Alleen zijn valt niet mee,

je was al jaren met z'n twee.

Dan ben je helemaal alleen,

Het valt dan op je als een steen.

Iemand verliezen waarvan je houdt,

dan is de wereld kil en koud.

Mensen zeggen dan heel vlug,

och, de tijd komt niet meer terug.

Alleen moet je er doorheen,

niemand kan je helpen.. jij alleen.

HET LEVEN

Het leven mij gegeven
Het leven is een begin
Het leven heb ik lief
Het leven met je ouders
Het leven voor elkaar
Het leven met je kinderen
Het leven met de dieren
Het leven is een spel
Het leven is een huis
Het leven met verdriet
Het leven op het land
Het leven in de herfst
Het leven heeft ook zin
Het leven met je vrienden
Het leven is ook moeilijk

HET LEVEN IS HET WAARD
WANT!!!  WIJ HEBBEN ELKAAR NODIG

_____________

Zo maar wat vragen. . . . . . .

Na de drukte, de lijstjes, de haast
de boom en de deurkrans, de stol en kalkoen,
vragen wij verbaasd:
"Was dit 't, waar we het allemaal voor doen?"

Die gedroomde 'White Cristmas',
die veel bezongen Stille Nacht?
De welvoorziene, bewerkelijke dis,
was dit wat wij hadden verwacht?

Was dit nu hèt grote, glanzende feest
van liefde-geworden woord?
Zij we ècht in de schamele stal geweest,
hèbben we engelengezang gehoord?

Of is de kerstgedachte zoek geraakt
tussen goud papier en lint;
heeft neonreclame de ster dof gemaakt,
ligt in de kribbe een misvormd kind?

Kind van Kerst, geef ons wat on-gewende stilte,
een enkele, misschien wat wankele vlam,
een handjevol liefde en verdrijf zo de kilte
met de warmte waarmee je tot ons kwam.

Geef ons voor onderweg  - daarom willen wij vragen -
nu en in het nieuwe jaar,
op al die blanco, onbeschreven dagen
een beetje liefde en aandacht voor elkaar

Adam leefde, lang geleden
eenzaam in het Hof van Eden
met de zegen van de Heer
en met heel erg lekker weer.

Hij liep lekker in zijn blootje
baadde zon en baadde pootje
in het water van de beek
zeven dagen in de week.

Adam leefde zonder zorgen
totdat hij op een zekere morgen
ontdekte dat elk dier een vriendinnetje had.
nou dat leek adam ook wel wat.

Hij zei; lieve Heer ik wil niet klagen
maar ik zou u willen vragen
of u ook voor mij een vriendinnetje heeft.
waar ik dan samen mee verder leeft.

Goed zei God ik zal mijn best doen
maar jij moet zelf dan wel de rest doen
ik zal zorgen voor een vrouw
die haar leven deelt met jou.

Adam liep van pret zo maar te zingen
en maakte gelijk twee verlovingsringen
hij riep; "prijs de Heer, ik krijg een wijf,
maar het is wel een rib uit mijn lijf".

En toen adam even lag te slapen
heeft de Heer de vrouw geschapen
't was de droom van iedere man
alles d'r op en alles d'r an
en zij leefde zeer tevreden
samen in het Hof van Eden.

Tot op een zekere dag..
Eva de boom met de appeltjes zag
zij dacht ach, wat kan het schaden
aan een boom zo vol geladen...

En zij brandde van verlangen
toen zij al dat fruit zag hangen
ofschoon de Heer het mij verbiedt
mist hij èèn , twee appeltjes niet

Ze plukt, nam een hap en zee
èèn appeltje mag toch wel
maar onze lieve heer zei; nee!

Toen was het uit met dat mooie leven
het paradijs werd opgeheven
door deze ongehoorzaamheid
raakten wij allen onze onschuld kwijt

Door èèn appel.... "verdomme"
werken wij ons nu de kromme
en het is daarom dat ik nu beweer

SNOEP VERSTANDIG.... EET EEN PEER!!!!

                        

Ik heb steeds door de muren heen gezien
Mijn ogen weigerden van steen te worden

Ik heb ook in de nacht de zon bezongen
mijn stem heeft nooit in duisternis geloofd

Ik heb met brood en water feest gehouden
mijn hand heeft altijd naar geluk gereikt

Ik heb daarom mijn bewakers nooit gehaat
mijn ziel heeft al wat menselijk is herkend

zo heb ik mij van dag tot nacht behouden
tot ik mij weer verliezen kon in jou

(ontvangen van AMNESTY internationaal,voor het
 werken als collectant in 2006)

Uw blogje draait lustig door.
U zit mooi in de carousel.
En zeker op het juiste spoor.
En dat ziet men bij elk bezoek, eigenlijk wel

Euforie zal het nog niet zijn.
Maar nog prachtige weken komen... er veel.
U voelt het zeker hartverwarmend fijn.
De talrijke bezoekjes zijn als een mooi fluweel.

De teller geeft aan zoals de bezoeker komt.
Het kan niet worden weggegomd.
Pluk de dag, geniet van uw Blog
Geniet van alle kleine dingen.

(met toestemming overgenomen uit mijn
eigen gastenboek, was ingeschreven door:)
https://blog.Seniorennet.be/ninjazinavincent

Niet in grootheid ligt het goede
maar in goedheid ligt het grote.

Ervaring is een naam die we geven
aan de optelsom van onze fouten.

Moed staat aan het begin van de daad
geluk wacht bij zijn voltooing.

Knap.. als je maar de helft gelooft van wat je hoort
briljant ben je als je weet welke helft.

Wie de kern van de waarheid zoekt
heeft de liefde in zichzelf gevonden.

Hoe rechtvaardig ze ook moge zijn
harde woorden bijten altijd.

De roem van mensen is maar klein
je kunt alleen maar groot zijn in het klein.

je kunt beter een nachtje slapen
over wat je van plan bent
dan wakker liggen over wat je gedaan hebt.

Het gerecht 'eenzaamheid' smaakt wel goed
als je het niet alle dagen moet eten.

inzichten zijn als spijkers
hoe vaker men er op slaat
hoe dieper zij binnendringen.

Slechts tussen gelijkgerichte naturen
kan vriendschap werkelijk
waardevol en duurzaam zijn.

Het is beter op iemand te wachten
hoe lang ook
dan op niemand meer te wachten.

soms zijn tranen je enige vrienden
hoewel je er tegen vecht als je vijanden.

Er waren eens drie mensen; Iedereen, Iemand en Niemand.
Op een dag moest er een belangrijke opdracht worden vervuld,
Iedereen werd gevraagd dit te doen.
Hoewel Iedereen het kon, deed Niemand het.
Hierdoor werd Iemand boos omdat het de taak van Iedereen was.
En nu had Niemand het gedaan.
Iedereen dacht echter dat Iemand het wel zou doen
maar Niemand had zich gerealiseerd dat niet Iedereen het wilde doen.
Aan het eind beschuldigde Iedereen  Iemand omdat
Niemand deed wat Iedereen had kunnen doen.

OUDER WORDEN


Er is niets aan de hand en ik voel me nog fris

want ik ben zo gezond als maar mogelijk is.

‘t Is alleen da’k wat jicht in mijn knieën krijg

en het praten gaat soms met een piepend gehijg.

Mijn pols is wat zwak, en wat dun wordt mijn bloed

maar ik ben voor mijn leeftijd nog vreselijk goed!

Die steunzolen onder mijn voeten, dat gaat

anders zou ik niet best kunnen lopen op straat.

Soms wordt de slaap mijn nachten lang niet gegund

maar merk ik dat je ook wel eens zonder kunt.

Mijn geheugen wordt minder, soms duizelt mijn hoofd

maar dat valt niet op, geen mens die het geloofd.

Denk niet dat ik vaak daar in de zorg over zit

want ik ben voor mijn leeftijd nog werkelijk fit!

Ze zeggen dat je de oude dag

als de “gouden leeftijd” beschouwen mag.

Maar af en toe twijfel ik daar toch wel aan

als ik ‘s avonds weer moe naar bed ben gegaan.

Met mijn oren in de la en mijn tanden in een glas

en mijn ogen op de tafel, als ik uitgelezen was.

En voordat ik inslaap bedenk ik me dan

zit er nog iets los wat ik wegleggen kan?

Terwijl het met mij nog zo slecht nog niet zit

want ik ben voor mijn leeftijd nog tamelijk fit!

Elke morgen stof ik mijn hersens wat af

en ben blij met de dag, die God mij weer gaf.

Dan haal ik de krant, en lees na mijn bad

de overlijdensberichten in het ochtendblad.

Als mijn naam er niet bij staat weet ik dat ik nog leef

het was dus de bedoeling dat ik nog wat bleef.

Ik geloof dat er toch wel iets heilzaams in zit

want ik ben voor mijn leeftijd nog redelijk fit!

Wat is van dit alles tot slot de moraal

die te leren valt uit dit goedmoedig verhaal?

Voor elk die het ouder-zijn glimlachend draagt

als een ander je weer eens “hoe maak je het” vraagt.

Is het beter te zeggen dat het best met je gaat

dan die lui te vertellen hoe het echt met je staat.

Kom naar de rivier van rust

want ik zie al je nood.

Ik zie ook al je tranen

ach, kom toch in mijn schoot.

Ik weet al je zorgen die

ik betaalde met mijn dood.

Ach kom naar de rivier

van rust en kom in mijn schoot.

Zoals wij allen leven,

duurt het toch maar even.

We knoeien maar wat aan,

de wereld gaat wel naar de maan.

Voor de kinderen van de kinderen,

zal dit hun heus wel hinderen.

Ademnood en zoal meer,

wij horen dit keer op keer.

Geleerden hebben het gezegd,

wat luisteren we toch slecht.

De toekomst is voor onze jeugd,

Denk daar aan, geld schenkt geen vreugd


maria catharina

Soms pas ik op mijn kleinkind,

en weet je wat ik vind?

Die tijd heb je nu over,

ook al ben je al iets dover.

Je hebt ook meer geduld,

die tijd is goed gevuld.


Vroeger was het haasten,

steeds maar weer tijd te kort.

Je kijkt nu naar je naaste,

of die ook minder wordt.

Zo gaat de dag ook vlugger,

en snel worden we oud.

We zeggen dan heel snugger,

ach joh... het laat me koud.

maria catharina

Kinderen van je kinderen is een vreugd,

het brengt je terug in hun jeugd.

Ze op te voeden als grote mensen,

soms gehoorzaam am jouw wensen.

Komen en gaan in jouw huis,

vinden de ze soms ook een thuis.

Herinneringen aan vroeger tijd,

vervagen.. alles ten spijt.

Maar eens zullen zij denken,

konden we hen maar weer vreugde schenken.

Maar dat gaat voorbij, heel vlug,

en komt niet meer terug.

Het niet meer weten, van die kleine dingen,
Steeds maar weer vergeten de mooie herinneringen,
Met een brok in je keel, zie je zo veel,
Mensen die je lief zijn, voelen ook de pijn,
Van het samen leven, weten ze nog maar even,
Wat ik gisteren zag, en vandaag niet meer mag,
Is voor veel mensen een groot verdriet,
Een aai over hun bol, zij weten het niet,
Wie ben je.. wordt gevraagd, voelen zich soms belaagd,
Een leven leeg zonder zon,
We willen er wat aan doen.. als het kon,
Maar machteloos zijn we wel, het is een hel,
De zorg voor hen die wij beminnen, brengt ons buiten zinnen,
Maar zorg voor hem of haar, maakt ons samen sterk..
reken maar.

Een kleuter zat in het bos
te huilen tussen het mos
en zocht tussen de bloemen
liep weg, en hoorde de bijen zoemen

Plotseling zag zij hem lopenbegon toen weer te hopen
ze zag hem weer terug
met de stipjes op zijn rug

Ik hou van jou het meest
zo is het toch altijd geweest
en gaf hem toen een zoentje
haar lieve kleine kapoentje