Zaterdag 14 mei 2005
DE OVERGAVE
We zaten al vier dagen in de kelder. We konden en mochten er niet uit. In de straat liepen nog wel Nederlandse soldaten maar die deden niets. Naderhand hoorde wij hoe het gegaan was. Bij de Grebbeberg konden de soldaten geen stand houden,de overmacht was te groot.
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Zaterdag 14 mei 2005
ROTTERDAM BRANDT
Toen Nederland zich noodgedwongen overgaf mocht ik even naar buiten. Allemaal rommel op de straat en een zwarte hemel. Het regende brandend papier, kledingstukken (die waren door de warme lucht omhoog gestuwd en vielen verderop dan weer naar beneden). Het was zowat donker op straat en het was toch echt overdag! Boven de huizen aan het eind van de straat zag je Rotterdam branden. Wij hadden thuis "distributieradio". Een kastje met 2 knopen waar de 2 zenders over de telefoonlijn binnen kwamen. Daarop hoorde wij wat er allemaal gebeurd was. We zaten allemaal voor het kastje op de grond !!
Maandag 9 mei 2005
vervolging van de Joden
JODENVERVOLGING 1
Alle ellende voor het Joodse ras begon in 1933 toen Hitler in Duitsland aan de macht kwam !
Hij was zwaar gefrustreerd en haatte de joden. Dit kwam omdat hij, toen hij na de lagere school naar de kunstacedemie wilde, dit werd tegengehouden door een Joodse proffessor. Deze vond dat Adolf over niet voldoende talent beschikte en dus niet naar die acedemie kon. Dit heeft hij nooit kunnen verwerken.
KRISTALNACHT
Op 9 november 1938 startte de kristalnacht !
Een student met een Pools/Joodse achtergrond vermoordde een Duitse diplomaat; Ernst van Todt. Hitler greep deze gebeurtenis aan om zijn droom te te verwezenlijken nl. het uitroeien va het Joodse ras.
Hij gaf bevel aam een gespecialiseerde millitaire groep " de sturmschule". een stel Nazi-fanatiekelingen om de bezittingen van alle joden in Berlijn te vernietigen. Winkels werden geplunderd, huizen in brandt gestoken, Joden werden op straat dood geschoten. Alle boeken en tijdschriften uit de joodse winkels werden op straat verbrandt. Tijdens de WANNSEE-conferentie werd besloten om het Joodse ras uit te roeien.
De Joodse bevolking vluchtte alle kanten op, zo ook naar Nederland en België maar zij waren nergens welkom !! Nederland wilde geen joden toelaten omdat zij bang waren dat hun neutraliteit in gevaar zou komen.
Intussen had Hitler ook al concentratiekampen met gasverdelging laten bouwen. Duizenden joden werden hier naar toe afgevoerd.
Hitler vond ook dat de Joden de schuld waren van de economische crisis waar Duitsland in zat. Door dat de joden in die tijd geen overheidsbanen in mochten nemen of zich in belangrijke functie's mochten vestigen werden zij gedwongen om de handel in te gaan, dit deden zij met groot succes, zij waren volgens Hitler economisch gezien ook een gevaar voor de Duitse economie !
Er zijn meer dan 6 millioen Joden in die gaskamers ter dood gebracht. De bezittingen van deze mensen werden verdisconteerd/ in beslaggenomen. Verzekeringen mochten aan de Joden niets uitbetalen, huizen werden onteigend en verkocht.
Ene doker von Mengele kreeg toestemming om de gedetineerden te gebruiken als proefkonijn voor zijn medische proeven. Ook werden hiervoor gehandicapten en verstandelijke minderwaardigen gebruikt. Hitler streefde naar èèn groot Duits zuiver ARISCH ras !! Blond haar en blauwe ogen. Alle anderen mensen waren 'untermenschen'.
EXODUS
In 1947 vertrokken er vanuit Bremerhaven drie passagiersschepen met daarop 4500 joodse mensen. Men had hun wijsgemaakt dat zij elders welkom waren. Zij hadden al twee jaren alle zeeën bevaren zonder dat zij ergens geaccepteerd waren, toen de Verenigde Naties (VN) in 1949, met medewerking en goedvinden van het hele Westen de Joden een stuk grond gaven in het Midden Oosten, dit kennen wij nu als de staat ISRAël. De 4500 varenden waren de eerste bewoners van dit "beloofde" land.
Nog steeds wordt dit volk achtervolgt en aangevallen.
De katholieke kerk (lees Rome) heeft tot 4 jaar geleden deze staat Israél niet erkent. De reden hiervan is dat de Joden 2008 jaar geleden de schuld kregen van de dood van Jezus die als zoon van God op de aarde is gekomen om ons te bevrijden van de erfzonde. De joden hebben Jezus aan het kruis gehangen en laten sterven. Het onbegrijpelijke van deze gang van zaken is dat Jezus is geboren bij een Joodse man en vrouw; Maria en Jozef in Nasareth. Tijdens deze terechtstelling bespotte zij hem als "de koning der Joden" !! Bovendien; wij vieren heden ten dagen nog steeds " de dag van de besnijdenis van de Heer!" Alleen Joodse jongetjes werden in die tijd besneden.
Er schijnt in de bijbel te staan dat de Joden nimmer een vaste plaats op de wereld zullen krijgen en dat zij nooit een verenigd volk zullen zijn ! Dit als straf voor hetgeen zij met Jezus hebben gedaan, Onbegrijpelijk maar historich de waarheid.
Zoals ik elders ook al schreef; in Nederland waren er in 1940 140.000 Joden. Na de oorlog dus in 1945 waren er nog 15.000 over. Nu nog hebben de Joodse erfgenamen de grootste moeite om van de Nederlandse regering de gestolen kunstschatten terug te krijgen. De conclusie van mij is dan ook dat de problemen met het Joodse ras nog lang niet zijn opgelost, kijk maar wat er op dit ogenblik allemaal in het Midden Oosten gebeurt.
Maandag 9 mei 2005
HET VERGETEN BOMBARDEMENT
OP 31 MAART 1943 WAS ER WEER LUCHTALARM! Ik zat op school in de vierde klas en was 10 jaar.De school was in de Schoonderloostraat. Op school moesten wij altijd oefenen wat en hoe wij moesten doen bij een luchtalarm. Onder de stenen trap die naar de bovenlokalen ging, was het, het meest veiligst. Voor onze klas te ver weg. Ons werd geleerd dat wij direkt bij het begin van het luchtalarm onder onze eigen schoolbank moesten kruipen. en dan met beide handen om je hoofd heen. Zo dicht mogelijk tegen de grond aan!
Op 31 maart zat ik dus onder mijn bank. De meester was de gang op gevlucht en liet de kinderen alleen. We hoorden de vliegtuigen door de lucht scheren en steeds van die grote klappen. De hele grond ging op en neer. Een hels kabaal en iedereen schreeuwde van angst. Alles schudde en de ruiten vlogen er uit. Ik weet niet hoelang dit geduurd heeft. maar na het luchtalarm moest iedereen naar huis. (achteraf was dit fout want van een hoop kinderen stond het huis er niet meer en waren de moeder en de kleintjes allemaal dood en de vader, die zat op zijn werk dus die overleefde dit ook !)Ik vloog naar buiten en holde niet naar huis maar gelijk richting het bombardement. Het was de Schiedamseweg, nog geen 200 meter van onze school. Alles stond daar in brand, alle huizen waren veranderd in puinhopen en zover je kon kijken was er niets dan rook en vuile rommel die naar beneden viel. Waarom deden de Engelse dit ?
Wel het was een foutje.... de bommen waren bedoeld voor het spoorwegemplacement dat bij de Hudsonstraat was. Later bleek dat alles in die hele wijk van Rotterdam-west plat was en dat het rangeerterrein van de goederenwagons niet 1 spatje had opgelopen!!
Ik holde de Gijzingstaart in. Vooraan was alles nog heel. Plotseling kwam er een motoragent op een motor met zijspan de straat in, die agent in het zijspan had zijn gummistok in zijn hand en begon als een gek op de mensen in te slaan, we moesten allemaal die straat uit. Ook ik ontkwam niet aan een harde klap op mijn kont, ik kon amper meer lopen, huilend van angst en vol met blauwe plekken ben ik naar huis gegaan. De agent was compleet dol-gedraaid en wist niet meer wat hij deed!
Jaren na de oorlog hoorde ik van mijn schoonzus, die verkering had met de broer van mijn vrouw, dat zij in dat bombardement haar moeder en 4 broertjes en zusjes verloren had. Zij heeft, omdat zij ook van school naar huis was gestuurd 3 dagen en 2 nachten door Rotterdam gezworven. Toen waren ze er achter dat er zo, nog wel honderden kinderen in Rotterdam rond moesten lopen. Bij vreemden zijn zij tijdelijk onder gebracht.
Alleen haar vader, die op zijn werk was, zij zelf, en nog een broer die ook op school zat, hebben dit bombardement overleefd! In het totaal waren er 750 doden en 2500 huizen weg. Dit was...........
het vergeten bombardement !!
Waarom vergeten ? omdat het mei-bombardement op het centrum van Rotterdam vele malen erger was geweest, En als men in Rotterdam over "het" bombardement praat bedoelen zij het centrum, daarom !!!!!
En.... het was door onze Engelse vriendjes gedaan.... daar praat je dan niet meer over!!
Maandag 9 mei 2005
LUCHTALARM
Zo als ik al schreef was het iedere nacht raak met luchtalarm (golvende sirene), dit waren "övervliegers". Engelse vliegtuigen die een stad of zo in Duitsland gingen bombarderen.. Met grote zoeklichten probeerden de Duitsers op de grond zo'n vliegtuig in hun lichtstraal te krijgen. Als dat lukte , en dat was echt wel vaak, werd er met alles wat de Duitsers op de grond aan geschut hadden staan op die vliegtuigen geschoten. Een ontzettende herrie. Wij moesten in de kelder, waar wij altijd sliepen, dan samen met onze ouders bidden om gespaard te blijven! Als het weer veilig was (lang gerekte toon) Nam je, je alvast voor om 's ochtends direct de straat op te gaan om scherven van de granaten te zoeken. We vonden er altijd veel. Dikwijls waren ze nog warm van de ontploffing. Ik had er een hele serie van met mooie blauwe aders in het ijzer. Dat was onder de jeugd een geweldig ruilmiddel.
Als Duitse soldaten door de straten marcheerden liepen wij altijd mee. Eigenlijk vond ik het wel een prachtig gezicht. Ze gingen naar de Bruijnstraat. Daar was een openbare douche gelegenheid waar ook wij elke week voor 3 centen konden douchen, want in de huizen had niemand een douche. Die soldaten zongen onder het lopen altijd marsliedjes, ünd wir faren, gegen engeland!
"Dikwijls ook nog twee-stemmig. Dat konden die moffen wel. we waren dan knap onder de indruk.
Maandag 9 mei 2005
DUITSERS PESTEN !!
Op de nieuwe Binnenweg was een grote bakkerij van de cooperatie 'de vooruitgang'. Je kan wel zeggen een fabriek. Dit bedrijf was door de Duitsers gevorderd om brood, volgens Duits recept, een beetje zurig, te bakken. Regelmatig reden daar legerauto's vol met brood naar de diverse scholen waar Duitsers in gelegerd waren. Op een dag ben ik met een paar vriendjes daar naar toe gegaan. Als zo'auto de hoek om kwam of even moest stoppen klommen wij er aan de achterkant, onder het zeildoek door de wagen in. Wij gooiden dan die broden die daar in lagen zo de straat op! Voorbijgangers die vlogen daar natuurlijk op af en pikten dat mee. Dat heeft niet lang geduurd ! De volgende keer toen wij weer stonden te wachten zat er op elke auto achterop een Duitse soldaat met een geweer...... Toen hebben we het maar niet meer gedaan.
Maandag 9 mei 2005
DE JODENVERVOLGING
Na de invoering van het dragen van de jodenster lieten nieuwe maatregelen niet lang meer op zich wachten. Joden moesten hun fietsen inleveren en mochten geen gebruik meer maken van trams en bussen, treinen en taxi's. Ook werd hun verboden te telefoneren en niet-joodse mensen te bezoeken. Verder moesten zij overdag een groot aantal uren in huis blijven terwijl hun bezittingen werden geregistreerd en hun bankrekeningen geblokkeerd werden. Alleen hun leven, hoezeer ook belaagd, bezaten zij toen nog.
Bij het uitbreken van de oorlog telde ons land bij benadering 140.000 joden. Ongeveer 25.000 van hen waren vanuit Duitsland en Polen al gevlucht voor de Nasi's. De joodse gemeente in Rotterdam telde toen 13.000 joden. Maar de razzia's kwamen langzam op gang. Per dag werden er door de Duitsers 2000 joden op transport naar de zogenaamde werkkampen afgevoerd. wij wisten toen nog niet dat deze mensen allemaal in de gaskamers gedood zouden worden. van de 140.000 joden die wij in 1940 hadden bleven er uiteindelijk maar 15.000 over. Over heel Europa gerekend heeft Hitler kans gezien om 6 miljoen joden in kampen te vergassen Al hun bezittingen zijn in beslag genomen en/of afgevoerd naar Duitsland.
Maandag 9 mei 2005
BEVEL (orginele tekst)
OP BEVEL VAN DE DUITSE WEHRMACHT MOETEN ALLE MANNEN IN DEN LEEFTIJD VAN 17 T/M 40 JAAR ZICH VOOR DEN ARBEITSINZET AANMELDEN.
Hiervoor moeten alle mannen van dezen leeftijd onmiddelijk na ontvangst van dit bevel met de voorgeschreven uitrusting op straat gaan staan.
Alle andere bewoners, ook vrouwen en kinderen moeten in de huizen blijven totdat de actie ten einde is. De mannen van genoemde jaargangen die bij een controle nog in huis aangetroffen worden zullen worden gestraft, waarbij hun particulier eigendom aangesproken zal worden.
Bewijzen van vrijstelling van burgelijke of millitaire aard moeten ter controle worden meegebracht. Ook zij die in het bezit zijn van zulke bewijzen, zijn verplicht zich op straat te begeven.
Er moet worden meegebracht: warme kleding, stevige schoenen, dekens, bescherming tegen de regen, eetgerei, mes, vork en lepel, drinkgerei en boterhammen voor 1 dag. Medegebrachte fietsen blijven in het bezit van de eigenaar.
De Dagelijks vergoeding bestaat uit goede kost, rookartikelen en vijf gulden. Voor de achterblijvende familieleden zal worden gezorgd. Het is aan de bewoners van de gemeente veboden hun woonplaats te verlaten.
OP HEN DIE POGEN TE ONTVLUCHTEN OF WEERSTAND TE BIEDEN ZAL WORDEN GESCHOTEN
Maandag 9 mei 2005
AFGEVOERD NAAR DUITSLAND
MIJN VADER.. 10 november 1944
Toen dit bevel huis aan huis werd verspreid was mijn vader 37 jaar. Goede raad was duur! Wat moest je doen? Eerst maar eens naar buiten kijken wat anderen doen! Er liepen al diverse mannen op straat. Naast ons woonden "de twee gebroeders de Wit " Mijn vader belde hun op om te vragen wat zij deden. Zij hadden al besloten om naar buiten te gaan omdat ze bang waren dat, als ze het niet deden, doodgeschoten zouden worden. Alle mannen tussen de 17- en 40 jaar moesten naar buiten. Mijn vader besloot toen ook om naar buiten te gaan en mijn moeder bleef met 10 kinderen alleen achter.
Noot: er zijn 50.000 Rotterdammers die dag afgevoerd waarvan er alleen al tijdens het vervoer 400 overleden zijn.
Na 17 dagen werd er 's nacht hard op de deur gebonst.. "doe eens gauw open, ik ben het " Mijn vader stond voor de deur in het pikke donker. Het was eind november 1944. Ik werd door mijn moeder naar de kelder gestuurd om de lucifers te halen, van de zenuwen viel ik van de trap af, zo de kelder in. Mijn vader vertelde, dat hij: lopend naar Delft moest en vanaf daar met een trein naar Rheine in Duitsland (West Falen) was gebracht. Maar omdat hij zwaar asthma had kon hij niet werken en is naar huis gestuurd. Wat waren we allemaal blij !!
Zondag 8 mei 2005
DE DAVIDSSTER
Op een dag werd er via aanplakbiljetten bekend gemaakt dat de bewegings-vrijheid van de joden ingeperkt zou worden. Ook moesten mensen van joodse afkomst een gele Davids-ster op hun jas dragen. Zonder die ster mochten zij niet meer buiten komen. Bovendien mochten zij alleen nog maar van 10 uur tot 12 uur in de winkels komen. Hitler was begonnen met het uitroeien van het joodse ras. een groot drama. Bij ons op de Havenstraat woonde ook Joodse mensen. Die hadden daar een lompenhandel, Sanders heette zij. Ze zijn weggegaan en nooit meer terug gekomen !!
Zomer 1942, Joodse mensen werden zomaar uit hun woning weggesleept. Je liep op straat en dan zag je ineens dat een vrouw met een kind uit haar huis werd gehaald. (verraden door de NSB!) en dan een auto in werd gegooid ik hoor de vrouw nog gillen. Ach, we kenden allemaal wel Joodse families die nooit meer zijn teruggekeerd.
Was er na october 1942 met betrekking tot de jodenvervolging een soort windstilte ingetreden, op 26 februari 1943 werd die pauze ruw doorbroken. Die dag sloten de Duitse Sicherheisdienst (veiligheidsdienst!!!!) en Nederlandse WA-lieden, drie Joodse instellingen: het ziekenhuis aan de Schietbaanlaan, het Gesticht voor ouden van dagen aan de Claes de vrieselaan en het weeshuis aan de Mathenesserlaan. De in totaal 250 mensen omvattende groep onder wie zelfs zwaar zieken, werd in vrachtauto's weggevoerd. Medicijnen werden meteen in beslag genpmen. Zingend marcheerden de WA-lieden daarna weer af. Zes weken later werden tal van leden van de Joodse Raad gedeporteerd.
Zodra de Joden vertrokken waren, met achterlating van al hun bezittingen, gingen Duitse officieren op rooftocht uit. Zo zijn ontelbare schilderijen, kunstvoorwerpen en antiek, gouden en zilveren sieraden gestolen en grotendeels naar Duitsland gebracht. Huizen van Joodse mensen werden verkocht, ook hun effecten en andere waardepapieren die zich in de bankkluizen bevonden, werden door de Duitsers wederrechtelijk in bezit genomen. In Juni 1943 werd het volgende gedicht over de jodenvervolging gescheven en verspreid:
De menschen-nood schreit achter geloten ruiten,
de koude vensteroogen staren me aan;
maar deze nacht zijn deuren opengebroken
en 'k hoorde kreten schril door de stilte slaan.
Overal wagens reden door de straten
en zijn voor weerloze huizen blijven staan;
de nacht was donker; machteloos hoorde ik 't aan
en leed met hen, die alles achter moesten laten
om levend een graf van jammer in te gaan.
Nu is 't weer rustig; de dag is aangebroken,
maar o, de Joden waar zijn ze heen gegaan?
De levensdeur is achter hen gesloten.
Zondag 8 mei 2005
DE LANDVERRADERS
Opening van het Districtshuis van de NSB aan de Heemraadsingel op 28 juni 1941. De leider van deze landverraders was Anton Mussert.
NSB-ers....? Dit waren Nederlanders die vriendjes werden met de Duitse bezetter en daar allerlei dingen voor gingen doen. Wij moemden ze "landverraders". Ze liepen in een zwart uniform met een rode band om hun arm. Deze kleucombinatie doet nu in 2005 nog steeds zeer aan je ogen omdat ik dan moet terugdenken aan dat stelletje tuig. Vooral joden werden verraden. Maar ook als je om welke reden dan ook moest onderduiken of mensen liet onderduiken bij jou thuis, kon je door die NSB-ers verraden worden. (NSB staat voor Nederlandse Socialistische Beweging) Ik herinner mij een liedje dat wij stiekem zongen: "op de hoek van de straat staat een NSBer, het is geen man ook geen vrouw maar een farizeeer. Maak hem dood zoals een jood doe hem in een kissie, doe er dan wat water in dan zwemt-ie als een vissie" Niemand sprak met deze mensen, ook niet met hun kinderen zij werden voor 100 % doodgezwegen.
Zondag 8 mei 2005
PERSOONLIJK STAMKAART
Iedereen die in het bevolkingsregister ingeschreven stond kreeg een persoonlijke 'stamkaart'. Hiermee kreeg je bijzondere toewijzingen voor schaars wordende artikelen. Geen kaart ? (ondergrondse of ondergedoken joden) dan kreeg je ook bijvoorbeeld geen voedselbonnen.
Zondag 8 mei 2005
VOEDSEL OP DE BON !!
Er was in het begin al weinig meer te eten maar later in 1944 helemaal niks meer. Alle artikikelen die er nog wel waren gingen op de bon. Iedereen, dus ook de kinderen kregen een eigen bonkaart. Elke week werd er bekend gemaakt wat- en op welke bon je iets kon proberen te kopen. Toen wij nog brood bakten moest je dus voor elke 400 gram brood (nou ja wat er voor door ging!) een bonnetje van de klant hebben. Bijdehandjes, die er altijd zijn probeerden de bonnen te vervalsen. Was er bijvoorbeel brood op bonnetje 128, dan probeerden ze van de 3 op bonnetje 123 een 8 te maken, en zo waren er veel trucjes om mij en andere verkopers te bedriegen. Als wij dan weer deze bonnetjes op opplakvellen van 100 stuks inleverden. werd alles nauwgezet door NSB-ers op de ontvanstlokaties gecontroleerd. Owee als er een valse tussen zat dan kon je wel eens je vergunning om te mogen bakken kwijtraken en had je geen inkomen meer .
Zondag 8 mei 2005
DE GAARKEUKEN !!!!!!!
Maar uiteindelijk hield het voor ons allemaal op omdat wij geen meel meer konden kopen en ook de kolen voor de oven waren niet meer te krijgen. Dat voedselprobleem werd door de bezetter ludiek opgelost!
Je moest je voedselbonnen die je had allemaal inleveren en daarvoor in de plaats kreeg je per persoon 1 tegeoedbon. Daar kon je dan iedere dag bij de 'gaarkeuken' stampot of soep of iets dat daar op leek voor komen ophalen. Je moest uren in de rij staan en natuurlijk waren mijn broer en ik de klos om dat te gaan doen. Als de paard en wagen met de gamellen dan aankwam kon het uitdelen beginnen. Voor iedere tegoedbon, die die dag geldig was, kreeg je 1 pollepel eten. want meer was er niet....
Zondag 8 mei 2005
CENTRALE KEUKEN .......
Omdat wij een groot gezin hadden van 10 personen kregen wij natuurlijk ook 10 pollepels 'voer'. Wij hebben dikwijls problemen gehad omdat mensen die alleen waren maar 1 pollepel kregen en wij zoveel! Ik was altijd bang dat we hierdoor ruzie zouden krijgen. Mijn moeder lostte dat op met de maatregel dat wij in het vervolg met 3 kinderen moesten gaan. dan viel het niet zo op..... Om de lege gamellen werd gevochten want iedereen stierf (soms letterlijk) van de honger Iedereen probeerde zo'n lege gamel te pakken te ktijgen. Ze hadden al een lange houten lepel bij zich om de gamel uit te likken, handig bekeken !!
Zondag 8 mei 2005
ZO MAAR OP STRAAT DOODGESCHOTEN
Zulke aanvallen zoals hierboven beschreven hadden ook zeer ernstige gevolgen voor mensen die hier niets mee te maken hadden, nou ja.. niet direct!!
De Duitsers waren natuurlijk kwaad dat dit gebeurt was, en namen op voor hun bekende wijze wraak.
Op de Mathenesselaan werden zomaar 20 mensen aangehouden en daar tegen een muur gezet. Andere mensen die daar ook liepen moesten blijven staan en verplicht kijken....
Deze 20 onschuldige mensen werden gewoon door een paar soldaten ter plekke doodgeschoten. Dit om wraak te nemen op wat de ondergrondse hadden gedaan en als tegenmaatregel op het ontsnappen van de 11 ondergrondse gevangenen. Dit gebeurde regelmatig in Rotterdam en op veel plaatsen zijn er gedenkstenen die hieraan herinneren.
Zondag 8 mei 2005
Een ander novemberdrama
Niet te onrechte had de sicherheitsdienst er op gespeculeerd, dat de november-razzia ook een interessant neveneffect kon opleveren namelijk: de vangst van verzetsstrijders, die tijdens dat tumulteuze gebeuren niet meer door de Duitse afzettingen konden breken.
De Rotterdams SD-staf van achttien man, voor die gelegenheid uitgebreid met honderdvijftig uit andere conttreien aangevoerde manschappen, kreeg een leider van de raad van verzeten en vier andere leden van de ondergrondse beweging in handen. Ook werd een geheime zender aangetroffen.
>de leider van de slavenjacht rapporteerde zelfs aan propaganda-minister Goebels dat enkele dozijnen terroristenfuhrer waren gepakt, en dat de illegale wapendepots waren terug gevonden<.
Dat was overdreven maar de Rotterdamse verzetsbeweging wisten toen nog niet wat hun nog meer boven het hoofd kon hangen. Vandaar dat de illegaliteit contact met Londen opnam, met de bedoeling een geallieerde luchtaanval op het gebouw van de Sicherheitsdienst, Heemraadsingel 226 - hoek Mathenesserlaan te bewerkstelligen. Mogelijk zouden op deze wijze ook archieven en dossiers vernietigd kunnen worden. Aldus geschiedde!!
Spijtig genoeg werd het gebouw niet door voltreffers getroffen maar wel tal van huizen er om heen. Later bleek dat tengevoge van deze luchtaanval meer dan zestig Rotterdammers het leven lieten... één lichtpuntje was er wel namelijk; tijdens deze aanval konden 11 in het gebouw opgesloten verzetsstrijders het pand ontvluchten.
De school waar ik op zat werd ook door de Duitsers ingenomen. Ik moest daarom naar een school in de Robert Fruinstraat en deze was vlakbij het gebouw van de Sicherheitsdienst. Op een dag toen ik op school zat, luchtalarm..... Even later gierden de vliegtuigen door de lucht en werd er verschrikkelijk hard en zwaar geschoten. Wat bleek.... In het gebouw van de Sicherheitsdienst lagen veel gegevens van mensen die door de Duitsers gezocht werden . dit waren de ondergrondse. Deze mannen en vrouwen probeerden met alle middelen de Duiters te hinderen. Ze hadden ook wapens en overvielen ook wel kantoren waar bonkaarten afgegeven werden. Deze pikten zij dan af, om de mensen van de ondergrondse eten te kunnen geven. Ook zaten er belangrijke personen in dat gebouw gevangen. Via hun eigen geheime zender konden de ondergrondse met Engeland praten en zo kwamen de vliegtuigen op dat pand af. Vanuit de vliegtuigen werd er met mitrailleurs op het pand geschoten. Ze vlogen gewoon rondjes boven het pand !! Er vielen ook een paar bommen. Dit alles gebeurde op 29 november 1944. 11 gevangenen wisten in de paniek die ontstond uit het gebouw te ontsnappen. Onze school, die 100 meter verder lag werd niet getroffen dus hadden wij het er weer levend afgebracht.
Zaterdag 7 mei 2005
GEEN STROOM MEER....
Ergens in 1943 weer een pamflet. Alle huizen kregen nog maar 2 uur stroom per dag, van 10- tot 12 uur. Dat betekende dat wij 's avonds geen licht meer hadden, vader en moeder met 9 kinderen in het donker, maar dan ook hartstikke donker want buiten brandde er ook geen licht. Bovendien waren alle ramen verduisterd met zwart papier.
Mijn moeder had nog wat paraffineolie kunnen bemachtigen. Mijn vader deed dit in een leeg jampotje, aan een drijvertje deed hij een draadje katoen en dat puntje kon je aansteken, We hadden toen een klein kaarsje in de kamer staan en hadden zo een beetje licht. In de kelder stond ook zo''n eigengemaakt kaarsje. Iemand, ik weet niet meer wie er op het idee kwam om een fiets op de achterstandaard te zetten met de dynamo op het achterwiel. Het achterwiel was dan los van de grond. Mijn oudste btroer en ik moesten fietsen en zo hadden we heel wat licht in de kamer. Zo zie je maar, voor alles schijnt een oplossing te zijn. Ook in de kerk was alleen maar kaarslicht. Mijn vader was de organist van de Antonius Abtkerk. Naast het orgel stond een grote blaasbalk die voor lucht in het orgel zorgde. Die moest toen met de hand bediend worden, met een grote zwengel op neer pompen en lucht in de blaasbalg doen. Ik was de klos en moest dat doen. Ik liet de blaasbalk wel eens haast helemaal leeglopen, dan zakte de toon van het orgel en huilde het orgel. dan weer snel pompen en kwan hij weer op toonhoogte. Ik kreeg na afloop wel op mijn donder, maar leuk was het wel.
Zaterdag 7 mei 2005
WINTER 1943
Het was winter 1943, heel erg koud en niemand had kolen om de kachel aan te maken. De deuren in de huizen waren al opgestookt, bomen in de straten werden omgezaagd en meegenomen en in sommige huizen was de vloer van de zolder ook al de kachel in gegaan !! Toen zijn we maar begonnen met het slopen van reeds beschadigde huizen. Daarna was de school met de bijbel, aan het einde van de Havenstraat aan de beurt. We sloopte alles er uit. Eerst de schoolbanken, de deuren, de raamkozijnen, dan de vloeren en als laatst de binten van het dak. Toen het zwembad "De Kous"aan de Vierhavenstraat. Daar stonden wel 100 houten kleedhokjes, daarin had ik mij dikwijls verkleed, voor drie cent mocht je daar een halve dag zwemmen. Na een week was er geen zwembad meer !! Alles dat brandde namen wij mee naar huis.
Zaterdag 7 mei 2005
KOOLAS EN BOMEN UIT DE STRATEN!
