Mijn gedicht: Liefde is soms blind
De liefde maakt je soms helemaal blind
je bent dan naïef zoals een kind
je ziet niet wat er rondom je gebeurt
je wordt door de liefde meegesleurt
Je ziet dan alles door een roze bril
oprechtheid of leugens, je ziet geen verschil
je ziet dan enkel en alleen onschuld
je hart heeft zich volledig met liefde gevuld
Je wil van hen geen kwaad horen
je bent compleet het noorden verloren
je wordt verblind door zonneschijn
je tracht er naar om bij hen te zijn
Vlinders in de buik en alles smaakt zoet
dromen en dagdromen is alles wat je doet
je denkt dat je hen nu wel al kent
dat jij de enige voor hen bent
Maar plots gaat de hel voor je open
als je merkt er met open ogen te zijn ingelopen
je hemel stort in als een kaarthuisje
er komt een breuk en plots verhuis je
Je ziet hen dan ineens met andere ogen
als je weet dat je bent belogen en bedrogen
je wil hen in je leven niet meer
ze brengen enkel pijn en dat doet te zeer
Maar in de zee zitten er genoeg vissen
je moet hen gewoon uit je hart wissen
dan pas kan je je weer laten gaan
en kan je het leven weer aan
Geniet van het leven, verban je zorgen
denk niet aan gisteren, maar aan morgen
neem je leven weer in eigen hand
en zorg dat je weer op je pootjes beland
