suzuki fronte 1968

Het model werd in Japan uitgevoerd met een F5A motor. Deze heeft een SOHC motor met 3 naast elkaar geplaatste cilinders met 6 kleppen (twee per cilinder). De motorinhoud kwam op slechts 550cc. Daarmee viel de Alto binnen de kei-klasse, waardoor enig belastingvoordeel behaald wordt in Japan naast een aantal versoepelingen in regelgeving over parkeergelegenheid.

In Europa werd de Alto tot 1994 met een 800cc motor geleverd. Deze F8B heeft net als de F5A een SOHC 3 naast elkaar geplaatste cilinders met twee kleppen per cilinder. Het model van na 1994 werd geleverd met een 1.0l 4 cilinder motor. Het nieuwste model wordt geleverd met een 1.1l 4 cilinder motor.

Naast deze standaard Alto wordt er ook een Alto-Works geleverd. Deze Alto is uitgerust met een DOHC 3 cilinder motor met 660cc met een turbocompressor (F6A) en vier kleppen per cilinder. Deze wordt uitgevoerd als FWD en AWD.

De motor van een Suzuki Alto wordt gebruikt in de Formule Maruti.

      SUZUKI CAPPUCCINO 1995
Japans speelgoed
De Japanners hebben altijd al een voorkeur voor dit soort speelgoed gehad. De Cappuccino doet dan ook onweerstaanbaar denken aan de Honda S800 van zo’n 25 jaar geleden. Maar de Cappuccino bewijst wel dat de techniek niet heeft stilgestaan. Zo is zijn motorgedrag veel gezeglijker dan dat van de zeer ’piekige’ Honda. De turbo zorgt voor een heel gelijkmatige vermogenstoename en ’onderin’ is de Suzuki-dwerg zò soepel dat je in de vijfde versnelling onbekommerd met 50 km/h kunt voortpruttelen. Bovendien heeft de Cappuccino een voorbeeldig weggedrag.
Wat bij de Cappuccino de meeste bewondering afdwingt is zijn superieure miniatuurtechniek. Zoals het 657 cc driecilinder turbomotortje mèt interkoeler en vier klepjes per cilinder, dat zich vrolijk tot 8000 toeren laat opjagen. Samen met het ultrakort schakelende vijfbakje en de flitsend reagerende besturing geeft dat snerpende mini-bromtolletje de sensatie alsof je een formulewagen bestuurt. En hoewel het rijden door de bank genomen een Spartaanse belevenis is, ontbreekt het niet aan toegevoegde luxe, zoals elektrisch bediende zijruiten en een heuse airco van poppehuis-afmetingen.
Zowel wat zijn rijgedrag als zijn uitrusting en zijn kameleon-eigenschappen betreft, is de Suzuki Cappuccino een uniek stukje automobilistisch speelgoed, dat weinig gemeen heeft met welke hedendaagse auto ook.

 Suzuki Jimny SJ 410 1982
De SJ410 werd geïntroduceerd in 1982 als aangepaste versie van de LJ80. Het maakte gebruik van een grotere versie van de 1,0 liter 4-cilinder motor van de LJ. Deze motor produceerde 45pk en had een topsnelheid van 110 km/u.

Een handgeschakelde 4-bak was standaard, net als onbekrachtigde trommelremen aan de voor- en achterzijde. SJ-410 kwam als half-deurs cabriolet, 2-deurs pick-up, af te nemenhardtop, en glasloze hardtop. De SJ werd geproduceerd in Spanje bij Santana Motors in Linares, Jaén .

Suzuki Ignis S1600 2004
De Suzuki Ignis Super 1600 lijkt een stukje speelgoed,
maar dit spierballetje leverde Per-Gunnar Andersson wél de wereldtitel op in het Junior WRC 2004. En dat is geen toeval...

Tyrrell P34 1977
In 1970 kwam Lotus met de wigvormige Lotus 72, die alweer een nieuwe stap zette in het verder evolueren van de aerodynamica. Na wat getest met verschillende voorzijdes kwam ontwerper voor het Tyrrell team Derek Gardner met een idee. Hij bedacht een wagen met zes wielen, twee normale achterwielen en 4 kleine 10” voorwielen. De theorie bestond erin dat wielen die aan de rijwind blootgesteld staan, een zekere mate van lift veroorzaken en dat deze lift groter is als de wielen groter zijn. De kleinere wielen veroorzaken dus minder weerstand wat een hogere bochtensnelheid kan geven en de zes wielen geven ook meer grip. Omdat er meer wielen contact maken, zou er wel een verlies aan topsnelheid zijn maar dit zou compenseren door de hogere snelheid in de bocht. Ken Tyrrell was akkoord en de Tyrrell P34 werd geboren. Tijdens het testen kwamen echter al enkele problemen aan het licht. Omdat de voorste wielen kleiner waren, moesten ze meer ronddraaien dan de achterste, wat meer slijtage gaf en zelf zorgde voor een vervorming van de wielen. Brabham, March en zelfs het anders zo conservatieve Ferrari testten met zeswielers. Zij hadden wel allemaal 4 achterwielen in tegenstelling tot de Tyrrell. Ferrari zette zelfs de achterwielen 2 aan 2 naast elkaar. Het eerste jaar ging voortreffelijk met 10 podiumplaatsen (waarvan 1 overwinning in Zweden). In 1977 had de P34 wat minder succes, toch werden nog 4 podiumplaatsen behaald. Toen Goodyear geen 10” wielen meer wilde leveren aan Tyrrell werd het Project 34 eind 1977 afgeblazen. (Williams testte nog een keer met een zeswieler, brak het ronderecord, waarna de FIA onmiddellijk 4 wielen verplicht stelden).

Hindustan Ambassador 1947
De Ambassador is niet alleen een heel herkenbaar Indiaas symbool - soms in één categorie geschaard met de Taj Mahal en Mahatma Gandhi -, maar ook een zeer krachtig symbool. Sinds de Ambassador in India in productie werd genomen, is de auto de dienstwagen van iedere minister-president. Ook blijft hij tot op de dag van vandaag het officiële voertuig van hoge politici, ambtenaren, rechters en generaals. Momenteel heeft de Indiase regering een vloot van ruim vijfduizend Ambassadors op de weg.

GAZ Kombat 3120   2001
In 2001 werd in Moscou een tereinwagen in retrostijl gepresenteerd onder de naam Gaz 3120 Kombat.
qua functies en gedaante riep hij opzettelijk herinneringen op aan de legendarische Gas 69.
zijn hoofdontwerper, Ogor Soldatov, verichtte voortreffelijk werk.
hij gebruikte het chassis van de Gas 2308 Ataman als basis, voegde er bladveren van de Volga-stationcar aan toe en monteerde een ( in licentie van Steyr gebouwde ) Gaz 5601-turbodiesel met interkoeler ( 4 cilinders, 2130cc, 110pk, 130km/u ) of 8-cilinderbenzinemotor.

andere specificaties:
wielbasis:    221cm
lengte:       429cm
breedte:      189cm
hoogte:       192cm
bodemspeling: 21,5cm
leeggewicht:  1651kg
laadvermogen: 550kg en vijf personen.
de Kombat 3120 Hardtop werd in  2001 voor het eerst getoond in Moskou.

Opel Ascona 400 1982
De Ascona 400 werd ontwikkeld voor de rally sport
Om met een dergelijke auto mee te mogen doen moesten er een aantal straat versies van worden verkocht
De toenmalige groep 4 rally klasse schreef voor dat er 400 stuks van moesten worden verkocht om in aanmerking te komen voor homologatie

 Toyota Levin 1600 1972

Brandstoftype: Benzine  
Cylinderinhound: 1588 cm³  
Motorcracht: 99 pk  6400 toeren   
Paar: 145 Nm  5200 toeren   
Lengte: 3960 mm  
Breedte: 1600 mm  
Hoogte: 1340 mm  
Wiel basis: 2340 mm

Alfa Romeo 155 V6 TI 1993
Om de 155 in te zetten in de touring kampioenschappen werd er een GTA (Gran Turismo Allegerita) versie gebouwd. De term GTA was niet nieuw en werd eerder gebruikt voor de sportieve versie van de Giulia. De GTA kreeg vierwielaandrijving en een tweeliter motor die met turbo zorgt voor een vermogen van 400 pk voor de raceversie en 180 pk voor de productieversie. Voor het DTM kampioenschap werd een V6 TI gebouwd. Tussen 1992 en 1994 won de 155 onder andere het Italiaanse Superturismo kampioenschap, het Britse Touring Car kampioenschap, het Duitse DTM en het Spaanse Touring Car kampioenschap.

Lamborghini Quattrovalvole 1988

Om in 1988 de 25e verjaardag van Lamborghini te vieren werd op basis van de QuattroValvole een laatste versie van de Countach ontwikkeld. De Countach werd iets minder agressief gemaakt en was beter geschikt voor alledaags gebruik.

De Lamborghini Countach speelde een belangrijke rol in de films The Cannonball Run 1, 2 en 3.
De Countach was één van de auto's in het populaire racespel Test Drive (1987). ..

Lamborghini Countach  LP 500S 1982

 LP 500 S / LP 500 QuattroValvole
Ondertussen had eeuwige rivaal Ferrari met de 512 BB hun nieuwe V12 op de markt gebracht, die sneller bleek te zijn dan de Countach. Als reactie hierop werd in 1982 de cilinderinhoud van de Countach vergroot naar de oorspronkelijke 5 liter (4754 cc). De naam veranderde van LP 400 S naar LP 500 S of in latere versies LP 5000 S. Het antwoord van Ferrari liet niet lang op zich wachten en in 1984 zag de Ferrari Testarossa het levenslicht. Een jaar later kwam Lamborghini op het autosalon van Genève met de Countach LP500 QuattroValvole, de laatste grote update van de wagen. De cilinderinhoud werd verder vergroot tot 5167 cc en de motor leverde een maximaal vermogen van 455 pk, ruimschoots boven de 390 pk van de Testarossa....

Lamborghini  Miura SV 1971
In 1971 volgde de laatste versie van de Miura met de P400 SV, waarbij de V voor veloce staat. De meest opvallende uiterlijke verschillen zijn het verdwijnen van de "wimpers" bij de koplampen en het verbreden van de wielkassen achteraan vanwege de nieuwe wielen met bredere Pirelli banden. Het vermogen van de motor werd verder opgedreven tot 385 pk.

Lamborghini  Jota  SVR 1972
In 1968 komd de lichtjes verbeterde Miura S en in 1971 is het de beurt aan de nog snellere Miura SV. Uiteindelijk zullen tussen 1966 en 1971 circa 750 exemplaren (alle versies) gebouwd worden. Eén daarvan, een bloedrode Lamborghini Miura P400, staat permanent tentoongesteld in de showroom van Lamborghini Brussels (Leuvensesteenweg, Sint-Stevens-Woluwe). Na uitdagende uitstappen, lange afstandsrally's en deelnames aan talloze meetings geniet deze Miura van een pensioen.

TECHNISCHE FICHE
Lengte: 4.390 mm
Breedte: 1.780 mm
Hoogte: 1.100 mm
Wielbasis: 2.505 mm
Rijklaar gewicht: 1.305 kg
Motor: 4.0 liter V12 benzine (350 pk)
Versnellingsbak: 5 manueel
Top: 260 km/u,0-100 km/u 5,5 s
Aantal exemplaren Miura P400 (1966-1968): 474