Molen ne 1 - BAALMOLEN
Ik begin met deze molen omdat die mij het bekenst voortkomt, wij gingen daar in de buurt altijd ravotten toen wij nog snotters waren. Mijn grootvader kende wel een aantal boerkens waar hij met bevriend was, en voor hen ook veel belopen had voor hun pensioen en andere toestande ( hij was gemeente- en provintieraadslid ) Zodoende kon hij in ruil wat "koren" bekomen dat hij dan tegen speciale dagen liet malen, dan bakte ons moe daar witbrood van, zij noemde dat " een witte mik " Als de boeren het koren hadden afgedaan, gingen zij daar nog eens met de grove gritsel over, om de korenhalmen samen te gritselen. Nadat zij dat gedaan hadden gingen wij met goedkeuring van die boer, met ons allen naar dat veld, zo'n meter afstand van elkaar, dit om de eventuele " korenaren " die er toch nog lagen te verzamelen, en na een een paar uurtjes hadden wij toch nog een fixe buit binnen, zeker genoeg om nog een " mik " te bakken. Nu zou de jeugd dat " travikken " noemen, maar wij deden dat met plezier, ook niet te vergeten, het was oorlog toen in die tijd.
Baalmolen.
Geen molen te lande is wellicht zo bekend als onze Baalmolen; daarvan komt de eer toe aan MINUS VAN LOOI (schrijver uit Tessenderlo). Het Davidsfonds in het Zuiden, het Thijmfonds in het Noorden brachten zijn sterk alhoewel onevenwichtig boek in haast alle gezinnen. Afgaand op het jaartal dat in zijn onderbouw gebeiteld stond werd deze open standaardmolen in 1747 opgericht.
Een Huygens was eigenaar en exploiteur tegelijk. Een eeuw lang zullen de Huygensens elkaar van vader op zoon opvolgen.....






