de realiteit

Ik heb gezocht, gevonden en verloren
en weer opnieuw gezocht totdat ik het weer vond.

Een mens wordt zoveel meer dan ééns geboren
en voor wie zoekt is op 'n dag de cirkel rond.



Toon Hermans

Waar een hek is
is meestal ook een weg.

Er was eens ..... een man die stenen hakte uit een rots.
Hij vond zijn werk veel te zwaar en droomde dat hij rijk was
en plotseling was hij rijk.

Op een dag stond hij langs de weg toen er een koning voorbij kwam in een prachtige koets.
Was ik maar koning dacht hij ontevreden, dat zou nog mooier zijn
en plotseling was hij koning.
Met veel ruiters en paarden reed hij in een gouden koets door zijn rijk.

Maar de koning begon te klagen over de hete zon, die zijn gezicht schroeide.
Ontevreden als hij was, zuchtte hij en dacht : was ik maar de zon.
En zie, onmiddellijk was hij de zon en strooide hij zijn gouden stralen over de aarde.

Totdat er een wolk kwam die zijn stralen tegenhield.
Ik wou dat ik zo machtig was als die wolk, dacht hij ontevreden.
En zo werd hij een wolk en kon hij de stralen van de zon tegenhouden.
De wolk viel in grote druppels naar de aarde en het water stroomde woest over het land, alleen een rots bleek machtiger dan het water.

Toen werd hij kwaad omdat de rots nog sterker was en wilde hij liever een rots zijn en ook dit gebeurde.
Er kwam een man met een scherpe beitel en een grote hamer, die hakte in de rots om er stenen van te maken.
Toen dacht de rots : was ik maar weer die steenhouwer.

Het gebeurde ...
vanaf dat moment deed de man elke dag zijn zware werk en was tevreden.

daar drogen stilaan
in strelende wind
de modderplassen

daar dragen
betraande voetafdrukken
weerspiegelingen
van onbegrensd licht

nu de wolken
voorbij zijn ...

©    ©    ©


God blijft ons op handen dragen

óók als het lot ons onder handen neemt


©    ©    ©

schrijf de slechte dingen
die je aangedaan zijn in het zand

maar schrijf de goede dingen
die je overkomen zijn op marmer

Laat ons als twee vogels vliegen
op de vleugels van de wind
laat ons elke keer genieten
als de nieuwe dag begint.

Laat ons zoeken naar het wonder
laat ons drinken uit de graal
en laat ons zeggen als we oud zijn:
't was een schitterend verhaal.

                                       

God herkennen in je dagelijkse leven
~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~

Een kluizenaar raakte in zijn eenzaam huisje tijdens een watervloed in grote nood.
Hij bad tot God in diep vertrouwen.

Iemand klopte op de deur : Kom mee met de laatste auto die probeert te ontkomen.
De kluizenaar sloeg het aanbod af : God zal mij te hulp komen.
Hij bleef vurig bidden, terwijl het water steeg tot boven de vensterbank.

Toen kwam er een boot langs om hem op te halen.
Maar de kluizenaar weigerde; hij bleef liever wachten op God.

Terwijl het water in zijn huisje tot aan zijn mond kwam en vanuit een helikopter een lijn naar hem uitgeworpen werd, bleef hij weigeren, vol godsvertrouwen.

Even later was hij verdronken en stond hij voor God :
Heer, waar was U?  Waarom deed U niets ?

Deed ik niets?, was Gods reactie.
Drie maal ben ik bij jou langs gekomen en heb Ik je aangeboden jou in veiligheid te brengen.

Dat je Mij niet herkend hebt !


Mgr. Bluyssen

De goddelijkheid van de mens.
.............................................................

Er was eens een tijd heel lang geleden
dat alle mensen Goden waren.
Ze beschikten allen over een geweldige macht
maar zij maakten daar misbruik van.
Brahma, de God der goden, besloot daar iets aan te doen.
Hij wilde de goddelijkheid van de mens verbergen.
Hij riep alle mindere Goden bijeen en vroeg hen
waar hij het beste met die grootheid kon blijven.

Een van de Goden zei:
"Laat ons de grootheid maar begraven in het diepst van de aarde."
Waarop de Brahma antwoordde:
"Nee, want eens komt de dag dat de mens
zo diep zal graven dat hij zijn grootheid terug zal vinden.

Een andere God zei toen:
"Gooi het in het diepst van de oceaan."
Maar opnieuw antwoordde Brahma:
"Nee, want eens komt de dag dat de mens
het diepst van de oceaan zal ontdekken."

Een derde zei:
"Verstop het op de allerhoogste berg."
Maar ook hierop antwoordde Brahma:
"Nee, want eens komt de dag dat de mens die bergtop zal beklimmen."
Ten einde raad gaven de mindere goden het op.

Toen zei Brahma de God der goden:
"Op aarde is maar één plaats
waar de grote goddelijkheid van de mens
afdoende kan worden opgeborgen.
Eén plaats waar hij zeker nooit zal zoeken.

En dat is: In het diepst van hemzelf."

.......

Kindergedachten?

Oma:         

kan ik in de hemel komen
want die wil ik wel eens zien
en zou je daar dan kunnen wonen
of woont God daar al misschien?

Zou je, als je een vogel was
en hoger kon vliegen dan de bomen
misschien dichterbij de hemel komen?

Zou ik bovenin een grote boom
die met haar takken zo heel hoog kan reiken
misschien in de hemel kunnen kijken?

of op een berg
die soms met haar top
door de wolken kan breken
zou ik God dan kunnen spreken?

Als ik me nu eens op een wolk
zomaar op de wind liet drijven
tot waar de engelen verblijven,

of zou het toch anders zijn
zou ik er alleen maar kunnen komen
in gedachten, in mijn dromen?


misschien

misschien is dat ook wel goed...


.....

Pluk geen bloemen

het houdt u tegen op uw weg

onder 't gaan zullen zij verwelken

zie ze aan en bewonder hun schoonheid

op uw reis zullen zij u begeleiden

met een groetende glimlach.



-INAYAT KHAN

             



               

               Hoewel  we  uiteindelijk  alles  verliezen  wat  we  bezitten

               gaat   wat  er  werkelijk  toe  doet  nooit  verloren.