Archief

Ik wens jullie een kei-tof weekend...ingeleidt door enkele kei-coole fotootjes en een paar tips

 

Leef niet zoals een kip zonder kop en poten



"Money for nothing en the chicks for free" mag niet je motto zijn



Wees geen struisvogelkat die geen zand vindt om zijne kop in te steken

 

Ga niet met den derden bot lopen, gun een ander ook iets



Gebruik geen geweld, houdt alles recht en de kerk in't midden

 

Heb geen hart van steen en wees lief voor mekaar

Nu kan ik met een gerust hart mijn werkweekend verder zetten, zie!
See ya!

Ik zag mensen dolfijnen vangen
mijn ogen werden nat...
Men had hen omhoog gehangen
het was een echt bloedbad.

Ze werden uit het water gevist
het kreeg een rode kleur,
een radeloze blik 'het is een list'
ze roken de dood zijn geur.

Ik zag die dieren afslachten
wat mensen met ze deden.
Die namen de tijd en wachtten
terwijl de dolfijnen helse pijn leden.

Men dood hen niet meteen,
met een mes in de hand
gaat men er traag overheen
tot het dier in een vrachtwagen belandt.

Ook die kleurt helder rood,
de dieren spartelen in het rond.
Ze zijn dan nog niet dood,
ze zijn levensbedreigend gewond.

Ik zag die beelden terug in mijn dromen
het was echt héél érg!
Hoe zij aan hun einde komen
gaat door been en merg.

Het mooiste en slimste dier
is toch wel een dolfijn,
maar dat interesseert Japan geen zier,
hoe kan men toch zo harteloos zijn!

Wat deze dieren moeten meemaken
en moeten doorstaan
kan alleen ieders hart raken,
we mogen dit niet door laten gaan.

Het gaat hier weer over het grote geld,
over de maatschappij middelen geven.
Is dat dan alles wat telt?
Hebben zij geen recht op een waardig leven?

Zelfs een waardig sterven gunt men hen niet
de mensen zijn niet wederkerig lief.
Dat doet mij enorm véél verdriet,
help deze dieren...alstublief!

Ik wil eens efkes ieders aandacht!
Ik heb vreselijke beelden gezien...al een poosje geleden, maar ze zinderen nog altijd na.
Waar gaat het over?
Over het op een beestachtige manier slachten van weerloze dieren...één van de allerliefste en intelligentste diersoort van onze planeet...de dolfijn.



Wie  de petitie  wil  tekenen  tegen  deze  zinloze  slachtingen  kan naar  volgende  link :
http://www.petitiononline.com/golfinho/petition.html

Ik vond deze link op het mooie blog van een blogster en ik bekeek het filmpje dat boven de link staat.
Wie naar die beelden wil gaan zien, ik hou jullie zeker niet tegen...maar wees gewaarschuwd...ze zijn verschrikkelijk!!!!!!!!

https://blog.seniorennet.be/dolfijn320/

Met tranen in de ogen ben ik naar de link gaan zien en ik heb die petitie DIRECT getekend.
Ik raad jullie ook hetzelfde aan...teken die petitie AUB...want dit moet echt STOPPEN!

Jullie weten...of toch sommigen van jullie...dat ik al eerder een gedicht schreef over de slachtpartijen van honden en katten 'Dierenleed', en ook een gedicht tegen het vetmesten van ganzen 'Foie gras ofte grote lever'...nu scheef ik eentje over het killen van dolfijnen.

Euh...geen brugDAG voor ons...geen verlengd weekend.
Toch niet voor mij en Wim, wij moeten morgen gaan werken!
En ik moet zelfs ook op den eerste mei gaan werken.
We moeten de toeren onder ons verdelen, we zijn nu met 14...ieder doet dan een stukje van de vroegen en daarna moeten we in de 1mei-stoet meegaan.

De 'vlijtige' verpleegsterkes weer aan't werk, dus hé!



Er mogen maar 3 auto's meerijdan (gelukkig), want da's stapvoets rijden en da's niks voor mij, dus hopelijk moet ik niet rijden.
En daarna gaan we met zen allen en sommigen ook met partner en kids naar het Waasmeer te Temse iets gaan eten.
Diezelfde 'vlijtige' verpleegsterkes dus wéér eens op stap !



Ik ga alleen, omdat mijn kids het niet zien zitten om met die kleintjes in de speeltuin te gaan en Wim blijft dan bij hen.
Naar dat deel van de dag kijk ik wel uit, zenne!
Weer een drukke week voor de boeg...7 dagen werken met het weekend bij.
Maar we hebben ons dan toch weer eens kunnen laten gaan, dat scheelt, hé!

Fijne zondag...en geniet van het schoon weerke!

Ik heb maandag en dinsdag de laten gehad.
Ik had companie, want ik moest onze laatste nieuwe aanwinst de laten aanleren...en dat was plezant.
Haar autootje (een witteke) stond voor mijn deur, omdat we bij mij thuis hadden afgesproken.
De boys dachten dat ik thuis was, maar met een andere auto...de buren dachten dat ik weer in panne stond en weer een vervangwagen had
We waren maandag in Lokeren en ik kijk ene second op het blad dat mijn collega vast had, om het huisnummer te zien.
Ik keek gelukkig op tijd weer naar de baan, want er kwam een brokkenpiloot uit het straatje van rechts gevlamd, zonder te kijken, laat staan te stoppen.
Mijn reactie was...stuur naar rechts en om een boog rond dienen auto rijden...sjans, want we hadden zeker niet op tijd kunnen stoppen...en die kerel reed gelukkig door.
Sommigen nemen die voorrang van rechts toch wel echt letterlijk, zenne!
Er kan een fietser afkomen, maar daar trekken zij zich niets van aan!
We waren om 15u vertrokken, 32 patiënten over het Waasland verspreid (rond 18u15 hadden we er 10 gedaan) en ik was juist 15 minuutjes thuis een pompelmoesje aan't eten, toen ik om 23u foon kreeg van de permanentie.
Ik moest nog naar een patiënte te St-Niklaas voor een inspuiting (de 33ste)
Zij had ons al sinds vrijdagavond verwacht...had dan om 18u gebeld...maandag om 20u30 ook gebeld, maar weer niemand te zien...uiteindelijk iets voor 23u en dan kreeg ik pas foon dat ik naar daar moest, zeg!
Die wacht, dat is me wat, zenne!
Ik heb het direct gemeld, want ze was niet de enige...ik had al bij een patiënt een wondverzorging gedaan die ook al sinds vrijdag op ons wachtte, maar die we niet hadden doorgekregen.
Dinsdag verliep vlot en geen oproepen achteraf.
En nu is mijn collegatje haar eerste keer alleen aan de laten bezig.
Ik heb de eerste dag 200 km gereden en gisteren 160 km...serieuze toeren, hé?
En vandaag had ik de vroegen, dus mag ik feitelijk nog van geluk spreken dat ik maandag pas rond 23u30 thuis was en niet gisteren.
Ik heb drukke dagen achter de rug en heb daarom nog niet veel op de pc gezeten...en dan met dat mooie weer en de drukte rond ons gezinnetje, sorry daarvoor!
Ik ga nu eerst den afwas doen sé en dan kom ik nog eens terug...tot straks!

We hebben een drukke dag gehad gisteren.
We hebben eerst alles opgekuist, want ons huis was vuil na de deurwerken.
Romxke en Ben kwamen een blitsbezoekje brengen onderweg naar het verjaardagsfeestje voor Ben's ma, om een ladder en de portefeulle van Wim te brengen...die waren we vorig weekend vergeten.
We waren bij vrienden uit de wijk uitgenodigd op een kleine receptie ter opening van hun nieuwe zaak.
Zij wonen wat verder in een doodlopend straatje, maar we hebben hen al enkele keren ontmoet op een wijkmeeting, een tof koppel.
En dan moesten we om 18u bij mijne pa zijn voor een BBQ.
Giovanni is gisteren verjaard...hij werd 15 jaar...al 15, zeg!
Ik kan het nog altijd niet geloven, 't lijkt alsof het gisteren was dat hij geboren werd, de tijd gaat snel.

HAPPY BIRTHDAY, lieverdje!



Pa heeft een jongere vrouw ontmoet op één van zijn vele reizen (ze is nu 36)
Hij trok naar Bulgarije en hij leerde zijn gids wat beter en intiemer kennen.
Darina kwam eerst eens met vakantie naar België en nu woont ze al 3 maanden bij mijne pa.
Woensdag vertrekken ze naar Bulgarije, waar hij haar familie wat beter gaat leren kennen en dan zien ze wel wat de toekomst brengt.
In mei kennen ze mekaar al een jaar.
Ik heb met onze pa geen kontakt gehad voor 9 jaar, door omstandigheden die ik hier nu niet op mijn blogske ga zetten, da's wat te persoonlijk.
Maar ik ben blij dat ik hem nu sinds 6 jaar weer opnieuw zie, en dat ik ook mijn halfbroertje Andy (11 jaar) en mijn halfzusje Vickie (14 jaar) beter kan leren kennen.
We hebben daar al eerder over gepraat, maar nu meer opener en dat deed mij goed.

Pa en Darina aan de BBQ, en jullie zien van wie ik die zotte streken heb, hé!
Mijne pa is ook 'prettig gestoord'

Pa met Andy en zo fier als ne gieter tussen zijn 2 dochters.

Het eten was echt lekker.
Mijn jongens zijn dan met Andy op de playstation en PC-spelletjes gaan spelen.
Wij bleven buiten zitten, wat babbelen, wat eten, 't was echt plezant.
Het werd dan te koud en dan zijn we naar binnen gegaan...we waren pas rond 4u thuis!
Wim en mijne pa waren wel al een eindje in de wind, door de whisky-cola
Bij het afscheid nam Andy mij vast en hij gaf mij een knuffel ('t is een echt knuffelbeestje) en dat deed mij wel wat, dat had hij nog niet eerder gedaan.
't Was echt plezant.

We hebben onze binnendeuren, ze zijn geplaatst en ik ben dolgelukkig, amai!
Wat een 'stomme' deur allemaal niet kan doen, hé?
Ik was die gordijnen echt al strontbeu.
ik moet zeggen, ze zijn nog mooier dan ik had verwacht...kijk maar!



Dit was gisteren...dan stonden alle deuren er wel al in, maar de kassementen nog niet, ook de sloten ontbraken nog...mij toch niet kunnen houden en enkele fotokes genomen

Dit is vandaag getrokken, alles volledig afgewerkt.
Wim was dinsdag thuis, toen ze de deuren kwamen brengen...en gisteren, omdat Kristof (schrijnwerker en maat van Wim) verder kwam werken.
Dit is de deur die tussen de inkom en de living hangt en ernaast die naar de WC.
We hebben beukenhout gekozen en de nerven lopen horizontaal, alsook in de deur tussen keuken en berging en berging-garage.
Ik heb ook mijn broer al aangesproken om de plinten eraan te komen hangen, wanneer hij tijd heeft, want die heeft het énorm druk.
Op 't moment is hij bij ons make aan't vloeren...de inkom en gang, keuken, WC en badkamer, daar is alles beneden.

Boven ook beukenhouten deuren in de badkamer en de drie slaapkamers.
De nerven lopen daar wel verticaal, maar idem klinken.
We konden ook verfdeuren nemen, maar we hadden geen goesting om die om de drie jaar te verven en af te schuren, dan betalen we liever wat meer en dan moeten we er niet meer naar omzien, hé!
We hebben in totaal dus 8 deuren.
Ik had vandaag ook vergadering op 't werk, op mijne recuupdag (wééral), maar ik was anderhalf uurtje later weer thuis, dan was Kristof niet te lang alleen.
Om 9u30 was hij er (file onderweg van Pepingen naar St-Niklaas) en om 16u was het gebakken, in de sjakos.
Ik ben echt superblij...wij alle vier.

Onze binnendeuren zijn toegekomen...EINDELIJK...na een wachttijd van maar liefst 4 maanden.

Morgen worden er al enkele geplaatst.
Wim nam 2 dagen verlof en ik ben normaal donderdag thuis, maar we hebben dan vergadering.
Ik hoop dat ik dan niet moet komen, omdat Wim dan laat thuis gaat zijn, hij doet karweitjes bij een collega van hem die een boerderij heeft, buiten zijn job.

Ik had een bijscholing vandaag te Aalst...en ik zat in het spitsverkeer op de N41 en te Hamme in wegenwerkenverkeer, zeg!
Ik ben 1 uur en 20 minuten onder de baan geweest...pfff!

We hebben ons supergoed geamuseerd op de blogmeeting.
Ik en Wim zijn eerst naar Oostende gereden, naar Ben en Romx, die ons meenamen naar Aartrijke.
De meeste bloggers en chatters zaten al op het terras, het was dan ook schitterend mooi weer.
eén van de blogsters kon zelfs niet aan de 'ritser' weerstaan en ze ging erop zitten (Romxke vaneigest hé, dat moet je toch nie vragen )

Het was gezellig op het terras en er werd om en weer gepraat.

 



 



 

 


Het eten was ook jammie, gebracht door een traitteur.
En af en toe werd er een stukske vlees onder de tafel gesmeten...voor Bijouxke, het hondje van Romx en Ben.

Na het eten kon het feesten en dansen beginnen.
Ene persoon danstte bijna zijn ziel uit zijn lijf...Johan1958...die ook alles had georganiseerd.
Ik denk dat hij de zenuwen moest afdansen, want dat had hij...en 't was voor niks, want het is enorm goed afgelopen.
Of heeft hij zijn benen ingesmeerd???
Ik vraag mij af met wat...jullie ook niet Romx en Frieda?...hihi
Bedankt Johanneke!
Donderdag zijn Jean-Piérre en zijn vrouwtje Chris 5 jaar getrouwd.
En dat werd ook vernoemd...en er volgde natuurlijk een openingsdans, hé!

 


 















 
 

   

We waren wel al rond 23u30 weg...spijtig genoeg.
Maar de mannen vonden het te luid om te kunnen tetteren en we zijn naar een cafeetje gegaan in Oostende.

Wij zijn bij Ben en Romx blijven slapen...lekkere koeken gegeten...nog wat gebabbelt en dan naar Puivelde gereden om de boys te gaan halen bij ons make.
Daar zijn we ook blijven eten.
Toen we thuiskwamen, had ik amper tijd om de foto's te bekijken, want we werden door onze buren uitgenodigd om een duvel te komen drinken.
En vandaag gaan werken en wat gekuist.
Daarom dat de foto's nogal laat op mijn blogske staan, hé!
Geniet ervan en neem ze gerust mee.
Of geef een seintje, dan stuur ik ze door.