De symptomen van ADHD zijn die van een normaal gedrag.
Het ‘ziek’ zijn aan ADHD is de som van het optellen van symptomen van een kind dat gewoon kind is.

Niemand toont aan dat het kind zou lijden aan een neurobiologische aandoening, die ongeneeslijk zou zijn.
Geneeskunde VERMOEDT dit alleen maar  (de literatuur schrijft: ‘presume’).

Met een cocaïnestof (Ritalin, Rilatine, Concerta) of een amfetamine (Aderall, Dexedrine) in hoge doseringen, worden normale kinderen gedrogeerd tot dwangmatig psychotisch en vandaar schijnbaar rustiger.

Ontstaat psychotisch gedrag (wanen, hallucinaties, controleverlies over gedrag, agressie, zelfmoordneigingen) dan corrigeert men met antipsychotica (Dipiperon, Risperdal, Haldol, Zyprexa).
En sust men de omgeving door te stellen dat het psychotisch gedrag de karakterstoornissen zijn, die eigen zijn aan de ziekte, terwijl psychotisch gedrag helemaal niet in de diagnosecriteria staat.

Sterker nog: stel dat dit wel zo zijn, is het dan medisch verantwoord om te behandelen met sterke doses psychotica?

Met de komst van Strattera, wou men af van het zwaar-drogeren verhaal.

En wat bleek?

Toen in de jaren 80 de industrie chemisch een nieuw amfetaminepatroon had ontdekt, wou men vermijden dat die nieuwe klasse meteen ook het negatieve amfetamine-etiket van de doping zou meekrijgen.
Bijkomend nadeel zou de verplichte opiumwetgeving zijn, en dit is commercieel niet erg handig.

Toen waren de meeste onafhankelijke overheidsorganen inzake gezondheid al stevig geïnfiltreerd door de farmaceutische lobby.

Prozac kwam als een totaal nieuwe molecule in de handel tegen depressies,  en de wel bekende amfetaminewerking ervan maakte plaats voor een verhaaltje over vermoedelijke tekorten van serotonine.
Al kon geen kat welke tekorten dan ook aantonen, het vermoedelijke tekort maakte plaats voor een echt tekort en de nieuwe groep amfetamines kreeg de naam: selectieve serotonine heropnameremmers.

De positieve boodschap daarbij suggereerde dat men vermoedelijke defecten van stoffen waaraan de zieke zou lijden, kon behandelen, door ze vers toe te voegen.
En omdat niemand kon aantonen hoe dit in zijn werk gaat, verklaarde men het werkingsmechanisme onbekend.

Die SSRI’s werken net op dezelfde manier als amfetamine, alleen om het verslavend effect ervan te verdoezelen, raadt men de zieken aan, de veilig verklaarde stoffen chronisch te blijven slikken, niet alleen om zogezegd een terugval te vermijden, maar ook omdat dit goed is voor het farmaceutische bedrijf.
Vandaar : geen echte verslaving. Wat niet weet, niet deert.

En het zelfmoorden ermee?
Toch heel normaal? Patiënten zijn immers depressief.
En de wanen, psychotisch gedrag? Ook normaal, artsen weten dat een depressie een complex verhaal is, vandaar dat sommigen ook bipolair worden en lucratieve antipsychotica nodig hebben.
Net als bij het gebruik van de ‘oude’ amfetamines, maar niemand heeft zoiets door.

En omdat alleen een klein clubje ervan op de hoogte is dat phenylpropylamines (SSRI’s) als (verborgen) amfetamines werken, nam men de norm aan, om die stoffen te verbieden voor gebruik onder de 18 jaar.
Met amfetamine drogeert men depressieven per dosis van 10 mg, met Prozac is dit 20 mg per 70 kg lichaamsgewicht, omwille van een kleinere affiniteit op de receptoren van neuronen.

En dan kwam Strattera.
Met precies dezelfde actieve phenylpropylamine als die van Prozac.

Maar omdat men het normale gedrag bij ADHD-kinderen behandelt door ze dwangmatig psychotisch te maken, doseert men maar liefst aan 80mg/70kg lichaamsgewicht, terwijl diezelfde actieve phenylpropylamine op (moleculair)gewichtsbasis zelfs nog 18% actiever is, dan in de Prozac-molecule.

Kafka houdt daarbij niet op.
Omdat Lilly heel goed weet dat Strattera een vermomde Prozac is, kreeg men het op Europees niveau voor mekaar dat van alle SSRI’s die bij kinderen verboden zijn, er maar eentje is dat toch aan jongeren zou mogen voorgeschreven worden en dat is fluoxetine (Prozac).
Immers…  Strattera mag ook en zelfs in zeer hoge doseringen om versneld dwangmatig psychotisch en zwaarder te drogeren dan de depressieven met Prozac.

En nu komt het…
Lilly is een heel machtig bedrijf.
Om Lilly op de vrije markt te beschermen, maakt de Europese Gemeenschap gebruik van spitstechnologie, die bepaalt dat de fluoxetine van Lilly aan kinderen mag voorgeschreven worden, terwijl dezelfde fluoxetine van generische bedrijven, verboden blijft voor gebruik onder de 18 jaar.
http://www.megablunder.net/NB74.pdf

Dit heet geen onkunde meer, maar regelrechte corruptie.

De Stratterageheimen dus worden angstvallig geheim gehouden, zelfs het CBG verdedigde in 2008 nog de belangen van Lilly om dat allemaal voor het publiek te verbergen.

Nu merk ik, dat de Stichting KinderConsument.nl, hier ook de belangen van Lilly verdedigt.

Zou dat allemaal gratis gebeuren?
In het belang van wie?   Van de kinderen?

In België zijn de laatste vijf  jaar het aantal kinderen in de psychiatrie opgenomen, omdat ze met ADHD-middelen werden behandeld en psychotisch gemaakt, verzevenvoudigd.

De Belgische Overheid weigert bovendien zelfs om de echte cijfers daarover openbaar te maken.
http://www.megablunder.net/NB60.pdf

Weet KinderConsument wat de Stratterageheimen verbergen?

Weet KinderConsument dat normaal gedrag bij kinderen geen neurobiologische aandoening is, omdat niemand die kan aantonen?

Weet KinderConsument dan niet wat renners wel weten? Dat men Strattera en Prozac slikt om legaal met de nieuwe amfetamines te drogeren.

Gelooft KinderConsument Lilly, die valselijk beweert dat Strattera geen stimulans zou zijn?

Gelooft het CBG Lilly en beschermt het CBG Lilly?

Ofwel is dit onkunde, ofwel corruptie.
Maar dit hier gaat over … kinderen.

Gezonde kinderen, die een ziekte aangesmeerd kregen, omdat symptomen van een normaal gedrag bij elkaar werden opgeteld.

En wie symptomen zegt, zegt artsen.
En wie artsen zegt, zegt behandelen.
En wie behandelen zegt, zegt Big Farma!

ADHD (het normaal kind zijn, de optelling bewijst het) gaat men tekeer door met hoge doses psychotica neuronen te verwoesten (en daardoor een controleverlies over het gedrag te veroorzaken, psychotisch gedrag), bloedvaten te doen dichtklappen (een kiem te leggen voor Alzheimer (hersenencellen sterven af), maar ook pulmonaire hypertensie- het plots doodvallen(hart)), en groeistoornissen omdat het zenuwstelsel op het verwoesten van neuronen reageert met een gevarenreflex (fight or flight, of doping).

ADHD is het voorwendsel (pedagogisch comfort) om normale kinderen in een lucratief zorgcircuit te stuwen en Overheden spelen het spel lustig mee.
De nieuwe economie.

http://educatief.surfsleutel.nl/startnw.htm

Die medicatie zou veilig zijn, immers negatieve studies erover zien het daglicht niet.

Het werkingsmechanisme ervan is onbekend verklaard, om commerciële redenen.

Waarom publiceert niemand welke ADHD-medicatie of antidepressiva de stunter van Apeldoorn slikte?

Omdat die medicatie zo veilig is, dat je die ook aan kinderen van 2 of 3 jaar mag toedienen?

Hoeveel geld wordt weggegooid om een rookgordijn op te hangen, dat moet verbergen dat geneeskunde een oorlog voert tegen de maatschappij, door chemisch ongeleide projectielen klaar te stomen en erop los te laten?
Men zoekt profielen, heet het welluidend, met 250 man tegelijk. Maar de 3000 profielen op ssristories liggen voor het grijpen.
Ze komen niet in aanmerking omdat men daarmee raakt aan de verpletterende eigen medeplichtigheid.
Bevolking blijven bedriegen.

Vraag eens aan de geneeskunde of  dit wel waar is?

Antwoord:  natuurlijk niet ! Wij genezen en behandelen ADHD en depressies met veilige medicatie.

En waarom is die medicatie veilig?

Antwoord:  we weten het niet.  Het werkingsmechanisme is onbekend.

En waarom waren alle stunters op ssristories onder invloed van antidepressiva of ADHD-medicatie?

Antwoord:  puur toeval,  en zonder die medicatie hadden ze misschien in hun eentje al ganse continenten uitgeroeid.

En waarom mogen artsen niet weten waarom ADHD-medicatie en antidepressiva doping is,  terwijl renners dat wel weten?

Antwoord:  omdat artsen veel slimmer zijn en aan de bevolking moeten uitleggen dat,  als zij dat goed voorschrijven, die stoffen niet drogeren, maar mensen juist behoeden voor het krijgen van depressies en andere ongewenste aandoeningen.

En als artsen nu aan renners Ritalin (Rilatine), amfetamine , Strattera of  Prozac ook goed voorschrijven,  zonder dat ze medisch ziek zijn,  zou het dan nog geen doping zijn?

Antwoord:  neen, nog altijd niet.  Want artsen schrijven steeds goed voor,  ze werden immers aangeleerd dat die stoffen geen doping zijn en daardoor compleet veilig,  simpelweg omdat niemand van de artsen daar ooit een andere studie over zou hebben gezien.

En waarom gebruiken renners die stoffen dan wel als doping?

Antwoord:  omdat ze dommer zijn dan de artsen en omdat ze zonder het zelf te willen beseffen,  eigenlijk ook allemaal ADHD hebben of depressief zijn.

En hoe kunnen renners dan wel weten of ze nu eigenlijk ADHD hebben of depressief zijn?

Antwoord: heel simpel, door naar de dokter toe te stappen, en die zal vlug snappen of je als patiënt nu ADHD wil hebben of gewoon maar depressief wil zijn.
Vragenlijstje invullen dat peilt naar normaal gedrag en de cirkel is rond.

Is dat niet pervers?

Antwoord: neen, helemaal niet. Het alternatief is weer een echte oorlog uitvechten, en nu heeft de bevolking tenminste plezier aan een toxicomanie met de genotmiddelen, die men vroeger om achterhaalde redenen lang verboden had.

Maar stel nu eens, dat wel koninklijke slachtoffers zouden gevallen zijn?

Zou men dan willen nadenken over de rol van amfetamine- of cocaïnedoping waarmee de farmaceutische industrie de maatschappij kneedt om een fantoomgeneeskunde in stand te houden, die steeds maar meer doet slikken om steeds maar meer nevenwerkingen de baas te kunnen?

En af en toe eens een schuttersfestijn, een messenfestijn, een dodelijke rodeo.
Want het ligt niet aan de medicatie: die werd immers goed voorgeschreven!

Daarover is al veel nagedacht en telkens komt men tot het besluit, dat men nog meer zal moeten nadenken en nog meer studies zal moeten uitvoeren.

Want van alle studies die men uitvoerde, kwam geen enkele ooit tot het resultaat dat men eigenlijk wou.
Of misschien toch wel: een conclusie dat men het toch allemaal niet weet, waarmee meteen wordt aangetoond, wat al lang vaststaat: het werkingsmechanisme is onbekend.

Onbekend om medisch commerciele redenen, wat men 'evidence based medicine' heeft gedoopt.
Kennis hoeft niet meer.
Als het over medische kennis zou gaan, dan zou dit er zo uitzien.