Alfa Romeo Spider 1982

Alfa Romeo Alfa 75 1986
De Alfa Romeo 75 is een sportieve sedan van het Italiaanse automerk Alfa Romeo. De 75 kwam in 1985 op de markt, 75 jaar na de Alfa 24 HP, het eerste eigen model van Alfa Romeo. In de Verenigde Staten werd de wagen ook verkocht als Alfa Romeo Milano.

De Alfa Romeo 75 maakte gebruik van de techniek uit de Alfetta Ook de carrosserie ontleent de lijnvoering van de Nuova Giulietta (model Giulietta 116). Opnieuw kreeg hij achterwielaandrijving en werd de motor voorin geplaatst, maar de versnellingsbak en de koppeling achteraan (trans-axle) met de schijfremmen tegen de versnellingsbak aan geplaatst ipv op het uiteinde van de as in de velgen. De viercilindermotoren met carburator van de Alfa 75 waren een 1570 cc met 110 pk, een 1779 cc met 120 pk en een 1962 cc met 130 pk, allemaal . De Quadrifoglio Verde (QV) kon beschikken over een 2492 cc V6 met een vermogen van 156 pk, vanaf 1990 werd dit een 3000 cc V6 (als America en QV uitvoering) met maximaal 192 PK. De dieselmotor was een 1995 cc turbodiesel met 95 pk. Opvallend in het interieur is de handrem in de vorm van een vliegtuig gashandel, die nu weer regelmatig wordt gekopieerd in moderne auto's als de Renault Megane en Opel Zafira.

De Alfa 75 Turbo zag in 1986 het levenslicht en kreeg de 1779 cc motor met een injectiesysteem en een turbocompressor. Het maximaal vermogen kwam op 155 pk te liggen.

NSU Ro80 1977
NSU waagt in 1967 een moedige stap door met de opmerkelijke Ro80 te komen. De letters Ro staan voor rotatie, een verwijzing naar de bijzondere techniek. De 4,78 m metende sedan met zijn gestroomlijnde carrosserie (de in 1982 voorgestelde Audi 100 vertoont grote gelijkenis met deze Ro80!) ziet er uit alsof hij van een andere planeet komt en naar de maatstaven van toen wordt de auto niet bijzonder fraai gevonden.
Vergeleken met het toenmalige NSU-modelprogramma (voornamelijk compacte auto’s, zoals de Prinz) is de luxe, prijzige sedan maar een vreemde eend in de bijt. Men vraagt zich af wie de Ro80 gaat kopen, want: „De huidige NSU-klanten zouden de Lotto moeten winnen om een Ro80 te kunnen kopen…” en de mensen die het geld ervoor kunnen opbrengen besteden dit meestal bij de gevestigde orde. De naam NSU heeft in deze klasse geen prestige. Desondanks plant NSU vijftig exemplaren per dag te bouwen.
De Ro80 heeft als eerste serieproductiemodel ter wereld een tweeschijfs wankelmotor met 1.000 cc kamervolume in het vooronder, die 115 pk levert. Het is de bedoeling om deze motor later ook aan Citroën te leveren voor een speciaal daarvoor te ontwikkelen model (de GS Birotor).
Naast de bijzondere vormgeving en motor is de auto verder ook vooruitstrevend met zijn voorwielaandrijving, uitneembare achterbankleuning en opvallend goede wegligging. Toch zet men vraagtekens bij de toekomst van de wankelmotor. Deze ontwikkelt zijn maximale koppel pas bij 4.500 tpm. Als grootste pluspunt wordt de rustige loop bij hoge snelheden genoemd. Maar daar zijn conventionele motoren anno 1967 ook reeds zeer goed in. In 1969 gaat NSU op in het Auto Union concern. Modeljaar 1976 brengt lichte uiterlijke veranderingen, zoals grotere achterlichten.
In april 1977 wordt de productie van de Ro80 gestaakt ten faveure van concerngenoot en rechtstreekse concurrent Audi 100. De Ro80 is het laatste model dat onder de naam NSU verkocht wordt. Tussen 1967 en 1977 worden 37.398 exemplaren gebouwd.
 

TECHNISCHE GEGEVENS
 bouwjaren 1967-1977
 bouwwijze cil.,
 cilinderinhoud 1000 cc
 brandstof benzine
 aandrijving voor
 vermogen 115 pk/5500 tpm
 koppel -
 lengte 478 cm
 breedte 176 cm
 hoogte 142 cm 
 massa 1190 kg
 topsnelheid 188 km/h 
 productieaantal 37.398

Skoda 110L.. 1972

In 1969 verscheen  een nieuw model.
De  Škoda 100/110 model was echter min of meer een facelift van het voorgaande model.
De auto kreeg een modernere carrosserie, schijfremmen op de voorwielen en het interieur werd vernieuwd. De motor bleef onveranderd.
Aldus werd de Škoda 100 gecreëerd vanuit de Škoda 1000 MB en de  1100 MB werd de 110.

Lada 2107... 1983
Lada is een Russisch automerk, geproduceerd door AvtoVAZ in Toljatti in de landstreek Samara. De AvtoVAZ-fabriek is de grootste autofabriek ter wereld met 145 kilometer productielijn en 180.000 werknemers. Hoewel Lada in zijn thuisland vooral bekend is onder de naam Zjigoeli , wordt de oorspronkelijke exportnaam Lada ook in Rusland steeds meer gebruikt.

Lotus Exige 2007

Van de Lotus Elise heeft men ook een straat/circuit variant gebouwd. De naam van dit kleine monstertje: Lotus Exige. Deze Exige is motorisch gelijk aan de Lotus Elise 111R. De auto verschilt op de volgende punten:
- Diffusers
- Spoiler achter
- 16inch voor/ 17 inch achter, semi-slic’s
- Vaste hard top

De Exige is de ideale auto voor op het circuit en door lichte aanpassingen ook geschikt voor op de openbare weg

 Chrysler Avenger  1972
De Avenger was het laatste project  van het Rootesconcern gefinancierd door Chrysler.
Dit model was ontwikkeld als "wereld-auto" en werd gebouwd in de VS als Plymouth Cricket, in Argentinie als Dodge 1500 en later, na overname van de fabriek door Volkswagen als VW1500.

AWZ P70 1958
 
De AWZ P70 "Zwickau", ook bekend als Zwickau P70 en Sachsenring P70 was een in het voormalig Oost-Duitsland gebouwde kleine gezinsauto. P70 staat voor Personenwagen met 700cc. Het was de opvolger van de IFA F8

Technisch was de auto sterk op de tweetakt voorwielaangedreven DKW F8 van voor de Tweede Wereldoorlog gebaseerd, echter kreeg de auto een relatief moderne carrosserie mee uit kunststof. De P70 werd in kleine aantallen gemaakt. Zijn opvolger kreeg de naam Trabant. Dit model, de Trabant P50, zou ook relatief kort gemaakt worden.

AWZ (Automobilwerk Zwickau) kreeg de opdracht een kleine personenauto te maken. Na het samenvoegen van Sachsenring en AWZ werd de auto ook als Sachsenring P70 verkocht. Er werden in totaal 36.151 exemplaren geproduceerd. Er waren drie varianten: sedan, kombi en coupé. De auto was karig uitgerust; zo had de auto geen kofferklep en de zijruiten konden niet naar beneden worden gedraaid.

Fiat Otto Vu 1952

Eind jaren veertig werkt Fiat aan de ontwikkeling van een grote sedan, met een zeventig graden tweeliter V8. Omdat die auto te zwaar en te langzaam blijkt, blaast men het project af. De motor blijft ongebruikt liggen totdat de technici hem besluiten te gebruiken voor een nieuw te construeren sportwagen. Die auto moet het visitekaartje van de firma uit Turijn worden, een verzameling van alle technische hoogstandjes binnen Fiat.
Zo ontstaat de Otto Vu (Italiaans voor 8V, een verwijzing naar de motor), die in 1952 op de Salon van Genève zijn debuut beleeft. Met dubbele carburateurs schopt de motor het tot 105 pk (later zelfs 115 – 127 pk met drie carburateurs en een hogere compressie). Het grotendeels uit lichtmetaal vervaardigde onderstel bezit rondom onafhankelijke wielophanging (voor het eerst bij een Fiat), die grotendeels is ontleend aan de voorwielophanging van de Fiat 1100.
De door Fiat zelf ontworpen carrosserie is in de windtunnel van de technische universiteit van Turijn fijngeslepen, met als gevolg een zeer aërodynamische koets. Daardoor kan de Otto Vu een voor die tijd astronomische topsnelheid bereiken van 190 km/h. De stalen koets is bevestigd op een buizenchassis. Tussen 1952 en 1954 bouwt Fiat 114 chassis’ van de Otto Vu, waarvan vele een speciale carrosserie krijgen aangemeten door Vignale, Ghia, Bertone en Pininfarina.
      

TECHNISCHE GEGEVENS
 type 
 bouwjaren 1952-1954
 bouwwijze 8 cil.,V
 cilinderinhoud 1996 cc
 brandstof benzine
 aandrijving achter
 vermogen 105 pk/6000 tpm 
 lengte 403 cm
 breedte 157 cm
 hoogte 130 cm
 wielbasis -
 massa 997 kg
 topsnelheid 180 km/h 
 productieaantal 114