Archief

Deze reeks foto's zijn op een zaterdag eind januari getrokken.
Giovanni is dan meegegaan en we hebben er een uitstapje van gemaakt.
Eerst richting Dendermonde aan het water wat foto's genomen en we zijn dan naar de lekkerbek iets gaan drinken, na eerst foto's te hebben genomen van een beeld in de buurt.
Veel natuur was er niet te fotograferen...geen beestjes...geen bloemen...dan maar een raar beeld.
Ook Gio nam enkele foto's en hij waande zich een echte fotograaf...gelijk ikke
De Lekkerbek vonden we eerst niet, da's daar zo veranderd en het was jaren geleden dat ik daar nog was geweest.
Dan maar de weg gevraagd aan enkele wandelaars die daar met een hond liepen.
Bleek dat de ex-man en dochter van Robby te zijn, zeg...van ons Romxske, die spijtig genoeg gestopt is met haar blog.
Dat moest ook lukken, hé!
Ik bestelde een thee en Gio een milkshake...bleek die zuur te zijn.
We hadden dat ook al eens in het shoppingcentrum...dan kreeg Marnick een zure milkshake...elke keer dat we dat bestellen, zit er ne zuren bij.
We hebben wel direkt een nieuwe gekregen, nadat de garcon ervan geproefd had.

Ik had gisteren de laten...op de dag van Amor...en woensdag ook al.
Ik was pas rond 22u30 thuis, maar mijn ventje Wim was wakker gebleven, ook al moet hij s' morgens rond 4u vertrekken als hij met de vroegen staat.
Tis te zeggen...hij lag op de zetel te slapen.
Ik zag wel dat hij had opgeruimd en gestofzuigd en op het midden van de tafel prijkte een grote vaas met mooie bloemen...lief hé!
Ik heb zijne valentijn nog niet gaan halen...maar dat heeft een reden, want als hij dat gaat zien gaat hij mij direct bespringen en ik wil dat liever op een rustig moment hebben en niet ergens tussen de soep en de patatten...want hetgeen ik voor ogen heb is nogal stimulerend en hij ziet dat graag (hihi)...en meer verklap ik nie...voila!

Ik kijk naar je gezicht
met mijn liefdespijl
op jou gericht
Ik kijk naar beneden
mijn blik is
naar beneden gegleden
Naar de plek waar ik moet zijn
naar je hart
het hart van mijn valentijn
Je liefdevol hart
is voor mij
bijzonder en heel apart
Ik leg mij neer
en luister
je hart gaat snel tekeer
Omdat je ziet
hoe ik je verliefd bekijk
en je geniet
Onze liefde komt bijeen
het verenigd zich
en wij vormen één
Op deze speciale dag
der verliefden
zeg ik met een brede lach
Lieve valentijn
ik hoop dat je voor altijd
mijn valentijn kan zijn

Dit is het vervolg op de foto's van de vorige keer...de kerk van Puivelde.

Zaterdag zijn we naar een restaurant gegaan om make's en mijn toekomstige verjaardag te gaan vieren...De Brokkelinck.
Ik was nog geen 100%...nog erg moe na het minste dat ik deed...nog geen goede eetlust en ik had nog altijd geen goesting op een sigaretje.
Als dat er nog niet is...aan dat alleen al, weet ik dat ik nog ziek ben of niet.
De drang was er wel, maar het roken zelf smaakte mij nog lang niet.
We waren er al om 18u en Wim was zijn ouders gaan halen.
Aan het restaurant heb je een meer en da's een recreatiepark 'De Ster' genaamd.
Op onderstaande foto zie je Wim bij zijn ouders staan met Raymond die het verjaardagskado voor make in zijn armen heeft.




Ik en mijn broer hebben make een kadobon gekocht die ze in gelijk welke winkel in het Waaslands shoppingcentrum kan gaan inwisselen.
Make en haar vriend Roger kwamen iets later binnen, samen met mijn nonkel Danny (make's broer), tante Ingrid en diens zus Vivianne.



 
 

 

Vivianne kennen we ook al jaren!
Ik ben met haar eens in een luchtballon meegevlogen en ze gaat naar alle waarschijnlijkheid deze winter met me mee naar Egypte, in Wim zijn plaats, want die ziet die reis niet zitten.
Ik liet hen mijn fotoalbum zien van mijn natuurfoto's...een prachtalbum is het geworden van fototoalbum...de moeite waard.
Vivianne woont in een bos met een grote vijver waar veel libellen rondvliegen...een eigenste ratatouille (een slim en tam ratje dat gewoon bij haar komt eten halen)...allerlei mooie bloemen en zelfs vleermuizen...tijd dus om eens een tochtje naar ginds te maken met mijnen digi...vooral het mooist in de zomerperiode.
Mijn broer Joeri was er even later ook met zijn zoontjes Robbe en Tibo.


 

 

Ik had hen een paaseitje gekocht om met pailletten en naaldjes te versieren, om zich bezig te houden.
We hadden de verjaardagsmenu gevraagd, en voor de kids eten van de kaart.

 

 

Onze menu:
Aperitiefhapje
...
Tongfilets met aardappelmouseline en coulis van groene kruiden
...
Kabeljauwhaasje op een bedje van paddestoelen en blanke botersaus
...
Opkikkertje
...
Supréme van parelhoen met groententaartje en een roomsaus geparfumeerd met cognac
...
verjaardagsdessert (taart)
...
Koffie en pralines
...
En een drankenarrangement.
...

Het eten was echt jammie!
Ik heb echter slechts de helft ervan opgegeten.
Toch van het hoofdgerecht...ik kon echt niet meer.
Ook make at maar de helft op, want dat moest nu lukken dat ze zich ook niet opperbest voelde.
Ze had een zware verkoudheid...de twee jarigen ziek, zeg! Kom dat tegen, hé!
Ik en make trakteerden, ieder de helft en dat was met plezier gedaan, amai!

 

We hebben toch heel veel plezier gemaakt.
We waren voor 24u al weg uit het restaurant en da's wel spijtig, maar tja...met die twee zieken!
Wim bracht zijn ouders naar huis en die belde ineens...ze stonden in panne met zijn auto en moesten op de touring wegenhulp wachten om geholpen te worden.
Die liet gelukkig niet al te lang op zich wachten.
Ontdanks ons 'ziek-zijn' en de autopanne, toch weer een avond om nooit meer te vergeten!

Donderdag zei een collega tegen mij "Ge zijt zo stil, Sandra?"
Tja...dat zijn ze van mij niet gewoon, hé...maar door dat inspringen de ganse tijd was ik moe.
Ik ben s'avonds nog naar de bijeenkomst geweest voor de fuif die drie collega's op 22 februari organiseren.
Ik en een andere collega gaan hen helpen...ik mag de wc versieren met pampers... ...tof jobke amai!
Ik reed rond een uur of 20 naar huis, maar ik voelde mij niet zo goed...wat overgeefachtig, dus zette ik voor de zekerheid nen emmer naast mijn bed.
Om 24u moest ik eruit...rap de badkamer in en ik heb daar een uur gezeten...echt afgezien!
Ik had diarree en ik moest ook overgeven...in dienen emmer dan...en ik zweette mij verloren.
Ik dacht het af te wachten en de volgende morgend vroeg op te staan om toch de vroegen te gaan doen, maar het ging niet, ik was op, helemaal leeg!
Maagpijn tot en met, geen eetlust, zo slap als een vod en wat ik probeerde te eten moest er weer uit.
Ik belde dus naar mijn hoofdverpleegster, maar omdat zij niet opnam belde ik de collega die recuup 1 had.
Zij nam de toer van mij over.
Ik sliep de ganse dag op de zetel en af en toe werd ik eens wakker.
Ik probeerde cornflakes te eten en die hield ik binnen...voor een tijd, want van zodra dat de dokter die middag het huis uit was, moest ik weer naar de wc lopen.
Ik had buikgriep en ik moest ook de vrijdag thuisblijven...en als ik werkend weekend had gehad, moest ik ook dan thuisblijven.
Vrijdag had ik normaal de laten en wie had recuup 1...diezelfde collega, zeg en in het weekend had ze ook al de laten.
Ik voelde mij schuldig, maar ik kon ECHT niet!
Ik heb donderdag 2 potjes platte kaas gegeten en that's it...en ik heb geslapen...de ganse dag.
Ook s' nachts kon ik goed doorslapen en de vrijdag lag ik ook weer op diene zetel, zo slap als een vod en misselijk tot en met!
Zelfs een sigaretje roken, hetgeen ik vrijdag eens probeerde, ging niet, want dat maakte mij nog misselijker.
Zaterdag was ik al iets beter, maar bij het minste dat ik deed was ik zo moe als iets, en ik moest s'avonds dan gaan eten voor onze verjaardag, zeg!
Maar daarover later meer...nu ga ik ver mijn bedje opzoeken, want morgen weer mijn eerste werkdag en ik wil fit genoeg zijn om die heelhuids door te komen.
Ik ben op die drie dagen 2 kilo kwijt, zeg!
Ik heb nu eerst 2 vroeges, dan 2 lates, dan een vroegen en dan in het weekend de vroegen, in de plaats van een collega die met haar been in het gips zit, want normaal was ik thuis.
Het wordt dus een drukke week...7 dagen werken!
Jullie zien mij nog één van dees verschijnen...tot dan!

Ik weet niet juist hoe deze ganzensoort noemt en ik heb geen goesting om het op te zoeken...maar deze foto werd in 2006 te Paradisio getrokken.
Als je te dicht in de buurt kwam, dan maaktten ze zich kwaad.
Ik vind het een mooie foto en een plekske op mijn blog waard.

Carnaval in Brazil
dat is waar ik heen wil
dé Carnavalstad bij uitstek
daar is niets 'te' gek

Ik wil de sfeer opsnuiven
naar de mensen in de stoet staan wuiven
Ik wil alle figuren zien
en de halfnaakte dansers bovendien

Ik wil uitbundig carnaval gaan vieren
het uitschreeuwen en met mijn gat staan zwieren
Ik wil de drank rijkelijk laten vloeien
ik wil daar volledig openbloeien

Ik wil de kleurrijke veren voelen
en mijn bezweet lichaam in de zee gaan afkoelen
Ik blijf niet hier, ik ga naar Brazil
want da's waar ik heen wil

We zijn de zaterdag naar een verjaardagsfeestje geweest bij de schuinsoverburen en hebben daar pannekoeken gegeten.
't Was ook lichtmis, dus had Lieve haar man Luc een pannekoekfeestje in mekaar gestoken met hem als pannekoekenbakker.
Lieve werd 37 jaar en dat hebben we gevierd samen met enkele zussen en schoonbroers van haar en een deel buren...degenen waarmee we een weekend naar de Ardennen gaan trekken.
We hebben ons reuzegoed geamuseerd tot bijna middernacht...en sanderendaags waren die mannen afgesproken om te gaan mountainbiken...Wim heeft afgezien een toer van in de 80 kmrs.
Luc wordt 40 in april...een schoonbroer van hen ook...ikke 40 in mei...en een zus van Lieve in juli...dus gaan we samen een fuif organiseren!
We weten wel nog niet waar en wanneer en we zullen nog eens samen moeten komen om alles te bespreken...maar hopelijk komt die fuif er...we zien wel!