Dromen.

Spontaan


De dag ontwaakt
beweeg mijn handen
mijn benen, voel
iets, niets;
wil het vandaag wel?


En spontaniteit
is er niet meer,

helaas.

In-valide


Het is niet het handicap
wat mij in-valide maakt
maar wel deze maatschappij.

Stukken liefde



Stukken liefde
breken uit mijn
hart, bloeden
stromend gevoel

diep gekwetst
glijden emoties
trekken mij
naar gronden

der alleenzijnheid.

Over vechten gesproken


Je zegt, ik ben
een vechter, maar
toch woont vaak
moedeloosheid in
mij, die diepe
wonden knaagt, waar
moede gedachten
het onbegrijpelijke
stromen, daar
klamp ik mezelf vast
aan laatste
halmen

hoop.

Zwijgend


Zwijgend houden mij
verdrietdraden gevangen
klanken zoeken naar
woorden, een gevoel
van vroeger

pijnen kerven bloed
in herinneringen, die
vandaag niet meer
zullen sterven, omdat
afscheid de toekomst

versluierd heeft.

Verlangen


Ik val vannacht
in dieptes van
jouw liefde, en
schuil klankloos
in het

verlangen.

Puur


Ik zie de puurheid
in jouw ogen
onvermengd gevoel
waarin mijn adem
tastend naar
je ziel reikt
innig verstrengeld
in afwachting
van het

morgen.

Verberging


De nacht verborg
onder haar zwarte
zoom, wat daglicht
nog liet branden
in pijnelijke realiteit
fluisterde helende
woorden in een ziel
die dorstig dronk
aan bronnen van
verkwikking,

de nacht heeft mij
in haar dromen

geborgen.

In de zoom naaien


Heb jouw liefde
in de zoom van
bijgebleven indrukken
genaaid, gewoon
zomaar, om
mooiste momenten
te bewaren, voor

de tijd daarna.



 ©Littledolphin

Geluk

Bestaat er
een groter geluk
dan dat van
complete toewijding
aan elkaar, waar
gisteren niet
meer is, en
vandaag hunkert, om
morgen opnieuw
geboren te worden

in de ander.

Zomaar een gedachte


Was het leven
minder zwaar
als ik wist
dat mijn zijn
voor eeuwig
in jou zal
rusten, en
wanneer mijn dagen
niet meer zullen
duren-
de avond in
jouw armen

valt?