Waar is die fee van weleer die mij kracht geeft voor een keer???? Die "gezondheid" terug schenkt aan mij al is het maar voor even, dan ben ik al blij
Waar is die fee van voorheen gebleven???? Ik zou er heel wat voor willen geven!!! Als ik kon wandelen langs het strand even met mijn voeten in het mulle zand
Waar is die fee, wie kan mij dat vertellen??? Is er iemand die haar zou kunnen bellen om die wens uit te laten komen, al is het maar, in één van mijn dromen..
De zee die neemt, de zee die geeft het is de zee die overleeft met zijn eigen natuurlijke kracht heeft hij ieder in zijn macht
De zee met al zijn hoge golven waar al zoveel in ligt bedolven daar wij enkel naar kunnen raden maar blijven wel steeds pootje baden
De zee die vele geheimen kent jong en oud met zijn schoonheid verwent waar men menig lied over hoort zingen maar die door geen mens is terug te dringen.
een roos die langzaam open bloeit, naar het moment waarop de zon haar zachtjes in het licht wiegt Onrustig danst een nachtvlinder er omheen Hoopvol wachtend tot haar blaadjes zich openvouwen in het vale morgenlicht,en een sierlijke danser haar zoete nectar proeven kan. Een diepe stilte omsluiert het ogenblik tot een innig gebeuren, waarin een roos en een vlinder elkaar liefhebben....
Kind zijn, de mooiste tijd van je leven, geheel bijzonder , als je ouders dat geven. Nooit bezig met gedachten, alleen in je eigen fantasie, de gejaagdheid van dit leven gaat voorbij aan de magie. De wereld maakt de mensheid stuk, vele gaan voorbij aan dit kindergeluk. Geef je kinderen wat je kan, je eigen geluk, maak ze nooit bang. Laat ze leven, functionerend in hun eigen gebied, geef ze je liefde, geef ze je kracht. Soms krijg je veel terug, volkomen onverwacht, de kinderproblemen,soms lijken ze stom maar denk dan hieraan: wat gaat er in dat kleine hoofdje om, meestal meer dan dat wij dat weten maar door onze jaren is dat snel vergeten, verplaats je eens terug, denk aan die tijd, zoals je dat aankan, zodat je dit weer begrijpt, nu als ouders , soms denken wij terug, en denkend, wat gaat die tijd toch veel te vlug. Ik wil je hiermee zeggen mijn gevoel, dit is het kindergeluk zoals ik het bedoel....
Het was er ineens geheel onverwacht, en het was de wereld,de dag en de nacht, de tafel,de stoelen,het brood en het bed mijn eerste,mijn tweede en laatste couplet. Ik hou van je , hou van je , stamel ik zacht, dat is de liefde, ze komt onverwacht, kunt het niet zoeken, niet vragen, niet wenken, niet organiseren en ook niet bedenken het is er ineens geheel onverwacht, dan is het de wereld, de dag en de nacht.
Zij rijdt haar rolstoel voor het raam daar, waar de geraniums staan voorzichtig en behoedzaam, schuift zij voor het venster aan.
Na vele gelukkige jaren, bleef zij alleen. Geen man of kind meer om haar hee Eenzaam gaan haar dagen voorbij. Zij is alleen in deze harde maatschappij.
Achter de gordijntjes is zij beschermd en wordt door niemand opgemerkt. De anonimiteit heeft zich over haar ontfermt. Zij gluurt naar de buren, ongemerkt.
En op straat is veel te zien. Het bruist van het leven en misschien, kan zij door te gluren naar de buren, haar eenzaamheid wat beter verduren
Zie , daar komt de buurman thuis. Hij parkeert de auto voor zijn huis. Nog voor hij belt, gaat de voordeur open, en komt vrouw en kind reeds aangelopen
Zij begroet haar man met een omhelzing, een kind dat aan zijn broekspijp hing \'t Ouwetje denkt aan andere tijden, toen haar gezin nog was aan haar zijde.
Ze glimlacht en denkt aan wat vroeger was, haar lieve man stond voor de klas, wanneer de school was uitgegaan, ving voor hen de vreugde aan
Geluk heeft zij zozeer gekend. Ja, hij heeft haar dan ook zeer verwend, met bloemen, liefde en zo meer. Ach, kende zij die weelde maar weer
Nu koestert zij zich in \'t geluk van de buren. Zij weten het niet, maar door al dat gluren, heeft oma\'tje er weer vrede mee en is zij met haar leven tevree.
Nee, zij schaamt zich niet voor haar gedrag en om haar mond verschijnt een lach ineens is zij niet eenzaam meer en geniet zij van het leven weer.
Dat gluren door de ramen,vanachter het gordijn, is voor haar als een kostbaar medicijn. Het geeft haar \'t gevoel dat zij nog leeft, en dat er iemand is die om haar geeft.
Lieve vrienden in mijn leven ik wil jullie nooit meer kwijt Vriendschap niet voor even maar voor altijd
Vrienden om veel mee te delen vaak een lach en soms een traan Om te bellen of te mailen en een arm om de schouder te slaan
Vrienden om bij uit te huilen als het lachen soms vergaat Ik zou met niemand willen ruilen een echte vriend, een lieve maat
Vrienden die ik kan vertrouwen in een mooie maar ook slechte tijd
Vrienden waarop ik kan bouwen ik wil jullie nooit meer kwijt
Voor alle vrienden in mijn leven die er zijn en komen en waar ik ontzettend veel van hou is dit gedicht geschreven als dank voor hun vriendschap en trouw....
Zouden er elfjes zijn die \'s nachts zingen in het bos die je zorgen wegnemen en ze begraven onder het mos Zouden er elfjes zijn met kroontjes op hun hoofd ik denk dat ze er zullen zijn als jij er in gelooft ....
Twee vlinders net ontpopt fladderen hun onzekere vlucht de een klamt zich aan de ander terwijl er onhoorbaar wordt gezucht
de ene ziet de toekomst voor zich als een volkomen nieuwe start terwijl de andere vlucht onzeker is en verward
maar liefdevol als die ene vlinder is neemt zij de ander onder haar vleugels wijst haar de mooiste plekjes laat geleidelijk aan iets los die teugels
tot op een dag de onzekere vlinder zo vol is van alle pracht dat ze vergeet te volgen niet meer op de andere wacht
ze vliegt alleen op eigen vleugels en ervaart hoe fijn het is dankzij die liefdevolle vlinder weet zij nu wat zelfstandig zijn is
ze ontmoeten elkaar na lange tijd nog eens op een nectarfeest en de toen zo onzekere vlinder slaat dankbaar haar vleugels om de ander en verteld hoe belangrijk haar steun is geweest