee men een schade kan toebrengen aan iemand.
Hoger niveau is de wet van 24.02.1921 op de giftige stoffen, de stoffen waarmee men iemand kan doden.
En het hoogste niveau is het KB 31.12.1930 , op de verdovende middelen, de zogenoemde opiumreglementering.

Rilatine en Concerta vallen onder dat hoogste niveau en dokters moeten niet veinzen dat ze zoiets niet weten.
Een dokter die dat soort stoffen 'veilig' noemt geeft zichzelf een zeer bedenkelijke reputatie.
Immers Pantani en Jimenez zijn de bekendste slachtoffers van het chronisch gebruik van dezelfde harddrugs waarmee men nu kinderen chronisch in hoge doseringen behandelt.
Methylphenidaat (Rilatine en Concerta) is door zijn lager moleculair gewicht veel actiever als verwoester van het zenuwstelsel dan de cocaïne die deze wielergoden tot de zelfmoord dreef.

De maskers vallen.
Uiteindelijk.

Geschreven door Fernand Haesbrouck om 00:00 Stuur door

Vrijdag 15 februari 2008

Kinderen drogeren is niet mooi meer, ze overdrogeren tot dwangmatig dociel is nu de hype!

In de klassen worden kinderen gedrogeerd met harddrugs omdat ze ziek zouden zijn aan stoffetjestekorten, tekorten die niemand kan aantonen.

De geneeskunde en de industrie misleiden de maatschappij door te stellen dat het harddrugsgebruik in de klassen veilig is omdat niemand weet hoe die stoffen werken.
Maar toen de ziekte (ADHD) werd uitgevonden zijn de symptomen ervan nu net zo opgesteld precies omdat men de werking ervan heel goed kende.
Alleen bleek het werkingsmechanisme niet commercieel bruikbaar om op de bijsluiter af te drukken.

Cocaïne- en amfetaminestoffen vernietigen dosis per dosis het zenuwstelsel.
Dat zenuwstelsel is zo vitaal dat elke chemische aanval om de bouwstenen ervan te vernietigen, uitmondt in een gevarenreflex (fight or flight).
Het systeem reageert dan met de gekende adrenalinestoten, waarmee men de dopingeffecten verklaart.

Het zijn nu precies die opstoten van de gevarenreflex die door de wetenschap zo bejubeld en bestudeerd worden in de behandeling van de erge ziekte.
Want met harddrugs behaalt men successen en het publiek is er gelukkig mee.

De oorzaak van die gevarenreflex verzwijgt men wijselijk, niemand vernietigt graag het zenuwstelsel van patiënten voor het pedagogisch comfort van anderen.

Het chronisch vernietigen van neuronen heeft tot gevolg dat een andere perceptie op de realiteit ontstaat (ook therapeutisch handig), maar … dat een controleverlies ontstaat over het gedrag.

Dat laatste was natuurlijk mooi meegenomen voor de uitvinders van de ziekte, want het controleverlies beschouwde men als nog meer symptomen van de ziekte, waardoor nog meer medicatie moest gegeven worden.

Bovendien toont men daarmee ook het bestaan van de aandoening aan.
Een commercieel perpetuum mobile, zeg maar.

Het document van het college ter beoordeling van geneesmiddelen noteert in de laatste herziening (Concerta) van 7 juli 2005(4.4/6.1/6.5) ( goedkeuring van de vergunning 21 november 2002), als bijwerking …”dat behandeling ermee vaak de symptomen van ADHD verergert”.

Bemerk hoe andere cocaïne-en amfetaminestoffen de laatste tijd in de handel komen om ook een controleverlies te doen ontstaan op bijvoorbeeld rookgedrag (Champix, Zyban, Wellbutrin).

Geneeskunde en industrie verzwijgen schroomvol dat onlangs op een week tijd bij FDA maar liefst 55 zelfmoorden werden gemeld bij gebruik van die andere cocaïnestof: Champix.

Rilatine en Concerta zijn ook cocaïnestoffen.

Het chronisch vernietigen van neuronen heeft natuurlijk een prijs en de hoge doseringen die toegepast worden, veroorzaken het gekende en beoogde (dwangmatig) psychotisch gedrag.
De uiteindelijke bedoeling is om niet alleen maar gewoon te drogeren, men doseert tot de psychotische nevenwerkingen ontstaan.
Vandaar dan in een later stadium het toedienen van antipsychotica als Risperdal of Dipiperon, die men omwille van dit verhaal als ADHD-medicatie voorstelt, zogezegd tegen de karakterstoornissen eigen aan de ziekte.

En weerom: hier verzwijgt men wijselijk dat deze stoffen antipsychotica zijn, omdat men eigenlijk de lucratieve psychotica veel te hoog doseerde om patiënten dwangmatig dociel te kunnen maken.

Hoe komt het anders dat men Strattera in doseringen van 60mg aanbiedt, waar de actieve metaboliet ervan nu net dezelfde is als die van Prozac, terwijl Prozac ‘maar’ in doseringen van 20 mg verkrijgbaar is.

Trouwens, op 5 januari 2005 stuurde Rudy Demotte,Minister van Volksgezondheid, een omzendbrief nr 453 naar alle huisartsen, pediaters, psychiaters en kinderpsychiaters met een waarschuwing in verband met het gebruik van SSRI’s en SNRI’s.

De waarschuwing komt erop neer dat op basis van de beschikbare gegevens, er een signaal is voor een verhoging van zelfmoordgedrag, met inbegrip van zelfmoordpogingen en zelfmoordgedachten en/of hiermee samenhangend gedrag als zelfpijniging, vijandelijkheid en labiliteit in de gemoedstoestand bij kinderen en adolescenten die behandeld worden met SSRI’s en SNRI’s.

Een jaar later liet dezelfde Overheid de Prozacstof Strattera toe om toegediend te worden aan kinderen in veel hogere doseringen dan Prozac zelf.
Het kan verkeren.
Net als Prozac is Strattera een amfetamineachtige, waar men de kleinere affiniteit op de neuronen compenseert door meer milligrammen te geven dan echte amfetamines, die men aan 5 of 10 mg per keer toedient.

Het is schuldig verzuim als geen maatregelen worden genomen om die waanzin in de scholen te stoppen.
Doping in de klassen kan gewoon niet, zelfs niet als dokters legaal (maar dan zonder kennis erover,’evidence based…’) dealen, zelfs niet als ze de kinderen psychotisch dociel maken voor een pedagogisch of welk ander comfort dan ook.

Kinderen die echt ziek zijn en met stoffen onder een opiumwetgeving behandeld worden, moeten van de andere kinderen afgezonderd worden of thuis blijven, want zoals uit de huidige cijfers blijkt, is zoiets heel erg besmettelijk, zelfs epidemisch en kunnen sommige psychiatrische ziekenhuizen de opnamen van verslaafden en karaktergestoorden door het gebruik van die harddrugs amper nog aan.
De laatste 4 jaar is het aantal behandelde ADHD-patiënten die in de psychiatrie werden opgenomen verzesvoudigd.

Ook de centra voor bijzondere jeugdzorg kreunen onder de toevloed maar dokters behandelen psychotisch gemaakte kinderen met nog meer psychotica en vanzelfsprekend ook met heel dure antipsychotica.
En laat ons dan nog zedig zwijgen over het dealen van die stoffen op de speelplaatsen.
Iedereen is daarvan op de hoogte, alleen ... de Overheid niet.

Op welke basis trouwens laat een Overheid toe dat onderwijs wordt gegeven in klassen waar gedrogeerde kinderen samen lessen volgen met niet gedrogeerde kinderen?
Op basis van gelijke kansen?

Geschreven door Fernand Haesbrouck om 00:00 Stuur door

Dinsdag 12 februari 2008

Big Brother

https://www.haesbrouck.be/pic/UptimeRilatineweek09022008.jpg

Geschreven door Fernand Haesbrouck om 00:00 Stuur door

Maandag 11 februari 2008

Op 5 sept 2007 reageerde men in de Nederlandse Tweede Kamer met veel ongeloof toen ik stelde dat stoffen die het zenuwstelsel verwoesten ook botontkalking veroorzaken bij wijze van groeistoornis.

Ook wanneer ik in mijn boek de spontane beenbreuken bij twee pasgeborenen in Nederland in verband bracht met het gebruik tijdens de zwangerschap van ofwel SSRI's ( amfetamineachtigen) ofwel ADHD-medicatie (cocaïnestoffen).
Men noemde het toen : ZWARE BESCHULDIGINGEN.
Maar wat blijkt nu ?

Summary:

First three paragraphs read: "A new study on osteoporosis in Canadians has found a link between antidepressant drugs and higher instances of osteoporosis."

"The study focused on the use of a widely prescribed group of antidepressants known as selective-serotonin reuptake inhibitors (SSRIs) in patients over 50 years of age. It was found that patients taking SSRIs doubled their risk of incurring osteoporosis-related injuries, said David Goltzman, director of the Metabolic Bone Disease Centre at the McGill University Health Centre, and head of the study."

"'SSRIs were associated with a two-fold risk of developing minimal trauma or osteoporotic fractures,' said Goltzman. 'The absolute risk of developing fractures was 13.2 per cent in the individuals taking SSRIs and 6.6 per cent in the individuals not taking SSRIs.'"

http://media.www.brockpress.com/media/storage/paper384/news/2008/02/05/Technology/Sick-In.The.Bones.Or.Sick.In.The.Head-3189295.shtml

Kommentaar overbodig, zeker ?
Men verwoest dus niet alleen maar het zenuwstelsel bij ADHD'ers en bij depressieven.

Ik verwacht nu een heel duur charmeoffensief van zowel de geneeskunde, de industrie en de Overheid om iedereen bewust te maken hoe de sukkelaars op deze wereld het nodig hebben om hun lichaam stilletjes te laten verwoesten in naam van ... een genezing !

Geschreven door Fernand Haesbrouck om 00:00 Stuur door

Zondag 10 februari 2008

Big Brother?

New Page 1

Eigenaardig...

Net op het moment dat Rilatine in de media komt ....verdwijnt mijn website voor bijna 8 uren.

Big Brother?
Of puur toeval?

Geschreven door Fernand Haesbrouck om 00:00 Stuur door

Zaterdag 9 februari 2008

Nieuwsbrieven

Omwille van redenen die eigen zijn aan dit verhaal verschijnen niet alle teksten meer op mijn site of op mijn blog.

De laatsten (NB19 en NB20) kwamen bijgevolg niet meer online.
Voortaan verschijnen ze in de vorm van een nieuwsbrief.

Wie ze wenst te ontvangen stuurt gewoon een e-mailtje met in het subject : nieuwsbrief

Geschreven door Fernand Haesbrouck om 00:00 Stuur door

Vrijdag 8 februari 2008

Moeder uit Nijvel niet vervolgd voor racisme omdat haar vijf kinderen die ze vermoordde slechts halve Marokkaantjes waren, alhoewel !

Veel erger is dit:

Nijvels gezinsdrama: psychiaters toerekeningsvatbaar?

De moeder die vorig jaar in Nijvel haar vijf kinderen doodde is volgens het gerecht toch toerekeningsvatbaar bevonden. Gerechtspsychiaters kwamen tegen alle logica in tot deze conclusie. Ondanks het feit dat “mevr. Lhermitte al jaren angstig en depressief was en haar dossier leest als een aaneenschakeling van antidepressivakuren” (De Morgen, 7 februari 2008).

Wereldwijd zijn er talloze voorbeelden en studies waardoor aangetoond wordt dat o.a. precies antidepressiva dergelijke daden kunnen veroorzaken of uitlokken. Mevrouw Lhermitte kan logisch gezien dus niet toerekeningsvatbaar zijn. Hier wordt wellicht het aanzien van het medisch beroep, de psychiatrie en de psychofarmaca-industrie belangrijker geacht dan een goede geneeskunde en eerlijke rechtspraak.

De echtgenoot van deze vrouw heeft gelijk: “Zijn vrouw heeft de kinderen niet gedood”. De “schuld” ligt niet in de eerste plaats bij deze moeder. Maar wel bij de inwonende huisarts die een homofiele relatie had met haar man en die deze moeder medicatie bezorgde, bij de psychiaters die haar ‘behandelden’, bij de firma’s die deze moordpillen produceren en promoten en bij haar echtgenoot zelf. Deze moesten normaal gezien als toerekeningsvatbare mogelijke belangrijkere schuldigen eerst voor de rechter verschijnen. De moeder zelf, de zwakste schakel in deze keten, zou pas op de vijfde plaats ipv op de eerste plaats moeten komen.

Waarom moet een samenleving die dergelijke onredelijke relatietoestanden meer en meer tolereert en daardoor zelf eigenlijk onverdraagzaam en onleefbaar is, ingedekt worden door ‘professionele’ gerechtspsychiaters? Waar zijn we eigenlijk mee bezig?

In een lezersbrief* in de media drukte ik dit reeds vorig jaar uit, maar nu blijkt onze rechtsstaat er nog erger aan toe dan ik dacht: men aanvaardt door deze uitspraken dat mensen onder invloed van medicatie moorden en dat medicatie niet als bijkomende verzachtende omstandigheid meer kan worden aangevoerd.
Is het dat waar de industrie en het beleid naartoe willen?

* “Over de ware oorzaken en middelen zal met geen woord gerept worden door de gerechtelijke instanties en dus wellicht ook niet in de media. Omdat aan het heilige huis van onze actieve welvaartstaat, de farma en de psychiatrie niet mag geraakt worden. Welvaartstaat, psychiatrie en farma zullen zich nu over deze moeder ontfermen. Maar de kinderen zijn dood.
Symbolisch voor wat wij al een kwarteeuw aan het doen zijn. ( Jan Vanhaelen, Het Laatste Nieuws, eind april 2007)

Jan Vanhaelen

woordvoerder Sarah Beweging
Kloosterstraat 159
1700 Dilbeek
Tel./fax 02 466 48 50
Web: http://www.sarahbeweging.net

Ter informatie hierbij mijn lezersbrief die vorig jaar in “Het Laatste Nieuws” gepubliceerd werd. Het is dus nog erger gesteld met onze rechtsstaat en met gerechtspsychiaters dan ik dacht.

Nijvels gezinsdrama door pillen?

Vandaag vindt de reconstructie plaats van het Nijvels gezinsdrama waarbij vijf kinderen het leven lieten en de ouders , familie, vrienden en kennissen en een hele natie verweesd achterbleven.

Nog altijd hoor je in alle mediakanalen de vraag stellen: hoe kon dit eigenlijk gebeuren? Niemand heeft er een antwoord op en met de reconstructie hoopt men een beetje dichter tot de (juridische) ‘werkelijkheid’ te kunnen doordringen.
Vreemd. Alle ingrediënten manifesteren zich overduidelijk en niemand wil ze zien of zelfs maar aanhoren.

De actieve welvaartstaat, een drukbezette toegewijde echtgenoot, vertegenwoordiger voor de farma, een dokter in huis, …. cultuurverschillen?
Hoe kan een moeder haar vijf kinderen op deze manier om het leven brengen?

Enkel en alleen omdat ze onder invloed van pillen was wegens haar depressie.

Hoe kunnen vijf kinderen van deze leeftijd op deze wijze een voor een om het leven gebracht worden?
Enkel en alleen omdat ze eerst met pillen verdoofd werden.
Hoogstwaarschijnlijk zal de moeder ontoerekeningsvatbaar op het moment van de gebeurtenissen verklaard worden wegens zware depressie. Maar ..

Jan Vanhaelen

Op 6 december 2007 verklaarde ik ook een en ander op deze blog.
Had men deze moeder uit Nijvel niet behandeld met de noodzakelijke antidepressiva dan had ze misschien al gans Marokko uitgemoord.
Zo redeneren Overheid en geneeskunde momenteel.

Overheid en geneeskunde promoten en geilen op het zinloze geweld.

Pas gisteren nog hield ik nog een pleidooi om amfetaminestoffen, die een controleverlies veroorzaken op het gedrag doordat ze het zenuwstelsel verwoesten, onder een opiumwetgeving te plaatsen.

En vandaag in Nebraska : Hoempapa, patatboem !!!
Weeral prijs.

De geneeskunde en een Overheid waren van oordeel dat de persoon best met een andere perceptie op de realiteit door het leven zou gegaan zijn.
En hoe gebeurt zoiets het best ?

Wel door het zenuwstelsel aan te tasten met medicinale harddrugs die een controleverlies veroorzaken op het gedrag.

Toen men harddrugs medicinaal wou in omloop brengen heeft men wijselijk het werkingsmechanisme van die harddrugs als onbekend verklaard.

Niemand zou die stoffen willen gebruiken als het mechanisme op de bijsluiter moest verschijnen.
Om commerciële redenen heeft men daarom de sprookjestheorie van de fantoomstoffetjes bedacht, die er niet zouden zijn terwijl ze er wel hadden moeten zijn, en die doorharddrugs te dealen plots opnieuw alsgoede feeën in het lichaam beschikbaar zouden zijn om zieke mensen te genezen.

Na al die jaren blijkt het werkingsmechanisme dat men liever vergat, toch te werken, maar vergeten is vergeten.

Wondermedicatie die zenuwstelsels zou verwoesten, dat kan eenvoudigweg niet.
Of toch?
Op een hypocriete manier zenuwstelsels van levensonwaardige levens verwoesten en academische verhaaltjes opdiepen dat we ze helpen met fantoomstoffetjes die ze een mooie toekomst zullen garanderen.

En als verwoeste zenuwstelsels dan toch zinloos geweld veroorzaken dan vallen we verbaasd achterover: die stoute fantoomstoffetjes toch of zou het anders aan de wapenindustrie kunnen liggen?
Wij hebben alvast goed ons best gedaan en vooral … er heel veel geld aan verdiend.
Want omdat het werkingsmechanisme voortaan onbekend is, weten wij natuurlijk van niets.
Handig.

Het trofeeënlijstje op ssristories is nu al geupdated.

https://ssristories.org

Men zal dat lijstje weg censureren op het ogenblik dat WO III erop zal prijken.
Want die zal er niet komen door cocaïne, amfetamine of SSRI-misbruik, maar wel omdat er teveel wapens zijn.

Overheden en geneeskunde zweren bij de weldaden van een veranderde perceptie, er is een bloeiende democratie die daarop draait.
De nevenwerking ervan, die kiesvee dwangmatig dociel maakt is natuurlijk mooi meegenomen.
En een controleverlies op het gedrag door een zenuwstelsel dat verwoest werd?
Nog nooit van gehoord.

Het heet dat de voordelen (aandelen) zwaarder wegen dan de nadelen (enkele doden door enkele schutters).

Geschreven door Fernand Haesbrouck om 00:00 Stuur door

Woensdag 6 februari 2008

Het lukt warempel !

Patiënten met harddrugs hoger doseren dan normaal, tot men de “schadelijke” nevenwerkingen bereikt, om de patiënten ermee te kunnen blijven pamperen totterdood.

Het lukt warempel.

Men doseert tot ‘onbehandelbaren’ een psychotisch gedrag vertonen en bijgevolg dwangmatig dociel zijn geworden.
Het dwangmatig dociel maken, is voortaan een nieuwe pedagogische norm.
En die norm bereik je alleen maar door het zenuwstelsel zodanig te verwoesten dat een controleverlies ontstaat over wat men als een onbehandelbaar gedrag beschouwt.

Begin 2005 waarschuwde de Europese gemeenschap en de verschillende regeringen de medische wereld ervoor om geen SSRI’s te gebruiken bij jongeren omwille onder meer van de gekende risico’s op zelfmoorden.
SSRI’s zijn chemisch verwant aan de amfetamines.
Die dringende waarschuwing werd heel snel ingeslikt toen bleek dat de actieve metaboliet van Strattera precies dezelfde is als de actieve metaboliet van Prozac.
In dat geval zou Strattera eigenlijk moeten verboden worden.
Commercieel was zoiets ondenkbaar.

Vandaar …de reactie liet niet lang op zich wachten.
Prompt verklaarden FDA en EMEA dat van alle SSRI’s alleen Prozac niet gevaarlijk zou zijn voor de jeugd.
Terwijl ook Prozac net als de rest even chemisch verwant is aan amfetamine.

Wat meer is: aan de jeugd doseert men in Strattera dezelfde actieve metaboliet als Prozac tot zelfs driekeer zo hoog ineens.
Het gebruik (en misbruik) van Prozac is daar alleen maar klein bier bij.

Nu los van het gevaar op zelfmoordgedrag en echte zelfmoorden, kan men de vraag stellen waarom de Overheid toelaat dat het bedrijf eenzelfde actieve stof tot zeven keer zo duur laat verkopen.
Het gezond verstand is natuurlijk zoek als je ziek zijt, maar hoe ziek is de Overheid dan wel?

Of moet vermeden worden dat bekend raakt dat men bij kinderen harddrugs in zeer hoge doseringen dealt om ze dwangmatig dociel te maken.
Waarom maakte men het werkingsmechanisme van die harddrugs plots onbekend wanneer men ermee het ras van een nieuwe generatie wou veredelen?

Medische wetenschap en Overheden investeren miljarden in pseudowetenschappelijk onderzoek dat zou moeten aantonen hoe heilzaam de ontstane gevarenreflex wel is, die ontstaat wanneer men met massieve doseringen harddrugs het zenuwstelsel gaat verwoesten.
Het is nu net die gevarenreflex (de gekende adrenalinestoten), die zo gegeerd wordt zowel bij de dealers als de gebruikers.
Is er nu waarlijk geen enkele onderzoeker die zich afvraagt waarom het zenuwstelsel zo hevig op gevaar reageert wanneer het fundamenteel wordt aangevallen?
Zijn al die onderzoekers dan verplicht om het werkingsmechanisme van de harddrugs als onbekend te blijven promoten?
Terwijl men dat werkingsmechanisme wel kende, toen voor het gebruik ervan nog geen therapeutische indicaties werden uitgevonden.

Toen ongeveer twintig jaar geleden de regelgeving op het functioneren van FDA werd versoepeld, pleegde de farmaceutische industrie een staatsgreep op dat overheidsorgaan.
Nieuwe ontdekte moleculen kwamen vlotter in de handel, maar vooral… nieuwe stoffen, die bij een vroegere regelgeving onder een opiumwetgeving zouden gerangschikt worden, konden voortaan vlotjes op de markt, zelfs als niet eens giftige producten.
Ik verwijs hierbij naar de nieuwe phenylalkylamines en de piperidinebenzylaatesters die sindsdien als wondermedicatie kleine bedrijfjes omtoverden tot megaindustrieën.

De actieve metaboliet van Trazolan (mCPP) werd in 2006 onder een opiumwetgeving geplaatst, nadat bleek dat het illegale milieu de stof als een cocaïnevervanger beschikbaar stelde.
Maar legaal door dokters gedeald, hoeft de stof niet eens in de vergifkast bewaard te worden.

Zyban is chemisch erg verwant aan wat men pruimt met QAT, maar dezelfde QAT die illegaal uit Jemen wordt ingevoerd valt bij ons onder een opiumwetgeving.
Zyban hoeft natuurlijk niet in de vergifkast bewaard te worden, al zijn het aantal zelfmoorden ermee intussen al legendarisch geworden.
Champix is eveneens een cocaïnevervanger en onlangs kwamen bij FDA op 1 week tijd maar liefst 55 zelfmoordmeldingen ermee binnen.
Ook Champix hoeft helemaal niet in een vergifkast bewaard te worden en hoeft niet eens eigenhandig door de dokter worden voorgeschreven.

De SSRI’s (nieuwe antidepressiva) zijn als phenylpropylamines chemisch erg aan de amfetamines (phenylethylamines) verwant en zouden onder de vroegere FDA –regelgeving onder een opiumwetgeving gekomen zijn.
Nu dus niet, maar de stoffen die theoretisch nog een kleinere affiniteit hebben om de neuronen te verwoesten ( phenylbutylamines- Silomat)), worden een voor een uit de handel gehaald omwille van de dodelijke ongevallen ermee.
De SSRI’s zijn alleen nog veilig omdat er gigantische winsten mee gemaakt worden.

Zie ook : https://ssristories.org

Mike Hammer op zijn best : “Trust me, I know what I’m doing”.
Alleen … al die stoffen zijn veilig denken de dokters: het werkingsmechanisme is immers onbekend.
I know what I’m doing.

Maar de show gaat door.
Bij Balans kan men de volgende geruststellende berichten lezen.
Teneur van het verhaal: ‘Vertrouw de nieuwe generatie volledig aan ons toe, wij verzorgen ze totterdood’.

Onrust over Strattera; toelichting Balans

Donderdag 29 september 2005 kwam het farmaceutische bedrijf Eli Lilly met een persbericht over Strattera(atomoxetine).

Hierinstaat dat uit cijfers van een meta-analyse (waarbij een aantal onderzoeken bij elkaar geteld worden) is gebleken dat bij 0,44% van de kinderen tussen 7 en 12 jaar (6 op de 1357 patiëntjes) die atomoxetine (Strattera) gebruiken zelfmoordgedachten voorkwamen en in één geval ook een zelfmoordpoging is gedaan.

Bij de adolescenten uit dit onderzoek (25% van het geheel) kwamen deze gedachten niet voor. Bij volwassenen die atomoxetine (Strattera) gebruiken is hier ook nooit melding van gemaakt.

Wat betekenen deze gegevens?
Professor Jan K. Buitelaar, kinder- en jeugdpsychiater en mevrouw J.J. Sandra Kooij, volwassenen psychiater, schrijven op hun website het volgende:

"Het is vooralsnog onduidelijk wat de betekenis is van met name de suïcidale gedachten bij kinderen. Het is goed dat de farmaceutische industrie inzage geeft in effecten van atomoxetine die mogelijk een risico kunnen inhouden, maar de klinische relevantie (het voorkomen in de dagelijkse praktijk) is hiermee niet vastgesteld.

Uit onderzoek is bekend dat rond de 20% van alle adolescenten wel eens suïcidale gedachten heeft. Suïcidepogingen komen daarbij ongeveer tweemaal zo vaak voor bij adolescenten met ADHD als bij controlegroepen. Het risico op suïcidepogingen bij ADHD is sterk gekoppeld aan het voorkomen van bijkomende stoornissen als de gedragsstoornis en depressies.

Kinderen die met atomoxetine (Strattera) worden behandeld voor hun ADHD moeten daarom, zoals het hoort, goed begeleid en gecontroleerd worden op eventuele suïcidale gedachten of gedragingen door hun behandelend arts."

In de richtlijndie het CBG (College ter beoordeling van geneesmiddelen) hierover uitgeeft lezen we:

"Op grond van de huidige gegevens zal voor Strattera opnieuw een beoordeling worden gemaakt van de balans van werkzaamheid versus veiligheid van het middel. De resultaten hiervan worden binnen enkele weken verwacht. In afwachting van deze resultaten adviseert het College (ouders/verzorgers van) patiënten die dit middel gebruiken, niet te stoppen met Strattera, maar wel voorzichtigheid te betrachten bij het gebruik ervan."

Wij houden u op de hoogte.

Vereniging Balans

Zou er een andere dan een commerciële reden bestaan, waarom de industrie en de geneeskunde blijven vermijden om Strattera een vermomde Prozac te noemen?

Men heeft de dokters alvast al goed liggen gehad.
Die geloven nu allemaal dat dezelfde phenylpropylamine in een doosje met een etiket Strattera erop een SNRI zou zijn, terwijl dezelfde phenylpropylamine met Prozac erop een SSRI heet te zijn.
Van tovenarij gesproken.
En wat meer is… in het ene geval gaat men selectief noradrenaline vrijmaken en in het andere selectief serotonine (wat een etiket allemaal niet vermag), bij patiënten die aan ADHD lijden en daardoor zogezegd sukkelen met … dopaminetekorten.
En wat nog meer is … inplaats van die patiënten met dopamine te behandelen, verkiest men om ze psychotisch te maken door psychotica (harddrugs) zodanig hoog te doseren tot ze uiteindelijk blijvend onder psychiatrisch toezicht moeten blijven.
De magie van de psychiatrie.
Want om echt zeker te zijn dat de patiënten wel dopaminetekorten hebben, dient men doping toe en kijkt of die doping werkt.
En omdat doping altijd werkt, zijn er ook altijd dopaminetekorten.
Zo simpel is dat.
Vraag is natuurlijk waarom men bij diabetici wel tekorten meet als men insuline wil toedienen.
Terwijl methylphenidaat strenger gereglementeerd en dus gevaarlijker is dan insuline.
Maar zoiets zal dan ook wel weer een van de vele vergissingen van de Overheid zijn, zeker?

Geschreven door Fernand Haesbrouck om 00:00 Stuur door

Maandag 28 januari 2008

Waarom ik niet anders kan dan op een niet-wetenschappelijke manier tewerk te gaan.

Veel studies met negatieve resultaten niet gepubliceerd

(24-1) Onderzoeken naar antidepressiva blijken selectief te worden gepubliceerd. De onderzoeken naar de effecten van 12 antidepressiva die door de Food and Drug Administration (FDA) zijn geregistreerd, blijken in een derde van de gevallen niet te zijn gepubliceerd. Vooral minder gunstige resultaten zijn niet gepubliceerd.

Van 74 door de FDA geregistreerde en gereviewde studies is 31% nooit gepubliceerd. Het gaat om de gegevens van in totaal 3449 deelnemers. Van de 38 studies met volgens de FDA positieve resultaten werd slechts 1 niet gepubliceerd. De studies met een negatieve of dubieuze resultaten werden slechts in 3 gevallen gepubliceerd. De rest werd ofwel niet gepubliceerd (22 studies), ofwel op een zodanige manier dat de uitkomst gunstig leek (11 studies). In de literatuur heeft 94% van de onderzoeken een positieve uitkomst; bij de door de FDA geregistreerde onderzoeken is dit slechts 51%.

De auteurs kunnen niet zeggen of studies niet zijn gepubliceerd omdat ze niet zijn aangeboden, omdat ze niet zijn geaccepteerd, of beide. (MT)

Bron: NEJM, 17 januari 2007

Wat meer is…

Als een patiënt een ADHD-diagnose op zak heeft, wordt die dan ook bevestigd door labonderzoeken?
Of meet men concentratiestoornissen met saaier materiaal dan playstations?
Saai materiaal die tekortkomingen bij de omgeving moeten aantonen in plaats van bij de patiënt?

Waarom wordt een ADHD-diagnose niet wetenschappelijk gesteld?
Waarom blijft men wetenschappelijke onderzoeken op lange termijn negeren die uitwijzen dat harddrugs niet helpen?

Het blunderen is voorbij, voortaan dealt men harddrugs bij kinderen en bij volwassenen door ze een aandoening aan te prijzen, die niemand wetenschappelijk kan aantonen.
En omdat men als tovenaar een nepdiagnose in goud kan veranderen speelt ook de Overheid handig mee.

Hoelang nog?

Geschreven door Fernand Haesbrouck om 22:22 Stuur door

Zaterdag 26 januari 2008

HOW GOOD WE ARE !!!

Dit werd mij opgestuurd uit Nederland:

Na een 37 jarige loopbaan als apotheker in psychiatrische ziekenhuizen, leerde ik dat patienten steeds geneesmiddelen voorgeschreven werden nadat een vertegenwoordiger van een farmaceutische firma was langsgekomen.

Over geneesmiddelen kan men psychiaters alles wijsmaken.
Het geneesmiddelengebeuren is vooral een commerieel gegeven: patienten worden niet behandeld, ze zijn er om mee te experimenteren.
Sommige psychiaters kennen wel het verschil tussen neuroleptica en antidepressiva.
Maar geeneen onder hen kent het verschil tussen psychotica en antipsychotica.
Er is niemand die hen dat ooit heeft aangeleerd.
Volgens het krantenartikel dat via een gunstige wind bij mij is terechtgekomen, schakelde de behandelende arts over van een behandeling met antipsychotica naar een behandeling met psychotica.

Ik ken niets van het stellen van diagnoses, maar schijnbaar moet de behandelende arts aanwijzingen hebben gehad dat de client beter af zou zijn als hij wat meer psychotisch gedrag zou vertonen.
Immers cocaïne en amfetaminestoffen maken psychotisch doordat ze het zenuwstelsel verwoesten.
(ADHD-medicatie steunt op een cocaïne en een amfetaminetoxicomanie).

Nu is het zo dat geen enkele arts een aandoening of een ziekte kan noemen waarbij men de zieke kan behandelen of genezen door het zenuwstelsel te verwoesten en dus door de zieke psychotisch te maken, een andere perceptie op de realiteit te verschaffen en een controleverlies over het gedrag te veroorzaken.

In mijn boek leg ik uit waarom en welke vier grote chemische groepen producten door hun chemische structuur psychotisch maken en vandaar psychotica genoemd worden.

Voorbeelden van de effecten die men met deze chemicalien kan tot stand brengen worden gemeld op :

https://ssristories.org

Ik ben echt eens benieuwd naar de uitleg van de behandelaars, nu blijkt dat zij de kans krijgen te reageren op aantijgingen, zonder te moeten afgaan op alles wat in de media is geschreven.

Geschreven door Fernand Haesbrouck om 00:00 Stuur door

Dinsdag 22 januari 2008

Wat was er mis met de Holocaust?Wat is er mis met rasveredeling of 'Der Vernichtung Lebensunwertes Lebens?

Wat was er mis met de Holocaust? Wat is er mis met rasveredeling of Der Vernichtung Lebensunwertes Lebens?

Niets eigenlijk, maar waarom verzwijgt men dan het goede ervan?

Geachte Heer Haesbrouck,

Onlangs had ik een discussie met een psychiater die A-opleider is een kliniek in A.(stad in Nederland), d.w.z. dat hij hoofdopleider van psychiaters-in-wording is. Ik vertelde hem over de lange termijn effecten die zijn vastgesteld.

Bij zijn reactie stond ik even met mijn mond vol tanden. Hij zei namelijk: het is niet per se onwenselijk dat er blijvende veranderingen aan de neuronen worden vastgesteld. we wíllen immers juist een, liefst blijvende, verandering in de hersenen bewerkstelligen met het middel (Concerta in dit geval).

Mag ik uw mening over zijn 'visie' vragen?

Met Vriendelijke Groet,

E-mail van een dokter, deze morgen (22/01/2008) ontvangen.

Dosis per dosis castreert men neuronen met cocaïne en speedpreparaten (methylphenidaat, amfetamines,SSRI's, trazodone, Champix, Strattera....) op deze manier:

We wíllen immers juist een, liefst blijvende, verandering in de hersenen bewerkstelligen.

Men maakt doelbewust de patienten psychotisch zodat ze levenslang klanten blijven.

Pas na meerdere jaren 'onthouding' herstelt het organisme van een gehandicapt zenuwstelsel, want de neoplasticiteit (figuur rechts) , waarmee een onwetende medische wetenschap zich er vanaf maakt, die neoplasticiteit vervult niet de functie van een volledig gaaf neuron.

Overheid en geneeskunde zijn nu bezig een ras aan het ontwikkelen waar de bevolking die de experimenten overleeft, met een gehandicapt zenuwstelsel dwangmatig dociel is geworden.

De geneeskunde legde dus nu bekentenissen af.
Nu nog de Overheid.

De heisa rond het kapotdrogeren van kinderen in scholen en nu ook al bij de volwassenen wordt door media en Overheid onder (financiele) druk van de industrie en 'andere' machten heel stil gehouden.

Is deze uitspraak van een 'toparts' ook de mening en de politiek van de Overheid?

Even herinneren... dit staat in mijn boek onder het hoofdstuk: "Psychiatrie als een voortrekker bij nieuwe maatschappelijke ontwikkelingen".

Bijna 100 jaar geleden publiceerden een Duits advocaat en een hoogleraar in de psychiatrie een werkstuk over de vernietiging van levensonwaardige mensen.

Deze publicatie is de vrijgave van het boek getiteld "Der Vernichtung Lebensunwerten Lebens" (Exterminatie van Levensonwaardige Mensen) is geschreven door Dr. Karl Binding (advocatuur) en hoogleraar psychiatrie Alfred Hoche in 1920, ver voordat de Nazi partij werd opgericht en voordat Hitler zijn boek Mein Kampf (Mijn Gevecht) schreef.

De band tussen Hitler en de eugenetische psychiaters was zo nauw dat veel uit Mein Kampf letterlijk overeenkomt met de taal en de toon uit de belangrijke internationale vakbladen en psychiatrische studieboeken uit die periode. Om enkele van vele van dergelijke passages in Mein Kampf te citeren:

"Eisen dat zwakzinnigen belet wordt even zwakzinnig nageslacht voort te brengen is een eis die om de meest zuivere reden wordt gesteld en, indien systematisch uitgevoerd, de meest humane daad van de mensheid betekent…"

"Zij die fysiek en geestelijk ongezond en onwaardig zijn, moeten hun lijden niet in de lichamen van hun kinderen laten voortduren… "

"Het voorkomen van de mogelijkheid en de gelegenheid tot voortplanten bij fysiek gedegenereerden en geesteszieken … zou de mensheid niet alleen van een immens ongeluk bevrijden, maar tevens leiden naar een herstel dat vandaag de dag nauwelijks denkbaar lijkt."

Nadat hij de macht had gegrepen, kreeg Hitler steun van psychiaters en sociale wetenschappers van over de hele wereld. Veel artikelen in de meest toonaangevende medische vakbladen van de wereld bestudeerden en prezen Hitlers eugenetische wetgeving en beleidsmaatregelen.

Momenteel hebben de farmaceutische bedrijven en de psychiaters ontdekt dat onze maatschappij nog steeds bezoedeld wordt door ‘Lebensunwerten Lebens’ , die genetisch zodanig verstoord zijn, dat ze pakken chemische stoffetjes in de hersenen missen en misschien ook daardoor helemaal niet kunnen functioneren omdat ze chemische onevenwichten hebben.

Vandaar dat al die subjecten voortaan met psychotica en sympaticomimetica worden behandeld , die weliswaar niets kunnen verhelpen aan die tekorten of aan die onevenwichten, maar die heel effectief zijn om de patiënten uiteindelijk in de psychiatrie te doen terechtkomen of om ze plots te laten doodvallen aan een ‘aangeboren hartziekte’.

Eens ze doodgevallen zijn, is het probleem opgelost en eens ze in de psychiatrie zijn terechtgekomen dan herhaalt de geschiedenis zich , zoals in 1920 in het basisdocument werd beschreven.
Adolf Hitler gaf een speciaal cachet aan die psychiatrische technieken.

Nu, zoveel jaren later, zijn er de farmaceutische bedrijven, die nog steeds individuen ontwaren, die eigenlijk op een slechte manier en met allerlei defecten op de wereld werden gezet.
Maar de techniek van de Vernichtung leeft als nooit tevoren.

Ooit smeekte ik op mijn blog dat geleerde executeuren van dat soort politiek mij zouden uitleggen, waarom psychotica en sympaticomimetica nu worden aangewend om levens te verwoesten.

Als die slimme executeurs nu na 20 jaar nog steeds geen tekorten aan stoffetjes kunnen doseren en nog steeds geen onevenwichten kunnen aantonen, waarom worden ‘opvallende’ personen dan de psychiatrie of de dood ingejaagd?

Hitler zou zijn dictatuur overleefd hebben moest hij de wijsheid hebben gehad om de uitvoering van zijn plan, volledig uit handen te geven en moest hij , zoals nu gebeurt, de psychiaters rijkelijk hebben betaald om de vernietiging door te voeren van ‘onzuivere’ elementen in de maatschappij.

Nu kreeg de man de zwarte piet doorgespeeld , en de technieken zijn momenteel subtieler en gebeuren in de naam van een ‘brave’ democratie.
En misschien betekende de val van Hitler dan ook de redding van een psychiatrische theorie , die voor het eerst op poten werd gezet in 1920.
Hitler verloor , maar de psychiatrische techniek leeft al nooit tevoren.
Eugenetische beleidsmaatregelen doden en vernietigen nog evengoed mensenlevens, maar nu is daar helemaal niets verkeerd mee.
Nu zijn de mensen zelfs blij met de harddrugs die hun perceptie veranderen en hun zenuwstelsel kapotmaken.

Mijn Open Brief aan de Minister van Onderwijs op 14 september 2007 werd nog steeds niet beantwoord.
https://blog.seniorennet.be/rilatine/archief.php?ID=443

Bij deze dan een heel dringende vraag in naam van een voorlopig nog gezonde bevolking in dit land : WIE VAN DE VERANTWOORDELIJKEN VOOR VOLKSGEZONDHEID ANTWOORDT ?

Waarom subsidieert de Overheid een holocaust bij de jeugd, een rasveredeling onder de bevolking en zelfs ... DER VERNICHTUNG LEBENSUNWERTES LEBENS?

Wie ... en waarom ?

Geschreven door Fernand Haesbrouck om 16:29 Stuur door

Maandag 21 januari 2008

Van medische megablunder naar medische megamisdaad

Na bijna 1 jaar blijkt de medische megablunder een medische megamisdaad te zijn.

De medische wetenschap en de industrie hebben rijkdom en aanzien vergaard door op een dag te beslissen dat men niet meer weet hoe harddrugs het zenuwstelsel castreren, maar door wel voor waar te verkondigen dat de gevarenreflex die daardoor ontstaat, plots zou kunnen aangewend worden voor perverse therapeutische maar vooral commerciele aktviteiten.

Wetenschappelijke robotten die men als proffen en psychiaters opleidt kennen voortaan maar een wetenschap: die van de weldaden van de 'fight or flight' reflex die ontstaat door neuronen chronisch en in hoge doseringen te verwoesten.

Over het waarom dat die wondermedicatie voortaan schijnt te werken schijnt niemand meer iets te willen weten.

Al de wetenschappelijke publicaties daarrond vermijden subtiel te melden dat het positieve dat men beschrijft eigenlijk gewoon het gevolg is van het chemisch castreren van neuronen.
Het organisme houdt er niet van dat men iets vitaals als het zenuwstelsel chronisch gaat verwoesten.

Vandaar dat men de vroegere kennis daarover wijselijk en publiekelijk als onbekend heeft verklaard.
Tot grote vreugde van bedrijven die nu heel rijk kunnen worden en van psychiaters die voortaan naar hartelust klanten psychotisch kunnen maken en op die manier een zorgeloos bestaan kunnen opbouwen.
Perverse klantenbinding.

Tot zover nog ... het megablunderen van een elite.
Laten we het voorlopig dus nog bij een gewone en fundamentele domheid houden.

Maar sinds vier jaar probeer ik aan te tonen dat de gunstige valse therapeutische effecten eigenlijk veroorzaakt worden door een aanslag te plegen op een gezond lichaam.
Ik ben natuurlijk ook niet slimmer dan zij die zich gigantisch rijk kunnen maken door zich als farmahoeren voor te doen.

En dat woord is bewust niet verkeerd gekozen: men kent niets over de werking en men wordt er gigantisch rijk mee.
Sinds in de VS al voorzichtige aanzetten beginnen te komen dat men verkeerd bezig is, zijn de budgetten om de domheid en het geldgewin op de kap van onschuldigen instand te houden verveelvoudigd.

Dit is geen geblunder meer ... dit is pure misdaad voortaan.

Tien jaar Ritalin geen reden voor een feestje

Door: Ivan Wolffers
Gepubliceerd: donderdag 26 juli 2007 21:32

Wolffers is een medische autoriteit in Nederland, die weet wat hij publiceert.
En dan 4 dagen later...

Hoogleraar zaait paniek over ADHD-medicijn Ritalin

30 Juli 2007 09:12: Sonja Crielaard

De schrijvende arts en bijzonder hoogleraar Ivan Wolffers heeft voor onrust gezorgd met zijn conclusie dat het slikken van Ritalin ernstige risico's zou hebben voor kinderen met ADHD.

Hij bleek het Amerikaanse onderzoek waarop hij zich baseerde, verkeerd te hebben gelezen. "Goed dat dit wordt rechtgezet", aldus Wolffers die hiermee werd geconfronteerd.

Kinderen met ADHD die Ritalin slikken, lopen een verhoogd risico om met alcohol en drugs te experimenteren, berichtte Wolffers. Ook zouden ze vaker met de politie in aanraking komen.

Dat dacht Wolffers te lezen in het Journal of the American Academy of Child and Adolescent Psychiatry. Hij waarschuwde voor de gevolgen in verschillende media.

Arga Paternotte van patiëntenvereniging Balans reageerde geschrokken op Wolffers waarschuwing. "Is het dan echt waar? Ik ga gelijk onze deskundige bellen", zei ze. Maar de paniek bleek overbodig. Wolffers bleek de onderzoeksresultaten niet goed te hebben gelezen.

Kinderpsychiater Robert Ferdinand: "Ouders kunnen hun kinderen met een gerust hart Ritalin blijven geven. Er is geen verband tussen Ritalin en verslaving."

Bron: BN/De Steml

Wat zou het gekost hebben , om zoiets de wereld in te sturen?

Goodwill? Megablunder? Medische MegaMisdaad?

Begin november maakte Pelham in de VS bekend....

VS WETENSCHAPPERS VERANDEREN RADICAAL VAN MENING.

ADHD-MEDICATIE WERKT NIET

Industrie en universiteiten (met geld van de industrie) maakten prompt bekend dat de man zich OOK vergist, terwijl hij wel geloofd werd met zijn uitvinding om industrie en universiteitsprofessoren heel rijk te maken.
Al leek het even erop dat de wereld van de professor toch was ineengestort: “De wetenschappers hadden in 1999 wat bescheidener moeten zijn”.
Dit verklaart waarom men toen zonder er bij te denken als een domme gans is ingetrapt.
Want een echte universitaire opleiding had moeten weten dat harddrugs zenuwstelsels verwoesten en vooral wanneer men de raad gaf om te doseren tot de nevenwerkingen een therapeutisch effect zouden bereiken.

De nevenwerkingen zijn ondermeer : psychotisch gedrag.en agressie.
Maar de slimme uitvinders van ADHD hadden nu juist dat psychotisch gedrag en die agressie als symptomen van ADHD genoemd.

Vandaar hoger doseren: kassa!
Kinderen uiteindelijk aan de antipsychotica ( Risperdal,Dipiperon)? Ook kassa !
Kinderen uiteindelijk in de psychiatrie: weer kassa !

Of hoe domme ganzen in hun onkunde op slag financiele genieen zijn geworden.
En dat ballonnetje doorprik je niet zomaar.

Geld is macht.
De media roken dat er iets aan de hand was en op VRT werd een documentaire gepland over HET RILATINESCHANDAAL.
VRT gaat prat op de maagdelijke objectiviteit, maar voor hoeveel geld zou men die uitzending hebben laten varen, onder de 'milde' druk van industrie en universiteit?

Begin december zou een nieuw federaal parlementslid een werkgroep met deskundigen organiseren in het parlement, ik werd gepolst om daaraan mee te werken maar de persoon kreeg uiteindelijk te horen dat ik er beter niet zou bijkomen.
Na de vergadering op 16 januari, kreeg ik dan opnieuw een uitnodiging om te gaan, maar de ADHD-problematiek moest achterwege blijven.

Ik weiger mee te werken aan het schaduwboksen dat een Overheid nu gaat aanvangen om de ADHD-misdaad weg te moffelen.
De Overheid subsidieert het toedienen van harddrugs aan de bevolking en de komende generaties om ze dwangmatig dociel te maken.
Die Overheid is in kennis van wat men aanricht.

Loont het om kiesvee dwangmatig dociel te maken?
Om ze stemvolmachten te geven aan psychiatrische verzorgers?

Ofwel ben ik verkeerd en dan moet men mij overtuigen met betere argumenten dan die ik heb om de echte werking van die stoffen uit te leggen en waarmee ik hen kan beschuldigen van het uitvoeren van een nieuwe vorm van rasveredeling.

Ofwel ben ik niet verkeerd, maar dan moet men snel stoppen met de jeugd en de bevolking te vergiftigen en te drogeren , de psychiatrie en de dood in te jagen.

Elke dag uitstel worden meer slachtoffers gemaakt.
Elke dag uitstel meer worden pakken geld misbruikt om de corruptie daarrond instand te houden.

Pakken geld die de slachtoffers uiteindelijk nog betalen om zich te laten ziek maken door een Overheid en door de geneeskunde.
Hebben die eigenlijk nog allemaal een geweten dat werkt?

Geschreven door Fernand Haesbrouck om 00:00 Stuur door

Maandag 21 januari 2008

Mama, wilde je me doden?

“Dat zij en haar vriend - met wie ze negentien jaar iets had - flink aan de drugs hebben gezeten. Ze kregen een kindje, hadden moeite met opvoeden. In 2004 bleek dat het jochie ADHD heeft. Een jeugdpsychiater schreef ritalin voor. Hij sprak veel met de ouders. ,,Hij zei dat mijn vriend ook ADHD had. Zonder echt een diagnose te stellen, schreef hij hem ook ritalin voor. Na een tijdje stapte hij over op dextro-amfetamine, een soort speed. Dat kreeg ik toen ook voorgeschreven. Ik vond het vreemd dat er ook bij mij geen diagnose was gesteld, maar dacht dat het wel zou helpen, dat het goed voor me was.’’

Staat te lezen in AD : http://www.ad.nl/rotterdam/oost/article1983382.ece

Mensen maak je psychotisch door ze chronisch in hoge doseringen psychotica toe te dienen.
Zelfs al zouden ze dopamine of serotoninetekorten hebben die niemand kan doseren omdat die tekorten er bij abnormaal gedrag helemaal niet zijn.

Een abnormaal gedrag pak je niet aan door patienten een toxicomanie met harddrugs aan te smeren.
Dit is een perverse vorm van klantenbinding.
Een bekend psychiater en professor verklaarde onlangs nog dat hij meer serotonine had in zijn buik dan in zijn hersenen.

Als ADHD-patienten dopaminetekorten zouden hebben, waarom schrijft men de kinderen dan Strattera voor, waarvan de aktieve metaboliet net dezelfde is als de aktieve metaboliet van Prozac.
En Prozac is een selectieve serotonineheropnameremmer.
Hoe lost men dan de zogezegde dopaminetekorten op?
Waarom geeft men geen dopamine, na een wetenschappelijke dosering en schriftelijk verslag van een labonderzoek, zoals men zoiets wel doet bij suikerzieken?

Geschreven door Fernand Haesbrouck om 00:00 Stuur door

Zaterdag 5 januari 2008

Geneeskunde nog niet BESCHAAMD?

Medische wereld verbaast zich over de stijging van het gebruik van antispychotica.

Gebruik antipsychotica met 7 procent per jaar gestegen

Geplaatst op: 04-01-2008 om: 13:23

Het aantal verstrekkingen van antipsychotica via de apotheken is de afgelopen zeven jaar met gemiddeld zeven procent gestegen tot 2,2 miljoen in 2007. Dat blijkt uit cijfers van de Stichting Farmaceutische Kengetallen (SFK).

In 2000 werd in totaal 43 miljoen euro aan antipsychotica uitgegeven. Dat bedrag was in 2007 opgelopen tot 107,5 miljoen euro. De meest verstrekte antipsychotische middelen waren haloperidol en pipamperon. Een sterke stijger is quetiapine.
Uit de cijfers blijkt dat voor de 45-jarige leeftijd vooral mannen gebruik maken van antipsychotica. Na het 50e levensjaar zijn er meer vrouwelijke gebruikers.

http://www.mednet.nl is een Nederlandse site voor medische beroepen.

Al zou de geneeskunde niet verbaasd moeten zijn, immers ....

Reacties op dit bericht

Niet abnormaal

Gereageerd op: 05-01-2008 om 08:30 | door: F Haesbrouck

Die stijging volgt de stijging van het gebruik van psychotica.

Stoffen die psychotisch maken verwoesten het zenuwstelsel, waarop het organisme dan reageert met een gevarenreflex.
Het induceren van die gevarenreflex wordt door de industrie gebruikt om antidepressiva en gedragsmedicatie op de markt te brengen.

Chemisch worden die stoffen in vier grote groepen ondergebracht: de indolen(LSD,pado's), cannabinoiden, piperidylbenzylaatesters (cocaïne,Ritalin,Champix, Trazodone), en de phenylalkylamines.
Bij die laatste groep zijn de amfetamines als phenylethylamines gekend en de SSRI's als phenylpropylamines.
Onlangs nog werd Silomat (een phenylbutylamine) omwille van te gevaarlijk uit de handel genomen.

De tendens bestaat om nieuwe stoffen die tot die vier groepen behoren en die het zenuwstelsel verwoesten, om die nieuwe stoffen omwille van commerciele redenen niet meer onder een opiumwetgeving onder te brengen.

Het chronisch chemisch castreren van neuronen heeft dus niet alleen een schijnbaar therapeutisch effect door de veroorzaakte gevarenreflex, maar op termijn ontstaat ook een psychotisch gedrag.

Het is nu precies dat dwangmatig psychotisch gedrag dat men wil bereiken door ADHD-kinderen chronisch en hoog met cocaïne (Ritalin) of phenylpropylamine (Strattera) te doseren.
Die kinderen lijken dan kalmer en het dopingeffect is natuurlijk mooi meegenomen.
Vandaar dat uiteindelijk dan met Risperdal of Dipiperon moet 'gecorrigeerd' worden.

Het chronisch verwoesten van neuronen veroorzaakt natuurlijk ook een controleverlies op gedrag, vandaar de nieuwe toepassing om met die middelen een rookgedrag proberen te onderdrukken.
Ik denk aan Champix (chemisch aan cocaïne verwant) en aan Zyban, Wellbutrin ( chemisch aan amfetamine verwant).

Of ... hoe men heel lucratief gezonde patienten minder ziek maakt om ze dan van het minder ziek zijn te genezen met weer andere maar duurdere middeltjes.

Hoe zou het 'establishment' of de witte boorden reageren als een bepaalde maffia met dat soort stoffen kinderen in de scholen zou drogeren?
Zodat kinderen dan het pedagogisch comfort van de leerkrachten kunnen verzekeren?
Terwijl die maffia hen wijsmaakt dat als de ouders die harddrugs zouden weigeren zoiets zou gelijkstaan met het weigeren van insuline aan suikerzieken?

Hoe kan een politiek 'establishment' zich verantwoorden als men door die dingen van Overheidswege te subsidieren men eigenlijk een rasveredeling aan het uitvoeren is terwijl men daarbij aan ouders en familie aangeeft dat die kindertjes eigenlijk gewoon maar proefdieren zijn in een wereldwijd project waarbij Hitler en Mengele eigenlijk nooit in geslaagd zijn?

Waarom verzwijgen Overheid en geneeskunde aan ouders en patiënten dat men sterke stimulantia zo hoog doseert tot men een dwangmatig psychotisch gedrag als nevenwerking bereikt, omdat het organisme reageert met een 'fight or flight' reactie op het kapotmaken van een gezond zenuwstelsel.?

Waarom blijft het nu stil rond deze materie, nu in de VS bekend werd gemaakt dat ADHD-medicatie eigenlijk niet geneest, maar alleen maar schadelijke nevenwerkingen veroorzaakt.
En daarbij spreekt men dan nog maar alleen over de onschuldig lijkende groeistoornissen, maar over de hersenletsels en de botontkalking wordt zedig gezwegen.

Immers , de studies daarover, worden vakkundig wereldwijd verborgen gehouden.
Omdat kinderen en volwassen de harddrugs zo nodig hebben?
Omdat ze een industrie en de voorschrijvende dokters alleen maar heel rijk maken.
Rijk maken via groeistoornissen bij kinderen en volwassenen, die ook hersenletsels veroorzaken en voortijdige botbreuken.
Maar die hersenletsels en die botbreuken zijn natuurlijk kolfjes ( of vette 'kluiven' ?) naar de hand van andere dokters, van andere en heel dure medicatie.
Ze houden allemaal een lucratieve industrie in stand, alleen omdat het gepeupel nu eenmaal smeekt om diagnoses.

Blijft intussen die stomme bedenking... men zou op de dansvloer eens die levensreddende medicatie moeten aanbieden.
Ook als harddrugs,ook als veilig, ook als vitaal voor de toekomst van de dancinggangers of dancingangertjes.
Zijn dokters slimmer als ze niet (willen) weten hoe dezelfde harddrugs werken, dan de maffiabazen die hetzelfde illegaal dealen en wel weten hoe ze de gebruikers ermee om zeep helpen en er ook rijk mee worden?
Wie bepaalt hier het verschil in geloofwaardigheid?

Dokters die niets schijnen te weten over harddrugs na jarenlange studies, en alleen maar weet hebben van de vele Euro's die het voorschrijven ervan kan opbrengen.
En omdat harddrugs vele Euro's opbrengen zijn ze veilig terwijl ze gevaarlijk zijn als ze op straat en in dancings worden verdeeld door lui die meer weten over die stoffen dan de dokters zelf.
Zijn die dokters dan zo super dat ze niet eens weten dat ze kinderen zo hoog met sterke stimulantia intoxiceren tot ze dwangmatig dociel en zelfs psychotisch moeten gemaakt worden om die verdomde aandoening aan te pakken die alleen maar werd uitgevonden om een megaindustrie op poten te zetten en te houden?

Onkunde? Hypocrisie? Geldzucht?
Eens benieuwd hoe lang het nu nog zal duren eer de maatschappij zichzelf zal beschermen tegen deze onkunde, hypocrisie en geldzucht.

Of houdt men van de hand waar men slaag van krijgt?
Een gegeven waar al boeken vol over werden geschreven.

Geschreven door Fernand Haesbrouck om 00:00 Stuur door

Dinsdag 1 januari 2008

Men weet ... en toch ...

Geneeskunde en Overheid weten intussen dat de chemische stoffen die het zenuwstelsel verwoesten en daardoor een gegeerd maar misdadig tijdelijk therapeutisch effect bereiken, een industrie en domgehouden dokters gemakkelijk heel rijk kunnen maken.

Men weet dit intussen al echt wel.
Men weet intussen ook al dat men daardoor in de ogen van een niets vermoedende maatschappij zwaar heeft geblunderd.

En wat men ook weet is dat die maatschappij eigenlijk niets liever verlangt om door die geneeskunde en door die Overheid tegelijk gezalfd te worden maar ook en vooral gekastijd te worden.

Want het kastijden door Overheid en geneeskunde ervaart de maatschappij als het gewiegd worden in de dekens van de veiligheid.
Overheid en geneeskunde zorgen voor ons, zelfs al verwoest men ons organisme onder de vlag van het dwangmatig dociele.
Overheid en geneeskunde weten ook wel hoe therapeutisch het comazuipen kan zijn.
Overheid en geneeskunde weten ook wel hoe therapeutisch elektroshocks het zenuwstelsel kunnen om zeep helpen.
Overheid en geneeskunde weten ook hoe men voortaan met pado’s , hash , crack en speed therapeutisch een ziek gewaande maatschappij kan helpen door ze ervoor heel gul te laten betalen.
Overheid en geneeskunde weten ook wel hoe men uiteindelijk tot de strop veroordeelden ultiem hun ganse zenuwstelsel in een moment suprème kan vernielen en ze daardoor therapeutisch een kanjer van een erectie kan bezorgen waarmee ze dan letterlijk en figuurlijk in de zevende hemel terecht zijn gekomen.

Overheid en geneeskunde weten dus dat men gepeupel aan zich kan binden door hun zenuwstelsel al dan niet drastisch te gaan om zeep helpen.
Ultiem bestaan daarvoor de galg en de guillotine.
Maar om er blijvend aan te kunnen verdienen zijn er de vier grote chemische groepen van stoffen, die het comazuipen evenaren, maar dan als een geneesmiddel kunnen voorschreven worden ter gelegenheid van ziektes die men omwille van het verhaal speciaal daarvoor heeft uitgevonden.

Het gepeupel weet natuurlijk van niets en is al blij dat men ziek kan zijn en door een Overheid kan gepamperd worden en het eigen onvermogen kan gaan afwentelen op het onafwendbare van ziekten, die handig door Overheid en geneeskunde werden uitgevonden om te kunnen ‘trekken’.

Een win win situatie.

Toch tijdelijk.
Want men weet ... en toch ...

Toch wordt ooit een verklaring gegeven.
Of blijven Overheid en geneeskunde levens verwoesten?
Of blijven Overheid en geneeskunde belangrijke media censureren?
Voor het geld en voor de macht?

Geschreven door Fernand Haesbrouck om 00:00 Stuur door

Zondag 30 december 2007

Geneeskunde en industrie blijven bedriegen

Geneeskunde en industrie blijven bedriegen.

Uit het Nederlands Tijdschrift voor geneeskunde:

SSRI-gebruik in de zwangerschap en de mogelijke gevolgen voor de ontwikkeling van het kind

C.N.van der Veere en A.F.Bos

Ongeveer 15% van de zwangere en pas bevallen vrouwen is depressief. Kinderen van depressieve moeders hebben later een verhoogde kans op cognitieve en gedragsmatige problemen. 1 Een ernstige depressie wordt ook bij zwangere vrouwen behandeld met medicatie. De eerste keus is een selectieve serotonineheropnameremmer (SSRI), omdat een dergelijk middel weinig bijwerkingen heeft, goed verdragen wordt en veilig is bij overdosering. In de tabel is een overzicht gegeven van de in Nederland geregistreerde SSRI’s. Ze remmen de heropname van serotonine uit de synapsspleet, waardoor de serotonerge neurotransmissie versterkt wordt. Ongeveer 2% van de zwangere vrouwen in Nederland gebruikt een SSRI. 2

gevolgen van ssri-gebruik voor het ongeboren kind

Mogelijk is er een verhoogd risico op spontane abortus bij gebruik van een SSRI in het eerste trimester. 3 In een recente epidemiologische studie waarbij gebruik werd gemaakt van een grote database van kinderen met aangeboren afwijkingen werd de samenhang tussen het gebruik van SSRI’s en specifieke geboortedefecten geanalyseerd. De conclusie was dat het gebruik van een SSRI in het algemeen geen verband heeft met geboortedefecten, maar het gebruik van een specifieke SSRI, met name sertraline en paroxetine, wél. De absolute risico’s zijn overigens zeer klein en de gevonden statistisch significante verschillen zijn klinisch niet relevant. 4

Kortetermijneffecten. Veel frequenter komen perinatale complicaties voor, namelijk bij 20-30% van de kinderen die in het derde trimester blootgesteld zijn geweest aan een SSRI. Hierbij gaat het onder andere om een lage apgarscore, ademhalingsmoeilijkheden, hypoglykemieën, voedingsproblemen, tremoren, constant huilen, convulsies, intracraniële bloedingen, slaapproblemen en persisterende pulmonale hypertensie van de neonaat. 5 6

Langetermijneffecten. De gevolgen voor het kind op langere termijn zijn onbekend. Er zijn slechts 2 grotere, maar methodologisch zwakke studies gepubliceerd. In deze studies met gemiddeld 40 moeder-kindparen worden deels dezelfde personen beschreven. Twee groepen kinderen die in de zwangerschap blootgesteld waren aan óf een tricyclisch antidepressivum óf de SSRI fluoxetine werden vergeleken met een controlegroep van gezonde kinderen. Op een gemiddelde leeftijd van 30 maanden (uitersten: 15-71) werden geen verschillen gevonden in IQ, taalontwikkeling, gedrag en temperament tussen de groepen. 7 8 In een review van onderzoeken naar de ontwikkeling van kinderen na intra-uteriene of postnatale blootstelling aan SSRI’s werden in 10 studies met in totaal 306 kinderen geen veranderingen in de ontwikkeling van de kinderen gevonden. In 2 studies, met een totaal van 81 kinderen, werden mogelijk wel veranderingen gezien. Het betrof hier subtiele effecten op de motorische ontwikkeling. De spreiding in leeftijd tijdens follow-up was 0-72 maanden. Alle studies hadden methodologische problemen. 3

Er is wel informatie uit proefdieronderzoek. Voor ratten zijn blijvende gedragsveranderingen beschreven na toediening van SSRI’s in de perinatale periode. Het betreft veranderingen in motoriek, verminderde seksuele activiteit en competentie, toegenomen alcoholconsumptie en een toename van perioden van remslaap. Daarnaast werd er een ontregeling van de hypothalamus-hypofyse-bijnieras gevonden. Toediening van een vergelijkbare dosis en duur van SSRI’s aan volwassen ratten leidde niet tot permanente gedragsveranderingen. Dit duidt erop dat blijvende schade alleen optreedt als het serotoninemetabolisme gedurende een kritische periode in de ontwikkeling verstoord wordt. Onderzoek van de hersenen van deze ratten toonde aan dat er een permanente herstructurering van de ascenderende serotoninevezels had plaatsgevonden. 9 In een ander onderzoek, waarbij ratten in de eerste week post partum (vergelijkbaar met het derde trimester van de zwangerschap bij de mens) blootgesteld werden aan paroxetine, werd een verhoogde cortisolspiegel en een nadelig effect op de organisatie van thalamocorticale somatosensorische banen gevonden. Ook deze veranderingen waren blijvend. 10 11

conclusie

Als een zwangere vrouw in het derde trimester een SSRI gebruikt, is de kans op aanpassingsproblemen van de pasgeborene groot. Naar onze mening is een (poli)klinische partus bij deze groep vrouwen aan te raden. Grote effecten op de ontwikkeling van het kind, zoals een lager IQ of ernstige motorische problemen, zijn niet te verwachten. Subtiele effecten op de kwaliteit van de motoriek, op specifieke executieve functies, op aandacht en gedrag zijn echter wel degelijk mogelijk en zullen zich wellicht pas vanaf de schoolleeftijd openbaren. Dit maakt de keuze om wel of geen SSRI’s in de zwangerschap te gebruiken niet eenvoudig. De potentiële risico’s van het gebruik van SSRI’s tijdens de zwangerschap voor het kind moeten afgewogen worden tegen het risico op een terugkeer van de depressie bij de moeder als de medicatie gestaakt wordt. Onderzoek naar de ontwikkeling op lange termijn van kinderen van wie de moeder in de zwangerschap een SSRI heeft gebruikt is dringend gewenst.

Belangenconflict: geen gemeld. Financiële ondersteuning: geen gemeld.

Aanvaard op 20 augustus 2007

Literatuur

	Field T, Diego M, Hernandez-Reif M. Prenatal depression effects on the fetus and newborn: a review. Infant Behav Dev. 2006;29:445-55.
²	Ververs T, Kaasenbrood H, Visser G, Schobben F, Jong-van den Berg L de, Egberts T. Prevalence and patterns of antidepressant drug use during pregnancy. Eur J Clin Pharmacol. 2006;62:863-70.
³	Gentile S. SSRIs in pregnancy and lactation: emphasis on neurodevelopmental outcome. CNS Drugs. 2005;19:623-33.
⁴	Louik C, Lin AE, Werler MM, Hernández-Díaz S, Mitchell AA. First-trimester use of selective serotonin-reuptake inhibitors and the risk of birth defects. N Engl J Med. 2007;356:2675-83.
⁵	Oberlander TF, Warburton W, Misri S, Aghajanian J, Hertzman C. Neonatal outcomes after prenatal exposure to selective serotonin reuptake inhibitor antidepressants and maternal depression using population-based linked health data. Arch Gen Psychiatry. 2006;63:898-906.
⁶	Malm H, Klaukka T, Neuvonen PJ. Risks associated with selective serotonin reuptake inhibitors in pregnancy. Obstet Gynecol. 2005;106:1289-96.
⁷	Nulman I, Rovet J, Stewart DE, Wolpin J, Gardner HA, Theis JG, et al. Neurodevelopment of children exposed in utero to antidepressant drugs. N Engl J Med. 1997;336:258-62.
⁸	Nulman I, Rovet J, Stewart DE, Wolpin J, Pace-Asciak P, Shuhaiber S, et al. Child development following exposure to tricyclic antidepressants or fluoxetine throughout fetal life: a prospective, controlled study. Am J Psychiatry. 2002;159:1889-95.
⁹	Maciag D, Simpson KL, Coppinger D, Lu Y, Wang Y, Lin RC, et al. Neonatal antidepressant exposure has lasting effects on behavior and serotonin circuitry. Neuropsychopharmacology. 2006;31:47-57.
¹⁰	Xu Y, Sari Y, Zhou FC. Selective serotonin reuptake inhibitor disrupts organization of thalamocortical somatosensory barrels during development. Brain Res Dev Brain Res. 2004;150:151-61.
¹¹	Watson RE, Desesso JM, Hurtt ME, Cappon GD. Postnatal growth and morphological development of the brain: a species comparison. Birth Defects Res B Dev Reprod Toxicol. 2006;77:471-84.

In de literatuurvermelding mis ik deze hier:

http://www.forskning.no/Artikler/2005/november/1132927827.83

Maar dit is een hoofdstuk uit mijn boek:

Het is wel merkwaardig stil geworden rond de baby’s die begin november 2006 in twee Nederlandse ziekenhuizen plots ‘onverklaarbare’ botbreuken hebben opgelopen.
Het gaat hier over AMC ( Het Amsterdams Medisch Centrum) en het St Elisabethziekenhuis in Tilburg.

Eerst dacht men aan kwaad opzet, maar nu blijkt dat de twee gevallen niets met mekaar te maken hebben.
Nu spreekt men van ‘een broze botstructuur’ bij de kindjes.
Maar net een jaar eerder verscheen een studie in Noorwegen van een zekere Gustafsson,^¹ over Prozac ( de titel kreeg een zeer mooie welluidende Noorse naam : Lykkepiller, klinkt toch veel mooier dan antidepressiva, waarom noemen ze bij ons geen pretsnoepjes?)

Vrij vertaald komt deze bijdrage erop neer: dat antidepressiva (SSRI's) het skelet kunnen beschadigen.
SSRI's vertragen de activiteit van botopbouwcellen.
Tegelijk maken zij meer signaalsubstanties aan die de afbraak van botmassa stimuleren.
Een werking die zeer nauw aanleunt bij de groeiverstoring die ook optreedt bij Rilatine of amfetaminegebruik.

SSRI's zijn chemisch trouwens nauw verwant aan de amfetamines.
Het onderzoek suggereert dat antidepressiva de balans verstoren tussen de botproducerende osteoblasten en de botafbrekende osteoclasten.

Gustafssons onderzoek was toegespitst op fluoxetine ( Prozac ) , maar er wordt aangenomen dat andere antidepressiva gelijkaardige nevenwerkingen hebben.
Andere SSRI's zijn: Strattera,Serlain,Efexor,Edronax,Seroxat, Sipralexa, Cipramil.....
Zouden de mama's tijdens de zwangerschap depressief geweest zijn?
Of aan ADHD lijden?
Of XTC gebruikt hebben?
Botafbraak en depressies... iets om over na te denken ? Nu het nog kan ?
Of zou het al te laat zijn ?

Moest deze Gustafsson nu eens een positief onderzoek hebben uitgevoerd in verband met een antidepressivum, dan zou dat onderzoek nu toch al wereldwijde bekendheid genoten hebben, misschien ontving de onderzoeker er zelfs een Nobelprijs voor.
Nu slaagt een academische, wetenschappelijke geneeskunde erin om dat soort dingen wel heel erg verborgen te houden.
Academische, wetenschappelijke geneeskunde is anders wel heel objectief? Of zo?

En de kindjes, zelf? Nog botafwijkingen?
En toekomstige kindjes?
Immers, weet eigenlijk al iemand hoe we het best broze botten van kindjes tijdens de zwangerschap moeten vermijden?
Wie waarschuwt de moeders?
Voor onder andere … veilige ADHD-medicatie?

1 http://www.forskning.no/Artikler/2005/november/1132927827.83

Geschreven door Fernand Haesbrouck om 11:50 Stuur door

Een behandeling bij ADHD steunt op het dwangmatig psychotisch maken door chronisch hoge doses sterke psychotica toe te dienen.

Omdat men huivert van deze evidentie, verkoos de medische wetenschap, het werkingsmechanisme van deze psychotica als "onbekend" uit te roepen.

Wie dit mechanisme toch bekend maakt, en stelt dat psychotica het zenuwstelsel verwoesten, is daardoor niet wetenschappelijk bezig!

in Nederland is men baanbrekend

Iedereen ook aan de XTC?

Een verschijnsel dat ook al een naam heeft gekregen : evidence based medicine.
Of hoe je het geblunder van een zwaargewicht neuropsychiater op een elegante manier slim ogend kan doen schijnen.

Wie verdient aan de moordpartijen?

Lezing Amsterdam

Deze week in Krant van West-Vlaanderen

Kinderen drogeren is niet mooi meer, ze overdrogeren tot dwangmatig dociel is nu de hype!

Big Brother

Op 5 sept 2007 reageerde men in de Nederlandse Tweede Kamer met veel ongeloof toen ik stelde dat stoffen die het zenuwstelsel verwoesten ook botontkalking veroorzaken bij wijze van groeistoornis.

Big Brother?

Nieuwsbrieven

Moeder uit Nijvel niet vervolgd voor racisme omdat haar vijf kinderen die ze vermoordde slechts halve Marokkaantjes waren, alhoewel !

Het lukt warempel !

Onrust over Strattera; toelichting Balans

Waarom ik niet anders kan dan op een niet-wetenschappelijke manier tewerk te gaan.

HOW GOOD WE ARE !!!

Wat was er mis met de Holocaust?Wat is er mis met rasveredeling of 'Der Vernichtung Lebensunwertes Lebens?

Van medische megablunder naar medische megamisdaad

Tien jaar Ritalin geen reden voor een feestje

Mama, wilde je me doden?

Geneeskunde nog niet BESCHAAMD?

Men weet ... en toch ...

Geneeskunde en industrie blijven bedriegen

Meer van Rilatine - Concerta - Strattera - ADHD

Uw dochter heet voortaan Ritaline

Vul uw e-mail adres in om onze nieuwsbrief te ontvangen:
E-mail adres:

Een behandeling bij ADHD steunt op het dwangmatig psychotisch maken door chronisch hoge doses sterke psychotica toe te dienen.

Omdat men huivert van deze evidentie, verkoos de medische wetenschap, het werkingsmechanisme van deze psychotica als "onbekend" uit te roepen.

Een verschijnsel dat ook al een naam heeft gekregen : evidence based medicine. Of hoe je het geblunder van een zwaargewicht neuropsychiater op een elegante manier slim ogend kan doen schijnen.

Onrust over Strattera; toelichting Balans

Tien jaar Ritalin geen reden voor een feestje

Meer van Rilatine - Concerta - Strattera - ADHD

Uw dochter heet voortaan Ritaline

Een verschijnsel dat ook al een naam heeft gekregen : evidence based medicine.
Of hoe je het geblunder van een zwaargewicht neuropsychiater op een elegante manier slim ogend kan doen schijnen.