Ne jonge gast van 22 jaar gaat zijne nieuwe motor afhalen. En de verkoper geeft hem allerlei raad, waaronder een potje met Vaseline voor zijn lederen zadel. "Elke keer dat het regent moet ge uw zadel inwrijven met dat potje, kwestie van uw zadel soepel te houden", zei die verkoper. Bon, die gast weg met zijne motor, tankt vol, en die de ganse dag maar rijden. 'S avonds, hij heeft er niet aan gedacht, PRR... PRRR... PRRRR en niets meer benzine op. 
Hij zit er tussen de velden, niemand te zien, behalve juist in de verte een boerderij. Hij daar naartoe, vraagt hulp, en krijgt die ook. "Juist", zei die boer, “'t is etenstijd, steekt eerst e patatje mee! Mor 1 ding,”, zei den boer, "tijdens 't eten word er niet gesproken, en as er iemand spreekt, die moet den afwas doen". Ze zitten met gevieren rustig aan de soep, den boer, de boerin, hun dochter en onze motorrijder. 
Verdomme, denkt die motorrijder, die dochter, das een knap jong ding. En bovendien, der mag toch niet gesproken worden aan tafel, das mijn kans. Hij wandelt rond de tafel, pakt die dochter beet, legt ze voorover op de tafel, heft da rokje op, da broekje naar beneden en hij pakt die. Niemand die iets zei. 5 minuten later, bij de patatjes, zit onze motorrijder even naar de boerin te zien. 
Verdomme denkt hij, die is ook nog niet zo mis. En ze hebben daar juist ook niks gezegd, dus waarom nu wel? Hij wandelt rond de tafel, pakt de boerin beet, legt ze voorover op tafel, heft da rokje op, da broekje weer naar beneden,... en hij knipt die. Weer niemand die iets zei! Ze zijn al aan het dessert, als er ineens een groot onweer losbarst. Onze motorrijder herinnert zich natuurlijk de wijze woorden van de verkoper, hij springt recht, pakt dat potje met Vaseline,... Op die moment gilt dienen boer: "IK ZAL DEN AFWAS WEL DOEN!!!"

2 zakken cement lopen op straat. De een zegt tegen de ander: "Bah het regent."
De ander zegt: "Maakt niet uit, daar word je hard van."

Nadat een pas getrouwd bruidspaar de bruidssuite van het hotel heeft betreden, doet de bruidegom zijn broek uit en geeft het aan zijn kersverse bruidje met de woorden: 'Trek deze broek van mij eens aan'. Met een ietwat verbaasd gezicht doet ze wat hij zegt en merkt even later op: 'Zie je nou wel, die broek past mij toch niet!!!' De bruidegom ziet dat tafereel geamuseerd aan en zegt dan heel doordringend: 'Heel goed, onthoud dus dat IK de broek draag en niet jij.' Even later geeft het bruidje haar slipje aan haar bruidegom en zegt: 'Dan wil ik nu graag, dat jij ook even mijn slipje past'.Hij gaat argeloos op haar verzoek in. Het komt echter niet verder dan zijn rechter bovenbeen en moet dan wel opmerken:'Ik kom helemaal niet in je slipje.' 'Juist.', zegt het bruidje , 'en als jouw houding niet verandert, Dan Blijft Dat Ook Zo!'

Porche en God
De heer Porsche, beroemd ontwerper van auto's, overlijdt en komt bij de hemelpoort.
Petrus vangt hem op en zegt "Meneer Porsche,vanwege uw grote verdiensten voor de ontwikkeling van de auto mag u een wens doen". 
Porsche denkt even na en zegt "Goed, laat me dan een uurtje met God babbelen". 
Petrus knikt, brengt hem naar de troonkamer en stelt hem voor aan God.
Porsche vraagt aan God: "Beste God, uw ontwerp 'de vrouw', waar zat U met uw hoofd toen u haar uitvond?". 
God: "Hoe bedoel je?". 
Porsche: "Nou, je ontwerp stikt van de fouten. Ga maar na: 
De voorkant is niet aerodynamisch 
Het maakt veel te veel lawaai 
De onderhoudskosten liggen extreem hoog 
Het is 5 a 6 dagen in de maand volkomen nutteloos 
De achterkant hangt te los 
Het moet constant opnieuw geverfd en afgewerkt worden 
De uitlaat zit te dicht bij de inlaat 
De koplampen zijn vaak te klein 
Het brandstofverbruik ligt veel te hoog 
God denkt even na en antwoord dan: "Meneer Porsche, dat mag dan misschien wel zo zijn, maar volgens de statistieken rijden er meer mannen 
met mijn uitvinding dan met de jouwe".

Op een bepaalde dag gingen Raf en Rita naar een restaurant.
Tijdens dat de ober de bestelling wilt opnemen zeggen ze dit:
-Raf:Rita je weet dat ik je graag zie
-Rita:Ik zie je ook graag Raf, ik zou je zelfs kunnen opeten.
-Ober:En wat zou mevrouw er graag bij drinken

Een pastoor en een rabbijn staan met elkaar te praten. "Ik had laatst een
visioen van de joodse hemel," zegt de pastoor. "En, hoe was het er?" vraagt
de rabbijn. "Man, het leek wel een vlooienmarkt. Overal troep, overal
kabaal, overal schreeuwende en gebarende mensen. Dat was niet mooi meer...,"
zegt de pastoor. "Grappig," zegt de rabbijn, "want ik had laatst een visioen
van de christelijke hemel." "Vertel eens," zegt de pastoor. "Nou, heel
anders," zegt de rabbijn: "Het was er oogverblindend mooi. Het staat daar
vol met kathedralen van goud en zilver en edelstenen. Alles even proper en
netjes en oases van rust ook...". "En de mensen?" vraagt de pastoor.
"Mensen?", zegt de rabbijn, "mensen? Nee, die waren er niet."

Wat is het toppunt van lef?


Een spookrijder inhalen.