Austin Healey 1959

Nsu Prinz 4.... 1961

Het Duitse NSU heeft heel lang en heel goed nagedacht om een klein autootje op de markt te brengen en er werd geëxperimenteerd met zowel drie- als vierwielers, als met verschillende motoren. Uiteindelijk werd het de Prinz die in 1958 debuteerde. Het minuscule tweedeurs wagentje bood met een beetje fantasie plaats aan vier personen en hield dan nog aardig wat ruimte over. Voorin, want de tweecilinder van 538 cc was achterin gemonteerd. Met twintig pk moest een top van ruim 100 km/h te halen zijn, maar de brochure rept geen woord over het aantal personen dat op dat moment in de Prinz zitten. Dat er toch nog wat te verbeteren viel, bleek wel uit de snelle opeenvolging van vernieuwde versies: de Prinz I, II, II en tenslotte de Prinz 30 (die had 30 pk), waren vier jaar na de introductie allemaal al een feit. Tegen die tijd stond de Prinz IV al klaar en dat was voor het eerst een compleet andere auto. Deze was op de eerste plaats een stuk ruimer, en moderner bovendien. Onderhuids trof je nog altijd de tweecilinder, die inmiddels 598 cc cilinderinhoud had en een top van 120 mogelijk maakte. De draaicirkel was opvallend klein en een ander opmerkelijke kenmerk was de luchtvering op de achteras – Prinzair genaamd. De Prinz IV deed het opvallend beter dan zijn voorgangers, want er werden er tot en met 1973 ruim 576.000 van gebouwd, terwijl de teller bij de voorgangers op 94.549 was blijven haken. De fraaiste variant – de Sport-Prinz – hebben we dan nog niet meegerekend. Deze coupé met sterk aflopende daklijn was getekend door carrosserie Bertone en werd daar in eerste instantie ook gebouwd. Toen bleek dat dat ook bij de firma Drauss in eigen land gedaan kon worden, besloot NSU de productie van het coupeetje daar naar te verplaatsen. Tussen 1959 en 1967 werden er 20.831 NSU’s Sport-Prinz gemaakt.

Nsu Spider 1964
De Wankelmotor van 115 pk was  zeer ongewoon.
De NSU Spider was in 1963 de eerste die hem kreeg en er waren nog heel wat problemen mee.
De NSU Spider was de eerste auto ter wereld die seriematig werd uitgerust met een Wankelmotor.

Triumph TR2 Roadster1954
In 1952 stond de Triumph TR2 op de London Motor Show, en kon daar op een stevige publieke belangstelling rekenen. In de zomer daarop ging hij effectief in produktie.
Het was een typische Engelse sportwagen, met de nadruk op ‘sport’, dus zeker niet overladen met luxe en comfort, hij had geen deurkrukken, geen echte zijraampjes en de kap bood weinig bescherming tegen de natuurelementen.
Wat volgens Triumph voor een sportwagen van belang was, was de motor en de sportieve ophanging en wegligging. De motor kwam uit de Standard Vanguard en de ophanging van de Triumph Mayflower. 

Dus werd de TR2 aangedreven door een 4 cilinder 2 liter motor, uitgerust met 2 carburatoren, die een maximum 90 pk leverde bij 4.300 toeren per minuut. De TR2 was voor zijn tijd een fantastische rally- en koerswagen want het type kon beslag leggen op de 1e, 2e en 3e plaats in de RAC-rally in 1954 en behaalde de voor die tijd memorabele record van 125 miles per uur op de, voor die gelegenheid afgesloten, autostrade te Jabbeke.

VW 1600 A  1967
De Volkswagen 1600 TL, ofwel de T3 Fastback is een Volkswagenmodel dat van 1966 tot 1973 werd gebouwd.
De 1600 TL werd aangedreven door een achterin geplaatste 4-cilinder 1600 cc luchtgekoelde boxermotor, die 54 pk leverde. Er kon een handgeschakelde vier-, of automatische 3-versnellingsbak (vanaf 1967) worden gekozen.
Door de motor achterin te plaatsen kon Volkswagen met dit model een ruime middenklasser bieden, met zowel in de voorklep als in de achterklep bagageruimte.

Alfa Giulia Sprint Gta ...1971

Op basis van de Giulia Berlina uit 1962 ontwerpt Bertone voor Alfa Romeo een fraaie coupé: de Giulia Sprint GT 1600, die debuteert in 1963. Met zijn 106 pk leverende viercilinder is de Sprint GT 180 km/h snel. Dat er echter nog veel meer pk’s uit het blok te peuren zijn, bewijst Alfa Romeo in februari 1965 op onze eigen RAI met de snelle Giulia Sprint GTA. De Milanezen zijn vastberaden om met de GTA de hegemonie van de Lotus Cortina op de internationale circuits te doorbreken. De door Carlo Chiti (van Autodelta) ontwikkelde GTA’s bleken in de daaropvolgende jaren zeer succesvol op het circuit. Voor de homologatie van de raceversie was vereist dat er tevens een straatversie van te koop zou komen. De nu in Amsterdam gepresenteerde straatversie draagt de naam GTA (Gran Turismo Alleggerita; dat laatste betekent lichtgewicht) niet voor niets: de carrosserie is van lichtmetaal, het geluidisolerend materiaal is weggelaten, de deurklinken zijn geminimaliseerd en in het interieur is alle overbodige ballast, zoals armsteunen en een dashboardkastje, overboord gegooid. Zo zakt het gewicht van 950 kg naar 745 kg. De doorontwikkelde 1600 ccm dubbelnokker levert een ontzagwekkende 115 - 170 pk (tegenover 106 pk voor de normale 1600). Andere weggebruikers kunnen aan de op de flanken geplaatste driehoekige stickers (met het groene klavertje vier) zien waardoor ze zojuist ingehaald zijn… De GTA 1600 wordt in 1968 opgevolgd door de GTA 1300 Junior. Een andere zeldzame variant op de Sprint GT is de tussen 1964 en 1966 gebouwde GTC, een fraaie cabriolet, ontworpen door Touring. In de loop der jaren volgen vele varianten, waaronder de 1300 Junior, 1750 GTV en 2000 GTV. In 1974 valt het doek voor de ‘Bertone’ en verschijnt de door Giugiaro ontworpen Alfetta GT als opvolger.