Not the Nine 'o clock News

Maandag 29 augustus 2011

Lieg niet (66)

Lieg alsjeblieft niet tegen me
niet over iets groots niet over iets anders.
Liever hoor ik het vernietigendste dan dat je liegt
want dat is nog vernietigender.

Lieg niet over de liefde
iets dat je voelt of iets dat je zou willen voelen.
Liever word ik bedroefd dan dat je liegt
want dat is nog bedroevender.

Lieg niet tegen me over gevaar
want ik voel toch je angst en wat ik gewaar word
is waar of ik ken je niet en dat
is nog gevaarlijker.

Lieg niet tegen me over ziekte
liever kijk ik die diepte in
dan dat ik mij verlies in één
van jouw lieve verzinsels
want daarmee verlies ik me dieper.

Lieg niet tegen me over sterven
want zo lang we er nog zijn
vind ik dat toegangsloze
niet mededelen wat je denkt
erger en zo veel doder.

(Judith Herzberg)

Geschreven door Donnerwetter om 19:46 Reageer op dit bericht

Zondag 17 juli 2011

Ik ben nog fit van lijf en verstand,
wel wat artrose in mijn buik en mijn knie,
En als ik me buk, is het net of ik sterretjes zie.
Mijn pols is iets te snel,mijn bloeddruk wat te hoog.
maar ik ben nog fantastisch goed...zo op't oog

Met de steunzolen die ik heb gekregen,
loop ik weer langs' Heeren wegen,
kom ik in de winkels en ook weer op het plein.
Wat heerlijk zo gezond te mogen zijn.
Wel gebruik ik een tabletje om in slaap te komen
en over vroeger te kunnen dromen.
Mijn geheugen is ook niet meer zoals het was
en ik ben weer vergeten wat ik gisteren nog las.
Ook heb ik wat last met mijn ogen
en mijn rug raakt meer en meer gebogen.
De adem is wat korter, mijn keel vaak erg droog.
Maar ik ben nog fantastisch...zo op 't oog.

Is het leven niet mooi, het gaat zo snel voorbij,
als ik kijk naar de foto's, over vroeger van mij.
Dan denk ik terug aan mijn jeugdige jaren.
Wilde ik een jas, dan moest ik heel lang sparen.
Ik ging fietsen en wandelen,overal heen,
en ik kende geen moeheid, zo het scheen.
Nu ik ouder word,draag ik vaak blauw, grijs of zwart
en ik loop heel langzaam, vanwege mijn hart.
Doe het maar op uw gemak, zei de cardioloog.
U bent nog fantastisch...zo op 't oog

De ouderdom is goud, ja begrijp me wel.
Als ik niet kan slapen en dan tot honderd tel.
Dan twijfel ik, denk ik of dat wel waar is
en of dat beeld van goud niet een beetje raar is.
Mijn tanden liggen in een glas,
mijn bril op tafel, gehoorapparaat in mijn tas
Mijn steunzolen naast het bed op de stoel.
U weet dus wat ik met die twijfel bedoel.
Trek niets in twijfel, zei de pedagoog.
U bent nog fantastisch goed...zo op 't oog.

En 's morgens als ik ben opgestaan
en eerst de afwas heb gedaan,
lees ik het laatste nieuws in de krant.
Ik wil toch bijblijven en naderhand
doe ik van alles, eerst geef ik de planten water,
de kamer stoffen doe ik later.
Wel gaat alles wat traag
heb na't eten wat last van mijn maag.
Maar ik wil niet zeuren, want 't mag,
dat is heel gwoon op je oude dag.
Aanvaard het rustig zei de psycholoog.
U bent nog fantastisch goed...zo op 't oog

Annie M.G. Schmidt

Geschreven door Donnerwetter om 22:05 Reageer op dit bericht

Vrijdag 11 juni 2010

Het Spiegelglas (64)

Er leefde eens heel lang geleden

een boertje werkzaam en tevreden,

aan weelde was hij niet gewend,

een spiegel had hij nooit gekend .

En eens toen hij aan het spitten was

vond hij een stukje spiegelglas.

Hij nam't in zijn vereelte hand

't zat onder 't vuil en onder 't zand.

Hij veegde't aan zijn broekspijp af

en keek er in, en stond toen paf.

Mijn vader zei hij, sapperloot,

die is al vele jaren dood .

Mijn vader, och die goeie man,

hij is het en hij kijkt me an .

Hoofdschuddend stak hij 't in z'n zak,

en bekeek het thuis op zijn gemak.

En hij begon te overleggen,

wat zijn vrouw ervan zou zeggen.

Ze was wat bazig zijn Katrien

en zou er wel om lachen misschien

En omdat hij daar zo bang voor was,

verborg hij 't onder zijn matras.

Maar telkens ging hij er weer heen.

Mijn vader,' zei hij dan tevreên .

Dat wekte argwaan bij z'n vrouw

die het hare er van weten wou,

en zodra hij weer de deur uit was,

zocht en vond zij 't spiegelglas .

Wat moet hij daarmee, peinsde zij,

er moet iets niet in orde zijn!

Zij wantrouwde zo haar goede Hein,

dat ze 't omkeerde en keek,

doch raakte toen geheel van streek.

Daar heb je 't nou, ik dacht het wel,

er is een andere vrouw in 't spel.

Mijn man, hij heeft geen hart in 't lijf,

waarom houdt hij van zo'n lelijk wijf ???

Geschreven door Donnerwetter om 08:29 Reageer op dit bericht

Vrijdag 11 juni 2010

Kerend Tij (63)

Een zee zal altijd stromen,
met wisselend getij
een vuur zal altijd branden,
de wind maakt het zo vrij!

Maar winden kunnen keren,
en vuur geblust door water.
en daarom blijf ik hopen,
voor nu en ook voor later.

dat het zal overwinnen,
respect weer hoogtij viert
wanneer de mens een mens,
met naastenliefde siert!

(Tapperken)

Geschreven door Donnerwetter om 08:28 Reageer op dit bericht

Zondag 18 april 2010

STUDENT WORDEN (62)

Achttien jaren, rode konen , 't eerste dons om mond en kin.
Dromen van op Kamers Wonen, wars van 't Ouderlijk gezin.
Heel veel houden van biljarten, met een enkel glaasje rum;
Vaders wijze lessen tarten, Haantje voorste van 't gymnasium.

Lekkere sigaren roken, bluffen van een halve kist,
't weekgeld gauw de nek gebroken, woensdagavond : op is 't !

Modejasjes, wijde broeken,
nà de schooltijd met een hoed,
vrienden op een pijp verzoeken, net als papalief doe.

Jonge meisjes courtiseren, blozen als men van haar spreekt,
Zich door de wol geverfd poseren,
die de draak met vrouwen steekt.
Meest vrijpostig, meest verlegen,
juist waar dit onpaslijk is.
Schaars gesproken, best gezwegen,
Hallef vlees en hallef vis !

(nr. A.VdHoop)

Geschreven door Donnerwetter om 21:48 Reageer op dit bericht

Zondag 18 april 2010

MIJN BUURVROUW (61)

Mijn buurvrouw is een lerares,
zij geeft de kleine kinderen les,
in aardrijkskunde, in huishoudkunde
en 't wonder van de Leidse Fles.

Zij leerde Rothschilds rekenen,
zij leerde Rembrandt tekenen,
Franz Schubert liederen zingen,
de akrobaat door hoepels springen,
de architekt een villa bouwen
en iedereen zijn zonden berouwen.

Wie kan de vreugde beseffen
als leerlingen de meesters overtreffen ?

Voor elk gebeuren in het leven
weet zij u raad en daad te geven.
Haar brein moet wel zijn als een groot arsenaal
Haar woord is 't bevel van een streng generaal.

Men zegt : Als bij haar thuis
de melkpot op het gasvuur staat,
beveelt zij: "kook !" , en inderdaad
de melk aan 't koken gaat.

Toen ik haar leerde kennen
stond ik verbaasd voorwaar !
Nu eerst begrijp ik haar, en 'k zal er nog
toe komen,
haar onvoorwaardelijk te bewonderen .

(A.W. Grauls)

Geschreven door Donnerwetter om 21:38 Reageer op dit bericht

Donderdag 25 maart 2010

LENTE (60)

Het ene is nog mooier dan het andere
de appelboom, de perelaar,
en zienderogen staan ze te veranderen
ik sta erbij en kijk er naar

'k Heb er geen hand voor uit hoeven te steken,
mijn hand is trouwens dààrvoor veel te klein,
maar ik raak op al dit moois niet uitgekeken,
staat dit er allemaal voor ons, zou dat zo zijn ?

Nu hier de witte bloesems uit de takken breken,
Nu is verre hemel even héél dichtbij
En wat ik zie, dat kan ik niet in woorden spreken,
Er gaat vandaag gewoon een wonder door de wei.

(Toon Hermans)

Geschreven door Donnerwetter om 13:08 1 reactie Reageer op dit bericht

Dinsdag 27 oktober 2009

Dagsluiting (59)

Eigenlijk geloof ik in niets,
en twijfel ik aan alles,
zelfs aan U.

Maar soms,
wanneer ik denk dat Gij waarachtig leeft,
dan denk ik dat Gij Liefde zijt,
en eenzaam,

en dat, in zelfde wanhoop,
Gij mij zoekt
zoals ik U

(Gerard Reve)

Geschreven door Donnerwetter om 13:23 1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 10 oktober 2009

Herinneringen blijven niet lang trouw (58)

Als de tijd je rust brengt en herinneringen.
Als je terug kunt kijken op je rijk en zijn grenzen.
Als je je hart herinnert zoals het klopte in de lente.
Schenk je dan nog een glas wijn in en drink.

Want herinneringen hebben een roes nodig
Om in te gedijen, een denkbeeldig kussen
En de geur van zweet, van gardenia’s -
Herinneringen blijven je niet lang trouw.

Je leven is afscheid nemen van namen, van
Onvergetelijke woorden, van fluwelen huid,
Van motoren en vrachten en oude rivieren.
Je leven vloeit wreed en diep naar de oceaan.

Je leven is een zachte bries, een sluimertijd,
Onopgemerkt in luxueuze huizen, waar gewikt
Wordt en gewogen en niets aan het toeval.
Voor hun dobbelen daar hebben ze je niet nodig.

Dat is goed. Als je je woede maar koestert
En de sterren, de volle maan, rode lippen,
Glinsterende ogen, vreemde liefde, waanzin,
Fietsende kinderen en vuurvogels zingen

Hun lange liederen over het stof, de aarde.

Martin Pulaski

Geschreven door Donnerwetter om 15:42 Reageer op dit bericht

Woensdag 8 april 2009

Begrafenis van Mevrouw T (57)

Door de smalle, gewonden, stijgende laan
waadden we langzaam achter haar aan.
Van het zwijgen deden de kelen pijn,
van het trachten zo stil als zij te zijn.

Acht sombere zwarte vreemdelingen
deden toen stijf de laatste dingen...
Het graf was zo klein, een zwarte wig grond
in het fonkelend groen als een smalle wond.

De zon scheen innig rondom op 't gras
omdat zij een goede moeder was.
Haast blij, want alles blonk en geurde,
haast dood als ik dacht, wat er gebeurde...
Toen, na wat zacht en haaprend praten,
hebben we haar alleen gelaten.

(Maria Vasalis)

Geschreven door Donnerwetter om 10:00 Reageer op dit bericht

Archief