De cel.

Zaterdag 8 november 2008

De roos.

De roos Bekoor mij met jouw brosse schoonheid aan wit versneeuwde dagen bloei warmte in een eenzaam hart, en laat mijn woorden bloesem dragen. © Littledolphin

Geschreven door Littledolphin om 17:17 Reageer op dit bericht

Zaterdag 8 november 2008

Onze harten reiken (Duo Willem Lommert-Littledolphin).

Onze harten reiken

wij duiken in hunkerende woorden
waarheen ook onze harten reiken
mogen elkaar de poëzie brengen

dag voor dag de liefde schrijven

mijn benen doen mij dragen

al is de wereld grauw van regenwolken

mijn hart staat open, onze wereld wacht

en spoed me voor een kus naar jou

nu grijs bonte vleugels draagt
en regen vloeit puur zilver-
door de poorten van jouw ziel
zweven deeltjes kwarts en glimmer

en jij en ik met onze eigenwaarde

- in beginsel een nieuwe geboortedag -

verheffen ons boven al het aards gedruis

in elkaars gelijke liefdevolle vleugelslag

duo gedicht

Littledolphin – willem

Geschreven door Littledolphin om 16:53 Reageer op dit bericht

Zaterdag 8 november 2008

Afgeleefd.

Afgeleefd

Scherpe doornen kerven

rode rozen in mijn huid,

hart en ziel allang met

deze steek vertrouwd

uitgeblust, afgeleefd-

elk moment doet zeer,

droombeelden verzinken

in een tranenmeer

als ontslapen speelpop

hangen de gedachten bij,

stom geworden tongen

praten niet langer over

"wij".

©

ittledolphin

Geschreven door Littledolphin om 11:39 1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 8 november 2008

Vasthouden.

Vasthouden

" Ik heb jou lief ",

fluisterde het leven-

en ik

hield vast.

Geschreven door Littledolphin om 07:26 Reageer op dit bericht

Zaterdag 8 november 2008

Avondval.

Avondval

Onze tijd

verstrijkt,

ineens trekt

ons leven

aan 't blote oog

voorbij;

nog voor

een avond valt-

komt al de nacht, en

met haar besef,

dat alles

sneller gaat

dan gedacht.

Geschreven door Littledolphin om 07:25 Reageer op dit bericht

Zaterdag 8 november 2008

Onomkeerbaar.

Onomkeerbaar In een kielzog loopt onze tijd bestendig, en steeds sneller trekt dit leven -onomkeerbaar- naar verre ankerplaatsen van de eeuwigheid. © Littledolphin

Geschreven door Littledolphin om 07:25 Reageer op dit bericht

Zaterdag 8 november 2008

Dat beetje afscheid.

Dat beetje afscheid

En weer

een beetje sterven

bij het afscheid

hangend aan

jouw lippen,

de laatste brokstukken

van woorden, die

ons nog verbinden-

neem ik in mij op

"Het ga je goed",

weer dit beetje sterven

bij het afscheid

deze keer

voor altijd;

"Ja, het ga je goed"...

©

ittledolphin

Geschreven door Littledolphin om 07:24 Reageer op dit bericht

Donderdag 6 november 2008

Muze.

Muze

Moeder muze voedt ons

aan haar boezem, met

zoete nectar vol

geschreven woorden;

en deze wereld blijft

altijd sterfelijk-

waar letters vluchten

door de tijd,

koestert dichtkunst liefdevol

momenten voller goddelijkheid.

Geschreven door Littledolphin om 11:26 Reageer op dit bericht

Donderdag 6 november 2008

Windstilte.

Windstilte

Nacht lijkt zwarter dan

het allerdiepste zwart,

en de tijd is windstil

wat heb je nog

aan ademhalen, als

lucht drukkend zweeft

door 't besef- voordat

deze aarde enkele keren

om haar eigen as draait

zullen mijn woorden

vervallen zijn tot stof;

in dit oneindige geheel-

ben ik slechts

een nietig punt.

Geschreven door Littledolphin om 10:43 Reageer op dit bericht

Donderdag 6 november 2008

Scribo ergo sum.

Scribo ergo sum

Eenzaamheid

vormt lange nachten

eindeloze zinnen

verlangen

bespeurt zijn drang

te dichten

in een wereld

zonder woorden-

spreekt de poëzie

"Omarm mij",

en ik schrijf

voel

koester haar;

keer op keer

het weten-

voldoening

voedt bestaan.

Geschreven door Littledolphin om 08:42 Reageer op dit bericht

Woensdag 5 november 2008

Nummers.

Nummers

Blauwe nummers op zijn arm

zwijgen duidelijk geschiedenis

als lichamelijke getuigen

herinnering gekrast in huid

leeft elke dag opnieuw,

beaamt menselijke gruweldaden

duizenden onschuldigen

ijskoud genummereerd-

doelgericht uitgesorteerd

en ofschoon onze boeken

allang gesloten zijn,

zullen deze beelden

als nummerkenmerk

door zijn hart

blijven spoken;

kinderen van deze tijd-

gebrandmerkt

voor de eeuwigheid.

Geschreven door Littledolphin om 14:11 Reageer op dit bericht

Woensdag 5 november 2008

Lente in Dachau.

Lente in Dachau

Door het kleine raam

zag zij de torens, en

achter prikkeldraad

bloeide al voorjaar

tussen vaalgrijze muren

van die kale kamer,

waar bruine jassen

haar brachten, alleen

diep haalde zij adem...

...en voelde...

...lucht in haar mond...

...en eindelijk zag zij de zon...

...vrijheid...

...van een lente in Dachau.

Geschreven door Littledolphin om 14:10 1 reactie Reageer op dit bericht

Woensdag 5 november 2008

Nog een gedachte.

Nog een gedachte

Is het een gedachte

aan de dood, die

ons denken doodt

als de zin des levens

allang dood is, en

de zin des doods

nieuw leven baart;

"Vraag mij niet"

spreekt een stilte

zo zwijg ik

en accepteer

het onvermijdelijke.

Geschreven door Littledolphin om 07:20 Reageer op dit bericht

Woensdag 5 november 2008

Een gedachte.

Een gedachte

Niets zo doortastend

zo klinkklaar

dan een geschreven woord

ook vannacht

spreken letters

ademloze stilte, en

het weten buigt

onder geduchtheid, dat

alleen de dood

sterker is

dan elk geschreven woord.

Geschreven door Littledolphin om 07:19 Reageer op dit bericht

Dinsdag 4 november 2008

Gegriefd.

Gegriefd

Gegriefd mensenkind

draait cirkels in

een schaduwwereld

en zelfs de tijd

heeft haar niet gespaard;

waar elke schreeuw

geruisloos eindigt-

krast het leven

sporen in fragile huid.

Geschreven door Littledolphin om 11:48 Reageer op dit bericht

Dinsdag 4 november 2008

(LR) Roestvrij zwijgen.

Roestvrij zwijgen

Ijzeren strengen verwurgen

elke existentie, die systematisch

wordt voorgeprogrammeerd;

scrupuleuze gedachten buigen

in hulpeloosheid, definitief tot

roestvrij zwijgen gedegradeerd

rode aarde neemt de ademlucht

geen een ontkomt aan dit bewind

er is geen kleinste kans op vlucht;

prikkeldraad doorkruist open zicht

verminkt het toekomstbeeld-

partijgangers liquideren doelgericht

en niemand roept jou in het leven

onder zwarte laarzen voel je timide

bebloedde grond bestendig beven;

alleen de dood blijft als laatste defilé-

om kapotte denkbeelden te redden

uit een stalen macramé.

Ladderranking, 4.11.2008

Geschreven door Littledolphin om 11:32 Reageer op dit bericht

Maandag 3 november 2008

Tijdverspilling.

ijdverspilling

Ik dobbelde stil

buiten leefde

het heden

schreef mezelf

woorden op papier-

cirkels in verleden tijd

bij 't wakker worden

bleef slechts het besef

dat ik gisteren mijn kansen

op morgen had verspild;

en vragen naar overmorgen

zal wellicht enkel de dood

kunnen beantwoorden.

Geschreven door Littledolphin om 12:20 Reageer op dit bericht

Maandag 3 november 2008

Chaperon.

Chaperon

Gisteren verankert in herinneringen,

momenten chaperonneren het eeuwige;

tijd is slechts te gast, kent geen verwijl-

zwijgend kan de dood zijn slaap beginnen.

Geschreven door Littledolphin om 10:37 Reageer op dit bericht

Maandag 3 november 2008

Intermezzo.

Intermezzo

Seffens heeft de herfst

zijn bonte tooi verloren,

wuift allerlaatste bladeren

van een kalend aangezicht;

strooit winters koude hand

stad en land in witte pracht,

die ons dit kleurrijk sterven

van deze jaargetijde bracht.

Geschreven door Littledolphin om 10:35 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van Spirit of littledolphin