Mijn gedicht: Op wandel met mijn baasje


Omdat het 'the year of the dog' is bij de Chinezen, wilde ik er eens een gedicht over schrijven.
Ik ben een stier en ook een aap (volgens de Chinezen toch)...haha!
Mijn baasje is oppermachtig
dat zeg ik jullie kort maar krachtig
wanneer hij loopt over witte strepen
wordt hij niet eens door een lawaaibak gegrepen.
Nee, die staan meteen stil
van zodra mijn baasje dat wil!
We gaan dan ook altijd van iets gaan smullen
lekker onze buikjes rond vullen.
Er valt wel eens iets onder de tafel
een lekker koekje of een stukje wafel.
Wij doen dat elke keer het kan
en wij genieten er met volle teugen van.
Maar het liefste van al
ga ik met mijn baasje naar een groen dal.
Wanneer hij dan een stokje smijt
is hij mij wel een poosje kwijt.
Dan zie ik al eens iemand van mijn soort
we zijn dan braaf, zoals het hoort!
En na dat vele stappen
en het urenlang lol tappen
lig ik te rusten op mijn eigen plekje
met een koekje in mijn bekje.
En na een eindeloos gegaap
val ik met een zalig gevoel in slaap.
Mijn baasje zegt zacht 'mijn hartendief'
da's goed bedoelt en oooo zooo lief!
Ja, de liefde komt van beide kanten
net zoals bij bloedverwanten.
Dat is wat ik mij nooit afvraag
want ik weet, mijn baasje ziet mij graag!













































