Zaterdag 1 augustus 2009

Titanium pot

Deze dichter, volg de wijsvinger
onthoudt wat hij geschreven heeft
spreekt als de stem van het heelal
uit het hoofd rechtstreeks tussen
de oren van het bewonderend publiek

Deze dichter raakt nooit zoek
hij strooit als Klein Duimpje
maar dan met woorden en vindt zo
altijd de bekende weg naar huis

Zijn vrouw en kind wachten op hem
ook de kat verwacht zijn strelingen

Geschreven door Stanislaus om 20:35 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Zondag 26 juli 2009

Opnieuw Ikaros

Het gaat sneeuwen
de indrukken in het wit gemaakt
vullen zich met vers en zacht

Geen weg terug
hemel en aarde even blank
Het grote verdwijnen
kan gaan beginnen

Er groeien vleugels zachtaardig
met donzige veertjes uit de huid
De zon geeft licht en is ver weg

Geschreven door Stanislaus om 21:44 Reageer op dit bericht

Zaterdag 25 juli 2009

Ongevraagd

We kwamen een helling af
de banden maakten nauwelijks gerucht
Een vos liep voor ons op het pad
meer bruin dan rood, wat ons verbaasde
tot hij of zij geluidloos verstrakte
bij het zien van jou en mij
in het struikgewas verdween

Jij omslachtig ongevraagd
de levenscyclus van de vossenlintwurm
uit de blanke doeken deed
in de vrolijke paarse kleuren
van rijpe bramen aan doornige struiken
In een flits elke braam naar binnen gewerkt
terug in het geheugen sprong

Geschreven door Stanislaus om 12:41 Reageer op dit bericht

Dinsdag 21 juli 2009

Tristesse vuursteent

Het meisje doet haar kleedje uit
laat de woorden zien, die beroeren
lange nek en schouderbladhaartjes
de nerven van haar ruggengraat

Zij nodigen uit tot levenslang kussen
vederlicht strelen van het gemoed
Zo bestaan zij in de naaktheid
van ouderwetse dingen en tranen

om wie men liefhebt en vervolgens
met tanden in de onderlip tegenkomt
rood gekerfde lippen en de smaak
van ijzer uit het stenentijdperk

Geschreven door Stanislaus om 12:52 Reageer op dit bericht

Dinsdag 21 juli 2009

In herhaling

Het kind naast jou, de hand
aan de rand van je canvas rok.
Jullie keken hoe de schemering
zich het eerst onder de appelboom
verzamelde, je hand als vanzelf
daalde op haar fontanel.

Jij een liedje voor haar zong
over een meisje, dat moest gaan slapen
om vroeg in de morgen samen met jou
de zonnegroet te doen.

Als het kind wilde mocht ze op jouw rug
terwijl iemand weer zou komen kijken.

Geschreven door Stanislaus om 12:51 Reageer op dit bericht

Zondag 12 juli 2009

Darwin 1

Darwin droomt zich af met zijn markante kop
in zijn jeugd vroeger zo rond en glad
Soms stopt hij met snurken en komt er iemand kijken
of hij nog steeds ademhaalt, nog geen ster geworden is
met vleugels van licht op zoek naar het begin
van niets, toen alles mogelijk was

Geschreven door Stanislaus om 21:22 Reageer op dit bericht

Zondag 5 juli 2009

Vrouw van gister

De boerenzwaluwen teruggekomen
van de donkere kant van de maan
hun tri-riet, tri-riet, tri-riet, tri-riet
knierpt de ochtend aan pierementen

De koele wind komt door het raam
vertelt van verre bliksem en regen
ik schenk mezelf groene thee en kom
mezelf alweer in de spiegel tegen

Een wenkbrauw trekt borstelig omhoog
even later volgt de ander aarzelend
het ene oog verzinkt in het andere
knippert, houdt niet van droog

Geschreven door Stanislaus om 07:44 Reageer op dit bericht

Zaterdag 4 juli 2009

Pikzwartig

Zij verliest haar blik
in een blauwzwarter heelal
dan de oer oerknal

Het woord zichtbaarder in haar
mag niet licht uitgesproken

Geschreven door Stanislaus om 08:37 Reageer op dit bericht

Maandag 29 juni 2009

Zij smaakt naar

Erwtensoep in de zomer
platte, versgesneden selderij
vette varkenspoot en prei
in een prachtig groene brei

Uit de diepvries tovert zij
voor mij een bakje heimwee
naar een winter aan zee
op een windstille ochtend

Bedwingers van seizoenen
houden hier en nu dichtbij
De boerenzwaluwen gieren
sierlijk door de hoge lucht

Geschreven door Stanislaus om 20:16 Reageer op dit bericht

Maandag 15 juni 2009

Met bericht van ontvangst

ik krijg tweemaand later
een bericht dat jij
mijn email gelezen hebt

een antwoord verwacht ik niet
die tijd verdween onder de brug
de onschuld voorgoed verloren

in ieder geval tussen jou en mij
was een magisch moment, dat niet
lang genoeg voor ons kon duren

Geschreven door Stanislaus om 00:00 Reageer op dit bericht

Maandag 1 juni 2009

Excusez-moi

Merken dat steeds meer woorden ontbreken
voor een zinvol gesprek en overeenkomen

Een indringer geworden in jouw huis
de bar boze vijand van buiten

Wat mij nog rest is naar je kijken
tranen voelen aan de binnenkant

Aan de buitenkant de lippen tuiten
een deuntje van Charlie Parks fluiten

Moed verzamelen voor een volgend keer
van blijven en om weer te vertrekken

Bij een schilderij van René Margritte

Geschreven door Stanislaus om 00:00 Reageer op dit bericht

Maandag 1 juni 2009

Kersenbloesem

Zodra je bloeit in dit geval roze

me openlegt als een akker

door een boer met ploeg bevrijd

verbinding tussen aarde en bloesem maakt

breekt het verlangen los en ook de hoop

Niet aan een koude dag met noordenwind

die alle bloesems raakt en losmaakt

maar aan september de takken zwaar

beschermd door een net want jij bent

voor mij schoonheid en vrucht

Geschreven door Stanislaus om 00:00 Reageer op dit bericht

Maandag 11 mei 2009

Één en één is

Zo gaat dat vaak, je deponeert een vast adres
waarop je bent te bereiken en afstanden doen
er niet toe, want in deze tijd zijn er altijd
manieren om jou in vaste toestand te raken

Je kent dat wel: de zon gaat op en onder
de oude boer, die bij het landhek staat
telt op een vertwijfelde manier eenzaamheid
daarna rekent hij uitgebreid zijn kloten

Geschreven door Stanislaus om 00:00 Reageer op dit bericht

Zondag 3 mei 2009

Afscheid van Sukati

We hadden het over verlaten
wie achterblijft en wie weg kan gaan
over ruïnes in een tuinlandschap

Je hand tegen mijn voorhoofd houden
jou niet begrijpen, waarom jij niet kan
blijven als de maan, die wassend is

Er schuilt veel liefde in weg kunnen gaan
evenveel als in kunnen blijven geloven
niets gaat verloren, verandert in zijn

Geschreven door Stanislaus om 00:00 Reageer op dit bericht

Zondag 3 mei 2009

Het kan dus wel

sprak ze nadat ze besloten had
alleen verder te gaan en hij

dacht op dat moment alleen maar
de planning, die hij niet zou halen
nu hij weer op eigen benen stond

Er was een schok en daarna overheerste
het gevoel van zweven en zij vond
haar eigen eenzame en ongeduldige weg
met nog zoveel tranen om te gaan

Geschreven door Stanislaus om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 3 mei 2009

Brecht op 1 mei

Op haar T-shirt stond geschreven
wie strijdt kan verliezen
wie niet strijdt heeft al verloren
gele letters op rood in het Duits
wat ik op zich al dapper vond

Er was groot feest in Dusseldorf
zoveel oudgedienden van de DKP
zij, een van de kinderen bloosde
mijn ogen volgden de contouren
van haar borsten om te lezen

De zon scheen in Leuven
er was licht in haar ogen
verloor mezelf in dagdromerij
en ze beloofde te schrijven
over haar ontmoeting met mij

Geschreven door Stanislaus om 00:00 Reageer op dit bericht

Woensdag 29 april 2009

Reactie

Zodra ze terugkust
dwing ik tot meer
maar zij wil
alleen maar tederheid
geen brand, geen vuur geblust
daarna langzaam ademhalen
ik leg mij bij haar neer

Geschreven door Stanislaus om 00:00 Reageer op dit bericht

Zondag 26 april 2009

Het nuffelen der dingen

Morgen laten we onze dromen los
een vleesetende bacterie, die hersenen
ook niet versmaadt

Dus dans ik morgen voor jou
met gekke koeiesprongen
vat ik het heelal in een stapje uit
de normale, gewone dingen

Laat jij mij verduurzamen in tranen
van een onbegrepen eeuwigheid

Geschreven door Stanislaus om 00:00 Reageer op dit bericht

Zondag 26 april 2009

Afvragen

Naar rook ruikt zij
van een smeulende sigaret
het haar en de kleren
vooral de witte push-down BH
bekend van de jubeltenen

Een hoofd vult zich met vragen
stelt zich een werkelijkheid
een voorbijgaan van dagelijkse dingen
in geuren en schitteringen
zij opent om te kussen haar mond

Geschreven door Stanislaus om 00:00 Reageer op dit bericht

Zondag 26 april 2009

Reuzenstrop

Met het afhakken van het hoofd
behorend aan de drie meter lange reuzin
was het nog niet gedaan met de terreur
van de nog geen meter hoge koning

Zelfs zijn vrouw en kinderen moesten
eraan geloven opdat de vorst
aan volstrekte eenzaamheid overleed

En de reuzin, zij leefde voort
naaide gewoon haar kop vast
aan de overgebleven nek

Geschreven door Stanislaus om 00:00 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van Vallen is een vorm van vliegen