Breinmerken
Kortzichtige breinen
strooien zout in
open wonden van
onze mensheid, waar
mijn tranen slechts
la…
Breinmerken
Kortzichtige breinen
strooien zout in
open wonden van
onze mensheid, waar
mijn tranen slechts
lachwekkend prikken-
zolang kwaad door
deze wereld gaat
het geloof in
jezelf
amper nog
volstaat.
Zaterdag 6 september 2008
Amanita mandala
Dansende paddestoelen
van rood naar
bont,
strooit de herfst
mystiek
in het rond.
Zaterdag 6 september 2008
Gebogen Salix
En de wilgen
buigen diep,
treurend al
een herfst, over
donkere wateren
hun tranenvloed, waar
deze zomer
stervend nu verzinkt,
in zijn laatste
gloed.
Zaterdag 6 september 2008
Herfstelijk sterven
Frappant
dat tijdens
deze jaargetijde
mijn heengaan opnieuw
begint; zoals
elk jaar, als
ik aan jou denk;
weemoedig dit zijn
zich ledigt
van rouw in boomtakken, waar
bladeren als
rouwfloersen
langzaam dwarrelend
ten gronde vallen, en
een wenend aangezicht
verhullen; maar
bosgeesten buigen genadig
troost over
die smartende ziel, slechts
met het weten-
ook herfststerven gaat
voorbij,
spoedig mag
de lente weer
in dof geworden ogen
bloeien.
Zaterdag 6 september 2008
Ontkleedde waarheid
En de ochtend
zal waarheid ontkleden,
vanuit
een nachtelijke stilte
geschapen illusies-
droombeelden, die
vervliegen in
opkomend morgenlicht;
omdat ik dan
naast eenzaamheid
wakker ga worden, met slechts
realisatie, dat
ook jij
niet te verwezenlijken
was.
Zaterdag 6 september 2008
Smurfachtige morgen
Goede morgen
lieve mensen,
de dichtersmurf ontwaakt, en
brengt zijn beste wensen;
schrijft fanatiek
deze eerste ochtendgroet,
uitgerust met
goede moed;
wenst jullie ook
een fijne dag, opdat
slechts beste inspiratie
bloeien mag!
Goede morgen iedereen.
Zaterdag 6 september 2008
Fluisterende boomgeesten
Nevel trekt
zijn zilveren koorden
over stad en land
zingt geheimzinnig
aloude liederen, in
een herfstelijk kleed
fluisteren boomgeesten al
des zomer's sterven-
houden laatste bladeren
hoopvol vast, daar
der takken dagen
niet meer lengen
verdrietig buigen, en
hun laatste groeten
kalend aan ons
brengen.
Zaterdag 6 september 2008
Schaamteloze herfst
Schaamteloos
een herfst, die
de natuur
van dag tot dag
steeds meer
ontkleedt.
Zaterdag 6 september 2008
Viscum album
Mijn ziel
verzinkt zwijgend
in de nacht; waar
maretakken
zich lonkend om
donkere bomen winden, daar
kr…
Viscum album
Mijn ziel
verzinkt zwijgend
in de nacht; waar
maretakken
zich lonkend om
donkere bomen winden, daar
krast een uil
haar nachtelijke zang;
droevig schalt
haar refrein
door dit
koude hart,
beroeren klamme vingers
hoopvol
immergroene struiken, want
ik weet-
tussen
herfstequinox, en
wintersolstitium
zal onze liefde
weer
vruchten dragen.
In de oude tijd gold de maretak (viscum album) als heilige plant,
symbol van vruchtbaarheid en liefde, omdat
hij de herfstequinox, de donkere tijd
aankondigde, en zijn climax bereikte
rond het wintersolstitium op 21 december.