Connie Talbot

Ik ben blij dat die er nog zijn.........

 

Liefs voor al mijn bezoekertjes van sonnepon.

Liefs van sonnepon.

En zo is  het ook...................

EEN MOEDER ZAL
TIENDUIZEND MIJLEN VER
OVER BERGEN EN RIVIEREN TREKKEN,
OMDAT ZIJ ERGENS
IN DE WERELD EEN KIND HEEFT.

HET GEDULD VAN EEN MOEDER
IS ALS TANDPASTA.
HOEVEEL JE ER OOK VAN GEBRUIKT,
ER IS ALTIJD NOG EEN BEETJE OVER.

VAN SINT EN PIETERMAN!!!

SONNEPON.

Hoeveel poezenkinderen zitten er in dit venster?

Dat is de kunst............................

Gelukkig is door mijn operatie,die goed is gelukt,mijn leven weer verlengd. En ga ik het jaar 2010 met nieuwe hoop tegemoet. Het had ook anders kunnen aflopen.

Ja hoor,hij is weer in het land,dus zijn mijn kleinkids met mijn dochter naar de haven van Scheveningen gegaan,om hem te verwelkomen.
Er was windkracht 8 voorspeld,dus zijn ze achter een rij auto,s aangsloten om vanuit de auto lekker warm naar zijn komst te kijken.
zoals ieder jaar is dat weer een heel spektakel,en half Den Haag spoed zich weer daar naartoe waar alle kinderhartjes sneller van gaan kloppen.
Voor alle vaders en moeders weer een tijd om de eventuele reserves aan te spreken.
Ook al zal dat met de resessie niet altijd makkelijk zijn.
Heel blij en druk kwamen ze vanmiddag naar me toe,met een verrassing voor Sjef onze ruighaarteckel.
De Sint had een pakketje kado gedaan voor de huishond,met heerlijke kauwstaafjes en een tennisbal,
met piepgeluid.
Nu ik dit verhaal schrijf heb ik hem zeker al zo,n 20 keer weggegooit,en telkens komt hij weer met zijn snuit onder mijn hand omdat het nog lang niet genoeg is.
Dus ook voor het huisdier heeft onze lieve Sint voor een aangename verrassing gezorgd.
Ik denk dat ik vanavond mijn schoen ga zetten,want wie weet............................