Naar de inhoud

stof tot nadenken

seniorennet.beseniorennet.be


objet168.gif


zeesterren



Een zakenman wandelde langs het strand en zag daar een kleine jongen.
Langs de kustlijn lagen heel wat zeesterren, die daar bij hoog water waren aangespoeld en die zeker zouden sterven voor het water terug kwam.
De jongen liep langzaam langs het water en bukte zich telkens weer om zo'n aangespoelde zeester terug in het water te werpen.

De zakenman dacht dat dit de gelegenheid was om die jongen eens een les te leren.
Hij stapte op hem toe en zei: "Ik heb jou bezig gezien jongen. Je hebt een goed hart en ik weet dat je dit goed bedoelt.
Maar weet je wel hoeveel kusten er op deze wereld zijn en hoeveel zeesterren er elke dag wel sterven langsheen die kusten?
Denk je niet dat een goedhartige en ijverige jongen als jij zijn tijd beter zou kunnen gebruiken?
Denk je echt dat hetgeen je nu doet enig verschil maakt? "  
                                           

zeester.jpg  

   

                                      

  
 

De jongen keek de man even aan en keek toen naar een zeester die vlak aan zijn voeten lag.
Hij raapte de zeester op en terwijl hij ze terug in de oceaan wierp antwoordde hij: 

"Voor deze hier maakt het zeker wel een verschil!"

 

zonsondergang





cid007d01c475a7d6f428101fa23b3.jpg




Als je blijft staren naar de plek waar de zon onderging,
zal je hem nooit meer zien opgaan.



vroeger ...


 
                           Vroeger..........

Om even over na te denken en bij stil te staan....

Terugblik naar vroeger :

  • Als kind zaten we in de auto zonder gordel en zonder airbags.
  • Onze bedjes waren geschilderd in prachtige kleuren met verf vol met lood en cadmium.
  • Deuren en ramen bedreigden continue onze vingertjes.
  • Op de fiets hadden we nooit een helm op.
  • We dronken water met de mond aan de kraan in plaats van uit een fles.
  • We bouwden zeepkisten en kwamen er pas op de eerste rit, bergafwaarts achter, dat we geen rem hadden. Na enige ongelukken konden we daar prima mee omgaan.
  • 's Morgens gingen we naar buiten om te spelen. We bleven de hele dag weg en moesten pas thuis zijn als de straatlantaarns aangingen.
  • Niemand wist waar we waren en we hadden geen mobiele telefoon mee.
  • We sneden ons, braken onze botten en tanden en er werd niemand voor aangeklaagd. Het waren gewoon ongelukken en de enige die schuld had waren we zelf.

Wij hadden ware vrienden.

  • We gingen gewoon naar buiten en daar kwamen we elkaar tegen.
  • We gingen naar hun huis en belden aan. Of we gingen soms gewoon naar binnen zonder aan te bellen. En dat zonder van tevoren af te spreken en zonder dat onze ouders dat wisten. Niemand bracht ons en niemand haalde ons weer op... hoe was het in godsnaam mogelijk?
  • We bedachten zelf spelletjes met stokken en tennisballen.
  • We aten wurmen en die leefden niet voor altijd in onze magen verder.
  • Met de stokken prikten we elkaar bijna nooit in de ogen.
  • Met voetballen op straat mocht je alleen meedoen als je goed genoeg was. Als je niet goed genoeg was, moest je met teleurstellingen om leren gaan.

Sommige kinderen waren niet zo goed op school als anderen.

  • Ze haalden onvoldoendes en bleven zitten.
    Dat leidde niet tot emotionele ouderavonden of zelfs tot veranderde prestatienormen.
  • Soms hadden onze daden consequenties. Dat was logisch en daar kon zich niemand voor verstoppen.
  • Als iemand van ons iets verbodens had gedaan, was het normaal, dat de ouders je er niet uithaalden. In tegendeel, ze waren het met de politie eens! Stel je voor!
  • Onze generatie heeft vele probleemoplossers en uitvinders, die bereid zijn risico's te nemen, voortgebracht. We hadden vrijheid, we hadden succes en namen verantwoording.

Met al die dingen konden we zeer goed omgaan. Bij die generatie hoor jij ook.

                   Wees blij dat je er toen bij was.

glimlach





fetch.dll?action=MyPhotos_GetPubPhoto&PhotoID=nKgAAAJ8OuA16mkL9!*fgjWAFYMMn8r1LV*YR!2oQ*U43TPqLuC1mf1p08DOV*kuazaYtYtUfKLcx7M!wPT6dSw


    Als je iemand ontmoet zonder glimlach,
schenk hem dan de jouwe.




Meer van stof tot nadenken

↑ Terug naar de berichten