Archief

Anno 2001 zat ik in het derde jaar algemene verpleging en we gingen op schoolreis naar Maastricht.
We reden er met de bus naartoe en we logeerden 2 nachten in een botel (hotel op een boot).
We kregen eerst een rondleiding in de stad en we bezochten de Mergelgrot.

Dit is een foto van onze klas vlak voor het botel.

Je moet tijdens zo'n bezoek een boottocht maken en dat deden wij ook, dat was plezant.
 


En 's avonds maakten we ons klaar om de stad 'by night' te gaan ontdekken, natuurlijk, hé!
Eerst wat eten en dan wat feesten...girls just wanna have fun!

 

En FUN hadden we zeker en vast... ...wij zagen daar enkele Hollandse studenten die ons uitnodigden in hun 'kot'...wij daar met 18 meiden binnen!
Die ene gast speelde zelfs wat muziek voor ons op zijn gitaar.

En onze 'kroegentocht' ging verder.
De eerste nacht viel reuzegoed mee, ik had gedacht dat ik niet zou kunnen slapen door het geluid van het water en de golven bij het passeren van een andere boot...de drank zal ook wel wat geholpen hebben
Normaal sliepen we daar met 2 op een kamer in een stapelbed.
Maar onze vriendin Neslihan zou anders alleen moeten liggen, dus sleurden we haar matras onze kamer op en lagen wij met zen drieën.
Sanderendaags bezochten we het ziekenhuis van Maastricht...dat hoorde voor ons 'toekomstige verpleegsterkes' immers bij onze planning.
En na een verplicht museumbezoek zijn dan het mooie stadspark gaan verkennen.

Je vondt ons niet veel op onze kamer...en als dat wél zo was, dan speelden we gezelschapsspelletjes of dronken we onze gesmokkelde drank

s' Avonds glipten we de boot af en trokken we weer de stad in...op zoek naar eten en naar vertier.
We vonden het allebei...en na een goed cafeetje op stelten te hebben gezet met een...euh...ballonnetje (hihi), trokken wij naar een kerk...of nee, het was geen echte kerk...er stond wél een altaar en allles wat je in een kerk verwacht...maar er hoorde feitelijk iets niet thuis...die daverende muziek...dat rookmachien...het was een dancing! Tof zenne!

Toen we op de boot terugkwamen, was het juist 1 uur...en dat was ons einduur.
De leerkrachten zaten zelfs op het dek ons op te wachten en ik zei zo luid dat ze ons hoorden "Kijk, onze bewakers zitten al klaar!"...ze konden er toch mee lachen, ze kenden mij wel al na 3 jaar les aan mij te hebben gegeven soms géén gemakkelijke job!
Maar alléé...wij gehoorzaam als brave meisjes ons bedje in.
Nu wilde dat lukken dat er een groot schip passeerde die een vloedgolf veroorzaakte aan de andere kant van de gang en mijn klasgenootjes die aan die kant sliepen hadden pech...al het beddengoed kletsnat!
Hun ronde raampjes waren open blijven staan.
Het heeft tot 3 uur geduurd eerdat iedereen weer voorzien was van droog beddengoed.
Toch zagen ze er de humor nog van in en zorgden ze voor een plezant fotooke.

Op onze laatste dag hebben we er nog van geprofiteerd, we zijn dan gaan markten en naar een planetarium gegaan.
Daar moest ik natuurlijk weer 't zotteke uithangen, hé!
Spijtig dat die foto niet zo goed gelukt is, er hing iets voor de lens

En dan reden we weer naar huis...we hadden spijt, want we hadden ons echt keigoed geamuseerd.
Ikke als (bijna) 33-jarige tussen die jonge knuiterkes...toch klikte dat goed.
Ik ging om de 14 dagen mee uit, wanneer mijn boykes bij mijn ex-man waren.
Ze wisten dat ik hen daar niet voor wegdeed of een oppas nam...of 't moest een uitzondering zijn.
We kregen allemaal ons diploma, iedereen was geslaagd.
We werden beloond voor het harde werken.

Een zebra krijgt een rondleiding in een boerderij.
In het kippenhok vertelt een kip aan de gaste, dat zij voor de eieren zorgt.
De varkens vertellen dat zij worden vetgemest en dan voor de ham en de worst zorgen.
De koeien vertellen dat ze melk geven en dat daarvan boter en kaas wordt gemaakt.
"En wat doe jij?", vraagt de zebra aan de stier.
"Doe je pyama maar eens uit," bromt deze "dan zal ik je eens laten zien wat ik hier allemaal te doen heb."

Wim en Marnick waren sportief vandaag.
Doordat Wim gisteren herinneringen had opgehaald over het mountainbiken met Notjes...had hij er weer goesting in gekregen.
Ze reden eerst naar mijn broer in St-Pauwels en dan naar ons make in Puivelde...een toertje van zo'n kleine 25 km.


Ik hielp Gio met het studeren voor zijn examen...Engels.
En we bekeken een film die we een tijd geleden gekocht hebben...Alien VS predator.
Ik en Wim hadden die in de cinema gezien...een beestig wreed filmke, zenne!

Wij zijn gisteren wééral deuren gaan kiezen, deze keer naar een andere zaak.
We stonden 's morgens om 6u30 op en om 8u30 waren we in Pepingen, bij Halle (Brussel).
Daar woont onze schrijnwerker Christophe (Notjes is zijn bijnaam) en da's een goede vriend van Wim.
Ze gingen vroeger veel uit samen en gaan mountainbiken.
We reden naar Bellingen, waar zijn vriendin woont en zijn auto stond, en dan met hem mee naar Steve, zijn partner.
En samen waren we naar die zaak in Wingene.
Daar kozen we andere deuren dan de vorige, nu geen foliedeuren, maar afgewerkt met een fineerlaag in beuk, dus een betere kwaliteit.
De deur van de inkom naar de living zal met vierkante melkglazen zijn.
We moeten wel 8 weken wachten, hé zeg...een serieuze tegenvaller (komt ook door de feestdagen, hé!).
Notjes beloofde wél dat hij de deuren komt plaatsen, van zodra ze gemaakt zijn (eind februari).
We gingen nog iets drinken en Marnick kreeg honger, dus aten we daar...en daar hadden we zeker géén spijt van...lekker dat het was, zeg!
De mannen aten ribbekes à volonté...ik steak met champignonsaus en Marnick een kinderspaghettie.
Giovanni was thuis gebleven om al te leren voor zijn examen.
Onderweg naar Wim's ouders, zijn we in het kattenhol gestopt in Bellingen, waar Wim altijd speelde en kampen bouwde.



Dan was het al na 15u toen we bij Wim zijn ouders toekwamen in Pepingen.
We namen wat foto's van hun dieren...Wimmeke de poes, de kippen, hun paard Tosca en kleine poesjes die daar vrij rondlopen.

Ik wilde zo graag het kasteel van Gaasbeek zien, dat is daar in de buurt.
We zijn dan een wandeling gaan maken aan het kasteel...een late herfstwandeling en dat deed deugd!
Ook héle mooie foto's genomen.

We betrapten een bewaker die in slaap was gevallen en we zagen dat er een kerst-evenement op het kasteel te zien zal zijn op 16/17 december.
De 16de zit ik in Parijs, maar de 17de kunnen we eventueel wel eens gaan zien, hé!
's Avonds nam ik mooie foto's aan de kasteelvijver.
Ik kon ze minder donker maken met 'piccasa', maar in 'afbeeldingen' blijven ze precies toch donker...raar!

We zijn dan bij Wim zijn ouders blijven eten en Marnick speelde met de zoontjes van Wim zijn broer Dirk.
Het was 20u tegen dat we thuis waren en we waren wél moe.
Ik ben op de zetel in slaap gevallen en om 3u werd ik wakker...om te gaan slapen...

Ik kreeg vandaag een sneeuwbal op mijn koppeken...en wat voor enen...hihi!

Deze sneeuwbal-e-mail werd mij doorgestuurd door Joeltje van blog Route66...thanks hé!
En ik kan die niet terugsturen...doeme toch!
Maar als ik de 21ste januari naar je optreden kom kijken op de blogmeeting en er ligt sneeuw...dan krijgt ge ook een sneeuwbal op je koppeke, zenne!

Ik had verschillende toeren deze week.
Maandag en dinsdag te Stekene (in plaats van recuup).
Maandag ben ik niet naar het bureau gegaan, maar dan ben ik bij ons make binnen gesprongen, ik zat toch in de buurt.
Dinsdag was het minder druk op die toer en ik ben in Stekene naar den blokker gegaan en in Moerbeke naar de markt.
We moeten 2 keer in Moerbeke zijn voor een patiënte en daar moet 4 uur tussen zijn, dus had ik efkes tijd.
Woensdag stond ik in Lokeren en ik had 16 patiënten...niet veel, hé? En dan was het daar markt...ik heb mij dan een hamburger gekocht...mmm...dat smaakte!
Een patiënte vertelde dat er bij haar in de straat een granaat is gesmeten...10 huizen en 17 auto's (geloof ik) beschadigd!
Het zou om een Roemeense granaat gaan.
Waar gaat dat naartoe, zeg!
Gelukkig waren er geen gewonden, de mensen lagen in hun bed toen het gebeurde.
Donderdag stond ik op 'mijn' vroeger toertje.
Normaal had ik terug Lokeren, maar ik kon omwisselen met een collega en dus zag ik de mensen terug (27 patiënten).
Die waren echt content om mij te zien.
De nieuwe collega krijgt ook een kans van hen (begonnen op 27/11), ze valt zeer goed mee, zeiden ze (voor ons ook).
Ze vroeg mij of er geen klachten waren...'t voelde wel alsof ik haar wou controleren, terwijl dat niet mijn bedoeling was...maar geen klachten!
De kerremis stond op de grote markt en een atractie heeft een tijdje stil gelegen, er is een man uit gevallen.
Die is daarna terug geopend, want het bleek om een dronken man te gaan die vanonder de beveiliging is gekropen en de stoere bink wou uithangen.
En de Hoge Bokstraat is een tijd afgesloten geweest wegens een brand.
Je hoort wel vanalles van de mensen, wij moeten feitelijk nooit een gazet kopen
We hebben ook de uitnodigingskaarten gekregen voor ons personeelsfeest dat zal doorgaan op vrijdag 19 januari.


We krijgen een dress-code...kleren vanuit de tijd dat we geboren zijn.
Mijn collega Luc zei "Toen ik geboren werd, droeg ik een pamper...ik zal dan een pamper moeten dragen, zeker?"
Stel je voor, zeg!
Ik moet kleren hebben van de flower power...mei 1968 was een ruige tijd...zal schoon zijn, amai!

 

En ik had een vrije vrijdag...een verlofdag!
Die begon al goed met vanmorgen een bezoekje aan de tandarts.
En zéér dat dat deed, jongens toch!
k' Heb gene schrik van de tandarts, maar mijn tand moest worden ontzenuwd, er zat een ontsteking op.
Door een misverstand, dacht hij dat hij gewoon een gaatje moest vullen.
Ik moest daarom nog verdoving bij krijgen...in de zenuw!
Hij geraakte er niet door met die naald en moest dan nog boren...en dan die naald erin...k' sprong bijna tegen zijne plafond, amai!
Daarstraks gegeten, maar het doet nog pijn, had hij mij van verwittigd toen hij klaar was, doordat hij eraan gewerkt heeft.
Ik heb mijn eten halfgekauwd binnen geslikt , jawadde!
Woensdag moet ik terug om de voorlopige vulling eruit te laten halen...dan heb ik ook nog verlof.
Vrij weekend, maandag, dinsdag én woensdag verlof...JOEPIE!


Een supertof weekend voor IEDEREEN!!!!!!

Mijn broertje is jarig...en volgens hem wordt hij nu 29 en stapt hij volgend jaar op tram 3.
In werkelijkheid zit hij al op dienen tram, maar hij heeft een selectief geheugenverlies en zit in de ontkenningsfase
Neenee, mijn broertje wordt vandaag 35 jaar!
HAPPY BIRTHDAY Joeri en geniet ervan!

Deze foto werd genomen op de BBQ ter ere van Marnick zijn 11de verjaardag.
En da's de peteren van mijnen bro.

Nu heb ik wat meegemaakt!
Ik heb ontdekt dat de Sint helemaal niet zo heilig is, maar een doodgewoon man is zoals er zovelen op deze aardbol rondlopen.
Hij's naar de kapper gegaan, liet zijn haar verven en deed dan incognito aan het programma beautiful mee.
Daar ging hij onder het mes van een plastische chirurg, hij kreeg een face-lift, nieuwe tanden, hij liet zijn overtollig vet wegzuigen, werd bijgestaan door een psychologe om te leren van zijn troon te stappen en als gewoon man verder door het leven te gaan, enz...
Ik had mijn schoen gezet en ging eens kijken wat erin stak...en zie hier het bewijs!!!
Ik nam een foto van die vreemde sint!
 


Zoals je ziet op de eerste foto...hij was geschrokken dat ik ineens binnen kwam.
Maar dan was hij weer zijn eigen zelve en zei
"Sandratje, jij bent dit jaar wel zéér braaf geweest...ik ben dat van jou niet gewoon, maar soit...ge verdient nu wel iets extra's. Wat dacht je van binnendeuren?"
Ik dacht bij mezelf..."Dat klopt hier niet...ik moet tot volgend jaar op die deuren wachten, ik krijg ze zelfs niet van de kerstman...en nu dat ik dienen heiligen hier betrap, nu zal ik die deuren krijgen, zekers! Ha, met al de chinezekens, maar niet met dezeken, zenne!"
Wim was er ondertussen ook al bijgekomen en die dacht "Alléé, dat kan niet missen dat ik die schone sportkar niet heb gekregen, die ik in den tijd aan de Sint vroeg...tis ne mislukten!"...hij keek er zelfs al scheel van!


De Sint deed ineens zijne valse witte baard af, die vloog bovenop zijn haar, zodat Wim nog wat scheler keek!
En ik zei "Wim jongen, vraag dat adres van diene show, diene beautiful...'k wil daar ook direct aan meedoen, zo jong dat de klaas geworden is, zeg! Ik wil dat ook!"
En dat is mijn Sintkado geworden...een klop onder mijn kin, ja
Om mij te troosten, heb ik dan maar foto's boven gehaald van de 'oude' Sint.
De eerste is van Giovanni op de schoot van de Sint anno 1996 en voor hem was alles goed (toen toch nog)!
De tweede foto is van pruilmondje Marnick en die vondt dat niet goed.
 

De Sint (de enige echte), was vandaag op de markt.
Ik vroeg aan mijn boys, nu 14 en 11 jaar "Jongens, gaan we naar de markt? Dan kunnen jullie nog eens op de schoot van Sinterklaas gaan zitten."
Ik kreeg reactie "ZEG MAMA, zijde gij zot of wa!"

...in the car meerbepaald!
Dé nummer 1 van populairste auto's om in te seksen, blijkt de Volvo stationwagon break te zijn.

 


Dit werd gevraagd aan 4000 autobezitters.
Op de tweede plaats staat de mercedes sprinter (hopelijk sprinten die mannen dan niet om het eerst )
Op de derde plaats staat de VW-camper (plaats genoeg daar).
En op de negende plaats...het autootje van Wim...de VW-golf!
Wij hebben dat ook al uitgeprobeerd en dat ging wel.
Bij de auto-seks sneuvelen wel menig achteruitkijkspiegels en zetels, waarvoor de mensen geen schadeclaim durven indienen bij de verzekeringsmaatschappij's.
Alléé...waarom niet...is toch een menselijke fout?
Bij ons sneuvelde geen spiegel...noch een zetel...wij hadden een ander probleem...maar dat ga ik nu eens niet aan jullie neus hangen, zie
Ja zeg, zit ik hier al aan seks te denken op mijn blogske!
Maar ik MOET aan iets anders denken, omdat ik vréselijke tandpijn heb!
En dan gaat dat over...is de béste remedie...doe of denk aan seks... 
OOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOO
Ook over de schokkende anti-rook-foto's op sigarettenpakjes heb ik reeds gehoord.

Of dat iets gaat uithalen, dat betwijfel ik.
De verstokte roker gaat zich niet laten afschrikken.
Ik ben ooit 8 jaar gestopt met roken, maar door de stress in mijn mislukt huwelijk en om wraak te nemen op mijn ex die anti-roker is, ben ik er jaren geleden terug mee begonnen.
Wim rookt ook, maar we roken enkel onder de dampkap of buiten en dat helpt...we roken nu véél minder!
Ik heb meer vertrouwen in de medicatie die het doorgeven van de verslavende stoffen aan de hersenen onderbreken.
Je moet er dan wel natuurlijk zelf volledig achter staan...maar meer vertrouwen in een methode, geeft ook weer meer vertrouwen in het kunnen van jezelf en stimuleert weer meer.
En zeggen dat ik van de ene dag op de ander, zonder enig hulpmiddel, zomaar kunnen stoppen heb.
Geen karakter meer, zeker?...ondertussen ga ik mij een sigaretje gaan pakken, sé!