Archief

Knievallig


Toen kwam een
morgen, dat
mijn lakens slechts

 bittere ontwaking
schreeuwden;
jij mij

de rug keerde
naar al dat, wat
ooit was; nooit

meer weer zou
komen, voorbij
die dagen,

waar wij geluk
vingen op
naakter huid,

dachten dat
alleen liefde ons
voorbestemd was;

smeekte ik nog
knievallig om
ene laatste keer

"Blijf, bemin dit lichaam"

in jouw armen; of
was ik zo blind, om
te zien, dat ontkenning

zinsbegoocheling
acteerde, nu
heb ik begrepen

dat het slechts
een lustwekkend
spel voor jou

was; vandaag is
mijn zijn niet
meer bewoonbaar,

leeft in oude pijnen
van deze lang

vervlogen illusie.

Er was eens...


Ikke, ikke, ikke
was weer eens
lekker aan het
egotrippe;

en darom kreeg
hij, hij, hij
een dikke trap
van mij

ego is nu uitgetript
had zomaar stiekem
met mijn buurvrouw
gewipt

de moraal van dit verhaal
elk ego, nog zo groot
komt eens
jammerlijk ten val.

Hasta la vista baby!

Medicijn


Ik ken maar een
werkzame medicijn
tegen allerlei kwalen

eeuwenoud, en
uiterst effectief
zonder doktorsrecept

je hoeft maar A
te zeggen, dan
komt het B vanzelf

en de rest kots jij
dan ook uit, wees
gerust

wat jou ook mankeert
het schrijven al
jouw leed

verteert.


         Maar pas op-
 deze medicijn is
 wel verslaafend!

Ergo sum!


Jij was zo
zelfingenomen
dat je zelfs
de eigen ego

opgeslokt hebt; en

nu sta je daar
mens, kijk dan
te stikken aan
jouw egotisme

egoïstische egotripper;

ik lach me nu
een buik,
stik eraan
zal ik zeggen!


Nu kan ik
eindelijk
zeggen-

ergo sum!

Rikketik


Mijn rikketik
is van de mik
heeft gewoon
een hik, net

iets te diep in
de liefdesborrel

gekeken.

Zeilen


Het is zo moelijk
op levenszeeën
te zeilen, als
je de wind constant
van

voren hebt.



©Littledolphin