Kleurenpalet...
Een langdurige zachte herfst - enkele dagen uitgezonderd - heeft er voor gezorgd dat de natuur nog al zijn prachtige najaarskleuren in zich heeft.Wablieft?...
Ik had het eerst niet goed begrepen op het vtm-nieuws vanmiddag maar daarna viel mijnen euro.
Onze webmaster himself die dus de "Wablieft-prijs" in ontvangst mocht nemen en dit omdat hij "de oudjes leerde computeren".
Een dikke proficiat Pascal!
Ik heb er meteen een item in mijn blog aan besteed...
Op de foto ziet u Pascal Vyncke zijn boek "Veilig op Internet" signeren.
Op de valreep...
Stralende ogen...
Het werd terug een spannend moment voor de kleinkinderen.
Ook bij oma & opa kwam de Sint langs.
Er werd gebeld aan de deur...vlug gaan kijken maar niemand meer te zien...toch ook eens gaan gluren in het bureel...heel voorzichtig werd de deur van het bureel geopend en toen...daar lag al het lekkers van de Sint!
Vreugdekreten weerklonken : "Sinterklaas is geweest!..."
Gretige handjes grabbelden naar het speelgoed.
Met blinkende oogjes schaterde onze Ian het uit: " paardjes! " want voor hem is alles wat met paarden te maken heeft fantastisch!...
Die goede Sint...
Onze kleine Quintin zijn interesse ging eerst en vooral uit naar de snoep.
Het speelgoed kwam pas op de 2de plaats.
Men zegt wel eens een kinderhand is gauw gevuld maar deze uitspraak was hier zeker van toepassing.
Een heerlijk gevoel geeft dat om je kleinkinderen zo gelukkkig te zien...
Bestemming...
Cloë
Deze galgo Cloë heeft eindelijk haar bestemming gekregen.
Nadat ze vorig jaar geadopteerd werd door een vrouw die haar onlangs terug van de hand deed -omdat haar kind allergisch bleek te zijn- is ze nu uiteindelijk terecht gekomen waar ze oorspronkelijk naar toe zou gaan: bij Hilde!
Er is een heel verhaal aan verbonden, maar Cloë is eindelijk op de plaats waar ze "moest" zijn.
Zij is de liefheid zelve, heel aanhankelijk...een pracht van een dier!...allemaal trouwens...
Gezellig onderonsje...
Als jullie de beelden op de website van greyhounds in nood gezien hebben en dan deze harmonieuse foto bekijkt dan is dat toch een hemelsbreed verschil!
Deze 3 galgos Luna, Zorah en Cloë hebben nu een liefdevol en heerlijk leven ten huize van mijn vriendin Hilde, een vrouw met een echt dierenhart!
Zij zitten en liggen hier nu gezellig tesamen en genieten van de rust en de gezelligheid.
Eindelijk kunnen ze verder leven zonder pijn en leren om terug vertrouwen te krijgen in de mens...
Benefietavond...
Gisterenavond werd te Roeselare een "Benefiet kaas en wijn-avond" gegeven ten voordele van vzw Greyhounds in Nood.
Het werd een gezellig samenzijn met talrijke Greyhounds liefhebbers en andere sympathiezanten.
Maar het hoogtepunt van de avond was een optreden van Mama's Jasje, die zelf ook een Greyhound heeft geadopteerd.
Men mag hier wel spreken van een geslaagde avond.
Een pluimpje voor de organisatie want alles was tot in de puntjes verzorgd.
Op de foto kan je Mama's Jasje zien tijdens zijn succesvol optreden.
Mireille Broeders...
Mijn vriendin Hilde en ik staan hier aan de zijde van Mireille Broeders, de stichtster van vzw.Greyhounds in Nood.
Ook mijn vriendin heeft reeds 3 galgo's geadopteerd en die leven voortaan aan haar zijde waar ze een liefdevolle nieuwe thuis hebben gekregen.
Ik zal jullie maar de gruwelijke details besparen waaraan deze dieren werden blootgesteld, vooraleer Mireille ze vanuit Spanje ging ophalen.
Wil je er meer over weten over deze vereniging ga dan naar:
www.greyhoundsinnood.be
Tussen de rozen...
Tibo:
Tibo in vrijheid...
Wanneer ik Tibo's hok een grondige schoonmaakbeurt geef dan volgt hij alles zeer nieuwsgierig vanop mijn schouder.
Maar ik was hem efkes uit het oog verloren en hij profiteerde er natuurlijk van om wat kattekwaad uit te halen.
Alhoewel dat zelden voorvalt was hij toch op een lampekap gaan zitten en had er het één en ander al losgepeuterd.
Zijn 2 guitige oogjes bekijken mij met grote onschuld aan wanneer hij daarvoor berispt wordt.
Hij doet natuurlijk alsof zijn neus bloedt, maar het bewijs ervan is wel degelijk te zien...
vijvermemories...
Een vijver straalt toch rust uit, is het niet?Paardenweetjes: wat ziet een paard?...
Het paardenoog...
Weet je dat het paard de grootste ogen heeft in het dierenrijk?
Een bijzonderheid van het oog heb je alvast al kunnen constateren: een gekarteld gordijntje dat erin hangt.
De corpora nigra genoemd,die dient als een natuurlijke zonnebril voor de lens.
Zoals je al zal opgemerkt hebben staan bij paarden hun ogen zijwaarts op hun hoofd.
Het betekent ook dat het paard,als het zijn hoofd grazend naar beneden heeft, recht voor zich uit niks ziet.
Zijn eigen voorhoofd zit gigantisch in de weg.
Maar links en rechts scant het paard voortdurend de omgeving.
Tesamen met je paard naar een bepaald punt kijken dan ziet hij bijna rondom!...
Als paardenliefbebber wou ik dat zo eenvoudig mogelijk eens uitleggen, want niet iedereen durft een paard zo dicht te benaderen om hem eens diep in de ogen te kijken!
Toch wonderbaarlijk mooi, zo'n paardenoog!...
In het donkere bos...
Verrast...
Nee, dit is geen bosnimf noch een kabouter doch mijzelf.
Op zoek naar paddestoelen in het donkere bos werd ik plots betrapt en verblind door een lichtflits.
De cameraman wou een foto nemen van het mooie elfenbankje doch ik kwam opeens in zijn vizier.
Je zou voor minder schrikken....
Sneeuwlandschap...
De akkers liggen er nog wit bij na die hevige sneeuwval van het voorbije week-end.
Maar op de wegen en in de tuin verdwijnt de sneeuw zienderogen.
Als afscheid aan de adembenemende mooie sneeuwlandschappen, laat ik jullie nog een foto zien.
Dit beeld heb ik zaterdag genomen achteraan mijn tuin.
Wie weet zien we van heel de winter nog één enkel vlokje neerdwarrelen!...
Op mollenjacht...
Sneeuw had ons Blondie nog nooit gezien maar dat schrikt haar niet af, om in die natte koude ondergrond, toch nog op zoek te gaan naar die mol.
De mol die al sinds een paar weken de tuin omtovert in een maanlandschap.
Wie zegt dat poezen niet van natte pootjes houden?
Hier trekt ons Blondie er zich niets van aan en speurt en wacht met engelengeduld tot ze haar prooi te pakken krijgt...
De mollenvangers van de Vlaamse Ardennen...
Hier lopen Rusty en Blondie zij aan zij met de neus aan de grond.
Zij zoeken nu tesamen naar die mol, ook al zit hij verscholen onder de grond en een laagje sneeuw.
Moest ik dit nu vertellen dat hond en kat tesamen op mollenvangst gaan, wie zou mij dan geloven?
Maar bij deze foto bestaan er toch geen twijfels...
Winters tintje...
Vandaag is het moment om mijn blog een winters tintje te geven.
Dus i.p.v. Tina geschreven in het zand wou ik dat even uittesten in de sneeuw.
Dat lukte mij vrijwel zeer goed, doch ons Misty wou ook haar pootjesafdruk op de foto.
Je ziet haar hier voorbij paraderen alsof er geen vuiltje aan de lucht is...grappig toch wel?...
Live vanuit...
Live vanuit de Vlaamse Ardennen...
Mag ik met trots voorstellen:
"de eerste sneeuwpret van Rusty deze winter!"
Zojuist, na middernacht, heb ik deze opname op mijn terras gemaakt en zoals jezelf kan zien dwarrelen de vlokjes omheen zijn hoofd.
In de vroege morgen hoop ik zelfs een sneeuwpop te kunnen maken.
Ik voel mij echt een beetje kind bij zo'n weer...
Geduld...
Ik dacht om nog een paar mooie foto's van Misty te nemen maar ik had buiten haar speelsheid gerekend.