Theo de gepassioneerde achtievoerder

22 NOVEMBER 1988
Op die datum hielden wij in Rotterdam ons winterfeest. Twee leden uit het landelijke hoofdbestuur wilden op die dag met mij praten over de spanningen tussen Rotterdam en het hoofdbestuur. Tevens over hun visie op de toekomst van de landelijke GON.

Tijdens dat gesprek vertelde zij mij, dat er binnen het hoofdbestuur een plan was gerezen om via een DES-rapport (Doeleinden en Structuur) door de landelijke GON een nieuwe wel ingeslagen moest worden.
Men werd van alle kanten tegengewerkt en er zat weinig beweging in het geheel. Uiteindelijk trokken de twee zich terug en werd de uitvoering van het DES-rapport in handen gegeven van 3 externe adviseurs!!
Er moest onderzocht worden welke afdelingen er voorstander waren van een eigen rechtspersoonlijkheid. Ook dat kwam uit mijn kokertje want als de landelijke GON door wan-beleid failliet zou gaan, zouden alle aangesloten afdelingen mee failliet gaan! Bezittingen en saldi waren juridisch het eigendom van de landelijke GON.
In Rotterdam was ik al druk bezig om een eigen rechtspersoonlijkheid te bewerkstelligen, ik kon dan mooi als voorbeeld voor de rest dienen en hen adviseren!
We bleven wel lid, (nu als vereniging!) van de landelijke GON. Toen ik daar voor het eerste weer  in een vergadering binnenkwam zei de directeur; "Theo, we zijn blij dat je weer terug bent, hartelijk welkom!" Ik antwoorde met een vriendelijk gezicht "dank je wel, daar kom je nog wel achter, ik ben nog steeds dezelfde!" Ik heb een jaar lang alle landelijke afdelingen bewerkt en geadviseerd om te zorgen voor een eigen rechtspersoonlijkheid. Voortdurende tegenwerking van het voltallige hoofdbestuur maar....
OP 12 NOVEMBER 1989 STAPTE HET HELE HOOFDBESTUUR VAN DE LANDELIJKE GON OP. maar namen nog geen ontslag, oh nee!
Op 30 juni 1990 werd ik door twee afdelingen uitgenodigd om te komen praten. Daar groeide het idee om via een "buitengewone" ledenvergadering het HB te dwingen om af te treden. Hier moest een plan voor komen dat door minimaal 10 afdelingen ondersteunt werd. Er kon er maar één aan deze klus gaan werken... juist ja.. deze jongen moest het maar gaan doen! De buitengewone ledenvergadering kwam er. Het hele land was daar vertegenwoordigd en met algemene stemmen werd het hoofdbestuur ontslagen uit hun functies. Met advocaten en al probeerde zij het tij nog te keren maar de vernieuwing was ingezet en niet meer te stuiten.
.

Op de foto; Theo Peters, Han Peekel en Dina

Dit feest gaan we vieren in  "DE BLINKERT" in Capelle aan de IJssel. Veel leden hebben zich opgegeven voor dit feest. We begonnen met een Eucharistieviering, voorgeggan door onze vriend en geestelijk adviseur pater Ton Lafeber.

De zaal liep overvol met 200 leden en veel genodigden. o.a. een afvaardiging van het landelijk hoofdbestuur van de GON (Gehandicapten Organisatie Nederland), waar de verhoudingen nu niet bepaald goed aan gegeven kon worden. We hadden gezorgd voor een zeer uitgebreide lunch, die door de aanwezigen zeer op prijs werd gesteld. Ik huldide hier onze Dina Bosman, de oprichtster vfan onze organisatie in 1946. Uit handen van de landelijk voorzitter krreg zij de "Gouden GON-speld" opgespeld. Ook bestuursleden van onze zusterorganisatie De ANIB (Algemene Nederlandse Invaliden Bond) waren hierbij aanwezig. De middag was in handen gegeven van intussen onze vriend Han Peekel die met enige artiesten, waaronder de "Limburgse Zusjes" de middag in een feestelijke stemming bracht. Vanwege de subsidie van het NRF (Nationaal Revalidatie Fonds). Kon deze dag geheel gratis aan onze leden aangeboden worden.
Het kostte ons veel hoofdbrekens in de voorbereiding over "waar"en "wat"we zouden doen en natuurlijk het kostenplaatje!! Tot grote voldoening van het hele bestuur verliep alles voortreffelijk. Ik kijk er met trots en met een voldaan gevoel op terug.

1986
In dit jaar alweer een nieuwe vakantielokatie gevonden. Nu in Vierhouten op de Veluwe van 22 mei tot 29 mei. De vakantie in Deurne voor het najaar wordt vastgelegd van 29 augustus tot 5 septem-ber en.... bestaan dit jaar 40 jaar.

Vierhouten "De 4 foreesten
We maakten voor het eerst gebruik van een aangepaste touringcar. Met een lift voor de rolstoelen en deze konden aan de vloer van de touringcar met ankers vastgezet worden. Gehuurd bij "De Boezem" in Capelle aan de IJssel.
Het was een goede lokatie maar de leiding ??????
Wij hadden zo als gebruikelijk voor de hele lokatie gekozen, dus alles gehuurd! Nu was er voor het hotel een groot terras waa 's morgens de zon scheen en 's middags scheen de zon aan de achterkant waar ook een terras was!

De eerste dag werd ons verteld dat wij geen plaats mochten nemen op het voor-terras omdat >al die rolstoelen< geen gezicht waren voor de passanten... Hij was bang dat deze mensen dan niet stopten om bij hem op het terras iets te gebruiken.
We hebben deze 'sneer' gelijk uitgebuit en gezegd dat wij voor ruil van onze medewerking, 's middgas op het achterterras "GRATIS" de koffie en de thee opgediend wilden hebben (deze consumpties zaten niet in het contract!). "U verdiend het op het voorterras wel weer terug !! Zo dat was 1-1.

wat de oorzaak van het teruglopen van de sfeer in de staf was kon ik op dat moment nog niet acherhalen maar er broeide iets!!

In die week heb ik samen met Zuster Westerlaak (non) een nachtdienst gedraaid. Als iemand belde voor hulp ging ik met haar mee.. "zuster ik kan niet slapen, heeft u een 'mogadonnetje'  (inslaappilletje)voor me. Zij lostte dit alsvolgt op : "Ach mevrouwtje is dit nu wel zo goed voor u, laten we samen eerst maar eens een weesgegroetje bidden!!" Na drie weesgegroetjes sliep de mevrouw!! Je zou willen dat je ook zo'n rotsvast vertrouwen in je geloof kon hebben.. Ze gaf die week nog meer staaltjes van haar rotsvast vertrouwen in haar geloof. Wat respecteerde ik haar.... ongelooflijk!!
De laatste dag, ik liep met koffers door de gang te sjouwen en daar zag ik de eigenaar, juist ja die mafkees", op zijn knieen door de gang kruipen. "Bent u iets kwijt?"vroeg ik hem. "nee" snauwde hij "ik kijk of jullie met die rolstoelen de deurposten niet beschadigd hebben, zo ja, dan breng ik dat in rekening". Mijn antwoord was; "Als je bang bent om failliet te gaan, kan je beter eerst een weesgegroetje bidden... !" Ja, ik leer snel!! Nog iets, in de kamers hing een bordje met de volgende tekst:
                                                             ROKEN IN BED
Wilt U, alvorens uitvoering te geven aan uw voornemen om in bed te roken aan de administratie opgeven hoe gehandeld dient te worden met uw stoffelijk overschot. Wilt u voorts uw vaste kamergenoten waarschuwen, opdat deze de nodige maatregelen kunnen treffen.
Voor het onwaarschijnlijke geval, datu het er levend van af zult brengen verdiend het aanbeveling reeds nu de nood- en brandknoppen te verkennen. WEL TE RUSTEN.

We zijn daar natuurlijk nooit meer naar toe gegaan, wat een oen.........
Noot: de echte drempels voor de gehandicapten mensen liggen meestal in.. het hart van hun mede-mensen !
We ontvangen ter gelegenheid van ons 40-jarig bestaan, van de Stichting Nationaal Revalidatriefonds (NRF) een susidie van f. 4.900,=. Hartelijk dank directeur Jan Hofsté! (ik kende hem goed en kwam hem nog wel eens tegen.

1985
Dit wordt het eerste jaar dat wij als tweede vakantieweek kiezen voor een klooster in Deurne. Het is pas verbouwd en geschikt gemaakt voor de ontvangst van gehandicapten. Er is ook een lift in gemaakt en er zijn 32 éénpersoons- en viér tweepersoonskamertjes, zodat er in het totaal 40 gasten met een vakantie meekunnen.

De deelnemersprijs zakt naar f 490,= per persoon. Dhr. J.R. is onze vaste activiteitencoordinator en heeft nog steeds de leiding over de vakanties. Ik kan helaas niet mee want ik werk nu als vakdocent detailhandel in het onderwijs en ben aan vaste vakanties gebonden.

In vijf afleveringen van ons eigen periodiek heb ik een verhaal geschreven over het ontstaan van Delfshaven, een boeiende geschiedenis omdat dit de geboorteplaats van Piet Hein is. Niet vreemd voor mij want ik ben in de Havenstraat, ook in Delfshaven te Rotterdam geboren.

Op Zaterdag 22 juni 1985 zijn we met een grote groep rolstoelers Delfshaven gaan bekijken. Het is het oudste stukje Rotterdam en staat in zijn geheel onder monumentenzorg van de gemeente Rotterdam. Het museum; "De dubbelde Palmboom" (jawel met een d er in!) en het geboortehuisje van Piet Hein en natuurlijk het standbeeld van hem werden bezocht. Het was een zeer geslaagde dag en ik kon mijn (opgehaalde!) kennis van Delfshaven weer eens aan een dankbaar publiek kwijt.

Tijdens de vakantie in de Staalberg te Oisterwijk wordt de zondagse Eucharistieviering door de KRO rechtstreeks op de radio uitgezonden.

Mervouw Lenie Neger en Pater Wagenaar worden wegens hun grote verdiensten, op voorspraak van onze voorzitter Theo bevorderd tot 'ere'-leden van onze GON.

Ons periodiek dat door Lenie Neger wordt verzorgd gaat zijn 23ste jaargang in.

Dit wordt het eerste jaar dat wij, gelet op de vele aanmeldingen voor de vakanties besluiten om voortaan in het voorjaar en in het najaar een vakantie voor de leden te organiseren. Dit jaar;
Voorjaar "Schaepkens van ASt. Feyt en najaar de Staalbergvakantie. Alle leden die met de voorjaarsvakantie niet aan bod komen staan automatisch geboekt voor de najaarsvakantie.

1983
30 april tot 7 mei een vakantieweek in "De Blijde Wereld"te Lunteren
Najaar de Staalbergvakantie.

1981
In dat jaar wilden wij weer een Rijnreis organiseren. Toen wij deze reis lanceerden liep het gelijk storm! In no time 100 inschrijveingen. De deelnemersprijs werd vastgesteld op f. 645,= per persoon.

Na het eerste contact met rederij Rensen bleek dat wij met een grotere boot moesten gaan varen. de Dynpfina 3 (uit de notulen) Na een grondige inspectie blijkt de Dynpfina 3 totaal ongeschikt voor onze rolstoelers te zijn.
Maar de GON zou de GON niet zijn als we er niets op zouden vinden. Besloten werd om 2 keer met de Dinpfina 2 te gaan varen; de eerste week van 25 april t/m 1 mei 1981 en de tweede tocht van 2 mei t/m 8 mei 1981. Per tocht konden er 45 gasten mee. f. 100,= inschrijfgeld storten op het speciale banknummer in Moordrecht. Het formulier insturen aan Dhr. Theo Peters en invulleen week 1 of week 2.

Deze opzet gaf natuurlijk een geweldig probleem. We moesten nu 2 maal een staf op de been zien te krijgen.  De stafleden die geen baan hadden zeiden spontaan dat zij wel 2 maal mee wilden gaan, dat betekende Zaterdag aan boord tot vrijdag, je kon aan boord blijven slapen, en dan de volgende dag de nieuwe ploeg gasten op de boot en weer gaan varen. De route was uiteraard voor beide tochten hetzelfde. Het lukte om voor elke tocht een complete staf bij elkaar te krijgen. Dat ze na twee weken afgebrand waren, >versletem<, en >total loss< naar huis gingen zul je begrijpen, Hulde en aplaus voor deze stafleden.

-b. Ondanks dat wij elk jaar, twee maal onze leden een vakantie aanboden. Is er binnen ons ledenestaand grote behoefte aan vakanties. Op zich niet zo verwonderlijk. De meeste van onze leden kunnen niet met een 'gewone' reis voor valide mensen mee. Onze vakaties staan altijd onder volledige medische begeleiding en worden gehouden op altijd aangepaste lokaties. Daarom kan ieder lid, met welke handicap dan ook, bij ons inschrijven. Wij nemen ieder lid mee,,, dat is voor ons een ere-zaak
In 1976 organiseerde ik de eerste Rijnreis. Samen met dokter B. Onze medisch adviseur., die tevens zo goed als altijd mee ging op vakantie! Gingen wij naar Rotterdam waar in de Binnenhaven een Rijnreisboot voor onderhoud afgemeerd lag. Het was de Dynphina 2, en de kapitein/eigenaar was Dhr. Rensen. Nu wil het toeval dat er net in die tijd voor de wal in Keulen een Rijnreisboot door een foutje gezonken was. Gelukkig geen ongelukken maar het was voor ons wel extra spannend in de besluitvorming..
De enige aanpassingen waren twee plateauliiften, een naar het onderdek en een naar het bovendek. Voor de rest was er niet zoveel ruimte, zeker niet als je bedenkt dat er in onze groep altijd wel zo'n 30 a 35 gasten in hun rolstoel woonde!!
Na rijp beraad besloot het bestuur toch om het voor de eerste keer te gaan organiseren!

De leden konden weer gaan sparen en van de rente die dat geld opbracht konden wij altijd twee gratis reizen verloten. De Dynphina lag afgemeerd aan de Rijnkade in Arnhem. Met twee touringcars van de firma "State-express" (een kennis van mij ) Moesten de gasten van de opstapplaatsen in Rotterdam naar Arnhem vervoerd worden. We hadden één ligpatient. An Feber. Deze werd op de gebruikelijke wijze vervoerd met de volkswagenbestelbus van onze supermarkt; Groentenkisten er in en daarop eem brancard met An Feber. Er waren aanmeldingen genoeg. Inclusief staf konden er 70 personen mee. de route was:

*** eerste dag; inschepen in Arnhem en varen naar Dusseldorf
*** tweede dag; langs het zevengebergte naar Andernacht
*** derde dag; langs de Lorelei en de Duitse Eck (bij Koblens) naar Rudesheim
*** vierde dag; vnauit Rudesheim een bustocht door het mooie Rijnland
***vijfde dag; via Koningswinter naar Keulen (afmeren tegenover de Dom)
*** zesde dag; naar Wezel (afscheidsavond met een bandje)
*** zevende dag; nog een kort stukje naar Arnhem.

Op de heen-vaartocht vaar je stroomopwaarts, dit gaat vanwege de sterke stroom op de Rijn niet zo snel. Dat komt mooi uit want de gasten zien dit alles voor het eerst van hun leven. Onderweg wordt er via een microfoon uitleg gegeven wat er aan beide kanten van de Rijn te zien is.

De terugtocht gaat dan vamzelfsprekend veel sneller (met de stroom mee!) Het is op de Rijn een drukte van jewelste. Het is de drukste vaarroute van heel Europa. Dus altijd iets bijzonders te zien.
Ook is het gebruikelijk dat onderweg Neptunes aan boord komt. Dit betekent voor een hoop[ stafleden.... 'ellende'... Je wordt dan op een ludieke wijze gedoopt.

Toen we in Rudesheim afgemeerd lagen moest ik bij een mevrouw komen die aan bakboordzijde (links) de hele heenreis voor het raam had gezeten. Zij vroeg mij: "mijnheer, ik geniet zo van het uitzicht, maar deze kant van de Rijn heb ik nu wel gezien! ! ! Wilt u voor mij regelen dat ik tijdens de terugreis aan de andere kant (stuurboord rechts) kan zitten?
Ik lachtte wat schaapachtig en probeerde haar uit te leggen dat zij dan gewoon kon blijven zitten omdat de boot omdraaide, en zij meedraaide, dus kon ze de andere kant zien! "Mijnheer, u moet mij niet in de maling nemen"", zei ze boos! Met een lucifersdoosje met een kruisje er op dat haar persoontje  voorstelde heb ik haar tot vier keer toe, op de tafel, gedemonstreerd dat het klopte! "kijk mevrouw, hier dat kruisje dat ben u... sjoek sjoeke sjoek.. we liggen in Rudesheim.... nu draaien we om, kijk daar gaat-ie, sjoeke sjoeke sjoek... en u draait mee naar de andere kant, fijn He !!
Toevallig liep er net een staflid voorbij, verontwaardig zij die mevrouw dat ik haar in de maling zat te nemen. en dat zij tijdens de terugtocht aan de andere kant van de boot wilde zitten. Oh zei het staflid, dat heb ik zo voor elkaar hoor komt u maar mee!! Het goeie mens heeft de hele terugreis niet meer met me gesproken en zat triomfantelijk naar buiten en naar mij te kijken .....

DE STAF STAAKT.....
We lagen in keulen afgemeerd aan de Rijnkade. Het toeval wilde dat het die dag net de "dag van de verpleging" was. Na het ontbijt en het in orde maken van de hutten kwam er een dlegatie van de staf bij me en vertelde dat het vandaag "de dag van de verpleging"was. "prachtig"zei ik "we zullen de gasten dadelijk uitnodigen om te apaudiseren!"Nee dat was niet de bedoeling; "wij willen een dag vrij!"ën dat geldt voor de hele staf die hier aan boord is. of je het goed vindt of niet, we gaan van boord af,,. je bekijkt het voor vandaag maar met je bootje!"

Ik had alle begrip voor hun wens maar ik vertelde de afvaardiging dat wij zo dadelijk weer gingen varen naar de volgende aanlegplaats. Dus die vrije dag gaat helaas voor jullie niet door!. "{ Daar hebben wij geen boodschap aan" was het antwoord. De andere stafleden staan al klaar en we gaan van boord af. en de stad in... dag Theo.....

Je geloofd het niet maar alles ging van boord en de staf stond op de Rijnkade naar ons te zwaaien!
Kapitein Rensen, die intussen kennelijk was ingeseind, kwam naar mij toe en stelde voor dat hij de trossen los zou gooien om te zien hoe ze zouden reageren. "we varen een stukje de Rijn op, we zullen wel zien. Met veel bombarie de trossen los gegooid en ik zei tegen de staf, "dan varen wij wel zonder jullie doei !" Zo gezegd zo gedaan, de motor werd gestart en de boot verliet langzaam de kade. De gasten aan boord, en in eerste instantie ik ook niet, hadden nog niet in de gaten dat het allemaal een geintje was om de aandacht  te vestigen op de dag van de verpleging.

Toen de boot een meter of vijftig van de kant af was stond de staf met zakdoeken voor hun ogen te schreeuwen en te huilen... "Kom terug, we willen weer mee!". schreeuwde ze.
Wij weer langzaam naar de kade terug en de staf mocht weer aan boord. In de zaal voor het front van alle mensen heb ik ze laten beloven dat ze dit nooit meer zouden doen en als ze hard werkten mochten ze weer aan boord blijven.
Daarna kregen zie natuurlijk van alle opvarenden een daverend aplaus dat ze dubbel en dwars verdiend hadden.... Het was een geslaagde grap!!

Een ander bestuurlid had de leiding omdat ik, weer wegens werkzaamheden niet mee kon gaan. Nog even hadden wij  het bange vermoeden dat de f. 1400,= niet voldoende zouden zijn. We hadden dat jaar net te maken met 'brandstoftoeslagen' i.v.m. ruzie met het midden oosten. Maar gelukkig kwamen wij er net mee uit.
Eigenlijk vond ik het 'niet meegaan' niet zo erg want de stafleden die meegingen (30 stuks) moesten zoveel mogelijk 'medisch' maar in ieder geval verzorgend werken, immers; de deelnemende leden moesten per drie leden de kostprijs van een staflid betalen, dat zat verdisconteerd in de deelnemersprijs. Dus alleen maar stafleden meenemen die volledig inzetbaar waren en dat onderdeel van mijn vrijwilligerswerk is nooit mijn hobby geworden. Laat mij het maar organiseren en voorbereiden,, dat ligt me beter!.

Dinsdag 20 mei 1980 kwan de hele club weer op Schiphol aan. De staf zag er een beetje!! versleten uit.Ja ze liepen 1 op 3.. dan kan je niet stil blijven staan!! maar in ieder geval we konden weer zeggen "klus geklaard'.
O ja, dit mag ik u niet onthouden; Pater Ton Lafeber, onze geestelijk adviseur en een fantastiech mens, schreef in ons blad: "ik heb gelezen dat de spreuk van de bond zonder naam veranderd is. De spreuk luidde: 'verbeter de wereld, begin bij je zelf!. Maar je kunt ook zeggen: verbeter de wereld en begin met de ander'. Want als je anderen verandert, verander je zelf ook mee!!' Het lijkt krom maar het kan wel !

Georganiseerd in 1979
*** 22 april, Jaarvergadering in scholengemeenschap "Wilgenplaslaan"
*** 19 t/m 26 mei, vakantieweek in Schaepkes van St. Feyt in Limburg.
*** 20 augustus, dagtocht met drie touringcars en veel auto's naar Volendam.
*** 15 t/m 22 september, vakantie "Staalberg" te Oisterwijk.
*** 8 december, winterfest in de kantine van het Feyenoordstadion.

Even vertellen;
In de Schaepkens van St Feyt zat 'savonds een huisorkest te spelen. De man met de contrabas zat stoicijns voor zich uit te staren, zo met een gezicht van; "Mot ik nu al weer?  Voor in de zaal stond een pilaar. Ik ben achter die pilaar gaan staan en deed de man met de contrabas precies na, en in de maat natuurlijk. De pilaar gebruikte ik als mijn contrabas. Het orkest speelde:  "Roodborstje tikt tegen het vesnstertje aan". De hele boel lag in een deuk.. en maar lachen... De man bleef gewoon zijn afwezige stoicijnse blik houden. Net of hij er niet bij hoorde. Jaren na die tijd, en nu nog, kunnen ze dat liedje niet horen of ze kijken naar mij. Ik maak dan maar weer mijn speelbewegingen met een denkbelldige contrabas en het is weer lachen geblazen.

Tijdens het winterfeest in 1978 konden we de leden mededelen dat de reis naar SPANJE volgeboekt was. Half 1979 stonden er mensen op een reservelijst ! Wat kan je toch een hoop voor elkaar krijgen als je een beetje lef hebt!
Uiteindelijk kwam vast te staan dat we met een DC9 met de naam "de City of Lissabon"van de KLM met 103 personen van 6 mei tot 20 mei 1980 het nieuwe avontuur zouden beginnen.
We hadden best wel weer de nodige problemen op te lossen.... We mochten op onze vlucht 10 rolstoelen meenemen! Maar we hadden er 35..... Na veel gepraat en onderhandelen kregen we het weer voor elkaar dat er met onze vlucht 15 rolstoelen mee konden en de anderen 20 rolstoelen, verdeeld over twee eerdere vluchten naar Barcelona meegenomen zouden worden.
(hallo mevrouw zou u ff op willu staan, uw rolstoel moet naar Barcelona ut duurt maar 2 weken!!)
Ja die mensen konden hun rolstoel natuurlijk niet missen, maar er moesten er wel 20 eerder naar Barcelona!! dan maar ergens anders tijdelijk 20 rolstoelen versieren!!
Voor de goede orde.. "Sin Nombre"  is eigendom van de bond zonder naam

Oiets nieuws bedenken.. nu dat m je klanten tot vriend te houden moet je steeds maar weer vonden we!
In Spanje, vlak bij Barcelona staat een vakantiehuis van de Bond Zonder Naam (jawel mijnheer uit het gastenboek!!)Hun vakantiehuis dat behoorlijk aangepast is voor gehandicapten had wél een naam namelijk  SIN NOMBRE.
Na veel vergaderen en heen en weer gepraat kregen wij het toch voor elkaar.... we gaan naar Spanje.. olé.... en wel voor 14 dagen en nauurlijk weer met een eigen vliegtuig nou ja... gecharterd wel te verstaan. Tijdens de vakantie in de Staalberg informeerde wij voorzichtig of er misschien belangstelling zou zijn voor zo'n vakantie..... Kort en goed: de bankrekening "vakantie en recreatie " was niet opgeheven en tot onze verrassing hadden we gelijk 50 aanmeldingen die een inschrijfgeld van f 150,= stortte.
In het najaar van 1975 zijn de eerste contacten met de Bond Zonder Naam gelegd en werden er afspraken gemaakt voor mei 1980. We huurden het hele hotel.... er konden maar liefst 107 personen mee en de deelnemersprijs werd vastgesteldop f 1400,= per persoon.

foto Theo in 2004
Hallo welkom in deze aflevering van mijn vrijwilligerswerk. je kan dit lezen met behulp van het archief of kijk bij "inhoud van dt blog"klik dan een titel aan dat je aanspreekt en je begint hier dan gelijk mee. Dit blog begint in 1977. Het vrijwilligerswerk van 1958 tot 1977 staat in blog met de naam vrijwilliger

Bezoek ook mijn andere sites

https://blog.seniorennet.be/theopeterssite      
https://blog.seniorennet.be/theet

https://blog.seniorennet.be/vrijwilliger

https://blog.seniorennet.be/vrijwilliger2

https://blog.seniorennet.be/ridderorde

https://blog.seniorennet.be/spreuken

https://blog.seniorennet.be/rotterdambrandt1940
https://blog.seniorennet.be/hollandwaterland
http://blog.seniorennet,be/commandetheopeters
(watersnood)

www.theopeters.net  (homepage)